MasukMARIS“Anong plano mo this weekend?” Tucked ko yung phone ko between my cheek and shoulder habang hinuhulog ko yung tea bag sa cup ko at binubuhusan ng mainit na tubig. Friday night na, at dahil may plano si Enzo, pinili kong umuwi ng normal na oras from the office, mag-relax sa bahay, at tawagan si Mom. Considering gaano ako ka-distracted with work at Enzo these past two weeks, hindi kami naging kasing-usap like usual.“May book akong naka-hold for weeks sa library, finally dumating na, so kukuha ako bukas umaga then spend the whole weekend devouring it,” sabi ni Mom.Natawa ako. “Sounds perfect.”She sighed happily. “Diba? One day, pag may dream house na ako, siguraduhin ko na may sarili siyang library. Yung may ladder para maabot yung top shelves.”“At may window seat?”“Of course. Essential talaga ang window seat sa any home library. Oh, at kailangan bay window siya na overlooking a beautiful garden.”Game namin ’to ni Mom. Nagsimula noong bata pa ako, nung tinuro ng isang kaibiga
ENZOItinali ko ang condom at itinapon sa trash. Paglingon ko para lumabas ng bathroom, nasulyapan ko ang sarili ko sa salamin. May manipis na sheen ng pawis na bumabalot sa katawan ko, at ang satisfied gleam sa mga mata ko ay may kinalaman sa mga orgasm na naranasan ko sa nakalipas na dalawang oras.At higit pa roon, sa mga orgasm na naibigay ko kay Maris.Kahit ilang minuto pa lang ang nakalipas mula nang matapos ako, ang thought na nakahiga siya nang hubad at nakaunat sa kama ko ay nagpapahirap na naman sa akin.Late na, at malamang pagod na siya, pero feeling ko kaya ko pa siyang bigyan ng isa pang orgasm bago ko siya pauwiin.Lumabas ako ng bathroom, pero napahinto ako nang makita kong nakatayo si Maris sa gilid ng kama habang hinihila niya pataas ang skirt niya sa curve ng puwit niya.Naka-bra na siya, at habang pinapanood ko siya, inabot niya ang blouse niya.Nag-cross ako ng arms at isinandal ang balikat ko sa doorframe.“G
ENZOHindi naman dapat tungkol sa pagkilala sa isa’t isa ang gabing ito.One thing and one thing only lang dapat ito.Kung mas kaunti ang nalalaman namin tungkol sa private lives ng isa’t isa, mas madali para sa kanya na maalala at panatilihing malinaw sa isip niya kung ano talaga ito.Tahimik kaming nagpatuloy sa biyahe.Hindi naman malayo ang penthouse ko mula sa office, at natuwa ako roon dahil nangangati na akong hubarin ang outfit niya at tapusin ang sinimulan ko sa office niya noong hapon.Nang huminto kami sa harap ng building ko at binuksan ni Diego ang pinto para kay Maris, graceful siyang bumaba bago tumingala sa building. Pagkatapos, napatingin siya sa mga puno ng Central Park sa kabilang side ng street.Nagtagpo ang tingin namin.“I knew you were rich, but… damn.”Muli siyang napatingin sa napakalaking steel-and-glass building na umaabot pataas.“Sometimes reality outstrips imagination.”Sinubukan kong tingnan ang lahat sa perspective niya.Base sa mga naikuwento niya, nah
ENZONang pumasok ako sa office space ng architectural team nang gabing iyon, late na enough para wala nang tao sa lugar. Except kay Maris. Nakaupo siya sa desk niya, at sandali akong natigilan habang pinapanood siya. Nakatali sa ponytail ang mahaba at maitim niyang buhok, may ilang loose strands na nakalaylay sa gilid ng mukha niya habang nakayuko siya sa ginagawa niya. Nakagat niya ang lower lip niya, bahagyang nakakunot ang noo habang sobrang focused. She was fucking gorgeous. At kumilos ang ari ko sa loob ng pants ko habang iniisip ko ang mga oras na naghihintay sa amin, pero hindi ako gumalaw mula sa kinatatayuan kong nakasandal sa doorway. Confusing sa akin ang naging behavior ko noong hapon. Nagdesisyon na akong pigilan ang attraction ko sa kanya, pero matapos ko siyang hindi makita noong nakaraang gabi, parang ako mismo ang hinila ng urge na makita siya kinabukasan. Kinansela ko ang dinner meeting ko kasama ang isa sa mga old college associates ko at ginawa ang i
MARISKinabukasan ng umaga, nilalagyan ko pa lang ng finishing touches ang revised exterior 3D visual nang biglang lumapit si Miguel.Ipinatong niya ang isang kamay sa desk ko at yumuko nang bahagya sa tabi ko.“Kailangan nating mag-usap.”Tumingala ako sa mukha na dati kong nakikitang guwapo.“About work ba ’to?”“Siyempre. Those were your instructions, ’di ba?”Hindi ko nagustuhan yung snide tone ng boses niya, pero project manager ko pa rin siya. Kailangan kong maging mature about this.“Okay,” sabi ko, sabay tayo at pag-smooth ng skirt ko sa ibabaw ng thighs ko.Pinangunahan niya ako papunta sa office niya sa corner ng otherwise open office space.Pinapasok niya ako, umupo ako sa chair.Imbes na maupo sa desk niya, sumandal siya rito, nag-cross ng arms, nakatingin sa akin.“Anong laro ’to, Maris?”Kumunot ang noo ko.“Ano ba ’yang sinasabi mo?”“Enzo Montenegro,” singhal niya. “Baliw ka ba, or is this just your way of getting revenge?”Mabilis akong tumayo.“Akala ko ba work ang u
MARIS“You turned down a night in a billionaire’s penthouse for me? I’m flattered, but you shouldn’t have.”“Yes, I should,” sabi ko, sabay higop ng wine. “He’s very… overwhelming, you know? Hindi naman talaga ako ’yung type na gumagawa ng ganito in the first place. Hindi ko puwedeng hayaan ang sarili kong tuluyang ma-suck in sa kanya, kasi he’ll just chew me up and spit me out. At hindi ko rin kayang i-screw up ang job na ’to.”Kumunot ang noo ni Nicole. “Then why are you doing it?”Inikot ko ang daliri ko sa rim ng wineglass at napabuntong-hininga.“I’m not sure. I’ve never felt anything like this, you know? Hindi pa ako naging… swept away ng kahit ano o kahit sino. I’ve always done the smart thing.”Buong buhay ko, sunod-sunod akong nag-achieve ng goals.May listahan ako para sa lahat—mga bagay na kailangan kong gawin, mga bagay na kailangan kong iwasan, mga desisyong hindi puwedeng pag-isipan gamit ang puso. Kapag may kailangang isakripisyo para maabot ang isang goal, hindi ako na







