Library
Search
Home / Romance / Ang Haciendero at si Marikit / Chaptr 14

Share

Chaptr 14

Author: Rainemanulat
last update publish date: 2026-09-03 18:06:09
Chapter 14: Ang Almusal na Naging Away

Marikit Reyes

Maaga pa lang ay alam ko nang hindi magiging tahimik ang umaga.

Nasa dining room ako habang inaayos ang mga plato sa mahabang mesa. Pumasok ang liwanag ng araw mula sa malalaking bintana at tumama sa puting mantel. Isa-isa kong inilagay ang mga kutsara, tinidor, baso, at plato. Sa gitna ng mesa ay may bagong lutong pandesal, itlog, pritong longganisa, at sinangag. Kumalat sa buong silid ang amoy ng bawang at mainit na kanin. Maayos na sana
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter

Latest chapter

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 170

    Chapter 170Marikit ReyesNagsimula kaming maghanda. Inilagay ni Sofia ang mga krayola sa gitna ng mesa. Si Miguel naman ang nag-abot ng maliliit na papel sa bawat bata. Tinulungan ni Aling Teresa ang mga batang hindi pa sigurado kung ano ang iguguhit. Si Rafael ay umupo sa tabi ko at inilapit ang mga pandikit."Let's make sure everyone has enough space," sabi niya habang inaayos ang mga papel at binibigyan ng lugar ang bawat bata."You're acting like we're preparing for a very important meeting," biro ko habang nakatingin sa maingat niyang pag-aayos."It is important. We have very serious artists here," sagot niya habang nakangiti at sumulyap sa mga batang abala na sa pagguhit.Napatawa ako. Nagsimula na rin akong gumuhit sa isang maliit na papel. Gumawa ako ng larawan ng isang bahay na may malalaking bintana at bukas na pintuan. Sa harap nito ay may mga taong magkakahawak-kamay. Hindi man pantay ang mga guhit ko, sinikap kong lagyan ng kulay ang bawat bahagi.Paminsan-minsan ay napa

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 169

    Chapter 169: Ang Regalong Galing sa Puso Marikit ReyesMaaga kaming dumating ni Rafael sa Monteverde Hope House kinabukasan. Hindi pa gaanong mainit ang sikat ng araw, ngunit maliwanag na ang buong paligid. Sa harap ng bahay ay may ilang paso ng halaman na inayos ng mga bata noong nakaraang linggo. May mga bulaklak na nagsisimula nang mamukadkad, habang ang mga dahon naman ay bahagyang gumagalaw sa malamig na hangin. Hawak ko ang isang basket na puno ng tinapay at prutas. Si Rafael naman ay may dalang dalawang kahon ng mga gamit na kailangan sa araw na iyon.Hindi ko pa rin maiwasang isipin ang sinabi ni Aling Teresa kahapon. May bagong grupo raw ng mga batang nais bumisita sa Hope House, at may gusto silang gawin kasama ang aming pamilya. Hindi naman ako kinakabahan, ngunit curious ako kung ano ang inihanda nila. Nang tanungin ko si Rafael tungkol dito habang nasa sasakyan kami, ngumiti lamang siya at sinabing malalaman din namin pagdating."You're thinking about what Aling Teresa t

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 168

    Chapter 168: Ang Susunod na Kuwentong SasalubunginMarikit ReyesNang makita kong bumalik si Lila sa tabi nina Sofia at Miguel, naramdaman kong may mainit na saya sa aking dibdib. Napatingin ako sa mga larawang nakasabit sa dingding. Dalawa lamang ang guhit ni Lila, ngunit para sa akin ay sapat na iyon upang ipakita kung gaano kalaki ang maaaring mabago ng isang simpleng araw.Hinawakan ni Rafael ang aking kamay at marahang inilapit ako sa kanya."Shall we go home now?" tanong niya habang nakangiti at nakatingin sa akin."Let's stay a little longer," sagot ko habang nakatingin sa mga bata."Then we'll stay," sabi niya habang marahang hinahalikan ang aking noo.Nanatili kami roon hanggang sa matapos ang araw. Hindi namin kailangang magmadali. Pinanood namin ang mga bata habang naglalaro, nagbabasa, at nagtutulungan sa pag-aayos ng mga gamit. Sa bawat tawanan nila ay mas lalo kong nararamdaman na may nabubuong bagay sa lugar na ito na hindi kayang ibigay ng malalaking bahay o mamahaling

