Share

Chapter 4: Kung Hindi Tumanggi

Author: Dama Mei
Nasa upuan pa rin si Hiraya na inihanda para sa kanya. Kahit ilang sandali na ang lumipas, ramdam pa rin niya ang mga tingin ng mga bisitang kanina ay pinagtatawanan siya sa wedding hall.

“Hiraya, come and sit beside Alaric,” utos ni Francis.

Dahil sa mabigat na boses nito, bahagyang napapitlag si Hiraya. Nanlaki nang kaunti ang mga mata niya. Saglit na lumingon si Alaric sa kanya, pero nanatiling walang emosyon ang mukha nito. Gayunman, sinusundan ng mga mata ng lalaki ang bawat galaw niya habang dahan-dahan siyang tumatayo at naglalakad papunta sa upuang katabi nito.

Marahang umupo si Hiraya. Hindi niya kayang tumingin sa kahit sino sa paligid, maging sa lalaking katabi niya na sarili na niyang asawa.

Bahagyang tumango si Francis, halatang nasiyahan sa ginawa niya.

“At least, tonight, I finally get to know my daughter-in-law's family properly.”

Isa-isa niyang tiningnan ang mga miyembro ng pamilyang Hernando na nakaupo sa paligid ng mesa.

Bahagyang napapitlag si Damian bago agad na ngumiti nang pilit. “O-Of course, Sir. It's an honor to have dinner with the Villarreal family.”

“Alaric has never been particularly fond of public attention,” singit ni Alejandro habang humihigop ng alak. “The businesses we handle aren't exactly camera-friendly.”

Paulit-ulit na tumango si Damian, halatang kinakabahan sa bawat salitang naririnig niya. Samantala, pilit namang pinipigilan ni Marian ang sarili na punasan ang pawis sa kanyang sentido.

Sa kabilang bahagi ng mesa, kanina pa pinagmamasdan ni Catherine si Hiraya. Matapos ang ilang beses na pagsulyap sa dalaga, ngumiti siya nang matamis.

“So, darling…” Bahagya niyang itinagilid ang ulo. “How many siblings do you have in the Hernando family?”

Dahan-dahang nag-angat ng mukha si Hiraya.

“Ako po… ang panganay.”

“Oh, really? That's interesting.” Bahagyang ngumiti si Catherine bago muling tumingin sa kanya. “But you and your beautiful sister look nothing alike.”

Sa sinabi niya, bahagya niyang itinuro si Asteria gamit ang kanyang mga mata.

Halos mabulunan si Damian sa narinig. Samantala, mahigpit na hinawakan ni Asteria ang kanyang kutsara hanggang sa mamuti ang mga dulo ng kanyang mga daliri.

“Catherine, there's no need to bring up such trivial things.”

Walang emosyon na tumingin si Alaric sa kanyang nakatatandang kapatid.

Natigil si Catherine at napatingin sa bunso nilang kapatid. Bahagya niyang itinaas ang isang kilay bago itinaas ang dalawang kamay, na para bang sumusuko na siya.

“Okay, okay. I was only asking a question. There's no need to be so sensitive,” sagot niya.

Unti-unting naging mas magaan ang atmosphere sa hapunan nang ihain ang mga pangunahing pagkain. Nagpatuloy ang usapan nina Francis, Alejandro, at Damian tungkol sa negosyo at politika, habang paminsan-minsan ay nagbibigay si Catherine ng mga komentong may matalim na dating.

Pero sa dulong bahagi ng mesa sa kanan, tahimik lang na nakaupo si Asteria. Hawak niya ang tinidor, pero hindi man lang niya ginagalaw ang pagkain sa kanyang plato. Sa halip, matalim ang tingin niya kay Hiraya.

Sa loob-loob niya, nag-aapoy ang galit.

'Ako dapat ang asawa ni Alaric! Kung alam ko lang na ganito siya kagwapo, hindi ko sana tinanggihan ang arranged marriage na iyon!'

Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang napakagwapong mukha ni Alaric. At ngayon, si Hiraya ang babaeng nagmamay-ari sa puso o kahit man lang sa titulo ng pagiging asawa, ng lalaking pinapangarap niya.

Hindi iyon makatarungan!

