Home / Romance / Ang Asawa Kong Artista / Kabanata 07: Birhen (SPG)

Share

Kabanata 07: Birhen (SPG)

Author: Karilxx
last update Last Updated: 2024-12-01 14:06:44

Nami Ashantelle Santiago’s POV

Dumampi ang lamig ng aircon sa hubad kong katawan. Gusto kong magtakip o kumutan ang katawan ko. Sapagkat tanging bra at panty ko na lamang ang naiiwan sa akin.

Nahihiya ako kung paano niya ako tignan ngayon. Kakaiba sa madalas niyang tingin na mababakas ang panlalait.

Ang mata niya ngayon ay puno ng init, pagnanasa, at paghanga? Hindi ko alam. Medyo nahihirapan akong hulaan dahil unang beses ito.

“I think this is wrong, Luigi. Magbihihis na ako,” dadamputin ko na sana isa-isa ang damit ko ngunit mabilis niyang pinigil ang kamay ko.

Isang mainit na patak ng halik ang ginawad niya sa aking balikat. Para akong nanghina. Dati ay pangarap ko lamang na kahit papaano ay mahagkan niya ako. Ngayon, parang sinasayaw ako ng langit sa isang makamundong paraiso.

“Akala ko ba ay gusto mong tapunan kita ng tingin? Hindi ba at gustong mahalin at pahalagahan kita?” Tanong niya, dinidilaan na ngayon ang aking leeg. Bawat dampi ng labi niya ay naghahatid ng kilig at init sa akin.

“Talaga bang pag-aaralan mo na akong mahalin?”

Sandali siyang napahinto. Bago pa siya magdalawang isip ay tinanggal ko ang pagkaka hook ng bra ko. Nilaglag ko ito sa bandang gilid. Napatingin siya dito, nanlalaki ang mga mata.

“A-ang ganda ng katawan mo,” nag-init ako sa sinabi niya.

Nanginginig kong kinuha ang kanyang kamay at nilagay sa aking bilugan at may kalakihang bundok.

Kay tagal kong inalagaan ang aking katawan kaya ayos lang sa akin kung siya ang makaka una ngayon. Siya lang naman ang lalaking matagal kong hinahangaan at minahal. Kaya handa ako, tatanggapin ko. Kahit isang gabi lang ay gusto kong maramdaman ang katawan niya sa akin.

Even if he doesn't love me, I don't mind. I'm willing to do whatever it takes to make him happy. Isa pa, third Anniversary naman namin ngayon.

“Angkinin mo ako, Luigi. Iparamdam mo sa akin, kahit ngayon lang, na kaya mo akong mahalin.”

Tinulak ko siya pahiga sa malambot na kama. Inalis ko ang natitirang suot ko, ang panty ko. Nakakahiya man dahil ako pa talaga ang naunang kumilos ay hindi ko na ‘yon pinagtuunan ng pansin. Isasagad ko na ang pagiging martyr ko. Kung ito ang magiging dahilan para mas maging malapit kami, handa ko itong gawin at subukan.

“Come here, Ashantelle. Make your husband happy,” imenwestra niya ang bandang baywang niya.

Kinilig ako sa pagtawag niya ng second name ko. Kaya naman mas lalo akong ginanahan!

Nakahiga na siya ngayon at hinihintay kung anong gagawin kong kilos. Parang maamong aso naman akong umakyat sa kama at pumatong sa pagkalalaki niya. Natatakpan pa ‘yon ngayon ng kanyang makapal na pantalon, ngunit ramdam ko na agad ang tigas ng sandata niya.

“Luigi…”

“Hmm?”

“Bumubukol.”

Sa unang beses ay nakita ko siyang natawa sa akin. Yung hindi plastik, walang halong pang-aasar. Purong paghanga mula sa sinabi ko.

“You made it hard, Ashantelle. What did you expect?” Hinawakan niya ang balakang ko.

“Now, paano mo papasayahin ang asawa mo?”

