Library
Maghanap
Home / Romance / Ang Haciendero at si Marikit / Chapter 136

Share

Chapter 136

Author: Rainemanulat
last update Petsa ng paglalathala: 2026-10-27 18:39:21

Kabanata 136: Ang Bahay na Mananatili

Marikit Reyes

Maaga akong nagising nang araw na iyon dahil sa malambing na sikat ng araw na pumasok sa aming bintana. Sa tabi ko ay mahimbing pang natutulog si Rafael, nakatagilid habang nakapatong ang isang kamay sa aking baywang. Ilang sandali ko siyang pinagmasdan, mula sa bahagyang gusot ng kaniyang buhok hanggang sa payapang mukha niyang bihira kong makita kapag marami siyang iniisip. Limang taon na ang lumipas mula nang magsimula ang bagong buhay nami
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 165

    Chapter 165: Isang Kuwentong Babasahin NatinMarikit ReyesHabang kumakain kami, mas naging komportable si Lila. Hindi pa rin siya gaanong nagsasalita, ngunit nakisabay na siya sa simpleng usapan nina Sofia at Miguel. Paminsan-minsan ay tumatawa siya kapag may sinasabi si Miguel. Si Rafael naman ay tahimik na nakikinig habang inaasikaso ang pagkain ng mga bata. Nang mapansin niyang wala akong baso ng tubig, agad niya itong inilapit sa akin."Thank you," bulong ko habang tinatanggap ang baso at sinulyapan siya."Always," sagot niya habang marahang pinisil ang kamay ko sa ilalim ng mesa.Napangiti ako at ibinalik ang tingin sa mga bata. Sa harap namin ay may mga pagkaing pinagsaluhan, mga aklat na bukas sa mesa, at mga batang unti-unting natututong maging komportable sa kanilang bagong paligid. Hindi ko alam kung ilang araw ang kakailanganin ni Lila bago niya tuluyang maramdaman na ligtas siya rito. Hindi rin namin kailangang malaman agad. Sapat nang alam niyang hindi siya kailangang ma

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 164

    Chapter 164: Ang Unang Guhit ni LilaMarikit Reyes"May mga kuwento kami rito. Puwede kang pumili kung alin ang gusto mong basahin," sabi ko habang ipinapakita ang ilang aklat sa estante.Kinuha ni Lila ang isang aklat na may larawan ng mga bituin. Dahan-dahan niya itong hinila mula sa estante at binuksan sa unang pahina. Tiningnan niya ang mga larawan, habang ang isang kamay niya ay nakahawak pa rin sa kanyang lumang manika. Hindi pa rin siya nagsasalita nang marami, pero napansin kong hindi na siya nakatayo nang sobrang lapit kay Aling Teresa. Unti-unti na siyang nagiging komportable sa paligid."That's a lovely choice," sabi ni Rafael habang nakatingin sa aklat na hawak niya, may ngiti sa kanyang mukha.Tumingin si Lila sa kanya at saka sa akin. Sandali niyang pinagmasdan ang mga pahina bago niya niyakap ang aklat sa kanyang dibdib."Can I keep it?" tanong niya nang mahina, halos pabulong ang boses."Of course. You can read it here whenever you want," sagot ko habang tumatango at m

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 163

    Chapter 163: Ang Batang Dumating sa UmagaMarikit Reyes Maaga pa lamang ay naroon na kami ni Rafael sa Monteverde Hope House. Tahimik pa ang paligid, ngunit unti-unti nang pumapasok ang liwanag ng araw sa malalaking bintana. Sa labas, maririnig ang mahinang huni ng mga ibon at ang paggalaw ng mga dahon sa ilalim ng malamig na hangin. Nasa mesa ang mga inihandang pagkain, malinis na baso, at ilang kahon ng gamit na kailangan ng mga batang nananatili sa bahay. Sa isang sulok ay nakahilera ang mga aklat na inayos nina Sofia at Miguel noong nakaraang araw. May mga laruan din sa tabi ng maliit na estante, habang nakasabit sa dingding ang mga guhit na ginawa ng mga batang unang dumating dito.Tinitigan ko ang bawat sulok ng bahay habang inaayos ang mga plato. Hindi ko maiwasang mapangiti nang makita ang maliliit na sapatos na naiwan malapit sa pintuan. Noong una naming buksan ang lugar na ito, malinis at maayos pa ang lahat, ngunit tila kulang na kulang sa buhay. Ngayon, may mga gamit nang