Lalong humigpit ang pagkakahawak ni Asteria sa kutsara hanggang sa mamuti ang kanyang kamay.

“Asteria?”

Napapitlag siya nang marinig ang pagtawag sa kanya.

“Yes, Miss Catherine?”

Bahagyang ngumiti si Catherine.

“Where did you study, darling? Have you recently graduated?”

Biglang umangat ang dibdib ni Asteria. Nakita niya ang pagkakataong ipakita sa lahat kung sino talaga ang mas karapat-dapat na tumayo sa tabi ni Alaric Villarreal.

“Oh, I just graduated from the University of Melbourne. I majored in International Business and Marketing,” mayabang niyang sagot.

Bahagyang tumaas ang dalawang kilay ni Catherine, tila humanga sa narinig.

“That's impressive. The University of Melbourne is a reputable institution.”

Napahinga nang maluwag si Damian. Hindi niya napigilang makaramdam ng kaunting pagmamalaki sa sagot ng anak niya. Samantala, nasiyahan naman si Marian at inayos ang mamahaling gown na suot niya.

Dahan-dahang tumango si Catherine bago ibinaling ang tingin kay Hiraya, na tahimik lang na nakaupo na parang isang maliit na rebulto.

“What about you, darling Hiraya?”

Marahang nag-angat ng mukha si Hiraya. Mabilis ang tibok ng puso niya habang naghihintay sa susunod na sasabihin ng babae.

“Where did you study, darling?” malumanay na tanong ni Catherine.

“Senior high school lang ang tinapos niya,” mabilis na sagot ni Asteria bago pa man makapagsalita si Hiraya.

Biglang natahimik ang lahat.

Lalong yumuko si Hiraya. Ramdam niya ang pag-init ng kanyang mga pisngi dahil sa hiya. Hindi na bago sa kanya ang ganitong pagtrato ni Asteria. Sanay na siyang ipahiya ng kapatid niya sa harap ng ibang tao, pero hindi ibig sabihin noon ay hindi na siya nasasaktan.

Bahagyang sumingkit ang mga mata ni Catherine habang salit-salitang tinitingnan ang dalawang magkapatid.

“Why did you stop at senior high school? Didn't you want to go to college?”

“She's lazy, Miss Catherine. Wala siyang ambition sa buhay.”

Muli na namang sumagot si Asteria bago pa man makabuka ng bibig si Hiraya.

Natapos din sa wakas ang hapunan ng pamilya.

Nagbigay ng senyas si Marco kay Hiraya na kailangan na niyang sumama kay Alaric pauwi sa tirahan nito. Binuksan ng isang bodyguard ang pinto ng mamahaling itim na kotse para sa kanila. Madilim at elegante ang interior nito, balot ng mamahaling leather at may banayad na amoy ng mamahaling kahoy na lalong nagbigay ng mamahaling dating sa loob ng sasakyan.

Dahan-dahang pumasok si Hiraya, maingat na inaayos ang gown niya para hindi iyon magusot. Makalipas ang ilang segundo, pumasok din si Alaric.

Umupo ang lalaki sa tabi ni Hiraya, pero sinadya nitong mag-iwan ng malaking distansya sa pagitan nila. Para bang may hindi nakikitang harang sa gitna nila na ni hindi man lang pinangahasang tawirin ni Hiraya.

Samantala, umupo si Marco sa harapang upuan, katabi ng driver.

Nang tuluyang maisara ang pinto ng kotse, lalong bumigat ang katahimikang bumalot sa loob nito. Ang mga ilaw sa kalsada ay paminsan-minsang tumatama sa mukha ni Alaric, na lalong nagbigay-diin sa matigas niyang panga at madilim na mga mata. Diretso lang siyang nakatingin sa daan. Ni minsan ay hindi siya lumingon kay Hiraya.

Para bang wala talagang nakaupo sa tabi niya.

Yumuko si Hiraya at marahang pinisil ang kanyang gown. Pakiramdam niya, napakalakas ng tibok ng puso niya at maririnig iyon ng lahat sa loob ng tahimik na sasakyan.

Ano kaya ang mangyayari pagdating nila sa malaking bahay ni Alaric?

Kailangan ba niyang matulog sa iisang kuwarto kasama ang lalaki?

