Share

Kabanata 32: End

Author: Karilxx
last update publish date: 2026-11-09 01:15:52

Third Person POV

Sabay na kumakain ang mag-asawang Sergio at Atissa Ibarra nang humahangos na katulong ang nagmamadaling lumapit sa kanila. Inabot nito agad ang cellphone kay Sergio.

"Sir, si Mr. Henry Santiago po."

Henry?

Mahigit tatlumpung taon na silang magkaibigan. They had built companies together, survived economic crises side by side, and celebrated every milestone as if they belonged to one family. Business partners. Trusted confidants. They had even watched each other's children grow u
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Ang Asawa Kong Artista   Kabanata 34: Pregnant?

    Third Person POVTatlong araw matapos ang nangyari sa Santiago Mansion, nagulat si Veronica nang abutan niya ang anak sa sala, abala sa pakikipag-usap sa telepono. Dalawang araw din itong halos hindi lumabas ng kwarto kaya natuwa siyang makita itong may pinagkakaabalahan.“Yes, I'd prefer someone who can come here personally,” sabi ni Nami habang may sinusulat sa notebook. “I'm willing to adjust my schedule. I just want to start as soon as possible.”Sandali siyang nakinig bago muling nagsalita.“That's perfect. Thank you so much.”“Good morning, Ma,” bati niya.“Good morning, sweetheart.” Lumapit si Veronica at umupo sa tabi niya. “Who was that?”“Someone from a personality development agency. I'm looking for a trainer.”“A trainer?” Nagtatakang napatingin si Veronica sa notebook na hawak ng anak. “What kind of trainer?”“Someone who can teach me proper posture, how to walk gracefully, how to carry myself in public...” Saglit siyang huminto upang tingnan ang mga naisulat. “I'm also p

  • Ang Asawa Kong Artista   Kabanata 33: Paglaya

    Third Person POVHalos isang oras na ang nakalipas mula nang tawagan ni Henry Santiago ang matalik niyang kaibigang si Sergio Ibarra, ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin humuhupa ang galit niya. Nasa sala silang mag-asawa, habang ang anak nilang si Nami ay nagpapahinga sa dati nitong silid. Ilang beses na siyang pinakiusapan ni Veronica na kumalma, ngunit paano niya iyon magagawa kung hindi pa rin maalis sa isip niya ang itsura ng anak nang umuwi ito?"I never thought Luigi would do something like this," mahinang sabi ni Veronica. "Alam naman nating hindi ganoon kalalim ang pagmamahal niya kay Nami, but I honestly thought he would be a decent husband.""That's exactly what I expected from him, Veronica. Hindi ko naman hiniling na mahalin niya ang anak natin nang katulad ng pagmamahal ni Nami sa kanya. All I wanted was for him to treat her right." Napailing si Henry. "Kung hindi na talaga niya kayang panindigan ang kasal nila, he could've ended it properly. Sa atin sana siya dumiret

  • Ang Asawa Kong Artista   Kabanata 32: End

    Third Person POVSabay na kumakain ang mag-asawang Sergio at Atissa Ibarra nang humahangos na katulong ang nagmamadaling lumapit sa kanila. Inabot nito agad ang cellphone kay Sergio."Sir, si Mr. Henry Santiago po."Henry?Mahigit tatlumpung taon na silang magkaibigan. They had built companies together, survived economic crises side by side, and celebrated every milestone as if they belonged to one family. Business partners. Trusted confidants. They had even watched each other's children grow up.Sa tagal ng panahon, bihira na silang magtawagan. Mas madalas pa silang magkita kaysa mag-usap sa cellphone. Isang text lang ang kailangan at maya-maya ay magkaharap na silang dalawa—sa opisina, sa golf course, o kaya'y sa isang private dinner kasama ang kani-kanilang pamilya.Kaya nang makita ang pangalan nito sa screen, kusa siyang napangiti."Baka may bago na namang project na naisip ang matandang 'yon," natatawang sabi niya habang ipinapakita ang caller ID sa asawa.Napailing si Atissa at

  • Ang Asawa Kong Artista   Kabanata 31: Santiagos

    Third Person POVThe black sedan slowed as it approached the towering wrought-iron gates bearing the Santiago crest. Nami remained seated in the backseat, her gaze fixed on the towering gates she once called home. Pagkatapos nilang lagpasan ang higanteng gate ay mapait siyang ngumiti.Three years.Tatlong taon na ang lumipas mula nang huli siyang tumapak sa lugar, bilang isang anak na hindi pa kasal.Everything looked exactly the same.The white marble fountain still stood proudly at the center of the driveway. The gardens were just as immaculate, every rose carefully trimmed, every hedge perfectly shaped. The mansion itself looked untouched by time—grand, elegant, almost intimidating in its perfection. Gabi na kaya nakasindi ang mga mumunting ilaw sa paligid, bathing the entire estate in a warm golden glow that made it look exactly the way she remembered.Walang pinagbago ang lugar na kanyang kinalakihan. Kung meron man nagbago, siya lamang ata iyon."Nandito na po tayo." Mahinang t

  • Ang Asawa Kong Artista   Kabanata 30: Gone

    Luigi Ibarra’s POVThe moment I stepped inside the house, I knew something was wrong. Hindi bukas ang ilaw sa kusina. Walang amoy ng kape o kaya ay tsaa. Walang tunog ng TV o kaya ay musika na madalas niyang hina-hinaan kapag alam niyang pauwi na ako.It was too still.“Nami?” I called out, my voice echoing faintly against the high ceiling. Ngunit kinain lamang ng buong bahay ang boses ko dahil walang sumagot.I frowned and walked toward the living room. “Nami,” I called again, mas matalim kaysa kanina. Nagsimula na akong mairita. I was expecting her to appear from somewhere, alam kong umiiyak na naman ‘yon katulad ng nakasanayan, pero alam ko rin na magkukumahog iyon na maghintay sa akin.Ang naabutan ko ay si Manang Eda at Beth, kalalabas yata nila mula sa kwarto nila sa ibaba. Nagtaka agad ako dahil tila bihis na bihis sila. Kusang bumaba ang mata ko sa hawak nila.They were holding small bags.Bumagal at tumigil ang paghakbang ko. “Nasaan po si Nami?” I asked.Alam kong may mali

  • Ang Asawa Kong Artista   Kabanata 29: Leave

    Nami Ashantelle Santiago’s POVMatagal siyang hindi sumagot. Hindi dahil nag-iisip siya—kundi dahil alam niyang wala na siyang maisasagot pa. “For years, I shrunk myself for you. I lowered my voice. I lowered my expectations. I lowered my worth just so I could stay beside you.” Huminga ako nang malalim.“Akala ko, kahit ganito ang itsura ko, makikita mo ang kabutihan sa pinakaloob ko. Dahil ako, kahit nakita ko na kung gaano ka kasahol, minahal pa rin kita. Sadly, you’re blind. Bulag ka sa totoong nagmamahal sa’yo, at handang tumanggap sayo.” Hindi na dapat ako magsalita. Walang kwenta e. No amount of words can change a guy’s mind. Kahit pa umiyak ka ng dugo, kung hindi ka niya gusto, wala kang mapapala. Siguro, kasalanan ko rin iyon. Pinilit ko ang isang bagay na hindi naman para sa akin. Kung may masahol pa sa kamatayan, siguro iyon ay umasa sa taong una pa lang ay tinataboy ka na papalayo. Sa huli? wala ka rin napala, dahil uuwi ka rin na luhaan. “Are you done?” malamig na tano

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status