로그인Author’s POV
Sa sandaling bumukas ang kanyang mga mata, ang buong katawan niya ay nanlamig sa takot nang makipagkatitigan siya sa mga matang kulay abo. Ang tingin nito ay tumagos sa kanya sa isang intensidad na nagpabagsak sa kanyang puso hanggang sa kanyang tiyan.
Si Vincent ay nakalutang sa ibabaw niya.
Bago pa man siya makatugon o makagawa ng anuman, hinuli nito ang kanyang mga labi sa isang marahas na halik. Marahas na gumalaw ang mga labi nito laban sa kanya, nagnanakaw ng hininga mula sa kanyang mga baga. Nilalamon siya nito sa isang intensidad na tila ba gusto siyang kainin nang buo, na nagdudulot sa kanya na mawalan ng lahat ng kamalayan.
Ang dila nito ay pumasok nang malalim sa kanyang bibig nang may pagmamadali. Hinalikan siya nito na tila ba nakasalalay doon ang buhay nito.
Nang sa wakas ay humugot ito pabalik, huminga nang malalim si Aria, naghahabol ng hangin, ang kanyang dibdib ay tumataas at bumababa. Ang mga pakiramdam ay masyadong napakalakas; nanginginig ang kanyang katawan.
Biglang gumalaw ang kamay nito, at sa isang pilit na hila, winasak nito ang kanyang damit para maging pirasong basahan. Isang tili ang sumabog mula sa mga labi ni Aria habang ang kanyang mga kamay ay gumagalaw upang protektahan ang sarili. Naiwan siya sa kanyang bra, ang kanyang mga mata ay napupuno ng basag na luha.
Ibinaba nito ang sarili, ang kamay nito ay gumagalaw sa ilalim ng kanyang likod habang ang malamig nitong katawan ay dumadampi sa kanyang hubad na balat. Sinubukan ni Aria na lumayo rito, ngunit ibinagak nito ang kanyang katawan sa pagitan ng mga binti nito, ganap na pinipigilan siya.
Ang mga daliri nito ay dumampi sa mga hook ng kanyang bra, na nagpapatigil sa tibok ng kanyang puso. Desperado niyang iniyugyog ang kanyang katawan upang makalayo, ngunit hindi siya makagalaw kahit isang pulgada.
Sinubukan ng mga daliri nito na alisin ito, ngunit dahil hindi maalis ang hook, marahas nitong pinunit ito at itinapon sa sahig bago pa man siya makapigil. Naiwan siyang hubad at kalahating n*******d.
Sa instinto, sinubukan niyang takpan ang sarili gamit ang kanyang mga kamay, ngunit nakipagkatitigan siya sa tingin ng isang mandaragit, na tahimik na nag-uutos sa kanya na ibaba ang mga ito.
Nag-atubili siya. Ayaw niyang gawin ito, ngunit walang awa ito.
Ang magaspang nitong mga kamay ay humawak sa dalawa niyang pulso, itinatali nang mahigpit ang mga ito sa tabi ng kanyang ulo. Ang tingin nito ay bumagsak sa kanyang mga dibdib, at napalunok ito nang malalim habang nakatitig sa mga ito.
Nang may kagutuman, isiniksik nito ang mukha sa kanyang mga dibdib. Sa lakas niyon, isang sirag na bulong ang lumabas sa kanyang mga labi.
Bumaon ang mga ngipin nito sa kanyang malambot na laman, kumakagat at dumidikit habang ang dila nito ay umiikot sa kanyang niple.
Sumigaw si Aria, ang kanyang katawan ay yumuyukod sa ilalim ng bibig nito, ang kanyang mga labi ay nakabukas habang humihinga nang malalim, overwhelmed sa mga alon ng pakiramdam.
Gumalaw nang mas mababa ang kamay nito, hinahawakan ang kanyang nakadamit na gitna habang isang malalim na groan ang lumabas dito. Inirub nito siya sa pamamagitan ng tela, pinaiinit ito.
