MasukChapter 117: Ang Tawag na Matagal kong Hinintay Part 3Marikit ReyesTumango si Diana at hindi na siya nakipagtalo. Sa unang pagkakataon, hindi ko naramdaman na kailangan kong ipagtanggol ang sarili ko sa kanya. Hindi dahil nakalimutan ko na ang lahat, kundi dahil hindi na ako katulad ng babaeng minsang natakot na baka hindi siya sapat para sa lalaking mahal niya. Alam ko na ang halaga ko, at alam kong hindi kailangang makipagkompetensiya sa nakaraan para mapanatili ang pagmamahal ni Rafael.Nang tuluyang umalis si Diana upang bigyan kami ng oras bilang pamilya, saka ako humarap kay Rafael. Hawak ko pa rin ang sertipiko ni Miguel, at sa kabilang kamay ay nararamdaman ko ang init ng palad ng asawa ko.“You handled that well,” sabi ni Rafael, nakangiti habang marahan niyang inayos ang hibla ng buhok na dumampi sa pisngi ko.“Hindi ko rin alam kung tama ba ang ginawa ko,” sagot ko, bahagyang tumawa habang tumingin ako sa direksiyon kung saan naglalakad si Diana. “Pero gusto kong bigyan s
Chapter 116: Ang Tawag na Matagal kong Hinintay Part 2Marikit Reyes“Are you sure?” tanong ni Diana, mahina ang boses habang maingat niyang hinawakan ang bouquet sa harap niya. “I don't want to intrude on your family moment.”“It's Miguel's day,” sagot ko, bahagyang ngumiti habang tumingin ako sa binata. “If he's comfortable with it, we can take one picture together.”Napatingin kaming lahat kay Miguel. Sandali siyang nag-isip, saka tumango nang marahan. Hindi niya kailangang piliting ngumiti o magkunwaring wala siyang nararamdaman. Sa halip, kusang lumapit siya sa amin at tumayo sa tabi ni Sofia, na kanina pa tahimik na nagmamasid.“It's fine,” sabi ni Miguel, mahinahon ang boses habang inayos niya ang hawak sa sertipiko. “We can take one picture.”Nakita kong bahagyang namasa ang mga mata ni Diana, ngunit mabilis niyang pinunasan ang gilid ng mga iyon bago pa tuluyang tumulo ang luha. Tumango siya at nagpasalamat sa mahinang boses. Hindi ko alam kung ano ang laman ng isip niya sa s
Chapter 115: Ang Tawag na Matagal Kong HinintayMarikit Reyes“Doña Diana?”Napahinto ako nang marinig ang boses ni Miguel. Nakatayo siya sa harap namin, hawak pa rin ang sertipiko ng pagtatapos niya. Kanina ay malawak ang ngiti niya habang kinukuhanan namin siya ng litrato, pero ngayon ay bahagyang nagbago ang mukha niya. Nagtataka siya sa pagdating ni Diana, at hindi ko siya masisisi. Hindi naman araw-araw na nakikita namin ang babaeng iyon sa mga mahahalagang sandali ng pamilya namin.Mahigpit na hawak ni Diana ang bouquet na dala niya. Maayos ang kanyang damit, ngunit kapansin-pansin ang kaba sa paraan ng paggalaw ng mga daliri niya sa mga tangkay ng bulaklak. Tumingin siya kay Miguel, saka saglit na ibinaba ang tingin bago muling humarap sa kanya. Sa paligid namin ay patuloy ang tawanan at pagkuha ng litrato ng ibang pamilya, ngunit sa maliit na espasyong kinaroroonan namin ay tila bumagal ang lahat.“Congratulations, Miguel,” bati ni Diana, maingat ang boses habang iniaabot niya
Chapter 114: Ang Araw ni Miguel Part 3Marikit ReyesNapapalakpak ako nang malakas habang tumayo si Rafael sa tabi ko. Nakita ko si Miguel na naglakad patungo sa entablado. Sa unang ilang hakbang ay maingat ang kilos niya, ngunit nang makarating siya sa gitna ay umayos ang tindig niya at ngumiti sa mga taong pumapalakpak para sa kanya. Nang tanggapin niya ang kanyang sertipiko, tumingin siya sa direksiyon namin. Itinaas ko ang kamay ko at kumaway, habang si Rafael naman ay buong pagmamalaking pumalakpak.“That's my boy,” bulong ni Rafael, nangingiti habang hindi inaalis ang tingin sa anak niya.Hinawakan ko ang kamay niya at marahang pinisil iyon. “Ang laki na niya,” sabi ko, bahagyang nanginginig ang boses habang sinusundan ko ng tingin si Miguel sa entablado.“Yes, he is,” sagot ni Rafael, at nang lumingon siya sa akin ay nakita ko ang kislap ng luha sa kanyang mga mata. “And I wish Meghan could see him today.”Natahimik ako. Hindi iyon ang unang pagkakataong nabanggit niya ang pang
Chapter 113: Ang Araw ni Miguel Part 2Marikit ReyesIniabot ko ang kamay ko kay Rafael at marahang hinawakan ang braso niya. Sumulyap siya sa akin, at sa isang tingin pa lang ay alam na niyang may iniisip ako. Ngumiti ako at bahagyang tumango patungo sa likuran, ipinapahiwatig na baka kailangan ni Miguel ng kaunting pampalakas ng loob.“Hey, Miguel,” tawag ni Rafael, mahinahon ang boses habang tumitingin siya sa rearview mirror. “Whatever happens today, remember that we're already proud of you.”Napatingin si Miguel sa ama niya. Saglit siyang natahimik bago ngumiti nang mas totoo kaysa kanina.“Thanks, Dad,” sagot niya, bahagyang tumango habang inilalagay niya ang mga kamay sa kandungan. “I just want to make you all proud.”“You already have,” sabi ko, lumingon sa kanya habang pinipilit kong ipakita sa ngiti ko ang buong suporta ko. “Hindi mo kailangang maging perpekto ngayon. Enjoy mo lang ang araw mo. Pinaghirapan mo ito, kaya karapat-dapat mong ipagdiwang.”Tumingin siya sa akin n
Chapter 112: Ang Araw ni MiguelMarikit ReyesMaagang-maaga pa lang ay gising na ang buong Hacienda Monteverde. Mula sa bintana ng aming silid, tanaw ko ang mga sinag ng araw na dahan-dahang tumatama sa damuhan at sa mga halamang nakahanay sa gilid ng daanan. May mga ibong dumadapo sa mga sanga ng puno, at mula sa ibaba ay naririnig ko ang mahihinang yabag ng mga katulong na naghahanda para sa araw na iyon. Ngunit sa kabila ng karaniwang ingay ng hacienda tuwing umaga, may kakaibang saya sa hangin. Ngayong araw ang graduation ni Miguel, at ilang linggo na naming hinihintay ang sandaling ito.Habang inaayos ko ang kuwelyo ng damit ni Rafael sa harap ng salamin, hindi ko maiwasang mapangiti sa tuwing naiisip ko ang magiging mukha ni Miguel kapag tinawag na ang pangalan niya. Ilang beses niyang ikinuwento sa amin ang tungkol sa kanyang mga proyekto, mga pagsusulit, at mga gabing halos hindi siya makatulog dahil sa dami ng kailangan niyang tapusin. Hindi man siya palaging nagsasabi kapag







![MISTER, YOU MESSED WITH THE WRONG GIRL [SHE'S A SOLDIER]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)