LOGINShare
17. Falling to Sir!
Last Updated:
2025-08-23 00:00:00Sa loob ng 1 week namin ni Sir na magkasama ay para talaga kaming mag asawa. Paminsan-minsan ay pumupuslit ako sa gabi para puntahan siya sa kwarto para makipag kwentuhan sa kanya, kapag nag iinit kami ay lumalabas kami at nagtatalik sa tabing dagat, hinahanap-hanap na si Sir ng katawan ko kaya hindi ako makatanggi at nagpapa-alipin sa kanya, hindi sa napipilitan ako, hinahanap-hanap narin kasi siya ng katawan ko.
Ayoko ng magpakipot, at isa pa nararamdaman kong unti-unti na akong nahuhulog sa kanya, mahal ko na nga yata siya. Kinabukasan ay nagulat ako ng puntahan ako ng mismong may ari ng lupa, binaba daw nito sa kalahati ang presyo ng lupa, ang nakakagulat ay nag offer ito na hulugan ko. Halos maluha kami ni mama sa sobrang saya. Kinagabihan ay narinig ko si Sir na may kausap sa cellphone, siya pala ang rason kaya kalahati nalang ang presyo ng lupa, binayaran pala ‘yon ni Sir at hindi totoong naging kalahati ang presyo
Latest chapter
Accidentally Yours, Mr. CEO! 281.
"You are getting married, anak. Hindi na big deal magdalantao ka man ngayon." Dagdag ni mommy. Pero hindi naman ako buntis. Handa na akong sabihin na hindi ako buntis ng dumating si Anya. "Anya, may good news si Annaliza sa ating lahat." Pagbabalita dito ni mom. "Really?" Nakangiting nilapag ni Mommy ang pregnancy test sa table, "Nakita ko ito sa kwarto niya, your sister is pregnant!" "Mahal, you are too excited. Hindi mo hinayaan na anak natin ang mismong magbalita." Nakatawa ngunit naiiling na wika ni Dad. Awang ang labi na kinuha ko ang pregnancy test. Nakita ko ang dalawang guhit roon, positive ang resulta. Pero paano napunta ito sa kwarto ko, kanino ito? Si Manang lang naman ang madalas na pumasok sa kwarto ko para maglinis. Humarap ako sa kapatid ko para magtanong, pagkaharap ay nakita kong namumutla ito. "Alam na ba ito ni Cally?" Tanong ni Dad. Nabaling ang mata ko rito. "Hindi pa, Dad." "Mabuti pa ay tawagan mo siya. Kailangan malaman niya ang magandang balita."
Accidentally Yours, Mr. CEO! 280.
Napanganga ako ng makita ko ang likod niya. Noon hindi pa naman ganito kalaki ang katawan niya. Naalala ko noong nakilala ko ito almost 2 years ago. Hindi pa ito gano'n ka-matipuno ang katawan. But look at him now... mukha ng modelo ang pangangatawan. Malaki at matipuno, bagay sa kanyang katangkaran. Namula ako ng makita kung gaano kapintog ang pang upo nito. Mukhang matigas pero malaman. Bumaha ng laway ang loob ng bibig ko. Parang gusto kong lapitan si Din at halikan siya sa buong parte ng katawan niya.. Mula ulo hanggang paa... Nagmamadali akong lumabas at sumandal sa pinto. Sobrang lakas ng tibok ng dibdib ko. Hindi dahil sa takot na baka mahuli niya ako kundi dahil sa kakaibang init na nabuhay sa katawan ko. Si Din lang talaga ang nagkaroon ng malaking epekto sa akin ng ganito.. siya lang at wala ng iba. Hindi pa ako nakadama ng ganito sa iba. Ni hindi nga ako nag init ng ganito, sa kanya lang talaga. Pagkalabas niya ng bathroom ay binuksan niya ang pinto. Da
Accidentally Yours, Mr. CEO! 279.
(Annaliza pov) Panay ang lingon ko habang naglalakad papunta sa sasakyan kung nasaan si Din. Nang masiguro ko na walang dararing ay nagmamadali akong pumasok. "Ano ang ginagawa mo dito?" Gulat na tanong nito ng makita ako. "Eh di tatabi sayo. Dito ako sasakay, nasiraan ako eh." Dahilan ko lang ito. Alam ko kasi na hindi niya ako papayagan kapag hindi ko sinabi yun. Umupo ako sa tabi niya. Wala na siyang magagawa dahil nakatabi na ako sa kanya. Nakikipag usap pa sila Lola kina mommy kaya mamaya pa sila darating. May oras pa ako para masolo si Din sa loob. "Kamusta na ang sugat mo. Masakit pa rin ba." "Ayos na." "Nagugutom ka ba?" Alam kong oo dahil hindi pa ito kumakain simula kagabi. Nakabantay ang mata ko sa kanya kaya alam ko ang ginagawa niya. "Busog ako." Tipid nitong sagot. Tiyan ko ang kumulo. Namula ako dahil ang lakas ng tunog niyon. Gutom na rin kasi ako. "Hindi pa ako kumakain simula kagabi. Tamang-tama nag ayang kumain sila Mommy. Tabi tayo mamaya ha."
