Compartilhar

Chapter 112

Autor: Rainemanulat
last update Data de publicação: 2026-10-19 17:00:24

Chapter 112: Ang Araw ni Miguel

Marikit Reyes

Maagang-maaga pa lang ay gising na ang buong Hacienda Monteverde. Mula sa bintana ng aming silid, tanaw ko ang mga sinag ng araw na dahan-dahang tumatama sa damuhan at sa mga halamang nakahanay sa gilid ng daanan. May mga ibong dumadapo sa mga sanga ng puno, at mula sa ibaba ay naririnig ko ang mahihinang yabag ng mga katulong na naghahanda para sa araw na iyon. Ngunit sa kabila ng karaniwang ingay ng hacienda tuwing umaga, may kakaibang saya sa han
Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 114

    Chapter 114: Ang Araw ni Miguel Part 3Marikit ReyesNapapalakpak ako nang malakas habang tumayo si Rafael sa tabi ko. Nakita ko si Miguel na naglakad patungo sa entablado. Sa unang ilang hakbang ay maingat ang kilos niya, ngunit nang makarating siya sa gitna ay umayos ang tindig niya at ngumiti sa mga taong pumapalakpak para sa kanya. Nang tanggapin niya ang kanyang sertipiko, tumingin siya sa direksiyon namin. Itinaas ko ang kamay ko at kumaway, habang si Rafael naman ay buong pagmamalaking pumalakpak.“That's my boy,” bulong ni Rafael, nangingiti habang hindi inaalis ang tingin sa anak niya.Hinawakan ko ang kamay niya at marahang pinisil iyon. “Ang laki na niya,” sabi ko, bahagyang nanginginig ang boses habang sinusundan ko ng tingin si Miguel sa entablado.“Yes, he is,” sagot ni Rafael, at nang lumingon siya sa akin ay nakita ko ang kislap ng luha sa kanyang mga mata. “And I wish Meghan could see him today.”Natahimik ako. Hindi iyon ang unang pagkakataong nabanggit niya ang pang

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 113

    Chapter 113: Ang Araw ni Miguel Part 2Marikit ReyesIniabot ko ang kamay ko kay Rafael at marahang hinawakan ang braso niya. Sumulyap siya sa akin, at sa isang tingin pa lang ay alam na niyang may iniisip ako. Ngumiti ako at bahagyang tumango patungo sa likuran, ipinapahiwatig na baka kailangan ni Miguel ng kaunting pampalakas ng loob.“Hey, Miguel,” tawag ni Rafael, mahinahon ang boses habang tumitingin siya sa rearview mirror. “Whatever happens today, remember that we're already proud of you.”Napatingin si Miguel sa ama niya. Saglit siyang natahimik bago ngumiti nang mas totoo kaysa kanina.“Thanks, Dad,” sagot niya, bahagyang tumango habang inilalagay niya ang mga kamay sa kandungan. “I just want to make you all proud.”“You already have,” sabi ko, lumingon sa kanya habang pinipilit kong ipakita sa ngiti ko ang buong suporta ko. “Hindi mo kailangang maging perpekto ngayon. Enjoy mo lang ang araw mo. Pinaghirapan mo ito, kaya karapat-dapat mong ipagdiwang.”Tumingin siya sa akin n

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 112

    Chapter 112: Ang Araw ni MiguelMarikit ReyesMaagang-maaga pa lang ay gising na ang buong Hacienda Monteverde. Mula sa bintana ng aming silid, tanaw ko ang mga sinag ng araw na dahan-dahang tumatama sa damuhan at sa mga halamang nakahanay sa gilid ng daanan. May mga ibong dumadapo sa mga sanga ng puno, at mula sa ibaba ay naririnig ko ang mahihinang yabag ng mga katulong na naghahanda para sa araw na iyon. Ngunit sa kabila ng karaniwang ingay ng hacienda tuwing umaga, may kakaibang saya sa hangin. Ngayong araw ang graduation ni Miguel, at ilang linggo na naming hinihintay ang sandaling ito.Habang inaayos ko ang kuwelyo ng damit ni Rafael sa harap ng salamin, hindi ko maiwasang mapangiti sa tuwing naiisip ko ang magiging mukha ni Miguel kapag tinawag na ang pangalan niya. Ilang beses niyang ikinuwento sa amin ang tungkol sa kanyang mga proyekto, mga pagsusulit, at mga gabing halos hindi siya makatulog dahil sa dami ng kailangan niyang tapusin. Hindi man siya palaging nagsasabi kapag

