เข้าสู่ระบบ[The Door of Heaven and Hell]Ang pinto ng The Core ay hindi gawa sa bakal o semento. Ito ay isang dambuhalang iris na gawa sa likidong metal, umiikot nang dahan-dahan, humihinga ng malamig na hangin na amoy ozone at tuyong dugo. Sa bawat pag-ikot nito, tila binabasa ang bawat hibla ng pagkatao ng sinumang nakatayo sa harap nito."Lia, huwag," pigil ni Sofia, habang ang kanyang kamay ay mahigpit na nakahawak sa kanyang baril. "Masyadong madali. Ang mga Architect ay hindi nagbubukas ng pinto para sa mga daga. Maliban na lang kung gusto nilang makita tayong mamatay sa loob."Tumingin si Lia sa pintuan. Ang "The Drive" sa kanyang leeg ay tumitibok na parang totoong puso. "Wala na tayong babalikan, Sofia. Ang labas ay unti-unti nang kinakain ng system. Ang loob na lang ang tanging lugar kung saan maaari nating mabawi ang kontrol."Humakbang si Lia. Sa sandaling tumawid siya sa threshold, ang mundo sa likuran nila ay biglang naglaho. Wala nang Sierra Madre. Wala nang ulan. Ang tanging nati
[Ang Bulong ng Sierra Madre]Ang Sierra Madre ay hindi na ang bundok na kinagisnan sa mga libro ng kasaysayan. Wala na ang malalagong dahon na sumasayaw sa hangin; pinalitan na ito ng mga punong binalutan ng carbon fiber at mga baging na tila mga kable ng kuryente. Habang paakyat sina Lia at Sofia sa tinatawag na "Dead Zone," ang bawat hakbang ay tila paglubog sa isang kumunoy ng static at ingay."Lia, ang oxygen level mo," babala ni Sofia, ang boses ay garalgal sa loob ng kanilang comms. "Huwag kang hihinga nang malalim. Ang The Architects ay nagpakawala ng nanobots sa hangin dito. Kapag pumasok 'yan sa baga mo, hindi lang katawan mo ang kontrolado nila. Pati ang paningin mo."Ngunit huli na. Ang "The Drive" na nakasabit sa leeg ni Lia ay nagsimulang uminit. Hindi ito ang init ng kuryente, kundi ang init ng isang pamilyar na yakap."Rafael..." bulong ni Lia."Lia, huwag!" sigaw ni Sofia, pero sa pandinig ni Lia, ang boses ni Sofia ay naging parang tunog ng sirang radyo na unti-unting
Chapter 162 Continuation..."Lia, ang drive! Gamitin mo ang emergency override!" sigaw ni Sofia habang pilit na pinapaandar muli ang makina.Nanginig ang mga kamay ni Lia habang isinasaksak ang drive sa maliit na slot ng bangka. Isang interface ang lumitaw sa kaniyang paningin—isang serye ng mga kumikislap na code. Hindi siya isang coder, ngunit tila may bumubulong sa kaniyang isipan, ang boses ni Rafael na nagsasabing: Piliin mo ang landas ng pinakamaliit na resistensya.Pinindot ni Lia ang isang icon na hugis susi. Isang asul na alon ang lumabas mula sa bangka, sumasalubong sa pulang liwanag ng Sentinel. Nagkaroon ng isang maikling spark, at ang drone ay tila nawalan ng malay, dahan-dahang lumulubog pabalik sa kailaliman ng ilog.
[Ang Agos ng Pag-uusig]Ang tubig sa estero ay kasing itim ng gabi, isang malapot na likidong puno ng mga labi ng isang sibilisasyong unti-unting nilalamon ng sarili nitong basura. Habang lumulusong sina Lia at Sofia, ang lamig ay tila mga karayom na tumutusok sa kanilang balat. Ngunit wala silang panahon para sa discomfort; ang bawat segundo ay mahalaga. Sa likuran nila, ang ugong ng tactical drone ay mas tumitindi, isang mekanikal na bubuyog na naghahanap ng biktima."Dito!" hila ni Sofia kay Lia patungo sa isang malaking tumpok ng mga lumang gulong at nabubulok na kahoy.Sumiksik sila sa maliit na espasyo, pilit na pinatitigil ang kanilang paghinga. Ang asul na laser ng drone ay dumaan sa ibabaw ng kanilang pinagtataguan, nag-iiwan ng isang manipis na linya ng liwanag sa madilim na tubig. Narinig ni Lia ang kaniyang puso—isang m
Chapter 160 Continuation..."Hindi ko ito ibinibigay," sagot ni Lia. "Gagamitin natin ito. Gusto kong makita ang pagbagsak ni Elias Thorne. Gusto kong makita ang kaniyang imperyo na maging abo, tulad ng ginawa nila sa buhay ko."Sa mga sandaling iyon, naramdaman ni Lia ang bigat ng kaniyang desisyon. Sa pagpasok niya sa kuta ni Kael, tuluyan na niyang tinalikuran ang kaniyang lumang buhay. Wala nang balikan sa mundong malinis at maayos. Ang mundong ito ay madumi, maingay, at mapanganib, ngunit dito lamang siya makakahanap ng hustisya.Isang batang hacker ang lumapit kay Kael at bumulong. "May gumagalaw sa perimeter, Boss. Hindi ito pusa. May mga heat signature na hindi tumutugma sa kahit anong record natin."Nagkatinginan sina Sofia at Lia. Ang takot ay muling gumapang sa kanilang mga balat. Hindi pa man sila nakakapagpahinga, ang mga aso ni Thorne ay tila naamoy na ang kanilang pinagtataguan."Ihanda ang blackout protocols!" sigaw ni Kael. "Patayin ang lahat ng active transmissions!
[Ang Pintuan ng mga Itinakwil]Ang bawat hakbang sa lupain ng Tondo ay tila pagpasok sa isang dimensyong nakalimutan na ng mapa ng "Bagong Maynila." Habang ang sentro ng lungsod ay nagniningning sa mga holographic billboard at mga sasakyang halos hindi humahalik sa semento, ang lugar na ito ay nananatiling nakaugat sa kalawang, putik, at amoy ng sunog na plastik. Para kay Lia, ang bawat anino ay tila isang banta, isang matang nagmamasid mula sa mga madidilim na eskinita na tila mga bitukang paikot-ikot sa katawan ng isang higanteng naghihingalo."Malapit na tayo," bulong ni Sofia. Ang kaniyang boses ay halos hindi marinig sa gitna ng ingay ng mga generator na pilit binubuhay ang mga bumbilyang aandap-andap. "Dito sa ibaba, ang signal ay patay. Ang mga GPS tracker ng The Architects ay walang silbi rito dahil sa dami ng interference mula sa mga illegal na power lines. Ito ang tanging blind spot sa buong Luzon."Humigpit ang hawak ni Lia sa kaniyang bag. Sa loob nito, ang drive ay tila t







