LOGINHindi ako mapakali habang naghihintay kay Din dito sa restaurant na napag usapan namin. I wonder why he called me earlier. Gusto daw niya akong makausap. Well, aaminin ko na masaya ako dahil siya mismo ang tumawag sa akin. Nang dumating ito ay tumayo ako at sumalubong ng halik sa labi nito. Halatang nagulat ito sa ginawa ko kayat hindi niya ako agad natulak. Lahat ng paboritong pagkain niya ay inorder ko na kanina kaya pagdating niya ay sinerve na ito sa mesa. "Kailangan nating mag usap, Annaliza. May mahalaga akong sasabihin sayo." "Pwedeng mamaya na? Nagugutom na kasi ako. Makakapaghintay naman siguro 'yan." Hindi talaga ako kumain para makasabay ako sa kanya. Saka para mas makasama ko na rin siya ng matagal. Nang tumango ito ay napangiti ako. Dahil dalawa lang kami at walang mata na nakabantay sa amin ay nagawa ko siyang pagsilbihan na parang ulirang asawa. Lahat ng pagkain na paborito niya ay nilagay ko sa plato niya. Habang naghahanda ng maiinom niya ay nagulat ako ng tumay
"You are getting married, anak. Hindi na big deal magdalantao ka man ngayon." Dagdag ni mommy. Pero hindi naman ako buntis. Handa na akong sabihin na hindi ako buntis ng dumating si Anya. "Anya, may good news si Annaliza sa ating lahat." Pagbabalita dito ni mom. "Really?" Nakangiting nilapag ni Mommy ang pregnancy test sa table, "Nakita ko ito sa kwarto niya, your sister is pregnant!" "Mahal, you are too excited. Hindi mo hinayaan na anak natin ang mismong magbalita." Nakatawa ngunit naiiling na wika ni Dad. Awang ang labi na kinuha ko ang pregnancy test. Nakita ko ang dalawang guhit roon, positive ang resulta. Pero paano napunta ito sa kwarto ko, kanino ito? Si Manang lang naman ang madalas na pumasok sa kwarto ko para maglinis. Humarap ako sa kapatid ko para magtanong, pagkaharap ay nakita kong namumutla ito. "Alam na ba ito ni Cally?" Tanong ni Dad. Nabaling ang mata ko rito. "Hindi pa, Dad." "Mabuti pa ay tawagan mo siya. Kailangan malaman niya ang magandang balita."
Napanganga ako ng makita ko ang likod niya. Noon hindi pa naman ganito kalaki ang katawan niya. Naalala ko noong nakilala ko ito almost 2 years ago. Hindi pa ito gano'n ka-matipuno ang katawan. But look at him now... mukha ng modelo ang pangangatawan. Malaki at matipuno, bagay sa kanyang katangkaran. Namula ako ng makita kung gaano kapintog ang pang upo nito. Mukhang matigas pero malaman. Bumaha ng laway ang loob ng bibig ko. Parang gusto kong lapitan si Din at halikan siya sa buong parte ng katawan niya.. Mula ulo hanggang paa... Nagmamadali akong lumabas at sumandal sa pinto. Sobrang lakas ng tibok ng dibdib ko. Hindi dahil sa takot na baka mahuli niya ako kundi dahil sa kakaibang init na nabuhay sa katawan ko. Si Din lang talaga ang nagkaroon ng malaking epekto sa akin ng ganito.. siya lang at wala ng iba. Hindi pa ako nakadama ng ganito sa iba. Ni hindi nga ako nag init ng ganito, sa kanya lang talaga. Pagkalabas niya ng bathroom ay binuksan niya ang pinto. Da
(Annaliza pov) Panay ang lingon ko habang naglalakad papunta sa sasakyan kung nasaan si Din. Nang masiguro ko na walang dararing ay nagmamadali akong pumasok. "Ano ang ginagawa mo dito?" Gulat na tanong nito ng makita ako. "Eh di tatabi sayo. Dito ako sasakay, nasiraan ako eh." Dahilan ko lang ito. Alam ko kasi na hindi niya ako papayagan kapag hindi ko sinabi yun. Umupo ako sa tabi niya. Wala na siyang magagawa dahil nakatabi na ako sa kanya. Nakikipag usap pa sila Lola kina mommy kaya mamaya pa sila darating. May oras pa ako para masolo si Din sa loob. "Kamusta na ang sugat mo. Masakit pa rin ba." "Ayos na." "Nagugutom ka ba?" Alam kong oo dahil hindi pa ito kumakain simula kagabi. Nakabantay ang mata ko sa kanya kaya alam ko ang ginagawa niya. "Busog ako." Tipid nitong sagot. Tiyan ko ang kumulo. Namula ako dahil ang lakas ng tunog niyon. Gutom na rin kasi ako. "Hindi pa ako kumakain simula kagabi. Tamang-tama nag ayang kumain sila Mommy. Tabi tayo mamaya ha."
Hindi ako makapaniwala na pati ang bunso namin na kapatid ay magagawa niyang saktan. Siya pala ang taong sumagasa sa kapatid namin... planado pala ni ate ang lahat. Akala ko ako lang ang kaya niya saktan, pati pala sila Lola ay kaya niyang saktan. Walang patid ang pagdaloy ng luha namin habang pinapanood ang kabaong ni ate na unti-unti ng binabaon sa kailaliman ng lupa. "Paalam, Ate Dixie. Hindi ka man naging mabuting kapatid noong lumaki na tayo, ikaw pa rin ang nag iisang ate namin at kapatid na maaasahan noong mga bata pa tayo. Sana kung nasaan ka man ngayon ay maging payapa pa kasama ang lalaking minamahal mo." Kahit sa huling sandali lang siya nagsisi, nagpapasalamat pa rin ako dahil naramdaman ko na kahit sa huli lang ay bumalik ang dating ate na minahal at nakikala ko. Sayang nga lang dahil hindi na nito makikilala ang mga anak ko. "A-Ate, pinapatawad na kita... mahal na mahal ka namin. P-Pero inaamin ko nasasaktan pa rin ako. K-kasi hindi ko talaga akalain na magagawa mo
(Demi pov) "H-hindi.... D-Dixie!" Ang bilis ng pangyayari. Nagimbal na lang kami ng matumba si Ate Dixie habang hawak ang leeg. Marami ang dugo na dumadaloy mula sa sugat nito galing sa tama ng baril na naggaling sa lalaking dumating. Binaril nito si Lola pero nahila ito ni Anya kaya si Ate Dixie ang tinamaan ng magpaputok ito. Sa leeg ni Ate Dixie tumama ang bala niyon. Napaluhod si Ate Dixie habang hawak ang leeg. Nawalan ng kulay ang mukha ng lalaking nakabaril dito. Gimbal na gimbal ito at parang natuod ng makita ang babae nitong minamahal na duguan ng dahil sa kanya. Nakarinig kami ng isa pang putok. Nanlaki ang mata ni Ate Dixie. Tumulo ang luha niya ng makita niyang bumagsak si Theodore. Binaril ito ni Eliot sa dibdib. "T-Theodore..." naghihingalo na tawag ni ate dito. Lumuluhang tumakbo si Lola kay Ate na duguang bumagsak. Lumalabas na ang dugo sa bunganga ni Ate ng mga oras na 'yon. Hindi ako makagalaw. Nabigla din ako sa bilis ng nangyari. Sa isang iglap lang ay







