Chapter 4 – Hold me, Sir.

Sasha Willow

Pagbaba ko ng kotse sa driveway, agad kong napansin na iba ang aura sa loob ng bahay. Hindi tulad ng nakaraang dalawang araw na puno ng tension. Makita ko sina Mom at Dad na nagtatawanan, at naroon din si Lolo Lucas.

“Ah, Sasha! Nandito ka na!” masayang bati ni Mama, “Alam mo ba, tumawag ang kaibigan ng lolo mo sa darating na linggo na raw gaganapin ang engagement party ninyo ng anak niya. Dapat paghandaan natin. Gusto mo bang magpa salon tayo bukas at facial? Magpa manicure at pedicure na rin.”

Inis akong napahalukipkip, “Buti pa kayo masaya dahil malulutas na ang problema ninyo, samantalang ako… habang buhay na magdudusa!”

Tumayo si Lolo Lucas at lumapit sa akin, seryosong tinapik ang balikat ko. “Apo, para sa iyo rin naman ito, huwag ka mag-alala dahil sigurado naman ako na mabait ang mapapangasawa mo.”

Pero hindi ko mapigilan ang galit na sumabog sa dibdib ko. “No! Ginawa ninyo akong parang gamit lang na pinagbili! Anong klaseng mga magulang kayo! Ano ba ang tingin ninyo sa akin? Tuta ba o puta?!”

Biglang lumapit si Mom at sinampal ako nang malakas. “Kung magsalita ka ng ganyan, parang hindi ka nakikinabang sa pera namin!” sigaw niya, “Be practical! Ang dami ng babae diyan na halos magmakaawa na pakasalan ang mayayamang tao, dahil ayaw makaranas ng hirap. Bakit, ano bang pinagmamalaki mo? Lahat ng meron ka ay bigay namin sa’yo! Kung wala ka rin namang kwenta, ano pang silbi mo dito? Sana hindi na kita pinanganak! Ingrata! Walang utang na loob!”

Napaiyak na lang ako sa galit at sama ng loob. Pakiramdam ko, buong mundo ko ay nag-collapse. Hindi nila naiintindihan na oo nga at ayoko naman rin maghirap pero hindi ba nila naisip na matatali ako sa lalakeng hindi ko mahal?

Selfish ba ko kung iisipin ko rin ang magiging kaligayahan ko? Pera nalang ba talaga ang importante sa mundong ‘to?

Hindi na ako nakatiis, tumakbo ako palabas at sumakay ulit sa kotse, “I won’t be a pawn in your game… I will never be,” nabulong ko sa sarili habang mabilis akong nagmamaneho palayo sa mansion.

Gusto ko sanang tawagin sina Nancy, Andrea, at Jenna para samahan akong uminom, pero sa totoo lang, mas mabuti na muna akong mapag-isa. Sobrang sama ng loob ko at parang gusto ko lang mawala sa mundo kahit sandali.

Pumunta ako sa bar, umupo sa isang sulok, at nagsimulang uminom. Isang bote, dalawa… habang papalapit na mabuos ang ika-limang bote, bigla kong tinawag ang bartender, “Tatlong bote pa, bilis!”

“Ma’am, medyo marami na po ang nainom ninyo,” sabi ng Bartender na napapailing.

Inis kong binato ito ng baso saka sumigaw, “Sabi ko bigyan mo pa akong tatlong bote! Gusto mong matanggal ka sa trabaho?!”

Wala naman itong nagawa kundi sumunod saka agad sinerve ang tatlong bote at isang case ng yelo.

Tumungga ako agad at hindi namalayan ang paglapit ng limang lalake na halatang mga lasing na rin.

“Hey, Sexy, want to have fun?” tanong ng isa.

“No, leave me alone,” sagot ko.

Pero nagsiupuan sila sa tabi ko ay nagsimula nila akong hawakan kaya galit ko itong sinampal sa pisngi, imbes na tumigil ay hinawakan nito ang baba ko para halikan kaya kinuha ko ang bote at galit na pinalo sa ulo niya.

Dumugo ang noo ng lalake at agad niyang hinila ang braso ko, “What the hell! How dare you bitch!”

“Let go of me!” sigaw ko habang pilit na pumapalag.

Pero mas malakas siya, at tinangka na halikan ako. “No! Don’t fucking touch me!” sigaw ko, sabay tadyak sa kanyang paa.

“Ang arte mo! Gusto mo rin naman!” sigaw rin niya pero biglang may malakas na pumalo sa  braso niya kaya nabitawan niya ako.

Tapos may malalim at malamig na boses ang nagsalita, “Don’t dare lay your finger on her.” Napatalon ako sa gulat at bumaling ay nakita ko si Sir Dwayne!

Galit na sinapak niya yung lalakeg gusto ako halikan at agad ito napahandusay sa sahig. Halos hindi naman makagalaw ang apat na lalaking kasama niya, halos isa-isang natutulala sa takot dahil kasunod na lumabas ang halos dalawang dosena ng security at mabilis silang hinuli saka inilabas ng bar.

Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko sa dami ng emosyon na bumaha sa dibdib ko. Takot, gulat, galit, relief… lahat ay magkahalong naglalaro sa loob ko. Hindi ko mapigilan, dali-dali akong yumakap kay Sir Dwayne, umiiyak na halos hindi na makontrol ang sarili.

“Sir Dwayne,” nanginginig kong sabi habang nakasubsob ang ulo sa balikat niya.

Hindi siya nagtanong o nagsabi ng anuman sa akin, basta binuhat niya ako palabas ng bar, patungo sa kotse niya. Habang nasa loob kami ng sasakyan ay nakakandong ako sa kanya, ramdam ko ang tibay ng kanyang mga braso sa katawan ko, para bang sinasabi na safe ako.

Nakasubsob pa rin ang ulo ko sa balikat niya, umiiyak pero unti - unting pinapawi ng init ng bisig niya ang lahat ng takot at galit na nararamdaman ko kanina.

Huminto ang kotse at binuksan ng driver ang pinto. Hindi ko alam kung nasaan na kami pero wala akong pakialam sa ngayon. Ang tanging alam ko ay safe ako sa bisig ni Sir Dwayne. Bumaba kami at napatingin ako sa paligid.

Nasa tapat kami ng isang malaking mansion, at hindi ko maiwasang humanga. “Sir… dito ka nakatira?” tanong ko.

Hinawakan niya ang kamay ko at ngumiti. “Yes,” sagot niya.

Pumasok kami sa loob at napakurap ako sa ganda ng interior. Ang mga marble flooring, chandeliers, at mga paintings sa walls ay mukhanng puro imported at mamahalin, parang nasa 10 star hotel kami.

Ang mansion niya ay doble pa yata sa amin sa bahay. Habang naglalakad kami, halos hindi ko ma-process ang lahat. Sumakay kami sa elevator at akala ko sa kwarto niya kami pupunta pero dinala niya ako sa third floor sa isang wine room.

Tamang tama, nabitin ko sa pag-inom kanina. Umupo ako sa sofa pero nagulat ako sa inabot niyang baso. “Sir… g-gatas po ito?” tanong ko.