MasukNang makita ni Zach ang lungkot sa mga mata ni Aera, parang may kumirot sa dibdib niya.
“Sige na, okay na. Pangako, ibibigay ko sa’yo ang gusto mo.”
Biglang nagulat si Aera. Hindi niya akalaing papayag si Zach sa hiling niya. Nang makita ni Zach na lumiwanag ang mukha ni Aera, parang nakahinga siya nang maluwag.
Hindi niya maintindihan kung bakit kapag malungkot si Aera, parang siya rin ang apektado. Paano niya nagawang hindi ito pansinin nang matagal?
Bigla ring naisip ni Zach na baka hindi naman masama kung papuntahin niya roon ang kanyang ina. Baka ito na ang pagkakataon para ipakilala niya si Serene at makita kung paano niya ito pakikitunguhan. Aayain din niyang madalas dumalaw si Serene sa bahay nila, kasama ang anak nila. Okay naman na ang nanay niya kay Aera ngayon—kahit dati, hindi ito sang-ayon.
Samantala, nasa loob si Aera ng kanilang kwarto. Tinitigan niyang muli ang singsing na bigay ni Ethan. Naalala niyang ang ganda talaga nito. Nang isuot niya at tingnan ang kamay niya, mas gumanda itong tingnan dahil sa singsing.
Ilang araw ang lumipas.
Nagmamaneho si Aera pauwi galing pamimili nang mapadaan siya sa kumpanya. Sa hindi inaasahan, nakita niya roon si Serene. Lalapitan sana niya ito, pero bigla niyang narinig na may kausap si Serene sa telepono at halatang naiinis.
“Zach naman, nangako ka sa’min na magdi-dinner tayo ngayon kasama si Cedric. Hindi ba puwedeng bukas na lang ’yang gagawin mo? Ang tagal ka naming hinintay ni Ced. Gusto lang naman niyang mas may oras ka para sa kanya,” iritableng sabi ni Serene sa kausap niya.
Sinadya ni Aera na mag-leave sa kumpanya dahil hindi maganda ang pakiramdam niya nitong mga nakaraang araw. Kaya abala ngayon si Zach sa trabaho.
Nakita rin niya si Cedric na nasa gilid, hinihila ang palda ng nanay niya.
“Ma, gutom na ako! Punta na lang tayo sa bahay ni Papa. Doon na lang tayo mag-dinner. Hayaan na natin si Tita Aera ang magluto. Para makasama ko rin si Papa at makakain na ako,” pagmumukmok ni Cedric.
Naisip ni Aera na parang hindi man lang marunong mahiya ang mag-ina.
Ilang segundo pa niyang pinagmasdan ang dalawa, nang biglang tumunog ang cellphone niya. Si Zach ang tumatawag.
“Aera, nasaan ka na? Nangako kasi ako kay Serene na pag-uusapan namin ’yung isang project ngayon. Kaso naging busy ako kaya napaghintay ko sila nang matagal. Nakonsensya ako, kaya inaya ko na lang sila mag-dinner sa bahay. Umuwi ka na para makapagluto ka na. Siguraduhin mo rin na kasama si Mommy sa ipaghahanda mo, ha?”
Hindi sumagot si Aera.
“Ah, nga pala, pihikan si Cedric. Ayaw niya ng isda at cilantro. Damihan mo na rin ’yung lulutuin mo. Tapos si Serene naman, hayaan mo na siyang pumili—”
Hindi na napigilan ni Aera ang sarili niya.
“Hello? Zach? Ano? Teka, hindi kita marinig. Ang hina ng signal dito… choppy,” sabi niya, bago niya binaba ang tawag.
Alam nina Zach at Aera na ngayong araw pupunta sa bahay nila si Elizabeth, ang mommy ni Zach. Sinadya ni Zach na imbitahan din si Serene para makita niya kung ano ang posibleng mangyari kapag nagkita si Mommy niya at si Serene.
