ログインกริ๊งงงงงงง ~เสียงชวนแสบแก้วหูดังลั่นออกมาจากนาฬิกาทรงกลมที่ถูกตั้งไว้บนหัวนอนทำให้ร่างเปลือยเปล่าของสามีกับภรรยาหมาดๆ ของเขาที่กำลังนอนกอดกันกลมอยู่ใต้ผ้าห่มต้องปรือตาตื่นอย่างช่วยไม่ได้…แขนแกร่งเอื้อมไปตรงหัวนอนแล้วกดปิดเสียงดังลั่นนั่นทันที เมจิที่ตื่นเต็มตาแล้วแม้ใบหน้าสวยจะยังบ่งบอกถึงความงัวเ
ตาสวยปรือมองใบหน้าหล่อที่แลจะเคลิบเคลิ้มกว่าครั้งไหนๆ ก่อนจะเริ่มบดเอวใส่คนใต้ร่างเนิบๆ แต่แนบแน่น…เธอควงสะโพกผายหมุนวนเป็นวงกลมให้แท่งร้อนของเขาที่รุกล้ำอยู่ด้านในบดเบียดเข้าใส่โพรงเนื้อนุ่มได้อย่างเต็มที่ก่อนจะเริ่มยกตัวขึ้นแล้วกดกายลงมาตามแรงโน้มถ่วงจนเต้าสวยกระเพื่อมไปตามจังหวะของเธอ“อ่า เก่งมา
หลังแต่งงาน 3 เดือนสวัสดีค่ะ เมจิภรรยาของผู้บริหารเดย์ไลต์แล้วก็ออลเดย์คอมมูนิตี้แบบหมาดๆ อืม…ถ้าถามว่าหลังจากแต่งงานกับพี่วินแล้วเป็นยังไงหรอ? ก็…เกินความคาดหมายสำหรับเธอนะเพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นตั้งแต่เจอกับพี่วินมันดูเหมือนฝันและเกินกว่าที่เธอคาดหวังไว้ ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงธรรมดาๆ แบบเธอ
“…” ตาสวยปรือมองใบหน้าหล่อคมหลังแว่นตาแล้วแอ่นเนินเนื้อเบียดเข้าหาแท่งร้อน“อ่า ไม่ไหว”ปึก! วินกุมมือบางที่จับท่อนเอ็นของเขาอยู่ก่อนจะเป็นฝ่ายออกแรงบังคับให้เธอแหย่มันเข้ารูสวาทของตนเองจนสุดลำ“อื้อออ แน่นรูจังค่ะพี่วิน ทำไมใหญ่ขนาดนี้ อ๊า…”เสียงหวานที่กำลังพร่ำบอกถึงกับขาดห้วงไปเพราะเอวสอบขยับโยก
หลังแต่งงาน 3 เดือนสวัสดีครับ ผมวินเนอร์ผู้บริหารเดย์ไลต์แล้วก็ออลเดย์คอมมูนิตี้ ถ้าถามว่าหลังจากแต่งงานกับเมจิแล้วเป็นยังไงหรอ? อืมมมม ก็…ไม่ได้ต่างไปจากตอนแรกเท่าไหร่นะเพราะเท่าที่ผมคิดไว้เนี่ยมันน่าจะทำให้เราแสดงความรักต่อกันได้มากขึ้นโดยไม่ต้องสนใจว่าคนภายนอกจะมองไปในทางที่ไม่ดีหรือความไม่เหมาะ
ครืดดดด ~ ประตูบานใหญ่ถูกเปิดอ้าออกด้วยแรงของเธอ…เมจิมองความมืดภายในห้องเปล่าตรงหน้าด้วยสีหน้างุนงง…ฉันมาผิดห้องหรือเปล่านะ?พรึบ! พรึบ! พรึบ!ในจังหวะที่คนตัวเล็กเตรียมจะหันหลังกลับไฟก็ถูกเปิดขึ้นไล่ไปตามโถงทางเดินอย่างพร้อมเพรียงกัน ทำให้ร่างบางยืนนิ่งชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจแทรกตัวเข้ามา
“เอ่อ…คือ” เมจิมองแม่สลับกับพี่สาวก่อนจะอึกอักตอบไม่ถูก… นี่ขนาดเธอเตรียมคำพูดมาแล้วนะแต่พอถึงสถานการณ์จริงกลับไปไม่เป็นเหมือนกันที่มีคนในบ้านจ้องมองรอคำตอบแบบนี้“สวัสดีครับ ผมวินเนอร์เป็นแฟนเมจิครับ” คนตัวสูงเป็นฝ่ายแนะนำตัวเองพร้อมกับยกมือไหว้ตัวโค้ง สวยกว่าตอนที่ทำให้เธอดูเสียอีก“…เอ่อ ยังไงขอฝ
ตาเรียวสวยค่อยๆ ปรือขึ้นก่อนจะปรับการมองเห็นให้ชินกับแสงที่ลอดผ่านม่านมาแยงสายตา ร่างบางที่เตรียมจะขยับตัวหยุดชะงักลงเมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีใครอีกคนอยู่ด้านหลัง ตาสวยหลุบลงมองที่เอวก็เห็นแขนแกร่งยังพาดผ่านอยู่ในท่าเดียวกันกับเมื่อคืน…เหมือนโดนเขากอดทั้งคืนเลยแต่ก็แอบหนักเหมือนกันนะ เมจิคิดในใจแต่ก็นอนน
“ไม่ต้องคิดเยอะ พี่แค่ทำในสิ่งที่ควรจะต้องทำมันไม่ได้โหดเกินไป”“อื้ม!” ศีรษะเล็กผงกขึ้นลงรับคำเขาหาววววว ~ เมจิมองใบหน้าหล่อคมคายหลังแว่นที่กำลังอ้าปากหาว“พี่ไปอาบน้ำแล้วก็พักได้แล้ว น้ำตาไหลแล้วน่ะ” ร่างบางยันกายลุกขึ้นก่อนจะส่งมือไปจับแขนแกร่งดึงรั้งให้เขาลุกตามเธอมาผู้บริหารหนุ่มเดินตามคนตัวเ
22:45 น.เมจินั่งอยู่บนโซฟากลางห้องในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นแบบพร้อมนอนเพราะเพิ่งหายไปอาบน้ำมาหลังจากที่เธอไม่ได้ออกไปไหนเลยตลอดทั้งวัน ใบหน้าสวยเหลือบมองนาฬิกาตรงผนังห้องอยู่เป็นระยะชนิดที่ว่าถ้าสายตาเธอเป็นค้อนมันคงแตกละเอียดไม่มีชิ้นดีก็เธอเล่นจ้องมันอย่างเอาเป็นเอาตายหรือถ้าเป็นคนคงได้มีปัญหากัน







