Chapter 2

Makalipas ang limang taon.

Sa isang kilalang bahay-subasta sa Bansang Yera.

Sa malawak na bulwagan, nagsama-sama ang mga kilalang personalidad at mga taong may kaya.

Sa harapan, nakatayo ang tagapagsubasta, nakasuot ng isang puting bestida. Ang kanyang buhok, buong ingat na nakatali at pinalamutian ng berdeng sutla, ay bahagyang natatakpan ng manipis na telang tulle na nagtatago sa kanyang mukha. Gayunpaman, kahit hindi man makita ang kanyang mukha, ang bawat kilos niya ay nagtataglay ng kakaibang ganda at karisma.

Sa kanyang maganda at matatas na Ingles, kalmado niyang ipinakilala ang mga koleksyon na nakatanghal sa entablado. Nagsimula nang magtaasan ng bid ang mga manonood, sabik na makamit ang mga natatanging bagay na iyon.

Habang nagpapatuloy ang subasta, isang pares ng mapanuring mata ang nagmasid sa bawat sulok ng bulwagan. Mahigpit niyang hinahawakan ang kanyang maliit na martilyo, handang tapusin ang bawat transaksyon sa tamang oras.

Sa ikalawang palapag, nakaupo si Nardo. Bahagya siyang tumagilid at sumulyap sa babae sa ibaba. "Siya ba ang babaeng gustong makita ni Lolo?" tanong niya sa kanyang sarili.

Inabot ng kanyang assistant ang mga dokumento. "Tama po, Sir. Ang pangalan niya ay Marah. Isa siyang auctioneer na nagsimula rito limang taon na ang nakalipas. Sa kanyang unang subasta, naibenta niya ang isang lumang landscape painting sa halagang animnapung milyon mula sa panimulang presyo na isang milyon. Mula noon, sumikat na siya."

Bahagyang kinuyom ni Nardo ang kanyang mga mata. "Palagi ba siyang may belo?" tanong niya.

Nag-isip ang assistant bago sumagot. "Oo, Sir. Nabalitaan ko na may nag-alok ng sampung milyong yuan para lang tanggalin niya ang kanyang belo, pero tumanggi siya. Kaya sabi-sabi nila, pangit daw siya kaya ayaw niyang magpakita." anito.

Pinatay ni Nardo ang sigarilyo sa kanyang kamay at tahimik na pinagmasdan ang auctioneer. "Maganda ang kanyang mga mata," sabi niya.

Imposibleng maging pangit ang isang taong may ganyang kagandang mata.

At ang mga matang iyon... may kahawig.

Sino kaya? Para silang mga mata ni Amara.

Ang babaeng nag-iwan sa kanya ng divorce agreement limang taon na ang nakalipas, iniwan ang kanilang anak nang walang pasabi, at hindi pa rin niya mahanap hanggang ngayon.

"Dalhin niyo siya sa akin."

Tumayo si Nardo, humakbang ng dalawa, at bigla siyang napahinto.

"Limang taon na ang nakalipas... hindi kaya si Amara, ang babaeng nakita ko?" aniya.

Labis na kinakabahan ang assistant.

Sabi nga nila, walang taong basta na lang naglalaho sa mundo.

Pero ang asawa nila... tila naglaho na parang bula. Limang taon na ang nakalipas.

Sumasakit ang ulo ni Nardo. "Hanapin niyo pa rin siya," utos niya.

Ang babaeng iyon ay talagang kahanga-hanga. Nakipag-divorce, nagpa-abort, at binura ang lahat ng kanyang contact information.

Siguro walang nakakaalam na ang presidente ng Kompanyang Morales ay iniwan ng kanyang asawa sa pamamagitan ng isang divorce agreement. Walang nakakaalam na sa loob ng limang taon, ang babaeng iyon pa rin ang kanyang hinahanap.

Kailangan siyang mahanap ni Nardo. Kailangan niyang itanong kung ano ang kanyang kasalanan para gawin sa kanya iyon.

Ilang sandali, umalis si Nardo.

Nanginginig na nakatayo si Assistant Loyd. Hinanap na niya ang lahat ng pwedeng hanapin, pero wala pa rin siyang mahanap na kahit anong impormasyon.

Kung hindi mahanap ang isang tao sa loob ng limang taon, parang naghahanap na lang ng karayom sa dayami.

Napasigaw na lang si Loyd sa kawalan, "Madam, nasaan na po kayo?"

Sa pagtatapos ng subasta, si Marah ay bahagyang yumukod nang elegante at tumalikod para umalis.

