Chapter 5 – My First Love

Dwayne Lewis

Nakatayo ako sa loob ng private hospital room. Tahimik ang buong kwarto maliban sa tunog ng monitor. Nakapaligid sa akin ang limang doctor at halata sa mukha nila ang bigat ng sasabihin.

“Sorry, Mr. Lewis, pasensya na po pero until now wala pa rin pong kasiguraduhan kung kailan magigising ang pasyente. For now she will remain comatose without possibility of recovery.”

Parang may mabigat na bato na bumagsak sa dibdib ko. Tumayo ako at napailing. Hindi ako sumagot. Hindi na rin naman ako umaasa na magigising pa siya.

Sa Loob ng tatlong taon ay walang pinagbago, mas lalo siyang lumalala. Sinisisi ko ang sarili ko kung bakit ito nangyari kay Crystal.

Lumabas ako ng kwarto at dumiretso sa elevator. Ayoko pang umuwi kaya dumiretso ako sa bar ng kaibigan ko.

Tahimik akong umiinom. Hindi ko na alam kung pang ilang baso na iyon ang alam ko lang gusto kong makalimot.

Maraming tanong na gumugulo sa isip ko. Paano kung magising si Crystal pero kasal na ako sa babaeng pinagkasundo sa akin? Tiyak masasaktan siya ng sobra.

Kung hindi lang death wish ng lolo ko na may taning na ang buhay na ikasal ako sa apo ng kaibigan niya ay hindi ako susunod.

Napasimangot ako ng sobra kapag naiisip kung sino o anong klaseng babae ang magiging asawa ko, ang totoo ay ang balak ko kahit magpakasal kami ay hindi rin magtatagal.

Oras na mamatay si Lolo Gary ay idi-divorce ko siya agad. Si Crystal ang nag-iisa sa puso ko at gusto kong maging asawa. Iniligtas niya ang buhay ko. Kung hindi dahil sa kanya baka ako ang comatose ngayon.

Nang biglang may babae na lumapit at umupo sa tabi ko. Maganda siya pero halata ring medyo lasing na.

“Hey,” sabi niya habang nakangiti. “You look like someone who needs a good time tonight.”

Tumingin ako sa kanya. “Are you an escort?”

Bigla siyang napakunot ang noo. “Excuse me? Of course not!”

Bago pa ako makapagsalita ulit, nagulat ako nang umupo siya sa kandungan ko. “But if you want company, that’s a different story.”

Hindi ko alam kung dahil sa alak o sa bigat ng isip ko pero hinila ng niya ako palabas ng bar papunta sa isang hotel ay hindi ako tumanggi.

Wala sana akong balak makipag one night stand pero may kakaiba sa babaeng ito. Hindi siya mahinhin pero hindi rin siya katulad ng ibang babae na nakilala ko.

Kinabukasan nagising ako mag isa sa kama. Wala na siya.

Napatingin ako sa bed sheet at nakita ko ang bahid ng dugo. Doon ko napatunayan na maaaring ako nga ang una niya.

Nagbihis ako agad. Wala naman nawala sa gamit ko. Naroong pa rin ang wallet at phone ko sa side table.

Inilibot ko ang tigin sa kwarto ng makita ang isang pulang thong na panty. Napangiti ako at inilagay sa bulsa ko.

Paglabas ko ng kwarto, nakaabang na ang assistant kong si Lucas.

“Sir, good morning.”

Tiningnan ko siya nang seryoso. “Lucas, find that woman.”

Habang nagmamaneho ang driver ay katabi nito si Lucas at hawak ang cellphone habang sunod sunod na tumatawag sa mga connection namin. Ako naman ay nakasandal sa likod ng upuan habang minamasahe ang sentido ko. Malakas pa rin ang hangover ko. Parang minartilyo ang ulo ko.

“Damn…” bulong ko habang napapapikit sandali.

Makalipas ang ilang minuto, napalingon sa akin si Lucas mula sa front seat. “Sir, I got the info.”

Bahagya akong nagmulat ng mata. “What?”

Tumango siya. “Yung babae na kasama ninyo kagabi sa bar… student siya sa university na pag aari ninyo. Based sa schedule, baka nasa campus na siya ngayon.”

“Really?”

“Yes, sir.”

Napangiti ako nang bahagya. “Then let’s go there.”

Pagdating namin sa university, halos agad kaming sinalubong ng dean na si Mr. Martin Sarmiento. Halatang nagulat siya sa pagdating ko.

“Mr. Lewis! Hindi po namin alam na darating kayo today,” sabi niya habang nagmamadaling lumapit. “Do you want coffee? Tea?”

Umiling lang ako. “No need. Napadaan lang ako.”

“Ah, I see, sir.” Tumango siya saka biglang nagseryoso ang mukha. “By the way, sir… I was about to report this. One of our math professors passed away this morning. Professor Felix Mercado.”

Hindi pa ako nakakasagot nang bigla kong nakita ang isang pamilyar na mukha sa hallway.

Yung babae kagabi.

Napangiti ako nang lihim. Nakita rin niya ako at halos namutla ang mukha niya. Halatang nagulat siya.

Biglang lumapit si Lucas at mahina siyang bumulong. “Mr. Lewis, professor ng babaeng iyon si Felix Mercado.”

Napaisip ako sandali, saka tumingin sa dean.

“Dean Sarmiento,” sabi ko. “I’ll take the class temporarily. As substitute professor.”

Halos malaglag ang panga niya. “A-Are you sure, Mr. Lewis? Hindi po ba kayo busy?”