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 162

    Chapter 162: Ang Larawang MananatiliMarikit Reyes"Ready to go home?" tanong ni Rafael habang iniabot ang kamay niya sa akin, at naging malambing ang kanyang ngiti nang makita niyang huli akong tumingin sa mga larawan."Ready na," sagot ko habang tinanggap ang kanyang kamay, at marahan akong sumandal sa kanyang balikat bago kami lumabas ng silid.Magkahawak-kamay kaming naglakad patungo sa sasakyan. Tahimik ang paligid, at ang liwanag mula sa mga bintana ng Hope House ay unti-unting humina habang isinasara namin ang mga pinto. Sa loob ng sasakyan, hindi agad pinaandar ni Rafael ang makina. Tumingin muna siya sa gusali, na para bang may gusto siyang itatak sa kanyang alaala bago kami umalis."Thank you for staying with me tonight," sabi niya habang nakatingin sa akin, at marahan niyang hinaplos ang aking kamay na nakapatong sa pagitan namin."You don't have to thank me for that," sagot ko habang ngumiti sa kanya, at bahagya kong pinisil ang kanyang mga daliri upang ipaalalang hindi ko

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 161

    Chapter 161: Ang Kabutihang IpinagpapatuloyMarikit Reyes"Remembering her doesn't take away what we have, Rafael," sabi ko habang marahang hinaplos ang kanyang pisngi, at buong pagmamahal kong tiningnan ang kanyang mga mata upang malaman niyang hindi ako nasasaktan sa pag-alala niya sa nakaraan."I know that now," sagot niya habang ipinatong ang kanyang kamay sa ibabaw ng kamay ko, at naging mas payapa ang kanyang mukha nang marinig ang sinabi ko."Then let the good memories stay. We can honor her by helping the people she cared about," sabi ko habang marahan akong ngumiti, at bahagya kong pinisil ang kanyang kamay upang ipakita na kasama niya ako sa desisyong iyon.Ilang sandali siyang hindi nagsalita. Pagkatapos ay binuksan niya muli ang kuwaderno at nagsimulang basahin ang mga pangalan sa susunod na pahina. May mga petsang nakasulat sa gilid at maiikling tala tungkol sa tulong na naibigay sa bawat pamilya. Ang ilan ay may markang tapos na, habang ang iba naman ay may maliit na paa

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 160

    Chapter 160: Ang Alaala ni MeghanMarikit ReyesTahimik ang Monteverde Hope House nang gabing iyon, ngunit hindi pa rin maalis sa isip ko ang lumang kuwadernong iniwan ni Aling Teresa sa mesa. Ilang oras na ang lumipas mula nang umalis ang mga bata, pero sariwa pa rin sa alaala ko ang kanilang mga ngiti habang nakatingin sa mga guhit na nakasabit sa dingding. Nasa harap ko ang isang tasa ng mainit na tsaa, ngunit halos hindi ko iyon nagalaw. Ang pansin ko ay nasa kuwaderno na nakapatong sa pagitan namin ni Rafael. Mula nang makita niya ang sulat-kamay sa unang pahina, naging tahimik siya. Hindi ko siya pinilit na magsalita dahil alam kong may mga alaalang kailangang balikan nang dahan-dahan.Nasa tabi ko si Rafael, nakasandal sa upuan habang hawak ang kuwaderno. Bahagyang nakabukas ang unang pahina, at ilang beses niyang sinundan ng daliri ang isang pangalan na tila pamilyar sa kanya. Sa labas ng bintana, marahang gumagalaw ang mga dahon ng puno dahil sa malamig na hangin. Ang ilaw mu

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status