Pumiglas siya, desperadong sinusubukang palayin ang sarili mula sa mahigpit nitong hawak. Mas lalong humigpit ang hawak nito, na nagpilit ng isang nasasakal na iyak mula sa kanyang mga labi.
Ang mga halik nito ay marahas, umaulan sa kanyang tiyan—isang halo ng pagsipsip at vicious na kagat habang gumagalaw ito nang mas mababa at mas mababa pa. Ang mga galaw nito ay walang humpay. Sa isang marahas na hila, isang tunog ng pagkapunit ang umalingawngaw sa silid habang pinupunit nito ang natitira niyang damit.
Ang tunog ay umalingawngaw sa makapal na katahimikan. Napadilat ang kanyang mga mata, ang mga luha ay umaagos sa kanyang mukha.
“Pakiusap huminto ka,” nakiusap siya, ang kanyang boses ay nanginginig sa takot.
Ngunit hindi siya pinansin nito.
Isang panginginig ang dumaloy sa kanyang katawan, nagpapatayo ng mga balahibo, nang hawakan nito ang kanyang mga hita at ibuka ang kanyang mga binti.
Ang kanyang ibabang bahagi ay nakikita na nito, naglalantad sa kanya sa gutom nitong tingin, na nagpapadikit sa kanyang mga mata sa kahihiyan.
Ayaw niyang makakita ng anuman. Isang luha ang gumulong mula sa kanyang nakapikit na mga mata, gumugulong sa kanyang hairline.
Sinusubukan niyang kumbinsihin ang sarili na hayaan itong gawin ang gusto nito. Pumayag siya rito sa sarili niyang kagustuhan, walang nagpilit sa kanya rito.
Isang tili ang sumabog mula sa kanyang lalamunan nang ipasok nito ang daliri nito sa loob niya.
"Ahh!"
Mas maraming luha ang gumawa ng daan habang humahapdi ito. Sinubukan niyang huminga nang malalim, ngunit hindi niya kaya; ang kanyang mga hininga ay nanginginig, at wala siyang karanasan dito. Ito ang kanyang unang pagkakataon.
Nagsimula nitong igalaw ang daliri nito nang mabagal sa loob niya, pinapaluwag siya at ginagawang basa, inihahanda siya para tanggapin ito. Sa bawat galaw, bumubulong si Aria sa sakit.
Pagkaraan ng ilang oras, hinatak nito ang kamay pabalik mula sa kanyang basang gitna.
Ang tingin nito ay bumagsak sa kanyang hubad na sarili, humihinga nang nanginginig, ang kanyang katawan ay nanginginig tulad ng isang isdang inalis sa tubig, ang mga mata ay nakapikit nang mahigpit. Matigas ang mukha nito, ngunit ang mga mata nito ay nagpakita ng napakaraming emosyon.
Ang hawak nito sa kanyang kamay ay lumuwag nang hindi inilalayo ang tingin sa kanyang hubad na katawan, ang kamay nito ay gumagalaw sa baro nito, tinatanggal ang mga pindutan, nagtatapon ng mga damit nito, nakatayo nang ganap na hubad sa harap niya.
Ngunit ang kanyang mga mata ay hindi nakabukas para makakita, nakapikit ang mga ito nang mahigpit habang tahimik na tinatanggap ang lahat ng dumarating na mangyayari.
Nakalutang ito sa ibabaw ng kanyang hubad na katawan, ang mainit nitong hininga ay dumadampi sa kanyang balat. Sa tahimik na silid, ang tanging boses ay ang kanilang hininga na umalingawngaw sa dingding ng silid habang ang kanyang nanginginig na kamay ay humawak nang mahigpit sa kumot sa kanyang pawisang kamay.
"Idilat mo ang mga mata mo, Brown.” Ang boses nito ay umalingawngaw sa isang mababang growl, dumampi sa kanyang tainga.
