LOGINChapter 7Saglit na natahimik si Bruce."may nakakaalam na ba ng tunay niyang pagkatao?""Sa ngayon, wala kaming nakikitang indikasyon na may nakakaalam."Dahan-dahan ibinaba ni Bruce ang baso, sir?""Siguraduhin mong walang maka gagambala sa kaniya.""May dapat ba kaming bantayan sir?"Sa pagkakataong iyon ay tuluyang humarap si Bruce." Hindi siya maaaring madamay sa anumang nangyayari sa aming mundo.""Pero sir. . ."Tumingin nang deritso si Bruce sa lalaki."Ano?""May isa pang lalaking nakapansin sa kanya sa Unibersidad."Bahagyang nagbago nag expression ni Bruce."Sino?""Si Rumer."Natahimik ang buong silid.Ilang segundo ring hindi nagsalita Bago niya ibinalik ang tingin sa bintana."Kung ganoon kailangan kong makausap siya."Kinagabihan. . .Matapos maghapunan, nakaupo si Almira sa tabi ng bintana ng Apartment.Tahimik niyang pinagmasdan ang mga ilaw sa labas habang hawak ang kanyang Cellphone.May bagong mensahe mula sa hindi kilalang numero."GOOD EVENING ALMIRA, I HOPE Y
Chapter 6Maagang-maaga pa lang ay nasa loob na ng University si Almira.habang naglalakad ang mga estudyante sa malawak na quadrangle, ang ilan ay nagmamadaling makapasok sa kani-kanilang mga klase, may iba namang nagkukwentuhan sa ilalim ng mga punong nakapaligid sa campus. nasa isang sulok si Almira habang hawak ang isang baso ng kape na nabili sa isang cafeteria. Sa isang mahabang bangko. Katabi niya si Nadine na abalang abalang-abala sa kanyang Cellphone."Almira!"Napalingon siya sa kaibigan."Almira!""Hmmm?""Kanina pa kita kinakausap, saan ka naktingin?"Bahagyang ngumiti si Almira." Wala, may iniisip lang ako."Ibinaba na muna ni Nadine ang Celphone, at pinag masdan siya."Alam mo, ilang araw kanang ganyan, parang lagi kang may hinahanap."Hindi agad makasagot si Almira. paano naman niya ipapaliwanag sa kaibigan niya na may mga bagay siyang naramdaman na hindi kayang ipaliwanag ng ordinaryong tao?Mula ng mangyari ang insidente sa labas ng pizza shop, hindi na siya mapal
Chapter 5Almira 's POV Ang Isang bagay na talagang nagugustuhan ko sa kolehiyo, na hindi ko naranasan noong highs chool, ay marunong ang mga tao rito na huwag makialam sa buhay ng iba.Makalipas ang dalawang araw, nag lakad ako quadrangle ng school.Napansin ko nag mga matang nakatingin sa akin.Ngunit napansin korin na marami rami rin ang katulad ng sa akin. Kung hindi man ay mas malala pa.Kung may sino mang nagtataka kung anong nangyayari sa akinMaari na rin nilang ipagpalagay na isa na ako rito sa mga nadamay sa nangyaring protesta noong isang araw.Iyon na marahil nag pinakaligtas na paliwanag.Habang naglalakad ako sa loob ng campus biglang sumagi sa aking isip si Rumer.Sinabi niyang magkikita pa kami, sa kung saan at kaylan? Walang nakakaalam.Kung nakatira siya sa parehong apartment complex na tinitirahan ko, may posibilidad na dito rin siya nag-aaral. Pero paano kung hindi.Pero baka may iba pa siyang pinagtatra bahuhan.Seguro malalaman ko rin ang lahat sa tamang panah
Chapter 4I walk out of the kitchen and back towards the booth ."Come on. I'll see you guys later."Kinuha ko nag aking bag na nasa gilid ng counter at nilisan ko nag building."Did you get her with a car or something?" Tanong ko sa kanya.Bahagya lang umiling ang kanyang ulo."I , walked.""Cool, so did I. Do you have a car?"Charisma, iyon ang pambihirang taglay ng lalaking ito, halos dalawampong minuto ang papunta at pauwi, mula sa pinagtatrabahuhan ko., pero pakiramdam ko, halos walong minuto lang ang itinagal namin bago makabalik sa aming apartment complex.Marunong talaga siya magdala mg usapan, alam niya kung papaano ito sisimulan, panatilihing buhay at hindi ito nauubusan ng paksa."Ok, I have to ask, on a scale from one to ten how popular were you in high school?"" Sa tingin mo ba , napakasama kong tao kung itatanong ko yan?"Natawa parin ako kahit na ganoon ang tanong niya. Hindi ko alam kung gaano ako kadalas tumawa sa tuwing kasama ko ang lalaking ito. Ang dalas na t