Limang taon na ang nakalipas, pumunta si Amara sa Bansang Yera para magtrabaho sa isang auction house at nagpalit ng pangalan sa Marah. Para iwasan ang gulo, palagi siyang nagtatakip ng mukha sa loob ng auction house.

Pagdating niya sa opisina...

Isang maliit at malambot na batang lalaki ang tumakbo palapit sa kanya. Binuksan niya ang kanyang maliit na kamay, niyakap nito ang kanyang binti, at masayang tinawag siya, "Mommy." 

Inalis ni Amara ang kanyang belo, at bumungad ang isang napakaganda at maamong mukha. Yumuko siya para buhatin ang kanyang anak at hinalikan ang maputi at malambot nitong pisngi. "Kanina ka pa ba naghihintay? Nasaan ang mga kapatid mo?" tanong niya.

Tinaas ng batang lalaki ang kanyang maliit na ulo at sumagot, "Hmph, naglaro po sila sa labas." magalang na sagot nito.

"Hindi ba nila isinama si Mike?" agad na tanong ni Amara.

"Sabi nila, mga laro lang daw ng lalaki ang lalaruin nila, kaya hindi pwede si Mike." 

Napailing na lang si Amara. Alam niyang gusto lang talagang iwanan ng dalawang nakatatandang kapatid si Sally. Kung sabagay, napakaraming atensyon ang ibinibigay sa bunso.

Napaalala tuloy niya sa panahong gusto niyang ipalaglag ang bata. Noong mga sandaling iyon, puno siya ng panghihinayang at pag-aalala. Sa huli, nanaig ang kanyang puso at pinili niyang ituloy ang pagbubuntis.

Makalipas ang dalawang buwan sa Bansang Yera, nanganak siya ng tatlong sanggol: dalawang lalaki at isang babae.

Ang panganay ay pinangalanang Mike, ang pangalawa ay si Miko at ang bunso ay si Sally.

Tinitigan ni Amara ang kanyang anak na si Sally. Sa isip-isip niya, laking pasasalamat niya at ipinagpatuloy niya ang pagbubuntis noon.

"Mommy, hulaan mo kung sino'ng nakita namin ni kuya kanina," masayang sabi ni Sally.

"Sino?" ani Amara

"Masamang daddy!" Malakas na sabi ni Sally, ngunit hindi ito narinig nang malinaw ni Amara.

"Sino'ng sinasabi mo, Sally?" tanong ni Amara.

"Nakita namin ni kuya 'yung masamang daddy! 'Yung nasa TV! Ang pangalan niya... Nardo Morales! Masamang daddy! 'Yung galit na galit," sagot ni Sally, habang itinaas ang kanyang maliit na kamay para ipakita kung gaano ka-galit si Nardo.

Biglang kumirot ang puso ni Amara. Sa mga nakalipas na taon, bihira na niyang marinig ang pangalan ni Nardo.

Halos nakalimutan na niya ang pagkatao nito.

Ngunit nang marinig niya ang pangalan nito mula sa bibig ni Sally, bumalik ang mga alaala ng nakaraan. Muling nakaramdam ng sakit si Amara.

Pero paano napunta si Nardo dito?

Ang alam lang ng mga anak niya ay Nardo Morales ang pangalan ng kanilang ama. Nakita lang nila ito sa TV, kaya siguro nagkamali lang sila.

"Nagkakamali ka, Sally. Hindi siya pupunta rito," sabi ni Amara.

"Pero..." 

Tok tok...

May kumatok sa pinto at naputol ang sasabihin ni Sally.

"Sino 'yan?" tanong ni Amara.

"Sister Marah, busy ka ba? Pinapatawag ka ni Manager! May importanteng bisita raw na gusto kang makita. Kailangan mo raw magmadali," sagot ng nasa labas.

Importanteng bisita?

Sa dami ng importanteng bisita na dumadayo sa kanilang auction house, iilan lang ang kayang kabahan si Manager nang ganito. Sino kaya ang espesyal na bisitang ito?

"Hindi ako abala, pupunta na ako agad," tugon ni Amara, nagtataka kung sino ang naghihintay sa kanya.

"Pero Mommy, nakita ko talaga yung masamang daddy," malungkot na sabi ni Sally, sumimangot pa. Tiningnan siya ni Amara at biglang nagtanong si Sally na may halong pagtatampo, "Magtatrabaho na naman po ba si Mommy?" anito.

Inupo ni Amara ang munting paslit sa sofa at humingi ng paumanhin. "Sandali lang, baby. Babalik agad si Mommy, okay?" 

Gustong-gusto man ni Sally na makasama ang kanyang Mommy, hindi naman niya gustong makaabala sa trabaho nito.

"Okay po, hihintayin ko si Mommy," sagot ni Sally.