After Rejection: Mated to My Alpha Brother

ในคืนวันแต่งงาน ณ ห้องที่เต็มไปด้วยดอกกุหลาบ

ชาร์ล็อตนั่งลงตรงข้างเตียง ขณะที่เธอจ้องมองรูปแต่งงานของเธอกับไบรสัน คืนนี้ควรจะเป็นคืนแต่งงานของพวกเขา แต่เธอกลับไม่ได้นอนกับไบรสัน

มีคนสับสวิตช์ไฟ และไฟก็ดับลงในทันที ในห้องมืดไปหมด

ปัง!

ประตูถูกเตะเปิดออก

ชาร์ล็อตมองเห็นร่างสูงดำพุ่งเข้าหาเธออย่างคลุมเครือ

ในขณะนั้น ชาร์ล็อตรู้สึกราวกับว่าเธอถูกภูเขาน้ำแข็งกดทับเธอ แรงกดอันทรงพลังของร่างนั้น ทำให้เธอหายใจไม่ออก

"อ๊ะ!"

มืออันแข็งแรงคู่หนึ่งกดไหล่ของชาร์ล็อตไว้ และเธอก็ถูกผลักลงกับพื้นด้วยพลังอันแข็งแกร่ง...

ใบหน้าของชาร์ล็อตเต็มไปด้วยน้ำตา เธอกัดริมฝีปากแน่น

เธอเต็มใจทำสิ่งนี้เพื่อไบรสัน!

มันเป็นเพียงครั้งเดียว แต่ก็ทำให้ชาร์ล็อตตั้งครรภ์ได้สำเร็จ

9 เดือนต่อมา เธอพบว่าตัวเองอยู่ในห้องทำคลอดของโรงพยาบาล

นี่คือวันครบกำหนดคลอดของชาร์ล็อต

ความเจ็บปวดอันแสนสาหัสทำให้ชาร์ล็อตรู้สึกเหมือนเธอเพิ่งตกนรกแล้วได้กลับมา จากการจัดเตรียมที่พวกเขาทำก่อนการคลอด ชาร์ล็อตไม่มีแม้แต่เวลาจะมองดูเด็กที่เธอให้กำเนิด เพราะเด็กถูกพาตัวออกไปทันที

เธอเห็นพยาบาลคุยกัน “เด็กชายหนัก 3 กิโลกรัม หน้าตาเขาหล่อเหลาจริง ๆ ใบหน้าของเขางดงามมาก แถมน่ารักด้วย ฉันไม่เคยเห็นทารกที่รูปงามขนาดนี้มาก่อนเลย น่าเสียดายที่เขาจะถูกพรากไปทันทีหลังคลอด คุณซิมม่อนส์คงจะไม่มีวันได้เห็น..."

เมื่อพวกเขาตระหนักว่าชาร์ล็อตฟื้นคืนสติแล้ว พยาบาลก็รีบปิดปากของเธอทันที

ชาร์ล็อตสัมผัสท้องที่เหี่ยวเฉาของเธอ ในช่วงการตั้งครรภ์ 9 เดือนที่ผ่านมา เธอเฝ้าดูท้องของเธอโตขึ้นทุกวัน บัดนี้ เลือดเนื้อเชื้อไขของเธอ ซึ่งอยู่กับเธอมา 283 วัน ได้ทิ้งเธอไปแล้ว ชาร์ล็อตเธอรู้สึกสูญเสีย

แต่อย่างน้อย เด็กคนนี้ก็สามารถชดเชยให้กับคนอื่นได้ และนี่ยังหมายความว่าเธอได้ช่วยไบรสันไม่ให้ถูกตัดสินจำคุกอีกด้วย ดังนั้น การเสียสละของเธอจึงคุ้มค่าแล้ว

แต่ไบรสันอยู่ที่ไหน?

ตอนที่ชาร์ล็อตจะคลอดลูก ไบรสันไม่ได้อยู่ที่บ้าน รถพยาบาลมารับเธอไป แม่บ้านได้โทรแจ้งไบรสันแล้ว และตอนนี้เธอได้คลอดลูกให้กับเขา แต่ทำไมเขาถึงไม่มาที่โรงพยาบาลเพื่อมาอยู่กับเธอล่ะ?

“คุณชาร์ล็อตครับ!”