Isang panginginig ang dumaloy sa kanyang katawan sa mga salita nito, noong una ay tumanggi ang kanyang puso na idilat ang kanyang mga mata at makita ang sarili sa posisyon na magmumulto sa kanya sa buong buhay niya.
Matapos makipaglaban sa sarili, dahan-dahan niyang idinilat ang kanyang mga mata, ang kanyang malambot na kulay tsokolate na mga mata ay nakipagkatitigan sa mga matang kulay abo nito.
May isang bagay sa mga mata nito, isang bagay na hindi niya maunawaan, ngunit nagpapakatakot sa kanya hanggang sa kaibuturan, na nagpapasubok sa kanyang mga binti na awtomatikong isara, ngunit ang kamay nito ay humawak nang mahigpit sa mga ito, itinatakda ang mga ito sa kanilang pwesto.
Isang iyak ang nakatakas sa kanyang mga labi sa isip kung ano ang dumarating na mangyayari nang tumama ito sa kanyang puso. Marahas siyang napaiwas nang irub nito ang katigasan nito sa kanyang basang gitna, na nagpapatigas sa kanyang katawan sa takot. Hindi niya ito nakita, ngunit masasabi niyang malaki ito; malinaw ito mula sa laki ng katawan nito.
Sumigaw siya sa tuktok ng kanyang mga baga nang i*****k nito ang haba nito sa loob niya sa isang baon.
"Brown." Humagikgik ito, ang boses ay puno ng kagutuman at pagnanasa.
"Ahhhhh!!"
"HUMINTO KA!" sigaw niya.
"Hindi ko kaya... Pakiusap... Masakit," iyak niya habang desperadong sinusubukang makalayo rito, ngunit hindi niya magawa, ang kanyang mga kuko ay bumaon sa laman nito, naglalabas ng dugo, ang kanyang mga ngipin ay bumaon sa balikat nito.
Ibinaba nito ang mukha, ang mga labi nito ay dumampi sa kanyang balat, ang mainit nitong mga labi ay dumampi sa kanyang malamig na mga labi. Nagbuhos ito ng mga halik sa buong mukha niya.
Pumiglas siya at sinubukang ipitin ang kanyang mga hita ngunit pinigil nito ang kanyang subok sa pamamagitan ng paggalaw ng kamay sa pagitan ng mga ito.
Binigyan siya nito ng ilang segundo para umangkop sa haba nito at nagsimulang bumaon sa loob niya.
Sumisigaw siya sa bawat baon. Habang lumilipas ang mga sandali, ang pagnanasa nito ay tumaas, at hindi nagtagal ay nagpapakantot ito sa kanya tulad ng isang wild na hayop. Sumisigaw siya at umiiyak hanggang sa ang sakit ay naging kaginhawahan.
Alam niyang ang unang beses ay pwedeng maging masakit ngunit kailanman ay hindi naisip na pwedeng masaktan nang ganito. Huminto siya sa pagsigaw ngunit hindi mapigilan ang sarili sa paghagulhol.
Ang mainit nitong hininga ay nang-uuyam sa kanyang basang mga pisngi. Ang mga kuko nito ay bumaon sa kanyang mga hita. Ang kanyang pawisang katawan ay ganap na nasa ilalim ng awa nito, at wala itong ipinapakitang awa kahit kaunti.
Masyadong marahas ito sa kanya, na tila ba galit ito sa kanya. Nalulunod siya sa isang dagat ng sakit, hindi lang pisikal kundi emosyonal. Sa bawat baon, ang kanyang puso ay kumakapit, na tila ba isang kamao ang gumigitipit sa buhay mula sa kanyang puso.
Naramdaman niya ang sarili na nawawala sa bagyo ng mga emosyon, habang nadudurog siya sa mga piraso, nakahiga sa sahig, at bawat piraso ay mas masakit kaysa sa huling isa.
Gayunpaman, sinubukan niyang kumbinsihin ang sarili na pumunta siya rito nang kusa para sa pera, para sa kanyang ina. Bago pa man niya malaman, dumating siya sa ilalim nito.
