LOGIN"You want to swim?" Tanong ni Caelus habang magkatabi kaming nakatanaw sa malawak na dagat hawak ang tasa ng paubos na kape. I turned to him, a hint of hesitation in my voice. "But I didn't bring a swimsuit." A warm smile spread across his face as he rose to his feet. "I told you my caretaker prepared everything you needed. Go check the bed; all your clothes are there." Binitawan ko ang tasa at pinatong ko sa coffee table, naglakad ako papasok sa loob ng villa, curiosity piqued. As I pushed open the door, a gasp escaped my lips. The bed was adorned with an array of clothes, all perfectly arranged. My gaze landed on a striking red string swimsuit, its bold color drawing me in like a siren's call. Inabot ko iyon, nagdadalawang isip kung isusuot ko ba, simpleng babae lang ako at bago makilala si Caelus ay isa akong konserbatibong babae. Kakayanin ko bang suotin iyon? Pero sa huli ay nanaig ang isang bahagi ko, kaming dalawa lang ng binata ang naroon sa resort kaya bakit ako mahi
Habang umaandar ang Ducati Panigale V4 R ni Caelus sa kalsada, napakasarap ng pakiramdam ko. Masayang pinagmamasdan ko ang mga nagdaang tanawin – ang mga puno ng kawayan sa gilid ng highway, ang mga bahay na nagiging maliliit sa likuran namin, at ang dagat na sumisilip sa mga liko ng daan. Napakalakas ng hangin, pero hindi ito nakakapagpatinag sa saya ko. I'm wrapped around Caelus' back, feeling the firmness of his abs under my hands. The wind is whipping my hair into a frenzy, but I don't care – I'm too caught up in the thrill of Caelus' ride. Pamilyar sa akin ang daan. Alam kong papunta kami sa Batangas – ang mga puno ng saging, ang mga taniman ng mais, at ang mga tanawin ng mga bundok na papalapit na sa dagat. Naramdaman ko na bumabagal ang motor. Tumingin ako sa paligid – nasa isang tahimik na kalsada na kami, may mga puno ng palma sa gilid, at mga mataas na bakod na may mga bulaklak na naglalagay ng kulay sa daan. Tumigil kami sa isang malaking gate, may nakasulat na "Sol
Lumipas ang mga araw, bumilis ang takbo ng oras, hindi ko namalayan na weekend na pala. Nang araw na iyon, pagkatapos ng huling praktis namin ni Chef Dorian, lumabas ako ng kusina upang pumunta sa aking silid. I had plans with Caelus to go somewhere, but I don't know where yet. I was about to enter my room when someone spoke behind me, and I turned to see Steven. “Lena, would you come with me? May kailangan lang akong bilhin at kailangan ko ng opinyon mo, masasamahan mo ba ako?“ tanong niya, habang nakatingin sa mga mata ko. I almost said no because I had plans, but since it was the first time he'd invited me somewhere, I felt like I couldn't refuse. "Okay, sure," nakangiting sagot ko, ngumiti siya pabalik. “Alright, let’s go!” Sabi niya na hinawakan ako sa braso at hinila. Nakasalubong namin si Chef Dorian na patungo sa silid niya. “Where are you going?” Tanong niya bago tumingin sa braso kong hawak ni Steven. Hindi naman ako binitawan ng lalaki. “We’re going somewher
Natigilan ako sa kabilang banda, bumilis ang tibok ng aking puso ng marinig ang pangalan ni Caelus. “Ah... pakisabi na ihahanda ko lang ito at pupuntahan ko na lang siya sa living room,” sabi ko. Nang makaalis na sa kusina ang kawaksi, mabilis na akong kumilos. Kinuha ko ang tub na may takip upang paglagyan ng pagkain na niluto ko. Pagkatapos ay inalis ko ang apron at pinatong sa counter. Sinilip ko pa muna ang sariling repleksyon sa salaming dingding, inipit ko ang ilang hibla ng buhok sa aking tainga, pinunasan ang pawis sa aking noo. Ang aking mga mata ay tila may kislap, isang kislap na hindi ko maipaliwanag. Ah siguro dahil masisilayan ko ulit ang guwapong mukha ni Caelus, nae-excite akong makita siya. Natigil ang pananalamin ko ng marinig ang tinig ni Chef Dorian. “Our practice ends here, I’ll go to my room,” sabi niya, ang boses niya ay may bahid ng pagod. Tumingin ako sa kanya, nakita kong nagtatanggal na rin siya ng apron habang nakatingin sa akin. May sariling bahay
