Chapter 3

KASALUKUYAN akong tumitingin ngayon kung ano ang magandang bilhin na stocks nang biglang may kumatok sa opisina ko, at kahit naman hindi ko na buksan ang pinto ay alam ko na kaagad kung sino iyon.

Walang iba kung hindi si Kleinder.

"Go on, sir," maikling wika ko habang patuloy pa rin ako sa pag-scroll sa stock report nitong isang kumpanya na nakita ko.

Fluctuating ang pagtaas at ang pagbaba ng stocks ng kumpanyang ito, pero kung titingnan ang stock price moment nito ay hindi maipagkakaila na maganda ito para sa short term. Fluctuating man ito pero kapag tumataas ang stock price nito ay mas mataas pa ito sa standard price.

Saktong-sakto ito dahil short-term investments lang din ang gusto ng iba sa mga kliyente ko ngayon.

Kinuha ko ang kulay berde kong sticky note sa drawer ko at kumuha na rin ako ng ballpen para isulat ang pangalan ng kumpanyang ito na bibilhan ko ng stocks.

Nang matapos kong isulat iyon ay ididikit ko na sana iyon sa pc ko nang mapatalon ako nang bahagya sa gulat nang makita ko si Kleinder na nakaupo sa harapan ko at nakatingin sa akin habang pinaglalaruan ang itim niyang ballpen. Parker pa ang tatak ng ballpen na iyon pero kung laruin niya iyon ay parang ballpen lang ito na tig-limang piso sa kanto.

Sosyalin talaga.

"Kanina ka pa nandiyan?" tanong ko sa kan'ya dahil hindi ko man lang napansin na pumasok pala siya rito sa office ko.

Ganoon ba ako ka-focus sa binabasa ko at hindi ko man lang narinig ang pagbukas at ang pagsara ng pintuan ko?

"Oo, hindi mo lang ako napansin kasi busy ka pa," maikling sagot niya sa akin bago niya isinandal ang likod niya sa swivel chair. "Pero pinapasok mo ako kanina, baka nakakalimutan mo."

Tama siya, nakalimutan ko nga.

"Ano nga pala ang kailangan mo at bakit ka nandito?" direct to the point kong tanong sa kan'ya.

Wala nang paligoy-ligoy pa. Sabihin na kaagad niya ang agenda niya at nang makakain na rin muna ako ng meryenda. Ginugutom ako ng pagbabasa tungkol sa stocks ng iba't-ibang kumpanya, eh.

Ito ang isa sa perks ng pagtatrabaho rito sa Hornbrown Investments. Ang rule rito ay puwede kaming kumain ano mang oras, pero kailangan din naming siguraduhin sa sarili namin na hindi makakaapekto ang trabaho sa pagbaba namin sa cafeteria para kumain.

Isa na rin ito sa dahilan kung bakit mas gusto ko itong Hornbrown Investments kaysa sa ibang insurance companies. Mahal nila ang mga empleyado, kahit na ano pa man ang posisyon nito.

Hindi siya nagsalita noong tinanong ko siya, bagkus ay inilapag niya sa lamesa ko ang isang black folder na naglalaman ng business proposal ko kanina. Tungkol iyon sa ilang modifications ko para sa branch expansion sa Cavite. Kung ako ang mapalad na mapipili para maging branch manager ng Cavite branch ay dapat pinapaganda ko na kaagad ito ngayon pa lang.

"Accepted or rejected?" diretso ko na siyang tinanong dahil ayokong buksan ang black folder na iyon.

Baka kasi ni-reject niya iyon at talagang siya pa ang naghatid sa akin ng folder para buwisitin ako. Gutom na nga ako tapos ay pasasamain niya pa lalo ang loob ko.

Masama pa nga rin ang loob ko ngayon dahil kung kausapin niya ako ay parang hindi niya ako hinalikan kanina. Ano 'yon, kinalimutan na lang niya kaagad? Ganoon yata ka-normal sa kan'ya ang makipaghalikan kung kani-kanino.