Hindi ko alam kung saan ko kinuha ang lakas ng loob at kapal ng mukha. Sinimulan kong gumiling sa ibabaw niya. Wala pa akong karanasan ngunit desidido talaga akong may patunayan sa kanya.

Napapaungol ako sa tuwing tumama ang nakaumbok niyang pagkalalaki sa aking mani. Ganito pala kasarap ‘yon? Ni minsan kasi ay hindi ko pa nagawang laruin ang perlas ko, kaya hindi ako pamilyar sa ganitong pakiramdam. Grabe! Parang kinikiliti ako pero mas masarap pa ron!

“Ang puti mo, Ashantelle. Bilog na bilog pa ang suso mo, wala pa bang nakasakmal nito?”

“W-wala, birhen pa ako, Luigi,” napangiti siya sa sagot ko. Ako naman ay parang naging proud.

Buti na lamang at hindi ako sumama noon sa mga kaibigan ko, tuwing nakikipag blind date o di kaya ay nag ba-bar sila.

“Good. Handa ka na bang isuko ‘yan sa akin?”

“O-oo. S-sayo lang ako, Luigi. Pati kaluluwa ko ay iyo. Gusto kitang pasayahin sa kama. Tatlong taon na tayong kasal. Anniversary natin ngayon, gusto kong ihandog sa’yo ang katawan ko,” Gumapang ang kamay niya sa aking dibdib. “I want you deep inside me.”

Napamura siya, sa isang kisapmata ay nagkapalit kami ng puwesto. Nakabuka ako ngayon habang siya ay nasa pagitan ng mga hita ko. Hinubad niya ang suot niyang shirt at bumalandra ang kanyang abs.

Kagabi lang ay pinagtatangkaan ko pa ‘tong silipan! Ngayon ay nasa harap ko na. Mala pandesal sa umaga na kay sarap isawsaw sa mainit na kape. Hindi ako makapaniwalang asawa ko ang lalaking ‘to. Napaka perpekto niya.

“Sasambahin kita ngayong gabi, Ashantelle. Are you ready for that?”

Marahan akong tumango. More than ready, Luigi. Basta ikaw, kahit hindi mo na ako tanungin. Ipapaubaya ko.

I unbuckle his belt. Ramdam kong nagulat siya sa ginawa ko, sino ba naman kasing nerd ang mauunang gagawa ng kilos sa gitna ng kalibugan?

Nang tuluyang niyang mahubad ang pantalon at boxer ay halos lumuwa ang mata ko. What the hell? Ang laki!

“K-kakasya ba ‘yan sa akin?” Nanlalaki ang mga mata kong tanong.

Palagay ko ay wawarakin nito ang p*kpek ko! Lumusong ang kaba sa dibdib ko. Ayon sa mga nababasa ko ay masakit daw kapag first time, paano pa kaya kung ganito kalaki ang papasok sa akin?

“Relax, I’ll be gentle. Virgin na virgin ang p*ke mo, halata sa pussy lips mo. Kahit daliri ay hindi mo ba nasubukan pasukan ‘to?”

Tinaas niya ng kaunti ang aking dalawang binti habang nakabuka ang mga ito. Titig na titig siya sa pagkababae ko at hindi ko maiwasan pamulahan. Mabuti na lamang at maputi ang singit ko.

“Hindi! Kahit laruin ang tinggél ay hindi ko pa ginawa— ohh!!”

Napaungol ako. Walang sabi niyang pinasok ang isang daliri niya. Hindi ko maipaliwanag ang pakiramdam, pero unti-unti akong nasasarapan sa bawat labas-masok niya ng daliri sa akin.

Sa una ay medyo ramdam kong masikip talaga sa loob ko dahil naiipit nito ang daliri niya. Nang magsimula itong mamasa ay doon niya ito mabilisang nailalabas-pasok dahil na rin dumulas, gawa ng mga katas ko.

“Plok…plok…plok…” rinig ko ang tunog ng pag finger niya sa akin. Ganito pala kapag finifinger? Tumutunog pala talaga?

