Home / Romance / ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL / CHAPTER 10: HINDI NA AKO AALIS

Share

CHAPTER 10: HINDI NA AKO AALIS

Author: Sassy Rose
last update publish date: 2026-09-15 18:20:31

Dumating ang resulta makalipas ang ilang araw.

Ilang araw na parang hindi natatapos.

Hindi ko kayang buksan.

Sa totoo lang, hindi ko alam kung alin ang mas kinatatakutan ko—ang malaman na si Theo ay tunay na anak ni Rafael, o ang malaman na may ibang sagot ang papel na iyon.

Nasa mesa kami sa living room. Tahimik ang buong bahay maliban sa mahinang tunog ng mga laruan ni Theo sa sala. Para bang walang malaking desisyong naghihintay sa amin sa ibabaw ng mesa.

Si Rafael ang may hawak ng sobre. Il
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL   CHAPTER 35: AKO ANG PINILI NIYA

    Hindi na ako naghintay. Sa dami ng tanong na ilang buwan kong hinabol, sa dami ng lihim na pilit naming binuksan, at sa dami ng gabing pinagdudahan ko kung tama ba ang lahat ng ginagawa ko, sa wakas ay may isang bagay akong hindi na kailangang pag-isipan. Tumingin ako kay Rafael. “Ako ang pipili sa’yo.” Parang huminto ang mundo. Hindi siya agad nagsalita. Tinitigan lang niya ako na para bang gusto niyang siguraduhin na tama ang narinig niya. “Sigurado ka?” “Oo.” “Walang kontrata?” “Wala.” “Walang mana?” “Wala.” “Walang obligasyon?” Umiling ako. “Wala.” Parang unti-unting nawala ang bigat sa mga balikat niya. Sa unang pagkakataon, wala nang kasunduan sa pagitan namin. Wala nang papel na nagsasabi kung ano ang dapat naming gawin. Wala nang pamilyang nagdidikta kung sino ang dapat kong mahalin. Kami na lang. Ako. At siya. “Kung gano’n…” Unti-unting lumitaw ang ngiti sa labi niya. “…pakakasalan mo ba ako?” Napatawa ako habang umiiyak.

  • ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL   CHAPTER 34: ANG HULING SIKRETO

    “Hindi…” Iyon lang ang salitang lumabas sa bibig ko. Hindi ko maalis ang tingin ko sa litrato. Parang may humigop sa lahat ng hangin sa paligid ko. Ang ingay ng mundo ay unti-unting nawala hanggang sa tanging nakikita ko na lang ay ang mukha ng babaeng nasa larawan. Ang babae. Ang singsing. Ang lumang istasyon. At ang batang si Theo na hawak niya. “Lena?” Narinig ko ang boses ni Rafael, pero parang nanggagaling iyon sa napakalayong lugar. Dahan-dahan akong tumingin sa kanya. “Kilalang-kilala ko siya.” Agad na nagbago ang ekspresyon niya. “Sino?” Hindi ako agad nakasagot. Pinilit kong alalahanin. May isang mukha. Isang pares ng mata. Isang kamay na humawak sa kamay ko. Isang boses na hindi ko na maalala ang sinabi. At isang istasyon na hanggang ngayon ay hindi ko maipaliwanag kung bakit pamilyar sa akin. “Siya…” Huminga ako nang malalim. “…ang babaeng nakita ko noong bata ako.” Napatingin si Rafael sa litrato. “Sa istasyon?” Tumango a

  • ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL   CHAPTER 33: ANG TUNAY NA INA NI THEO

    Hindi ako nakapagsalita.Para akong nawalan ng boses habang nakatingin kay Rafael.Ang tunay na ina ni Theo.Ilang beses kong inulit sa isip ko ang sinabi niya, pero hindi pa rin kayang tanggapin ng utak ko ang katotohanan.May ina si Theo.Isang babaeng hindi ko kilala.Isang babaeng matagal nang nawala.At higit sa lahat, isang babaeng posibleng buhay pa.“May ina si Theo?”Bahagyang tumango si Rafael.“Oo.”Napatingin ako sa batang nasa kabilang bahagi ng sala.Tahimik na naglalaro si Theo, walang kaalam-alam na ang buong mundo naming matatanda ay unti-unting gumuguho sa paligid niya.“Nasaan siya?”Hindi agad sumagot si Rafael.“Hindi ko alam.”Napailing ako.“Rafael, bakit hindi mo sinabi sa akin?”“Dahil akala ko hindi na siya babalik.”“Pero bakit siya umalis?”Muling natahimik si Rafael.Hindi niya kayang tingnan ang mga mata ko.At doon ko naisip na hindi lang ito simpleng kuwento ng isang babaeng umalis.May dahilan.May nangyari.At may bahagi ng nakaraan na matagal nang pi

  • ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL   CHAPTER 32: DALAWA

    Kinabukasan, hindi na ako mapakali. Magdamag akong halos hindi nakatulog. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang sinabi ni Theo. Dalawa. Dalawang baby. Hindi ko alam kung saan niya nakuha ang ideyang iyon. Hindi ko alam kung paano niya nalaman. At higit sa lahat, hindi ko alam kung bakit parang sobrang sigurado siya sa sinabi niya. Nakahiga ako sa kama habang nakatitig sa kisame. Isang kamay ko ang nakapatong sa tiyan ko. Wala pa namang makikita. Wala pang malaking pagbabago sa katawan ko. Pero simula nang sabihin iyon ni Theo, parang hindi na pareho ang pakiramdam ng bawat paghinga ko. “Baka mali lang ang narinig natin,” sabi ko nang tuluyang bumangon si Rafael mula sa kama. Nakatayo siya sa tabi ng bintana, tahimik na nakatingin sa labas. “Posible,” sagot niya. Pero hindi ako kumbinsido. Hindi dahil sa sinabi niya. Kundi dahil nakita ko ang mukha niya nang sabihin iyon ni Theo. Kinakabahan din siya. At kahit ayaw niyang ipakita, kilala ko na siya.

  • ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL   CHAPTER 31: ANG LIHIM NI THEO

    Hindi ko hinabol ang lalaki. Hindi ko rin nagawang magsalita. Nanatili lang akong nakatayo sa tabi ni Rafael habang pinagmamasdan ang anino ng lalaking unti-unting lumalayo sa amin. Ilang segundo pa, tuluyan na siyang nawala sa aming paningin. Pero kahit wala na siya roon, parang naiwan ang presensya niya sa paligid. Sa hangin. Sa bahay. Sa dibdib ko. Para bang may iniwan siyang tanong na walang gustong sumagot. “Rafael…” Mahina ang pagkakasabi ko sa pangalan niya. Hindi siya agad sumagot. Nakatitig pa rin siya sa direksiyong tinahak ng lalaki. “Huwag muna.” Dalawang salita lang iyon. Pero sapat na para pigilan akong magtanong pa. “Pero si Theo—” “Alam ko.” Napatingin ako sa anak namin. Nakatayo si Theo ilang hakbang mula sa amin, hawak pa rin ang maliit na kahon na kanina pa niya dala. Para bang wala siyang pakialam sa nangyari. Para bang hindi niya napansin ang tensiyon sa pagitan naming matatanda. Pero kilala ko na si Theo. Kapag tahimik siya

  • ANG NINONG NA HINDI KO DAPAT MINAHAL   CHAPTER 30: ANG LALAKING HINDI DAPAT BUMALIK

    Napalingon kami sa pintuan.Walang tao.Tanging mahinang ugong ng hangin ang naririnig mula sa hallway. Nakabukas pa rin ang ilaw sa silid ni Mama, at ang anino namin ay mahaba sa sahig.“Nasaan?” tanong ko.Hindi sumagot si Theo.Itinaas lamang niya ang maliit niyang kamay at itinuro ang bintana.Dahan-dahan kaming napalingon ni Rafael.Sa labas, sa kabilang bahagi ng lumang bakuran, may isang lalaking nakatayo sa tapat ng gate.Hindi siya pumasok.Hindi siya lumapit.Nakatayo lamang siya roon, kalahati ng katawan niya ay tinatamaan ng ilaw mula sa poste sa labas.Ngunit kahit malayo, may isang bagay na agad kong napansin.Ang mukha niya.May pagkakahawig kay Rafael.Hindi lamang sa hugis ng panga.Hindi lamang sa mga mata.May kung anong pamilyar sa paraan ng pagtayo niya, sa titig niya, sa tahimik niyang presensya.Tumingin si Rafael sa lalaki.At nakita kong unti-unting nawala ang kulay sa mukha niya.“Kuya…”Halos pabulong lamang ang salita.Nanigas ako.“Siya ba?”Hindi agad sum

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status