"Pinirmahan ko na iyan," ma-awtoridad na tugon niya nang makita na para akong kinakabahan dahil sa tanong ko sa kan'ya. "The proposal was good and no need for revisions. I can't see any reason why would I reject it."

Tila ay nakahinga ako nang maluwag nang sabihin niya iyon sa akin. Akala ko ay mag-iinarte pa siya, eh! Halos dalawang linggo kong ginugulan ng oras ang proposal na iyan kaya dapat lang ay pirmahan niya iyan.

"Salamat," maikling wika ko sa kan'ya bago ko inayos ang mga dokumento ko. Mamaya ko na lang ito itutuloy dahil hindi naman magf-function ang utak ko kung gutom ako. "May kailangan ka pa?" dagdag ko pang tanong dahil gusto ko na talaga ang kumain.

"Oo," sagot niya bago siya naglakad papalapit sa akin kaya naman ay napatingin ako sa kan'ya.

Sobrang seryoso ng mukha niya habang naglalakad siya papalapit sa akin, at nang tuluyan na niyang hinawi ang distansya sa pagitan naming dalawa ay kaagad niya akong isinandal sa pader at iniharang ang dalawang braso niya sa magkabilang gilid ko para hindi ako makaalis.

Sa mga oras na iyon ay parang nakalimutan kong huminga.

"A-Ano 'yon?" tanong ko sa kan'ya, at hindi ko matanggap kung bakit bigla akong nautal nang makita ko nang malapitan ang mukha niya.

Para akong nalalasing sa mga titig niya ngayon sa akin. Hindi ko mabasa ang isa pang emosyon na nakikita ko sa mga mata niya ngayon, pero sa isang emosyon... siguradong-sigurado ako kung ano iyon.

Pagnanasa.

"You," he told me.

Napakurap ako at medyo napatagilid ang ulo dahil hindi ko kaagad naintindihan ang sinasabi niya. Siguro na rin ay dahil naka-focus lang ako sa mukha niya at wala na ako sa tamang wisyo para mag-isip pa ng ibang bagay.

"I want you, Sandara," tugon niya, at muli ay parang naestatwa na naman ako sa kinatatayuan ko nang siniil niya ako ng halik.

Napapikit na lang ako sa sarap habang patuloy akong hinahalikan ni Kleinder. Nakakapit ako sa likod niya habang hawak-hawak naman niya ang magkabilang beywang ko, pilit akong itinatayo dahil pakiramdam ko ay unti-unti nang nanghihina ang mga tuhod ko.

Iniangat niya ang puwetan ko at iniupo ako sa lamesa habang unti-unting lumilikot ang magkabilang kamay niya sa iba't-ibang parte ng katawan ko. He made me sit on the table without breaking our lip contact.

I feel so euphoric as his kisses was draining the remaining energy I have.

Hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko ay nagugustuhan ko na 'tong ginagawa niya sa akin. Is this what it feels to be kissed? Nakakabaliw, pakiramdam ko ay may gusto pa akong maramdaman. Natatakot ako na baka kung saan pa kami mapunta, pero hindi ko naman maigalaw ang katawan ko para pigilan siya.

All I can do is to hold onto his back while trying to accept all of the pleasures he's giving me.

"You smell good," he said in his husky voice before his kisses travel onto my neck. Marahan niyang s******p iyon na para bang iniingatan niyang masaktan ako, pero kaagad akong napangiwi nang kagatin niya nang bahagya ang leeg ko.

Nakaramdam ako ng sakit dahil sa ginawa niyang 'yon, pero nagpapasalamat na rin ako dahil sa ginawa niyang pagkagat sa akin na naging dahilan para matauhan ako mula sa ginagawa niya at maitulak ko siya nang malakas.

"Ano sa tingin mo ang ginagawa mo, Kleinder?" Mabuti na lang at kahit na ramdam ko ang panginginig ng kalamnan ko ay hindi ako nautal.