LENA’s POV Napaawang ang labi ko ng marinig ang sinabi ng lalaki. Sari-sari ang emosyong bumabalot sa loob ko ng mga sandaling ito. Pagtataka kung sino ang lalaki, pagkagulat dahil tila ba galit siya sa akin, at nerbyos dahil paano niya nalaman na nagpapanggap lang ako? May alam ba siya sa totoong pagkatao ko? Sino ba ang lalaking ito? Nagulat ako ng lapitan niya ako at mahigpit na hinawakan ang baba ko. Sinipat niya ang buong mukha ko. "Tch, hindi mo ako madadala sa kainosentehan ng mukha mo. Hindi mo ako maloloko," sabi niya pa, ang mga mata niya ay naglalagablab sa galit. Humigpit ang pagkakahawak niya sa baba ko, mariin akong napapikit dahil nasasaktan ako. "What a shameless woman, you're a con artist. You manipulated my parents, you manipulated everyone here. You used your fake innocence to get what you want," sabi niya, ang tinig niya'y puno ng galit at pagkapoot. "Sa tingin mo, ang plano mong magpakasal sa akin ay ganon kadali lang? In your dreams!" Tiim bagang na
Hindi nagtagal ay nakarating ako sa Mansiyon ng mga Yangco, at napanganga ako sa kahanga-hangang tanawin sa harapan ko. Ang mansiyon ay isang malaking puting gusali na may mga haliging marmol at mga bintanang may mga kurtinang gawa sa pinong lace. Ang hardin ay maayos na pinatili, na may mga iba’t ibang halaman at bulaklak na namumulaklak sa iba't ibang kulay. Di hamak na mas malaki ang grand estate ng mga Mondragon subalit hindi maipagkakaila ang yaman at estado ng pamumuhay ng mga Yangco. Hindi nakakapagtaka na isa sa may ma-impluwensyang pamilya ang mga ito sa alta sociadad. Pagkapasok ko sa mansiyon, sinalubong ako ni Mr. at Mrs. Yangco, na parehong nakangiti. "Good morning, Lena," sabi ni Mrs. Yangco, na lumapit sa akin at hinawakan ang mga kamay ko. "Welcome to Yangco mansion." "Good morning po," sagot ni Lena, na bahagyang yumuko. "Salamat po." Si Mr. Yangco ay tumango at nginitian ako. "Halika at dadalhin ka namin sa iyong silid." Kaagad akong dinala sa aking silid,
Makalipas ang ilang buwan, pinagmasdan ko ang gusali ng aking restaurant na matatagpuan sa kahabaan ng mga kainan sa lugar na iyon. Tanghalian na, kaya naman marami nang taong kumakain sa loob. Ang mga bintana ng restaurant ay bukas, na nagbibigay daan sa mga masarap na amoy ng mga lutuing pagkain
Mondragon Grand Estate… Ang matangkad na lalaki na may matatalim na mga mata ay tuloy-tuloy na naglakad patungo sa dinning area. Seryoso ang mukha niya ng maupo sa tapat ng hapag. “Caelus! That’s spot is for your brother,” puna ni Don Gerbacio Mondragon sa bunsong anak. Tiim ang mga bagang na
“Salamat, sir, sa bayan ako bibili ng cake,” nakangiting sabi ko kay Cullen, ang guwapo at matangkad na lalaki na laging nakangiti sa akin. Katatapos ko lang ikandado ang aking restaurant, at ngayon ay kasama ko siya sa pagbili ng cake para sa kaarawan ng aking kapatid na si Lily. “Cullen, just c
Dahan-dahan kong inalis ang kamay ng lalaki sa pagkakapulupot sa katawan ko. Mahimbing na siyang natutulog, akala ko ay wala ng katapusan ang ginawa namin kanina. Halos kapipikit lang niya at nang makasiguro akong tulog na siya ay saka lang ako kumilos. Nahaplos ko ang balakang ko, sumakit at kumi