Sa isip ni Aera, grabe na talaga ang kakapalan ng mukha nila. Wala na silang hiya. Mukhang handa na silang magpakita kay Elizabeth.
“Sige. Kung ’yan ang gusto n’yo, pagbibigyan ko kayo,” sabi ni Aera sa sarili niya, at hindi niya mapigilang mapangiti. Gusto niyang makita kung ano ang mangyayari mamaya sa dinner.
Prenteng nakaupo si Elizabeth sa sala habang pinagmamasdan ang mga katulong na abalang nag-aayos.
“Magandang umaga po, Miss Elizabeth,” bati ng isang katulong.
“Nasaan si Zach?” tanong ni Elizabeth.
Magalang na sagot ng katulong, “Umalis lang po saglit si Sir Zach. Abala po kasi siya sa kumpanya. Pero bilin po niya kay Ma’am Aera na alagaan po kayo.”
Sakto namang dumating si Aera. Agad lumambot ang mukha ni Elizabeth.
“Aera dear, halika. Maupo ka,” sabi nito.
Lumapit si Aera, b****o kay Elizabeth, saka umupo sa tabi niya.
Malakas ang personalidad ni Elizabeth. Sa itsura pa lang, mukhang masungit at nakakatakot. Pero maayos naman ang trato niya kay Aera. Kahit hindi siya kuntento sa pinagmulan ni Aera, hindi niya magawang hindi ito magustuhan. Sa paningin niya, si Aera ang klase ng manugang na madaling kontrolin at halatang mahal na mahal ang anak niya.
Sa totoo lang, si Elizabeth lang ang tila nagbibigay-halaga sa lahat ng ginagawa ni Aera para kay Zach.
“Aera, parang ang busy mo nitong mga nakaraang araw. Ano bang pinagkakaabalahan mo? Naayos n’yo na ba ni Zach ang kasal n’yo?” tanong ni Elizabeth. Nagulat si Aera.
“Busy po kasi si Zach ngayon. May malaking kliyente po siyang inaasikaso. Kaya sabi po niya, i-delay na lang muna ang kasal,” simpleng sagot ni Aera.
“Naku, dapat ayusin n’yo na agad. Sobrang loyal mo sa anak ko. At alam kong kahit hindi pa kayo kasal, mahal na mahal mo na siya. Natatakot ako na kung hindi pa kayo ikasal sa lalong madaling panahon, baka maagaw ka ng iba.”
Natawa si Aera sa huling sinabi ni Elizabeth. Kung puwede lang sana niyang sabihin ang totoo—na hindi na talaga matutuloy ang kasal.
Sa isip niya, kung bibitaw man siya kay Zach, baka hindi pa nga ito magreklamo. May Serene at Cedric na naman siya.
Nagpatuloy sila sa kwentuhan dahil matagal-tagal din silang hindi nagkita. Pero natigil ang tawanan nila nang may pumasok sa pinto.
Si Serene.