Hindi ko alam kung ano ang sumanib sa akin kanina at umabot pa ang paghalik niya sa leeg ko. Gusto ko tuloy i-untog ang sarili ko sa pader, pero mamaya na lang siguro iyon. Gagawin ko na lang 'yon pagkatapos kong tumakas sa sitwasyon na ito.

"I told you that want you," mariing wika nito sa akin bago nito pinunasan ang kakaunting laway na kumalat sa bibig nito.

He looked pissed as he stared at me. He looked like was being disturbed by eating his favorite meal. Napalakas ang pagkakatulak ko sa kan'ya kaya naman ay nagkaroon na nang sapat na distansiya sa harap naming dalawa, kaya naman nang akmang lalapit ulit siya sa akin ay kaagad akong naglakad papunta sa kabilang side ng lamesa at hinawakan ang payong na nasa ibabaw no'n.

"What are you doing?" His expression lightened as his gaze went to the umbrella I was holding.

Tumagilid pa ang ulo nito nang bahagya na para bang nagtataka siya dahil hindi niya alam ang rason kung bakit bigla-bigla na lang akong humahawak ng payong pagkatapos ko siyang layuan.

"Kapag lumapit ka pa sa akin ay ihahampas ko talaga sa iyo 'tong payong na 'to," pambabanta ko sa kan'ya bago ko inamba sa kan'ya ang hawak kong payong. My brows furrowed when he didn't even flinch nor tried to avoid my attack.

"Don't worry, I am not the type of guy to force someone if they don't like it."

Itinaas niya ang magkabilang kamay niya na para bang sinasabi niya sa akin na sumusuko na siya, pero hindi kasi ganoon kalaki ang tiwala ko, lalo na nga at sa kan'ya.

I didn't let my guard down.

"You want me naked while moaning under you, don't you?" tanong ko sa kan'ya na naging dahilan para manlaki ang dalawang mata niya saglit, pero kaagad ding nasundan iyon ng pagngisi niya bago niya inilagay sa bulsa niya ang magkabilang kamay niya. "Sorry, but the feeling wasn't mutual, Mr. Velasco. Ang gusto ko lang ay magtrabaho at magpakayaman, okay? I don't have time for those shits."

Matapos ang speech ko na iyon ay hindi sinasadya na napatingin ako sa pang-ibabang parte ng katawan niya, at hindi ko na naitago sa mukha ko ang pagkagulat nang makita ko kung gaano kalaki ang umbok sa pagitan ng mga hita niya. I gasped because of the view.

"Why are you staring at it like that, Vernace?" he asked in a casual tone as he stared at me. His face went darker as his gaze travelled onto my lips down to my collarbone. "Aren't you aware that you're the reason why is it bulging? Your words are already enough to turn me on, but your gaze makes it harder even more."

Napailing na lang ako dahil sa mga sinasabi niya sa akin ngayon. "You're a hopeless case."

"So as you," sagot nito sa akin kaya naman ay pinagtaasan ko siya ng kilay.

"And why?" Nakatutok pa rin sa harapan niya ang payong na hawak ko. Wala akong balak na bitawan ito.

"Because this is my first time having someone rejected me after tasting my lips."

"It's my honor, then." Lumawak tuloy ang ngisi ko dahil sa sinabi niyang 'yon. Nakakatuwa namang malaman na ako ang kauna-unahang babae na nakasira ng ego niyang sobrang taas na. "Mula ngayon, huwag mo na akong kakausapin kung hindi naman tungkol sa trabaho ang sadya mo. We should maintain our employer-employee relationship, don't you think?" I added as I stared back at him.

"What if I don't want to?" tanong nito sa akin.

"You don't have a choice," I stated authoritatively. "You can't manipulate me, sir. That's the last thing I would let you do to me. Now if you excuse me," pagpapaalam ko sa kan'ya bago ako naglakad nang mabilis palabas ng office ko, kahit na siya naman talaga ang dapat gumawa no'n.