“Temporarily lang naman,” sagot ko. “And don’t tell them my full name. Just introduce me as Sir Dwayne.”

Agad naman siyang tumango. Ilang minuto lang, nasa loob na ako ng classroom. Ipinakilala ako ng dean sa mga students.

Habang nagsasalita siya, hindi ko inaalis ang tingin ko sa babae sa gitnang row.

Halos hindi siya makatingin sa akin. Namumutla pa rin.

Mabilis ko lang tinapos ang lecture. Habang nagche check ako ng attendance, nakita ko ang pangalan niya.

Sasha Willow.

Napangiti ako nang bahagya.

Pagkatapos ng klase, sinabi ko, “Miss Sasha, stay for a moment.”

Halos hindi siya mapakali habang nakatayo sa harap ko.

“So, we meet again,” sabi ko.

Agad siyang umiling. “No, sir. I think you’re mistaken.”

Inilabas ko ang tinago kong panty kaya biglang nanlaki ang mga mata niya at mabilis niya itong inagaw sa kamay ko.

“You’re crazy!” bulong niya na halos galit. “If you keep harassing me, I will report you!”

Hindi ko na sana siya dapat bigyan pinapansin. Lalo na at student pa lang siya pero ewan ko nga ba, sa dami ng babaeng nakilala ko, siya lang ang hindi mawala sa isip ko.

Tahimik akong nakaupo sa kotse ng biglang tumunog ang phone ko. Si Mom ang tumatawag.

“Yes, Mom?”

“Dwayne, umuwi ka muna sa mansion. Your grandfather wants to see you,” sabi niya.

Napabuntong hininga ako. “Alright. Tell him I’m on my way.”

Pagdating namin sa mansion, agad akong pumasok sa living room. Nandoon si Lolo Gary, nakaupo sa wheelchair at may oxygen tube sa ilong. Halatang mahina na ang katawan niya pero malinaw pa rin naman ang isip.

“Dwayne,” tawag niya.

Lumapit ako. “Yes, Grandpa.”

“Sa darating na linggo na ang engagement party,” sabi niya.

Tumango lang ako saka hinalikan ito sa noo saka lumapit kina Mom at Dad.

“Thank you, son,” sabi ni Mom habang tinatapik ang braso ko. “Pinagbigyan mo ang hiling ng lolo mo.”

“Dwayne, you are doing the right thing. Twenty five ka na at nasa edad para mag-asawa, isa pa, It’s time for you to move on from Crystal,” dagdag ni Dad.

Napatingin ako sa kanila at napailing nang bahagya. “Napag usapan na natin ito. Kung gaano kahaba ang natitirang buhay ni Lolo Gary ay ganoon lang din katagal ang marriage na ito.”

Hindi na sila nakasagot. Tumalikod na ako at lumabas ng mansion.

Pagkasakay ko ulit sa kotse, napalingon sa akin si Lucas mula sa front seat.

“Sir,” sabi niya. “I think you should know something.”

“Ano iyon?” tanong ko habang nakasandal sa upuan.

“Nasa bar po ng kaibigan ninyo si Miss Sasha... And she’s drunk alone.”

Agad akong napatuwid ng upo. “Take us there.”

Hindi nagtagal ay nakarating kami sa bar. Pagpasok ko pa lang, agad kong nakita ang eksena. Napapalibutan siya ng ilang lalake na halatang lasing din.

Nang makita ko na hinawakan ng isa sa mga lalaki ang baba niya at tangkang hahalikan siya, bigla akong nakaramdam ng kakaibang galit. At selos.

Mabilis akong lumapit at walang salita na sinapak ko ang lalaki.

“Don’t you dare touch her,” malamig kong sabi.

Hindi pa nakaka recover ang mga lalaki nang biglang pumasok ang mga security ko. Ilang segundo lang ay kinakaladkad na nila palabas ng bar ang mga iyon.

Paglingon ko kay Sasha, nagulat ako nang bigla siyang yumakap sa akin. Nanginginig siya at umiiyak.

“It’s okay,” sabi ko habang tinatapik ang likod niya.

Dahil nakakaagaw na kami ng pansin ay binuhat ko siya at dinala palabas ng bar. Diretso ko siyang isinakay sa kotse habang nakasubsob pa rin ang ulo niya sa balikat ko at patuloy na umiiyak.

Pagdating sa mansion ko, napansin ko agad ang reaksyon niya. Pagbaba pa lang namin ng kotse, napatingin siya sa paligid at halatang namangha. Malaki ang mga mata niya habang tinitingnan ang bahay ko. Mukhang hindi niya pa siguro alam kung sino talaga ako, kaya parang nagulat pa siya na ganito kalaki ang lugar ko.

Tahimik ko lang siyang hinawakan sa kamay habang papasok kami. Naiisip ko na baka kung sa kwarto ko siya dadalhin ay isipin niyang pagsasamantalahin ko siya. Lasing pa siya at umiiyak kanina. Ayoko namang magmukhang ganoong klaseng lalaki.

Kaya imbes na sa kwarto, dinala ko siya sa wine room. Pinaupo ko siya sa sofa saka kumuha ng isang baso at naglagay ng gatas. Inabot ko iyon sa kanya.

“Drink this,” sabi ko.

Naalala ko when I was a kid, binibigyan ako palagi ni Lolo Gary ng gatas kapag malungkot ako o umiiyak.

Pero imbes na inumin ay bigla niyang hinila ang kwelyo ko at hinalikan ako sa labi.