Mag-log in"Ano? Kinausap mo ang kaibigan ni Din? Mabuti hindi siya nagduda? My god! Kinabahan ako do'n 'ah!" Komento ni Clarice pagkatapos ko ikwento rito ang pagkausap ko kay Dave. "My god, guys! Kung alam niyo lang rin kung gaano ako kinabahan ng marinig ko silang nag uusap ni Danilo. Imagine hanggang ngayon ay pinapahanap niya kayo." Inirapan ako ni Jaffy. "Corrrection, TAYO." Pagtatama nito na ikinatawa ni Nessy. "Alam mo, Annaliza. Hindi ko mapigilang hindi kabahan ha. Kasi kahit huminto na ang kaibigan niya, sigurado ako na kikilos siya. Diba ang sabi mo nanalo siya noong nakaraang buwan sa Unibersidad nila? Sinira mo lang naman ang mga computer niya at sinisira mo ang laptop niya kaya hindi siya makatutok sa paghahanap. Paano kung makahalata na siya?" Napalunok ako ng laway. Yes, sinira ko ang lahat ng computer niya at dinelete ang lahat ng files doon. Maging ang mga USB ni Din ay sinira ko rin. Ginawa ko ang lahat para lagi siyang bumalik sa simula. Back to zero sa lahat.
Pagkauwi namin ay sinalubong kami nila Lola at Danilo. Tinulungan kami ng mga ito na dalhin ang gamit ko sa loob. Kakaunti lang ang mga gamit na kinuha ko sa Condo at sa bahay nila Mommy. Baka abutin kasi kami ng madaling araw sa kakahakot. Saka pwede naman ako bumili kaya hindi na ako nag abala na kumuha ng marami. Tamang-tama dahil luto na ang gabihan ng matapos kami sa pagdala ng mga gamit ko sa kwarto. Nagluto si Lola ng marami para sa amin ng asawa ko. "Kumain ka lang ng marami, Annaliza. Sabihin mo lang kung may gusto kang kainin ipagluluto kita. Tandaan mo parte ka na ng aming pamilya. Huwag kang mahihiya dahil parang apo na rin kita." "Tama si Lola, Ate Annaliza. Wag kang mahiya sa amin. Kung may utos ka magsabi ka lang. Wag kang mahiya sa amin." Segunda naman ni Danilo. Naantig ang puso ko sa sinabi nila. Mabuti na lang at si Din ang napangasawa ko, hindi na ako mahihirapan makisama sa pamilya ng asawa ko. Ang swerte ko dahil kagaya ni Kuya Eliot ay napabilang ako s
Kumunot ang noo ni Cally ng makita ako. Nagtaka ako kasi akala ko ay ako ang hinahanap nito. “Napadaan ka. Wag mo sabihin na may order ka. Hindi kami tumatanggap ng bulk order alam mo yan. Maupo ka.” Noong una akala ko masasaktan ito kapag nakipaghiwalay ako. Nakokonsensya pa ako na baka magalit ito at hindi niya matanggap na hindi matutuloy ang kasal namin. But to my surprised he didn’t get mad at me. Tinanggap nito ng bukas sa puso ang pagcancel ko sa kasal namin. Nagdududa na tuloy ako. Minahal ba talaga niya ako, o pangalan lang ng pamilya namin ang habol niya sa akin. Pero kung kapangyarihan ng pamilya ko nga—bakit hindi ito naghabol. “Marami akong inorder pero hanggang ngayon ay preparing pa rin daw ayon sa assistant niyo. Dalawang linggo na akong naghihintay. Sinabi niya sa akin noong nakaraan na marami kayong stocks kaya bakit hanggang ngayon ay wala pa?” Nagpatayo kami ng shop ni Anya, at the same time ay nagpatayo din kami ng Clothing factory. Marami ang mga negosyanteng
Pagdating ko sa mesa kung saan naghihintay sa akin ang supplier namin ng mga tela ni Anya ay napanganga ako. Naningkit ang mata ko ng makilala ito—walang iba kundi ang mortal kong kaaway noon. Si Resty—bully ko noong highschool ako. Ito ang bagong supplier namin? Sa dinami-dami ng tao bakit siya pa? “Annaliza? Long time no see!” Nilahad nito ang kamay sa akin. Umirap ako bago ito kinamayan. Hindi ko kayang makipagplastikan at umakto na natutuwa akong makita ito. Tumatawang umupo ito. “Hindi ka pa rin nagbabago. Maldita ka pa rin hanggang ngayon.” “Sa taong bwisit lang… at isa ka do’n.” Walang ligoy kong sagot. “So, ikaw pala ang bagong supplier namin. Kung alam ko lang na ikaw ay hindi na lang ako pumayag na makipagkita sayo.” “Hanggang ngayon ba ay galit kapa rin sa ginawa ko? Come on, that was a long ago. Magiging magbusiness partner na tayo. Kalimutan na natin ang nakaraan.” “Oo na, oo na.” Hindi na ako nagpaligoy at sinimulan na ang meeting. Pero nag order muna
Napuna agad ng mga kaibigan ko ang ibang awra ko ng magkita kami ng mga ito. “Blooming natin ah. Iba talaga ang nagagawa ng dilig. Nakailang round kayo? Sulit ba ang paghihintay mo?” Tanong ni Jaffy. “Obvious naman. Tingnan mo kanina pa malaki anh ngiti. Nabaliw na yata sa pag ibig.” Dugtong naman ni Clarice. Napahawak ako sa pisngi ko. She is right. I was smiling and I didn’t notice it. Naalala ko kung gaano ka-intense ang ganap sa pagitan namin ng asawa ko noonh honeymoon namin. Sinong hindi mapapangiti? Tumatawang nagsalita si Nessy. “Kahit wag mo ng sagutin. Obvious naman na nakarami kayo. Saka haler! Dapat lang na makarami kayo. Para hindi naman masayang ang ginawa namin para i-blackmail ka kunwari noh!” Inirapan ko sila. Simula ng makabalik akk ay wala na silang ginawa kundi ang tanungin ako. Pero aaminin ko, hindi nagtatapos sa dagat ang ginawa namin ni Din—naulit iyon ng naulit. Minsan kinukurot ko ang sarili ko. Baka kasi panaginip lang ang lahat at magising ako
"Nagustuhan? Mali ka, hindi kita gusto, MAHAL kita." Pagtatama ko sa kanya. "Saka bakit ka nagtatanong? Dapat ba maraming dahilan para mahalin ang isang tao?" "Para sa akin, oo." Ngumiti ako. "Sabagay tama ka. Gusto mo talagang malaman? Nakita ko kasi na mabuti kang tao, isa yun sa rason kaya minahal kita. Iba sa mga lalaking nakilala ka. Eh ikaw? Bakit hindi mo ako magustuhan noon?" Lakas-loob kong tanong. Tiningnan niya ako ng diretso sa mata. "Dahil iba ang gusto ko." "Ouch ha ang prangka." "Hindi ako marunong mang-sugarcoat. Pero noon 'yun noong hindi pa ako kasal. Hindi naman ako malalim magmahal." "Wag ka magsalita ng tapos. Baka magulat ka mahal na mahal mo na pala ako." Biro ko sa kanya. Umabot ako ng tubig para uminom pero biglang akong nasubsob sa kanya. "Ops sorry!" Babalik sana ako sa inuupuan ko ng hapitin niya ako palapit sa kanya. "Kung dumating man 'yon, mas maganda. Hindi ka naman mahirap mahalin, Annaliza." Namula ang mata ko sa sinabi niya. Ibig sa