คนที่รีบเข้าไปในวอร์ดคืออัลเฟรด ผู้ช่วยของตระกูลซิมม่อนส์

“เกิดอะไรขึ้นคะ ทำไมคุณดูรีบร้อนขนาดนี้?” ชาร์ล็อตพูดอย่างกังวลใจ

เพื่อที่จะปกปิดความจริงจากพ่อของเธอ เรื่องที่เธอกำลังช่วยไบรสันด้วยการให้กำเนิดลูก เธอจึงวางแผนที่จะโกหกพ่อของเธอ และบอกว่าเด็กคนนั้นได้เสียชีวิตหลังคลอด แต่ตอนนี้ อัลเฟรดมาที่โรงพยาบาลแล้ว อัลเฟรดจะรู้ความจริงไหมนะ?

“คุณชาร์ล็อตครับ มีบางอย่างเกิดขึ้นกับคุณซิมม่อนส์ และตอนนี้เขาก็อยู่ในห้องไอซียู”

หัวใจของชาร์ล็อตล่วงลงไปกับพื้น เธอดึงเข็มฉีดยาออกจากหลังมือ และเดินออกจากห้องผู้ป่วยทันที แม้พยาบาลจะเตือนแล้วก็ตาม

“เกิดอะไรกับคนไข้คะ ห้ามทำกิจกรรมที่ต้องใช้กำลังมากหลังคลอดลูกนะคะ คุณต้องนอนพัก”

"เฮ้!"

"คนไข้คะ!"

ในห้องไอซียู วอลเตอร์ ซิมม่อนส์กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยท่อต่าง ๆ มากมาย ถ้าไม่ใช่เพราะเครื่องวัดอัตราการเต้นของหัวใจที่แสดงการเต้นของหัวใจ ก็ยากที่จะบอกได้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่จริง ๆ

พ่อมีสุขภาพแข็งแรงมาตลอด เขาแทบไม่เคยป่วยเลย แต่ตอนนี้เขาป่วยหนักมาก จนต้องใช้เครื่องช่วยหายใจเพื่อมีชีวิตอยู่ ชาร์ล็อตเริ่มร้องไห้เมื่อนึกถึงเรื่องนี้

“อัลเฟรด เกิดอะไรขึ้นคะ?”

อัลเฟรดลังเลก่อนจะพูดว่า “หลังจากที่คุณตั้งท้อง คุณซิมม่อนส์ต้องการที่จะมอบบริษัทซิมม่อนส์ให้กับไบรสัน เพื่อที่เขาจะได้จัดการดูแลได้ แต่ไบรสันและรองประธานวิกเตอร์ รัทเทอร์ฟอร์ด ได้วางแผนต่อต้านคุณซิมม่อนส์ซะก่อน พวกเขาเอาบริษัทไปจากคุณซิมม่อนส์ และขู่ว่าจะฟ้องเขาขึ้นศาล ด้วยความผิดพลาดที่เขาทำเมื่อหลายปีก่อน ตอนที่เขาพยายามช่วยบริษัทซิมม่อนส์จากวิกฤต ทนายความบอกคุณซิมม่อนส์ว่า เขาจะถูกตัดสินจำคุกอย่างน้อย 15 ปี คุณซิมม่อนส์โกรธจนอาเจียนเป็นเลือด โชคดีช่วยชีวิตเขาไว้ได้ทันครับ...”

อะไรนะ?

ชาร์ล็อตเริ่มตัวสั่น เธอไม่อยากจะเชื่อเลย

พ่อดีกับไบรสันมาโดยตลอด และเธอก็ให้กำเนิดลูกของคนแปลกหน้าเพื่อช่วยเขา... ไบรสันทำแบบนี้กับพวกเขาได้ยังไง?

ชาร์ล็อตหยิบมือถือของเธอออกมาอย่างสั่น ๆ แล้วโทรหาไบรสันซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ไม่มีใครรับสาย

เธอหายใจเข้าลึก ๆ และพยายามพาร่างกายที่อ่อนแอของเธอเดินออกจากห้อง

“คุณชาร์ล็อตครับ อย่าพึ่งทำอะไรที่หุนหันพลันแล่นเลยนะ แล้วนั่นคุณจะไปไหนครับ?”

เธอไม่สนใจความพยายามของอัลเฟรดที่จะเกลี้ยกล่อมเธอ ชาร์ล็อตเดินออกจากห้องไอซียูไป

เธอไม่อยากเชื่อเลย ว่าผู้ชายที่เธอรักมาตลอด 4 ปีจะทำแบบนี้!