Humuhagok, itinakbo niya ang kanyang mga kuko sa likod nito, binabasag ang balat nito, umangal ito bilang reaksyon. Dumating ito sandali pagkatapos niyon, ngunit hindi iyon ang markang katapusan ng kanilang gabi.
Author's POVAgad siyang sinalubong ni Aurora, na nakatayo doon na may hindi mapagkakamalang ngiti.“Sister-in-law,” mapang-asar na sabi ni Aurora, “alam ko namang extra romantic kayong dalawa, pero naghihintay na ang lahat sa inyo.”Namula agad si Aria. “Para namang hindi kayo ganoon ng asawa mo,” ganti niya.Inabot niya ito at dahan-dahang inayos ang medyo magulo pang buhok ni Aria, malambot at punong-puno ng pagmamahal ang kanyang ekspresyon.Lumabas din si Vincent mula sa closet, kalmado na muli. Sabay-sabay silang naglakad tatlo, patungo sa pagtitipon na naghihintay sa ibaba.Nagpatuloy ang seremonya sa gitna ng mga mahihinang halakhak at magkakabahaging ngiti, madaling kumalat ang kasiyahan sa buong pagtitipon.Yumuko nang mahina si Aurora at ibinulong ang pangalan ng sanggol sa maliit nitong tainga, “Eira”.Ilang sandali ang lumipas, inihayag nang malakas ang pangalan, at sinundan ito ng tahimik na palakpakan habang dahan-dahang nagtatapos ang seremonya.Nasa mga braso ni Vrish
Author's POV“Huli ka na,” reklamo niya nang malambot. “Nakahanda na kaming dalawa, nasaan ka ba?” tanong niya.“Pumunta ka muna sa banyo para maligo,” utos sa kanya ni Aria sa medyo striktong tono, na nagpapakunot sa noo nito sa isang kahanga-hangang paraan.Itinulak niya ito habang sinusubukang kumawala sa hawak nito, nagpapanggap na naiinis.Isang smirk ang kumurba sa mga labi nito. “Edi sabay tayong maligo.”Isang mahihiyang pamumula ang agad na kumalat sa kanyang mga pisngi. Nahihiya pa rin siya at gustong-gusto iyon ni Vincent tungkol sa kanya—kung paano umiinit ang kanyang mga pisngi sa tuwing binubuyo niya ito.Lumingon siya para harapin ito nang ganap. Ang kanyang mga kamay ay dumulas sa palibot ng leeg nito, hinihila ito pababa patungo sa kanya. Ang kanyang mga labi ay lumapit sa mga labi nito, sapat ang lapit para nakawin ang hininga nito. Lumunok ito, hindi makatingin palayo habang ang mga mata nito ay dahan-dahang tumataas para makipagtagpo sa sa kanya.Ang kanyang mga ma
Vincent's POVAng mga bulong—gumagapang ang mga ito sa aking mga tainga, mababa at desperado, sapat lang ang lakas para maalala.Sa paanong paraan, nagparamdam ang mga ito sa akin ng isang bagay na malapit sa pagmamalaki.Hindi kaligayahan. Hindi iyon kailanman. Kundi isang malamig, brutal na kasiyahan. Nararapat sa kanya ang parehong sakit, ang parehong takot, ang parehong kawalan ng laban na ipinilit niyang ipamuhay sa akin.“Pakiusap… huwag mong galawin ang anak ko.”Nabasag ang boses ni Nisha habang umiiyak siya, ang desperasyon ay pumupunit sa bawat salita. Nagmakaawa siya.Hindi ako huminto.Pinanood ko lang siya.Kung may magsasabi man na isa akong sikopata, hindi ko ito ikakaila. Dahil pagdating sa kanya—ako ay eksaktong ganoon. Isang halimaw. Isang hindi ko na rin sinusubukang kontrolin pa.Hindi ako nawawala sa sarili sa galit.Pinili ko ito.Ang mga iyak ng bata ay pumunit sa kwarto—nagmamakaawa, basag, natatakot. Bawat tunog ay naramdamang kumakalmot sa kanya, nagwawasak s