“Masarap ba?” Tanong niya, bakas ang pagnanasa sa mga mata.

“O-oo! N-ngayon ko lang naranasan ‘to. Ang hapdi na masarap.”

“Mahapdi dahil masyadong masikip. Hayaan mo, paluluwagin ko ‘yan mamaya kapag pumasok na ang karg*da ko.”

Bago pa ako makapag react sa sinabi niya ay naramdaman ko na lamang ang mainit niyang dila sa perlas ko. Shit! He’s eating my pussy!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Ang Asawa Kong Artista   Kabanata 24: Desperate

    Third Person POVNanubig ang mga mata ni Nami. Tila isang malamig na kutsilyo ang tumarak sa puso niya. Mabuti na lamang tulog na ang mga kasama nila sa bahay. Dahil hindi niya ata kakayanin kung mayroong makarinig at kaawaan pa siya. Naguilty si Luigi, ngunit hindi niya na iyon kaya pang bawiin, dahil huli na. He already said it, nakasakit na siya. Binuka niya ang bibig para dagdagan pa sana ang sasabihin ngunit nang makita ang nakakaawang mukha ni Nami ay bahagya siyang natigilan. “Ganoon mo ba kaayaw ang mukha ko, Luigi? Bakit labis mo ako kung kamuhian. Alam ko naman na malayo ako sa gusto mo, pero hindi ba pwedeng kahit papaano ay pakitunguhan mo ako ng maayos. Nagawa mo naman na e. Nitong mga nakaraan, ayos na tayo—”“Oh, kaya nag-assume ka na?”Parang sampal ang bawat salitang lumabas kay Luigi. Walang emosyon, walang init, puro talim. Luigi’s words cut deeper than a knife. Nami swallowed, ramdam niya ang bigat na bumabalot sa pagitan nila. Nanginginig ang kamay niyang nakaka

  • Ang Asawa Kong Artista   Kabanata 23: Harsh

    Third Person POV“Problema mo, dude? “You look like shit today,” tinaas ni Jax ang baso ng alak kay Luigi.Hindi umimik si Luigi ngunit maagap na tinanggap nito ang baso. Mabilis niya itong tinungga bago pumikit nang mariin. Mapakla ang whiskey, parang sinusunog ang lalamunan niya, pero mas gusto niya iyon kaysa maramdaman ang kahit ano pa.Si Jax Anderson ang kauna-unahang naging kaibigan niya sa industriya. Gaya niya, alaga rin ito ni Kiko. They’ve been friends for years now kaya kilala siya nito—kilala sa lahat ng ugali, kalokohan, pati trip sa babae. Alam ni Jax na may nagiging distraction kay Luigi, kaya pagkatapos ng taping nila ay nag-aya agad ito na uminom.Nagtatawanan ang iba nilang kasama sa VIP area ng elite na bar sa Maynila. Malamlam ang ilaw, puro gold at glass ang interior. Mula sa taas ay tanaw ang city lights na parang mga bituing nakakulong sa lungsod. Ito lamang ang bar na pwede nilang puntahan nang hindi mauuwi sa scandal. The bar was known for its privacy and its

  • Ang Asawa Kong Artista   Kabanata 22: Script

    Third Person POVHalos manlamig si Luigi sa kinatatayuan. Dinig ang sinabi ng Direktor sa buong production team — beteranong artista, baguhan, cameraman, utility, stylist, lahat. Kiko’s words were true. May ilang napangisi, halatang hinihintay ang araw na madapa ang “golden boy.”“I’m sorry. I’ll take full responsibility for this. I’ll make sure lahat kayo dito will be compensated,” umiikot ang tingin niya sa buong crew bago muling bumalik sa Direktor. “Pasensya na po ulit.”“Go on. Bayaran mo sila. But I’ll refuse your offer.” Malamig ang boses ng Direktor, walang emosyon. “Ang pinaka-ayaw ko ay ‘yung mga taong porket may pera pang-bayad, akala nila puwede nang baliwalain ang oras at pagod ng iba. I hate those people to the core.”Umawang ang labi ni Luigi. Gusto niyang ipaliwanag na ngayon lang ito nangyari. Ngayon lang siya nagkamali. Ngayon lang siya hindi nakahanda. He wanted to defend himself — pero anong laban niya sa direktor na may malaking punto.Kiko glared at him, almost a