ไบรสันเคยปฏิบัติต่อเธอเป็นอย่างดีในอดีต และเธอเชื่อว่าเขาต้องมีเหตุผล ที่เขาทรยศพ่อของเธอ

เธอต้องการได้ยินคำพูดที่ออกมาจากปากของไบรสัน!

อัลเฟรดหยุดความพยายามที่จะห้ามเธอ

ในขณะนี้ คนเดียวที่สามารถช่วยคุณซิมม่อนส์ได้คือคุณชาร์ล็อต

ถ้าไบรสันยังมีความรู้สึกที่มีต่อคุณชาร์ล็อต บางทีเขาอาจจะปล่อยให้คุณซิมม่อนส์ได้มีเวลาร่วมกันกับคุณชาร์ล็อตก็ได้...

ชาร์ล็อตเดินผ่านทางเดินไปอย่างช่วยไม่ได้ เธอบังเอิญไปชนกับผู้ชายคนหนึ่งและล้มลง

ชาร์ล็อตต้องการบอกชายคนนั้นให้ออกไป และจะไปไหนก็ไป แต่เมื่อเธอสบตากับชายคนนั้น เธอก็ต้องเงียบ เพราะไม่กล้า

เขาเป็นผู้ชายที่น่าดึงดูดมากเพราะความโดดเด่นที่สมบูรณ์แบบ และออร่าที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขาดูเหมือนหยดหมึกในหิมะ มันเยือกเย็น และน่าทึ่งมาก

เพียงแค่มองเพียงครั้งเดียว ชาร์ล็อตก็สั่นสะท้านด้วยความกลัว เธอรู้สึกเหมือนตกลงไปในทะเลสาบที่เย็นเยือก ออร่าที่แข็งแกร่งและเยือกเย็นของเขาทำให้เธอหยุดนิ่ง

ในขณะนั้น แพทย์คนหนึ่งเดินก้มศีรษะลงเข้าไปหาชายคนนั้น “คุณคอนเนอร์ คุณลาร์สันเพิ่งคลอดลูกชายครับ แต่เธอเสียเลือดมากเกินไป ผมเกรงว่าเธออาจจะ...”

ก่อนที่เขาจะพูดจบ เขาก็ตกใจกับสายตาที่เย็นชาของชายคนนั้น

หมอไม่กล้าพูดต่อ ในขณะที่เขามองไปยังชายคนนั้นอย่างประหม่า

ตลอดทางเดินดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความตึงเครียด ทุกคนดูกังวล

“ถ้าเธอเป็นอะไรขึ้นมา คุณได้แย่ไปพร้อมกับเธอแน่”

เสียงของชายผู้นั้นนิ่งและเยือกเย็น ราวกับลมที่พัดมาจากยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ

หมอเหงื่อตกและรีบเดินออกไป

“คุณชาร์ล็อต คุณโอเคไหมครับ?” อัลเฟรดเข้ามาช่วยชาร์ล็อต

“ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน?” ชาร์ล็อตจ้องไปที่ร่างของชายคนนั้นด้วยความงุนงง เขาเดินออกไปแล้ว แต่ออร่าเย็นเยือกของเขายังคงอยู่ในทางเดินนั้น

“ชายคนนั้น! คุณควรอยู่ห่างจากเขานะครับ … ”

เขาคือคอนเนอร์ผู้โด่งดัง แม้แต่ปีศาจเองก็ยังต้องเกรงกลัว ก่อนที่อะไรจะเกิดขึ้นกับคุณซิมม่อนส์ เขาได้หลีกเลี่ยงการติดต่อกับคุณคอนเนอร์มาโดยตลอด อัลเฟรดแอบหวังว่า สาวน้อยไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับชายคนนั้นเช่นกัน

เป็นเวลานานที่จิตใจของชาร์ล็อตล่องลอยไป และเธอก็จมอยู่ในห้วงความคิด

ชาร์ล็อตมุ่งไปแต่ไบรสัน เธอจึงไม่เคยแม้แต่จะชายตามองชายอื่นใด

อย่างไรก็ตาม เมื่อชาร์ล็อตเห็นชายคนนี้ เธอก็รู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไป และหวนนึกถึงคืนวันแต่งงานของไบรสันกับเธอ เธอรู้สึกราวกับว่าชายที่เย็นชาราวกับปีศาจกำลังโจมตีเธออีกครั้ง

คืนนั้นกลายเป็นฝันร้ายของชาร์ล็อต ตั้งแต่นั้นมา เธอฝันถึงคืนนั้นอย่างไม่หยุดหย่อน และตื่นขึ้นมากรีดร้องอยู่ตลอด ...