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 167

    Chapter 167: Ang Pamilyang Nasa GuhitMarikit ReyesIpinagpatuloy namin ang pagbabasa. Sa bawat pahina ay may bagong tanong ang mga bata. Minsan ay si Miguel ang sumasagot, minsan naman ay si Sofia. Si Rafael ay nakikisali rin at paminsan-minsang nagbibigay ng sariling paliwanag. Ngunit mas madalas ay nakatingin lamang siya sa akin habang nagbabasa ako. Kapag nagkakamali ako sa isang salita, bahagya siyang napapangiti at itinuturo ang tamang bigkas. Kapag naman napapatawa ang mga bata sa isang bahagi ng kuwento, nakikisabay siya sa kanila.Nang makarating kami sa huling pahina, nakita namin ang larawan ng batang nakatayo sa tabi ng kanyang pamilya habang nakatingin sa langit. May mga bituin sa itaas nila at may buwan sa gitna ng madilim na kalangitan. Dahan-dahan kong binasa ang huling mga pangungusap. Tungkol iyon sa isang batang natutong hindi kailangang abutin ang mga bituin upang maramdaman ang liwanag ng mga ito. Sapat nang may mga taong handang tumingin sa langit kasama niya.Is

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 166

    Chapter 166: Ang Umagang May KuwentoMarikit ReyesMaaga akong nagising kinabukasan dahil sa liwanag na pumapasok sa pagitan ng mga kurtina. Tahimik pa ang buong hacienda. Sa labas ng bintana, dahan-dahang gumagalaw ang mga dahon ng puno habang hinihipan ng malamig na hangin. Nasa tabi ko si Rafael, mahimbing pa ring natutulog. Bahagyang nakatagilid ang kanyang katawan at nakapatong ang isang kamay sa unan ko. Napangiti ako habang pinagmamasdan siya. Sa kabila ng mga taon naming magkasama, may mga umagang ganito na gusto ko lamang siyang titigan at alalahanin kung gaano kami kalayo mula sa unang araw na nagkakilala kami.Dati, halos hindi kami magkasundo sa iisang bagay. Minsan, sapat na ang isang maling sagot para magsimula ang pagtatalo namin. Hindi ko rin makalimutan kung paano niya ako tinitingnan noon na para bang lagi akong may ginagawang mali. Ngunit ngayon, ang parehong taong iyon ang unang naghahanap sa akin kapag wala ako sa kanyang tabi. Siya ang nagtitimpla ng kape ko kapa

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 165

    Chapter 165: Isang Kuwentong Babasahin NatinMarikit ReyesHabang kumakain kami, mas naging komportable si Lila. Hindi pa rin siya gaanong nagsasalita, ngunit nakisabay na siya sa simpleng usapan nina Sofia at Miguel. Paminsan-minsan ay tumatawa siya kapag may sinasabi si Miguel. Si Rafael naman ay tahimik na nakikinig habang inaasikaso ang pagkain ng mga bata. Nang mapansin niyang wala akong baso ng tubig, agad niya itong inilapit sa akin."Thank you," bulong ko habang tinatanggap ang baso at sinulyapan siya."Always," sagot niya habang marahang pinisil ang kamay ko sa ilalim ng mesa.Napangiti ako at ibinalik ang tingin sa mga bata. Sa harap namin ay may mga pagkaing pinagsaluhan, mga aklat na bukas sa mesa, at mga batang unti-unting natututong maging komportable sa kanilang bagong paligid. Hindi ko alam kung ilang araw ang kakailanganin ni Lila bago niya tuluyang maramdaman na ligtas siya rito. Hindi rin namin kailangang malaman agad. Sapat nang alam niyang hindi siya kailangang ma

More Chapters

You May Also Like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status