Chapter 3"Some woman was on the ground,"Ang sagot ko. pero, halos daing na lamang ang lumalabas sa aking bibig.Makikita sa mukha ni Nadine nag pag-aalala.Mahigpit na pumulupot ni Rumer ang mga daliri niya sa aking braso, at buong lakas kong pinipigilan ang sarili , na isa-isang alisin ang mga kamay niya. Hindi ko gusto na hinahawakan ako ng mga taong hindi ko pa lubos na kilala.Ang pisikal na paglalapit O paghawak ay hindi kabilang sa mga bagay na nagbibigay sa akin ng kasiyahan, maging sa mga pagkakaibigang platonic man O sa mga romantikong relasyon na naranasan ko noon."Bill Came back inside, aalis na tayong lahat, pero kailangan mong humiga at magpahinga man lang. "You look terrible."Wala na akong gaanong iniisip ng sumunod ako kay Nadine papasok.Natagpuan ko ang aking manager na nakaupo sa isa sa mga booth na malayo sa bintana. may nakapatong na kapirasong yelo sa kanyang ulo na nakabalot sa tela.Hindi kataka-takang natagalan siya bago nakabalik.Malamang , naging
Chapter 2Napaatras ang kanyang ulo dahil sa lakas ng boses ko, ngunit masyado akong abala sa pagpipigil sa ungol na umaakyat mula sa aking lalamunan.Hindi talaga makabubuti ang isang Taong-lobo sa ganitong sitwasyong puno ng tensiyon.Bahagya kong pinikit ang aking mga mata habang pinipigilan ang aking mga kuko na biglang humaba mula sa aking mga daliri.Nagmamadaling pumasok sa kusina sina Nadine at iba pang tagaluto. Sa wakas, lahat kami ay nakatayo na at nakatingin sa kaguluhang nasa labas.Pagdating namin doon ay unti-unti nang nawawala ang pagtindig ng balahibo sa aking mga binti, ngunit may manipis at halos hindi mapansing guhit sa aking noo."Where the fuck is Bill?" Malakas na sigaw ni Nadine.making his way toward the new gaping hole that was once the window."Who's Bill?" Tanong saakin ni Rumer. I shake my head at sumali ako kay Nadine."He's our manager."There is an even larger crowd of people outside flooding the streets. I don't see the familiar red uniform tha
Desiree POVNagising ako dahil sa alarm ng aking cellphone. The fuck!Kinapa ko ito mula aking side table tyaka pinatay ito. Dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata tyaka ko tinignan ang oras. “9 Am palang pala” wika ko tyaka muling pumikit dahil talagang inaantok pa ako. Ngunit habang nakaku
Kendriel POVHindi ko mapigilang mas mainis pa lalo ng biglang mabitin ako sa kagagawan ng babaeng iyon. Mas lalong sumikip ang aking pakiramdam sa suot kong pants. Ni magbihis ay hindi ko na nagawa dahil sa kaniya. Napasandal ko sa head board ng couch ng habang nakapikit, habang iniisip ang karupok
Desiree POV"Ahh” A woman moan. Habang nakatuwad ito sa harapan ng lalaki. Habang ang lalaki ay nakatayo at hawak-hawak ang kaniyang bewang. q“Sikipan mo pa Baby.” Wika ng lalaki at bahagiyang pinalo ang puwetang ng babae. “Fuck thats it. Baby. ganiyan nga” ungol ng lalaki at bahagiya pang tumirik
Kakarating ko lang sa Lumiery university na pinag-aaralan ko, bumaba ako sa aking mamahaling kotse. Lahat ng tao sa university ay napapatingin sakin. Hindi ko mapigilang mapahawak sa aking mukha dahil sa kanila.“May dumi ba ako sa mukha?” tanong ko. Kaya tumigil ako sa aking paglalakad at kinuha







