Mag-log in“Take the miss back to her room,” Thiago instructed.Biglang napako ang tingin ni Mallorie kay Daemon. Sa loob ng ilang segundo, parang silang dalawa lang ang naiwan sa silid. Madilim ang kanyang mga mata. ‘Yong klaseng tingin na parang kayang pumatay nang walang pag-aalinlangan. Napasinghap ang dalaga, kitang-kita sa mukha nito ang takot.She didn’t wait. Mabilis itong tumalikod at naglakad palayo. Umalingawngaw ang tunog ng takong ni Mallorie sa malamig na sahig habang dalawang gwardiya ang sumunod sa magkabilang gilid nito. Hindi na ito lumingon pa. Nakatitig lamang si Daemon sa papalayong amo hanggang sa tuluyang magsara ang pinto. Saka lang siya gumalaw. Dahan-dahang bumaling ang tingin niya kay Thiago. Bago pa ito makapagsalita, hinablot ni Daemon ang laylayan ng suot niyang itim na shirt at hinubad ‘yon sa isang mabagal at kontroladong galaw. Tumambad sa paningin ni Thiago ang sariwang sugat sa kanyang dibdib. Namumula ‘yon. At muling nagdurugo, unti-unting binabasa ang gilid
Dahan-dahang naglakad si Daemon sa mahabang hallway. A black tank top clung tightly to his body, the fabric still damp with sweat from his workout. Mababa ang pagkakasuot ng asul niyang joggers sa balakang habang kitang-kitang gumagalaw ang matitigas niyang kalamnan sa bawat hakbang. Dapat sana ay nailabas na ng pag-eehersisyo ang tensyong bumabalot sa kanya, pero hindi. May kung anong pagkabalisa pa ring gumagapang sa ilalim ng kanyang balat.The mansion reacted to his presence instantly. Bumagal ang kilos ng mga babaeng kasambahay sa ginagawa nila. Tahasang sumunod ang mga mata ng mga ito sa kanya, tila wala nang pakialam kung mapansin man sila. May mga pabulong na usapan at mahihinang hagikhik na umalingawngaw sa hallway habang dumaraan si Daemon. Halos mabitawan pa ng isang maid ang hawak nitong tray, ang isa naman ay kunwaring nagpupunas ng malinis nang mesa kahit matagal nang walang dumi roon pero ang mga mata nito ay nakatingin sa kanya.Napailing si Daemon. Nakakasakal ang lug
Bahagyang bumuka ang mga labi ni Mallorie, ngunit walang anumang salitang lumabas.“I-i…”Nagkabuhol-buhol ang mga salita sa lalamunan niya habang nagkakagulo ang kanyang isip sa paghahanap ng kahit anong paliwanag. Ngunit wala siyang maisip.Mariing nakatitig si Daemon sa kanya, malamig at hindi mabasa ang ekspresyon. Ang paligid ay tila naglaho at naging tahimik, at ang tanging naririnig niya ay ang malakas at mabilis na pagkabog ng kanyang sariling puso. Pagkatapos ay bumaba ang tingin nito. She inhaled sharply. Napasinghap si Mallorie. Mabilis na uminit ang mukha niya nang mapunta ang tingin ni Daemon sa kanyang dibdib. Halos walang naitulong ang suot niyang bra para matakpan ang kanyang utong. Masyadong manipis ang telang ng bra niya. Agad na tumigas ang mga utong ni Mallorie. Malinaw na nakikita ‘yon. Parang bigla siyang nahubaran sa harap nito sa paraang hindi pa niya naranasan noon. Marahas na kumabog ang kanyang dibdib. Wala pang lalaking nagparamdam sa kanya ng ganito. No
“Eww,” Mallorie groaned.Bahagya siyang lumingon at agad ding nagsisi dahil tama ang kanyang mga kaibigan. Nakatayo si Daemon sa likod niya. Matangkad at malapad ang pangangatawan, may maskuladong braso na bakas kahit sa ilalim ng tela, mga tattoo sa leeg na parang mga sekretong hindi dapat malaman ninuman. Sharp jaw. Straight nose. Brows that promised violence. Eyes dark, cold, and dangerously unreadable. Isang perpektong sandata sa katawan ng isang lalaki. Mukha siyang tukso na mahirap tanggihan.At ang mga tattoo na ‘yon ang mismong dahilan kung bakit ipinahubad niya rito ang polo nito. Halos perpektong lalaki si Daemon kung panlabas ang pag-uusapan pero hinding-hindi niya aaminin. It'll only feed his pride.“Bigay mo nga number niya,” sabi ni Lindsay habang kinakagat ang labi.“Tumigil ka nga,” mataray na sabi ni Mallorie habang hinihila ang dalawang babae. “He’s annoying.”Naglakad sila papunta sa building habang tuloy-tuloy ang tawanan nila. Sumunod si Daemon. Napapalingon ang m