Accidentally Yours, Mr. CEO! 278.
Hindi ako makapaniwala na pati ang bunso namin na kapatid ay magagawa niyang saktan. Siya pala ang taong sumagasa sa kapatid namin... planado pala ni ate ang lahat. Akala ko ako lang ang kaya niya saktan, pati pala sila Lola ay kaya niyang saktan. Walang patid ang pagdaloy ng luha namin habang pinapanood ang kabaong ni ate na unti-unti ng binabaon sa kailaliman ng lupa. "Paalam, Ate Dixie. Hindi ka man naging mabuting kapatid noong lumaki na tayo, ikaw pa rin ang nag iisang ate namin at kapatid na maaasahan noong mga bata pa tayo. Sana kung nasaan ka man ngayon ay maging payapa pa kasama ang lalaking minamahal mo." Kahit sa huling sandali lang siya nagsisi, nagpapasalamat pa rin ako dahil naramdaman ko na kahit sa huli lang ay bumalik ang dating ate na minahal at nakikala ko. Sayang nga lang dahil hindi na nito makikilala ang mga anak ko. "A-Ate, pinapatawad na kita... mahal na mahal ka namin. P-Pero inaamin ko nasasaktan pa rin ako. K-kasi hindi ko talaga akalain na magagawa mo
Accidentally Yours, Mr. CEO! 277. Demi pov
(Demi pov) "H-hindi.... D-Dixie!" Ang bilis ng pangyayari. Nagimbal na lang kami ng matumba si Ate Dixie habang hawak ang leeg. Marami ang dugo na dumadaloy mula sa sugat nito galing sa tama ng baril na naggaling sa lalaking dumating. Binaril nito si Lola pero nahila ito ni Anya kaya si Ate Dixie ang tinamaan ng magpaputok ito. Sa leeg ni Ate Dixie tumama ang bala niyon. Napaluhod si Ate Dixie habang hawak ang leeg. Nawalan ng kulay ang mukha ng lalaking nakabaril dito. Gimbal na gimbal ito at parang natuod ng makita ang babae nitong minamahal na duguan ng dahil sa kanya. Nakarinig kami ng isa pang putok. Nanlaki ang mata ni Ate Dixie. Tumulo ang luha niya ng makita niyang bumagsak si Theodore. Binaril ito ni Eliot sa dibdib. "T-Theodore..." naghihingalo na tawag ni ate dito. Lumuluhang tumakbo si Lola kay Ate na duguang bumagsak. Lumalabas na ang dugo sa bunganga ni Ate ng mga oras na 'yon. Hindi ako makagalaw. Nabigla din ako sa bilis ng nangyari. Sa isang iglap lang ay
Accidentally Yours, Mr. CEO! 276.
(Demi pov) Pawis na pawis ako ng magising ako. Naghahabol ako ng hininga habang sapo ang dibdib ko. "Mhie, may masakit ba?" Nag aalalang tanong ni Eliot. Pipindutin sana nito ang emergency button doon ng pigilan ko ito. "Ayos lang ako. Dhie. Nanaginip lang ako ng masama." Pawis na sagot ko. Niyakap niya ako. Nanginginig pa ako sa takot ng yakapin niya ako. Hinigpitan niya ang yakap sa akin ng umiiyak na nagsumbong ako. "Dhie, namatay daw kayo ng mga bata sa panaginip ko. P-Parang totoo kaya takot na takot ako." "Shhh, it was just a dream. Ligtas ako at ang mga bata kaya wag kang mag alala." "Paano ako hindi mag aalala. Hindi ko alam kung kailan darating ulit si Ate Dixie para guluhin ang pamilya natin. Hindi natin alam kung kailan ulit siya magpapakita para saktan ako." Naalala ko ang karumal-dumal na ginawa ni Ate Dixie sa mga anak ko sa panaginip ko. Binaril daw nito ang mga anak ko sa dibdib, sa tapat mismo ng kanilang puso. Muling dumaloy ang luha ko. "D-Dhie, pwed
You may also like
Wife of the Governor Billionaire
Miss A.401.4K viewsTake me Kapitan (SPG)
Ilocano writer281.4K viewsSOLD TO BE THE BILLIONARES WIFE|FILIPINO|
eleb_heart370.4K viewsThe Billionaire's Prostitute (Tagalog)
SenyoritaAnji559.8K viewsTHE OZ JUNESSE DORÈE SERIES 1 (MY UNFETTERED WIFE)
Author Krixx240 viewsKung Ayaw Mo, Huwag Mo
the1999cut218 viewsHer Love Marked Him First
AVA NAH112 viewsTHE BILLIONAIRE's PROPERTY
Binibining Hanzel534 views
