LOGINDalawang araw nang walang malay si Zayn at bawat segundo niyon ay sobrang sakit para sa akin. Kumalat na sa buong internet ang nangyari, at tuluyan nang nagsara ang kumpanya ni Mr. Mendez.Every morning, I would go home just to take a bath and change clothes before returning straight to the hospital to stay beside Zayn for the rest of the day. Sobrang miss ko na siya.Seeing him lying there without talking to me felt unbearable. Araw-araw akong dinadalaw ng mga kaibigan niya para aliwin ako, pero walang kahit sino ang makapag-ahon sa akin mula sa lungkot na nararamdaman ko.I missed Zayn like hell. Gusto ko lang siyang magising at kausapin akong muli. Nasa kulungan pa rin si Daddy, pero makakalabas na siya bukas. Just thinking about seeing him again gave me a little happiness inside. My joy knew no bounds. Kahit papaano, may magandang nangyayari rin sa wakas.Dumating si Klea kinabukasan, at nagulat ang lahat nang bigla itong umiyak habang paulit-ulit na hinihiling kay Zayn na magisin
“Zayn, you’re going to be fine. We’re heading to the hospital now, and you’ll be okay. Please… just hang on,” umiiyak kong bulong habang mahigpit kong hawak ang kamay ni Zayn, kasabay ng walang tigil na pagpatak ng mga luha ko.“Oh, my dear son…” Tita cried as she gently touched Zayn’s face.Nasa loob kami ng ambulansya at mabilis na binabaybay ang daan papuntang ospital, pero hindi ko mapigilan ang pagluha.“Alam mo namang ayokong nakikita kang umiiyak, Sera. I’m going to be okay,” Zayn managed to say despite the pain, groaning weakly. Napahagulgol si Mikaela sa tabi ko.“Yes, Zayn, you’re going to be okay,” nanginginig kong sabi at marahang hinalikan ang kanyang kamay.Durog na durog ang puso ko habang nakikita siyang nakahiga nang walang kalaban-laban, may oxygen tube na nakakabit sa kanyang ilong.“He risked his life to save me…” mahina kong bulong bago tuluyang mapahagulgol kasama ng lahat ng nasa ambulansya.“Nandito na tayo!”Mas lalo kong hinigpitan ang pagkakahawak sa kamay
Mahigpit kong hinawakan ang kamay ni Mikaela, at pareho kaming nagsiksikan sa isa’t isa habang nanginginig sa takot.“Paano mo nagawang pumasok sa bahay ko at tutukan ako ng baril? Kilala mo ba kung sino ako?” matalim na tanong ng ama ni Zayn.Ngumisi si Mr. Mendez bago kampanteng umupo sa isang upuan, ipinatong pa ang mga paa sa mesa na para bang siya ang may-ari ng lugar.“You’re just like your son,” pang-aasar niyang sabi. “Mayabang, matigas ang ulo, at ayaw tumanggap ng pagkatalo. Ngayon alam ko na kung saan nakuha ng anak mo ang pangit niyang ugali.”Mr. Montecarlos glared at him, his face red with anger. Napunta ang tingin ni Mr. Mendez sa akin, at agad akong kinabahan. Dahan-dahan siyang lumapit bago biglang hinablot ang buhok ko.“Bitawan mo ako!” sigaw ko habang napapangiwi sa sakit at pilit kumakawala.“Let her go! You’re hurting her!” Mikaela yelled“Tumahimik ka!” one of his men barked at her.Mr. Mendez yanked me harder before throwing me to the ground. Napadaing ako sa s
“Zayn, the hacker has cracked the real killer’s face, and it has been sent to me. I’ll forward it to you in a minute,” sabi ni Tito Oliver sa kabilang linya.“Sige, Tito. Hihintayin ko,” sagot ko.“Although he asked for eight hundred dollars since the case was years ago, and it was difficult for him to track everything down,” he added.“Kahit magkano, babayaran ko.”“Alright.”The call ended. Napabuntong-hininga ako at naglakad-lakad sa loob ng kwarto habang paulit-ulit na tinitignan ang phone ko kung dumating na ba ang message. Napaisip ako kung nasaan si Sera. Siguro nasa baba siya, nakikipagkwentuhan kina Mom, Dad, at Mikaela. Biglang tumunog ang phone kaya agad ko itong dinampot. Dumating na rin sa wakas. Walang pag-aalinlangang binuksan ko ang video at pinindot ang play.Isang lalaking naka-itim na hoodie ang pumasok sa hotel. Saglit itong nakipag-usap sa receptionist bago dumiretso sa loob. Sa sumunod na eksena, nakita ko itong pumasok sa isang kwarto. At kasunod noon ay mga si