Nakatitig si Daemon sa sariling repleksyon sa salamin habang inaayos ang buhol ng kaniyang tie.Maayos na nakadikit sa malapad niyang pangangatawan ang malinis na puting polo. Natatakpan ng dark tailored suit ang baril na nakakabit sa ilalim ng kanyang jacket. Sa kabilang bahagi ng silid, biglang nagliwanag ang tablet sa ibabaw ng mesa. Napunta ang tingin ni Daemon sa screen kasabay ng paglitaw ni Mallorie. Walang pakialam nitong isinukbit ang designer bag sa balikat. Kumikilos ito sa paraang walang sinuman sa mundong ito ang kayang humadlang o kumontrol dito. Taas-noo itong naglakad, at bawat galaw nito ay punong-puno ng kayabangan at kumpiyansa. Ngunit may napansin si Daemon na hindi napapansin ng iba. Ang bahagyang paninigas ng paglalakad ni Mallorie. Ang tensyon sa postura nito. Ang maingat nitong pag-iwas na idiin nang husto ang isang bahagi ng katawan.Masyado itong nagpapanggap na walang epekto ang lahat ng hampas ng sinturon sa likod nito. Nanatiling walang emosyon ang mukha
Ang study room ay isang monumento ng kapangyarihan. Dark Italian marble stretched across the floor, cold and polished enough to reflect the massive chandelier hanging overhead, hand-cut crystal imported straight from Venice. Nakahanay mula sahig hanggang kisame ang matatayog na bookshelf, punô ng sinaunang leather-bound books na may gintong gilid ang mga spine na tila bumubulong ng lumang pera, lumang dugo, at mas matatandang kasalanan.Sa gitna ng silid ay nakapwesto ang isang malapad na oak desk na may masalimuot na Roman carvings, mabigat at nakakatakot tignan. Sa likod nito ay isang framed portrait ni Vincenzo Javier Del Fierro habang nakikipagkamay sa mga world leaders.Naunang pumasok si Thiago. Kasunod si Daemon. At agad silang sinalubong ng kaguluhan. Nakatayo si Mallorie malapit sa mesa, namumula ang mga mata, pulang-pula ang mukha habang nagkalat ang mascara sa ilalim ng mga mata nito dahil sa sobrang pag-iyak.“How am I supposed to wear bikinis now?” hikbi nito habang galit
“Late na tayo sa business date,” sabi ni Zayn habang nagmamadali kaming naglalakad papunta sa kotse. I scoffed at his tone.“Why didn’t you remind me?” dagdag niya, halatang iritado.“Excuse me? Dalawang beses kitang pinaalalahanan,” sagot ko.Mabilis na binuksan ng dalawang tauhan niya ang pinto
“Huwag kang makipag-away sa school, okay?” bilin ko kay Klea.Tumango siya bago niyakap ako nang mahigpit.“Bye,” kumaway siya at tumakbo papunta sa school bus.“Tara na, Brayden,” sabi ko habang sinusubukang buksan ang pinto ng kotse, pero natigilan ako nang may dalawang sasakyan na pumasok sa com
I sighed and splashed water on my face, staring at my reflection in the mirror. Humawak ako sa gilid ng lababo, pilit pinapakalma ang paghinga. Nagulat ako nang biglang bumukas ang pinto. My eyes widened when Zayn stepped in.“Teka, pambabaeng restroom ‘to. A-akala ko ba may sarili kang banyo sa lo
“Sabihin mo nga, gaano ka na katagal nagtatrabaho sa kumpanya?” tanong ko kay Jeda habang naglalakad kami pabalik.Nabili ko na ang kape at diretso na kaming bumalik sa opisina.“Hmm… tatlong taon na,” sagot niya.Tumango ako. Matagal na rin ang tatlong taon.Pagdating namin malapit sa gusali ng ku