Sa kabilang panig, nang magising si Zach, ang unang naramdaman niya ay ang matinding sakit sa kanyang lalamunan, na para bang napunit ito mula sa loob.Sinubukan niyang igalaw ang kanyang kamay, ngunit pakiramdam niya ay kasimbigat ng tingga ang kanyang mga braso at binti. Parang nakadikit ang kanyang mga talukap sa pandikit, at kinailangan niyang gamitin ang lahat ng lakas niya para mabuksan ang mga ito kahit kaunti lamang.Madilim ang ilaw. Bahagyang umaalog ang mga dingding ng kabina. Sa hangin ay naghahalo ang amoy ng maalat na simoy-dagat at disinfectant.“Gising ka na?”May boses na narinig mula sa tabi.Mahirap na inikot ni Zach ang kanyang mga mata.Naka upo si Chang sa sofa ilang hakbang ang layo. Hawak nito ang isang hindi pa sinisindihang sigarilyo habang nakatingin sa kanya.Walang emosyon ang mukha nito, ngunit ang tingin nito ay parang isang agilang sinusuri ang kanyang magiging biktima.Sinubukan ng lalaki na magsalita, ngunit pira-pirasong tunog lamang ang lumabas mula
Matapos ang tatlong araw mula ng nag meeting sila ay bumalik si Shawn sa kumpanya ng mga Almeda. Dala-dala nito ang isang makapal na envelope na naglalaman ng mahalagang dokumento.Inilapag niya ito sa lamesa ni Ethan bago marahang nagsalita.“Hindi totoong patay na si Zach Tuazon, nakakuha ako ng ebidensya.” seryosong sambit nito.Si Ethan ay kasalukuyang nagre-review ng public relations plan ng Dela Cruz Atelier. Nang marinig iyon, agad siyang tumingala.“Simulan mo sa umpisa,” sabi niya.Umupo si Shawn sa harap niya at inayos ang kurbata.“Tatlong araw na ang nakalipas, natuklasan namin ang isang kakaibang detalye,” sabi ni Shawn.“Isang linggo bago mamatay si Zach, ang medical unit ng kulungan ay naglabas ng tatlong malalakas na sedative.”Ipinasa niya ang kopya ng record.“Ang rason nila gamot daw sa preso na may matinding psychological instability. Pero sa panahong iyon, walang ibang preso na kailangang bigyan ng ganoong gamot.”“Ang gamot na ito,” dagdag niya, “ay ginagamit par
Kinabukasan, alas nuwebe ng umaga, sa conference room ng building ng Almeda Group.Sa isang bahagi ng mahabang mesa ay nakaupo si Ethan. Sa kaliwa niya naman ay nakaupo ang kanyang asawa, at sa kanan naman ay ang kaibigan nilang abogadong si Shawn.Sa sandaling iyon, mabilis niyang binabasa ang isang tumpok ng mga dokumento, paminsan-minsan ay inaayos ang salamin sa kanyang ilong.“Tinapos kong suriin lahat ng patent files ng Villareal Design kagabi,” malinaw at kalmadong sabi niya.“Sa legal na pananaw, mukhang kumpleto ang kanilang ebidensya pero mukhang may isa lang silang pagkakamali.”Inihagis niya ang isang dokumento sa harap ni Ethan.“Sa ilalim ng Patent Law at Copyright Law, para mapatunayan ang originality, kailangan ang kumpletong record ng proseso ng paggawa nito. Ang ibinigay nila ay mga scanned sketches na may timestamps, pero lahat ng sketches ay parang sabay-sabay lang ginawa. Sa totoong proseso ng paggawa ng design, halos imposible iyon.”Sumandal si Aera.“Ibig mong
Pagliko ng sasakyan, dumaan muna si Ethan sa kumpanya ng asawa upang sunduin si Aera at sabay silang umuwi.Habang nasa biyahe, sumandal ang babae sa balikat ng asawa.Halos makatulog na siya sa sobrang pagod.Ngunit pilit niyang nilabanan ang antok.May mga bagay siyang nais sabihin ngayon.“Ethan,” mahina niyang tawag.“Mm?” sagot nito mula sa itaas ng kanyang ulo.Malalim at banayad ang tinig nito.“Tungkol kay Zach... nakita mo ang katawan niya, hindi ba?”Hindi niya iminulat ang mga mata habang nagsasalita.“Pumunta ka sa funeral home ngayong hapon.”Narinig niyang bahagyang tumigas ang katawan ni Ethan.“Paano mo nalaman?” tanong nito.“Kilala kita.”Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata at tumingala rito.“Kapag nakatanggap ka ng ganoong tawag, imposibleng hindi mo alamin ang katotohanan. Lalo na kung pinaghihinalaan mong may kakaiba sa pagkamatay ni Zach.”Madilim ang loob ng sasakyan.Tanging mahinang ilaw mula sa dashboard ang nagbibigay-liwanag sa mukha ni Ethan at nagpa