“Ibig mong sabihin, gusto niya akong makita?” Sera asked, her voice trembling slightly as she shivered.Tumango ako at ngumiti sa kanya. “Yeah.”“Natatakot ako,” amin niya habang kinakabahang kinukuskos ang mga palad.Marahan akong napabuntong-hininga bago hinawakan ang kanyang pisngi at pinatingin siya sa akin.“Hindi ka dapat matakot, baby,” pagpapakalma ko sa kanya. “Gusto ka lang makita ni Dad, at mabuti naman ang dahilan. Bukod pa roon, kasama mo ako kaya wala kang dapat ikatakot. Okay?”I sighed softly before cupping her cheek, gently making her look at me.“Come on, go get ready,” sabi ko sa kanya.Huminga siya nang malalim bago tumalikod at naglakad papunta sa kanyang kwarto. As soon as she disappeared from sight, I turned around and found her mother staring at us with a knowing smile.“Hi, Tita,” bati ko habang nakangiti rin.“Kumusta ka, Zayn?” tanong niya.“Mabuti naman po,” sagot ko.“Kakabisita ko lang kamakailan sa asawa ko,” Tita Contessa said, her tone softening. “At s
Pagkabukas ng elevator, sabay kaming lumabas ni Zayn habang magkahawak-kamay. Pero agad akong napahinto nang makita ang babaeng nakaupo sa sahig sa tapat ng opisina ni Zayn Nanlaki ang mga mata ko.“Jana?” gulat kong sambit.She turned toward us and casually waved as if what she was doing was completely normal.“What the hell are you doing here? At paano ka nakapasok dito?” galit na tanong ni Zayn.Napairap si Jana.“Secu—”“Bago mo pa maisip na tumawag ng security, gusto ko lang sabihin na hindi nila ako nakita dahil palihim akong pumasok. At may importante akong sasabihin sa inyong dalawa,” putol niya.Nagkatinginan kami ni Zayn.“Pumasok muna tayo sa office,” sabi ko.Zayn shot me a glare, but I ignored him.“Thanks,” sabi ni Jana bago tumayo at pumasok sa opisina.Pagkapasok nito sa loob, agad akong hinarap ni Zayn.“What the hell do you think you’re doing?” he half-yelled.Napabuntong-hininga ako. Hindi ko alam kung bakit gano'n na lang ang galit ni Zayn dito. Ever since Jana con
“Sabihin mo nga, gaano ka na katagal nagtatrabaho sa kumpanya?” tanong ko kay Jeda habang naglalakad kami pabalik.Nabili ko na ang kape at diretso na kaming bumalik sa opisina.“Hmm… tatlong taon na,” sagot niya.Tumango ako. Matagal na rin ang tatlong taon.Pagdating namin malapit sa gusali ng ku
Nakaupo kaming lahat sa sofa habang nakatutok sa telebisyon. Ipinatong ko ang ulo sa balikat ni Brayden. Isa siyang kaibigang dapat pahalagahan. Ang taong sumuporta sa akin kahit ano pa ang mangyari. Isang taong nagmamahal at handang gawin ang lahat para sa akin. Kapag kasama ko siya, pakiramdam ko
“Huwag kang makipag-away sa school, okay?” bilin ko kay Klea.Tumango siya bago niyakap ako nang mahigpit.“Bye,” kumaway siya at tumakbo papunta sa school bus.“Tara na, Brayden,” sabi ko habang sinusubukang buksan ang pinto ng kotse, pero natigilan ako nang may dalawang sasakyan na pumasok sa com
I sighed and splashed water on my face, staring at my reflection in the mirror. Humawak ako sa gilid ng lababo, pilit pinapakalma ang paghinga. Nagulat ako nang biglang bumukas ang pinto. My eyes widened when Zayn stepped in.“Teka, pambabaeng restroom ‘to. A-akala ko ba may sarili kang banyo sa lo