  • Ang Asawa Kong Artista   Kabanata 21: Dismayado

    Third Person POVHalos isang buwan na ganoon ang naging routine ng mag-asawang Luigi at Nami. Palagi pa rin silang nag-aaway, pero madalas ay nauuwi rin sa matinding lambingan—lalo na sa gabi. Nami thought their relationship was finally getting better. Mas madalas na siyang paboran ni Luigi sa mga desisyon, hinihingan ng opinyon, at minsan pa, siya na ang nasusunod.Nagpapaliban na rin si Luigi sa taping dahil mas gusto nitong manatili sa bahay. May mga araw na bigla siyang mag-absent sa shoot para lang makasama ang asawa. Kapag nasa bahay sila, nagma-movie marathon, nagyayakapan, at nagluluto nang magkasama. Slowly, nagiging tahimik ang buhay nila.“Where the hell are you?” nagisising ang diwa ni Luigi sa malakas na sigaw ng kanyang manager sa kabilang linya. Napamura siya. Nahuli na naman siya ng gising. Paniguradong late na naman siya sa set. He turned his head to look at Nami. Mahimbing ang tulog nito, cheek pressed against the pillow, delicate and peaceful in a way na hindi niya

  • Ang Asawa Kong Artista   Kabanata 20: Alat

    Nami Ashantelle Santiago’s POVThe words barely left my mouth before I felt it—my chest tightening, stomach twisting, and a small, nagging fear crawling up my spine. Huli na nang mapagtantong tila sumobra ako sa sinabi. Halos tapikin ko ang noo sa takot na baka masira ang mood niya. Luigi didn’t respond immediately. His eyes narrowed slightly, not with anger… but with that unreadable, serious expression he always wore. Kulang nalang tumalon ang puso ko sa kaba. What is he thinking? Ang hirap niyang hulaan.“I… I didn’t mean to—” agap ko, bahagyang nanginig ang aking labi na agad ko rin kinagat. No. Don’t say it. Don’t ruin this moment, Nami!He tilted his head, watching me carefully. The silence between us stretched, heavy and loud, and I felt like I could hear my own heartbeat echoing in the kitchen. Matutumba yata ako sa paraan nang pagtitig niya. “Hmm,” he finally murmured, and I flinched at the sound. “I see.”“K-kalimutan mo nalang ang sinabi ko! Nadala lang ako, hindi ako g-g

  • Ang Asawa Kong Artista   Kabanata 19: Breakfast

    Nami Ashantelle Santiago’s POVMasakit ang buong katawan ko. Hindi ko pa man naimumulat ang mga mata ko, ramdam ko na agad iyon. Memories of last night flooded my mind, at napamura ako nang maisip na kaya ganito kasakit ang katawan ko… ay dahil naka-lima kami.Napabalikwas ako nang bangon nang makitang mataas na ang sinag ng araw. Gosh! I overslept! Nilingon ko ang kabilang kama at wala na si Luigi doon. Agad akong nag-panic. Hindi ko siya napagluto ng almusal. I know he almost never touches the meals I prepare, but I’ve grown used to cooking for him anyway.Para bang routine ko na ‘yon at habang buhay kong gustong gawin. Halos magkandaugaga ako sa pagtitingin ng oras. It’s already 10 a.m. Grabe! Ganito katagal ako natulog? Sabagay, pagod ako sa lakad namin kagabi, tapos idagdag pa ang pagtatalik namin na inabot ng limang rounds.Mabilis akong tumayo upang maghilamos. Itatanong ko nalang kila manang kung anong oras umalis ang asawa ko. “Nami! You’re still sore, napakadumi talaga ng

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status