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 111

    Chapter 111: Ang Pagpapatawad Part 4Marikit ReyesBinasa ko nang dalawang beses ang mensahe. May kaunting kaba sa dibdib ko habang tinitingnan ang bawat pangungusap, ngunit sa pagkakataong ito ay hindi ko na hinayaang pigilan ako ng takot. Alam kong hindi ko kontrolado kung paano niya tatanggapin ang mga sinabi ko. Ang mahalaga, naging tapat ako sa sarili ko.Sa huli, pinindot ko ang send.Napabuntong-hininga ako nang lumitaw ang salitang 'Sent' sa screen. Dahan-dahan kong ibinaba ang telepono ko sa mesa at sumandal sa upuan. Para bang may isang bigat na unti-unting nawala sa dibdib ko, kahit may natitira pa ring kaba sa hindi ko alam na mangyayari pagkatapos nito.“Done?” tanong ni Rafael, maingat ang boses habang sumulyap siya sa telepono ko bago muling ibinaling ang tingin sa akin.“Oo,” sagot ko, inilapag nang tuluyan ang telepono at ngumiti sa kanya. “Pinili kong magpatawad. Hindi dahil nakalimutan ko na ang lahat, kundi dahil ayoko nang hayaang ang nangyari noon ang magdikta ku

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 110

    Chapter 110: Ang Pagpapatawad Part 3Marikit ReyesNapailing ako habang tumatawa sa pang-aasar ni Rafael. Kahit ilang taon na kaming magkasama, may mga pagkakataon pa rin na nagagawa niyang guluhin ang maayos kong pag-iisip sa simpleng mga salita at ngiti niya. Hindi ko alam kung sinasadya ba niya akong kiligin o sadyang ganoon lang talaga siya kapag kaming dalawa ang magkasama. Ang alam ko lang, ang lalaking dati kong kinaiinisan dahil sa sobrang higpit sa lahat ng bagay ay siya na ngayong dahilan kung bakit madalas akong mapangiti kahit wala namang nakakatawa.Pagkatapos kong mapailing, marahan kong idinikit ang ulo ko sa balikat niya. Agad niya akong inakbayan, at naramdaman ko ang init ng palad niya sa braso ko. Ilang sandali kaming nanatiling ganoon habang pinagmamasdan ang hardin ng hacienda. Gumagalaw ang mga dahon ng mga halaman sa bawat ihip ng hangin, at ang mga bulaklak sa gilid ng daanan ay bahagyang yumuyuko bago muling tumayo. Mula sa kinauupuan namin, tanaw ko ang mga p

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 109

    Chapter 109: Ang Pagpapatawad Part 2Marikit ReyesMas lalo siyang natawa, at ang tunog ng tawa niya ay kumalat sa tahimik na veranda. Ilang sandali kaming nagbiruan, hanggang sa humina ang tawa namin at muling nagtagpo ang mga mata namin. Sa mga simpleng sandaling iyon ko mas nakikilala ang lalaking minahal ko. Hindi lang ang Don Rafael na mahigpit sa mga patakaran o ang lalaking sanay magdala ng mabibigat na responsibilidad. Nakikita ko rin ang lalaking marunong mang-asar, tumawa, at umamin kapag may kinatatakutan siya. At habang mas nakikilala ko siya, mas lalo kong nauunawaan kung bakit araw-araw ay gusto ko siyang piliin.Huminga ako nang malalim at muling tumingin sa hardin. Alam kong hindi mawawala agad ang lahat ng alaala ko tungkol kay Diana. May mga salitang matagal bago makalimutan, at may mga sugat na hindi kayang ayusin ng isang paghingi ng tawad. Pero hindi ko kailangang magpanggap na wala nang sakit para lang masabing nagpatawad na ako. Ang kailangan ko lang ay maging t

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status