Aria's POVHindi siya sumagot. Tinitigan niya lang ako—tahimik, hindi mabasa, ang kanyang tingin ay sapat na kabigat para ipako ako sa aking kinatatayuan.Nakipaglaban ako, sinusubukang kumawala sa kanya. Ayaw kong narito, hindi sa ganitong paraan. Gusto ko ng distansya, anuman na magpapatigil sa aking puso sa pagsakit sa ganitong paraan.Pumilipit ako, naninigas ang aking katawan sa pangangailangang tumakas, ngunit sa halip ay humigpit ang kanyang hawak—matatag, na nagpapakulo sa aking dugo.“Bitiwan mo ako,” asik ko, ang aking boses ay matalas sa galit at sakit.Hindi niya ginawa.Bago ko pa maintindihan kung ano ang nangyari, hinila niya ako papalapit sa kanya. Biglang tumama ang kanyang mga labi sa akin—desperado, mabagsik—at lumaktaw ang aking puso sa loob ng aking dibdib.Ninanakaw ng halik ang hininga mula sa aking mga baga, na nahuli ako nang lubusang walang kahanda-handa.Nilabanan ko ito noong una. Talagang ginawa ko. Itinulak ko ang kanyang dibdib, sinusubukang panatilihin
Aria's POVUnti-unting tumigil ang pag-iyak ng sanggol habang pinapasuso ko siya, at naramdaman ko ang pagluwag ng tensyon sa aking dibdib sa bawat tahimik na paghinga niya.Naramdaman ko ang kanyang presensya sa tabi ko—tahimik, nagbabantay.“Gutom… siya,” sabi niya nang mahina, halos parang mangmang, para bang sinasabi ang isang bagay na halata naman.Ngumiti ako.Sa aking mga braso, tuluyan siyang nag-relax, lumalaki ang kanyang maliit na katawan sa kaginhawaan. Ang kanyang mumunting mga mata ay pumipintig nang sandali bago pumikit, payapa at ligtas.Tumingin ako sa kanya habang maingat niyang kinuha ang sanggol mula sa aking mga braso. Napakabagal ng kanyang mga galaw—parang natatakot siyang baka kahit ang kanyang hininga ay magising ito.Naglakad siya ng ilang hakbang, bawat isa ay maingat, bago dahan-dahang inilagay ito sa crib.Nakatayo siya roon sandali, hindi gumagalaw.Gumalaw ito, ang kanyang mumunting kamay ay bahagyang itinaas, ngunit hindi idinilat ang mga mata. Pagkatap
Author's POVNanginginig ang mga kamay ni Vincent habang sinusubukang ikuyom ang kanyang mga kama, pinipilit ang mga itong manatiling walang galaw. Ang kanyang mga binti ay gumagalaw nang hindi mapakali, pabalik-balik sa paglalakad, hindi mapagpasyahan.Ang kanyang mga mata ay patuloy na dumudulas patungo sa pinto nang paulit-ulit.Ang takot ay kumakalmot sa kanyang dibdib—hilaw, nasasakal.Hindi pa niya naramdaman ang ganitong pagkabalisa kailanman.Kailanman.Siya ay isang lalaking nagwawasak ng lahat, hindi ang isa na naghihintay nang walang magawa sa labas ng pinto.Para sa kanya, ginawa niya ito.Ang tanging gusto niya… at kailangan ay maging maayos ang kanyang Brown.Biglang binuksan ng nars ang pinto.“Hinahanap ka na po ni Ma'am, sir,” sabi nito, lumalhakbang sa tabi.Hindi naghintay si Vincent.Dinala siya ng kanyang mga binti sa loob, hindi pantay ang hininga, ang puso ay pumupukpok nang marahas laban sa kanyang mga tadyang. Sa sandaling tinawid niya ang threshold, ang kanya