Gabi na nang tuluyan silang umalis sa kumpanya.Natanggap ni Ethan ang tawag na iyon habang nasa kalagitnaan ng board meeting noong Martes.Sa conference room, mainit na pinagtatalunan ng ilang directors ang direksyon ng investments para sa susunod na quarter.Minsan ay tumataas ang mga boses, minsan naman ay pinipigilan nila ang kanilang emosyon.Naupo si Ethan sa pinakagitnang upuan.Pinapaikot niya ang isang mamahaling fountain pen sa kanyang mga daliri.Nakatutok ang kanyang mga mata sa financial report sa harap niya, ngunit malinaw na wala roon ang kanyang isip.Sa nakalipas na pitumpu’t dalawang oras, ginamit niya ang lahat ng intelligence resources ng kumpanya upang matunton ang pinagmulan ng mapanuksong text message.Ngunit bigo pa rin sila.Hindi bababa sa limang layer ng encryption ang ginamit sa numero.Nang mag-report ang head ng technical department kaninang umaga, pawis na pawis ito.“Sir Ethan, propesyonal ang anti-tracking methods ng kalaban. Posible pang ganitong klas
“Ipagpatuloy ninyo ang imbestigasyon,” sabi ni Aera.“Hindi maaaring huminto ang trabaho ng design department. Roan, bumuo ka ng isang team at gamitin ninyo ang inyong mga personal na laptop para ipagpatuloy ang mga design para sa susunod na season. Huwag ikonekta sa internet, huwag ipakalat sa iba, at lahat ng files ay mano-manong i-backup.”“Opo, Miss Aera.”“Marketing department, muling suriin ang magiging epekto ng insidenteng ito sa brand. Gusto ko ng report bago mag tanghali bukas.”“Naiintindihan po.”“Public relations department, bantayan ninyo ang lahat ng balita at galaw sa social media. Kapag may bagong ulat, ipaalam agad sa akin.”Nagpatuloy pa ang meeting nang kalahating oras.Maayos at sistematikong namahagi ng mga gawain si Aera.Pinatatag niya ang loob ng kanyang mga tauhan.Kahit siya mismo ay puno ng pag-aalala, bilang pinuno ay kailangan niyang manatiling matatag.Sa wakas, alas-diyes ng gabi, natapos ang meeting.Isa-isang umalis ang mga department heads hanggang s
Maganda ang mga neon lights tuwing gabi sa Baguio.Maganda ang naging ayos ni Aera, simple pero professional ang dating. Isa itong magandang pink skirt, samantalang si Ethan naman ay naka suot ng isang simple suit pero ang lakas ng maka sosyal. Sabay silang pumasok sa loob ng isang high-end bar. N
Sa kabilang banda.Sa conference room ng Almeda Group, seryoso ang paligid.Yung malaking bilog na conference table, puno ng mga importante na tao sa design department at mga staff na galing mula sa iba’t ibang branch.Nakatutok ang mga mata ng lahat sa taong nasa gitna walang iba kundi si Ethan.N
Tinitigan ni Zach yung maikling reply sa kanya, at bigla siyang nakaramdam ng inis.“Busy”? Gaano ba siya ka-busy sa Baguio? Training lang naman ’yon. Mas importante pa ba ’yon kaysa sa buhay at kinabukasan ng kumpanya?Halos tama na nga ang iniisip niya, sinadya ni Aera.Pinaparusahan siya nito, a
Sa paligid niya, puro tawanan ng mga bata at saya ng mga pamilyang namamasyal. Pero siya, mag-isa sa gitna ng gulo parang iniwan na lang, parang katawa-tawang tao.“Mom, bakit umalis na naman si Dad?” hila ni Cedric sa damit niya, umiiyak at puno ng sama ng loob.“Pangako niya sasama siya sakin man