Hindi siya naglakas-loob na magtanong. Kahit ang pag-angat ng mukha niya ay hindi niya magawa.

Saglit na sinulyapan ni Marco si Hiraya sa pamamagitan ng rearview mirror, pero wala siyang sinabi. Alam niyang hindi gusto ni Alaric na may ibang taong nakikialam sa personal niyang buhay.

Palihim na sumulyap si Hiraya kay Alaric, pero agad din siyang yumuko nang makita ang matalim na tingin nito.

Hindi naman talaga siya tinitingnan ng lalaki, pero kahit ganoon, lalo siyang nakaramdam ng kaliitan sa tabi nito. Para bang lalo siyang nawalan ng halaga sa sarili niyang mga mata.

Nang dumaan ang kotse sa isang napakataas at mamahaling gate, tuluyang natigilan si Hiraya.

Sa likod ng gate na iyon, tuluyan nang magbabago ang buhay niya.

At wala nang daan pabalik.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Ang Inosenteng Asawa ng Halimaw na Bilyonaryo   Chapter 50: Bagong Umaga sa Villarreal Mansion

    Tumagos ang mainit na sikat ng araw sa umaga sa pagitan ng mga kurtina ng master bedroom. Dahan-dahan nitong tinanglawan ang sahig na marmol hanggang sa tumama ang liwanag sa malaking kama, kung saan kapwa nakahimlay ang dalawang taong kagabi lang ay tuluyang naglapit ng kanilang mga puso.Dahan-dahang iminulat ni Hiraya ang mga mata niya. Mahigpit pa rin siyang yakap ni Alaric, na nakapulupot ang matipunong mga braso sa katawan niya.Napatingin si Hiraya sa mukha ng asawa na mahimbing pang natutulog. Habang nakapikit ito, mas malambot tingnan ang matitigas nitong facial features. Wala ang karaniwang malamig at nakakatakot na ekspresyon nito. Sa halip, may kapayapaan sa mukha ni Alaric na nagbigay-lakas ng loob kay Hiraya upang marahang haplusin ng dulo ng mga daliri ang panga nito.Mahinang umungol si Alaric. Bahagyang gumalaw ang mga talukap ng mata niya bago tuluyang dumilat, at agad na nagtama ang mga mata nila ni Hiraya.Unti-unting nabuo ang isang bahagyang ngiti sa mga labi

  • Ang Inosenteng Asawa ng Halimaw na Bilyonaryo   Chapter 49: Ang Huling Kanlungan ng Makapangyarihang Tao

    Lalong lumalim ang gabi, pero tila mas umiinit ang hangin sa loob ng master bedroom dahil sa matinding damdaming namamagitan sa kanilang dalawa. Hindi inaalis ni Alaric ang tingin sa mga matang puno ng luha ni Hiraya. Ramdam niyang bahagya pa ring nanginginig ang maliit na katawan ng dalaga sa loob ng mga bisig niya.Dahan-dahang yumuko si Alaric hanggang sa magdikit ang mga noo nila. Nagkahalo ang maiinit nilang hininga, na bumuo ng isang tahimik na sandali na silang dalawa lang ang tunay na nakakaunawa."Don't cry," paos na bulong ni Alaric.Marahang gumalaw ang hinlalaki niya upang punasan ang isang patak ng luhang tuluyang dumaloy sa pisngi ni Hiraya."I've broken so many things in this world, Hiraya. Ayokong pati ikaw, sirain ko rin at paiyakin nang ganito."Marahang umiling si Hiraya. Ang mga kamay niyang kanina ay naninigas sa kaba ay naglakas-loob nang dumampi sa matipunong dibdib ni Alaric, na wala nang nakaharang na tela.Mainit ang balat ng lalaki, at ang tibok ng puso

  • Ang Inosenteng Asawa ng Halimaw na Bilyonaryo   Chapter 48: Pagguho ng Pader na Yelo

    Nakatayo si Alaric sa mismong likuran ni Hiraya. Dahan-dahang gumagalaw ang mahahaba at matitibay niyang mga daliri habang isa-isang hinahawakan ang maliliit na butones sa likod ng midnight blue gown ng asawa. Nang direktang dumikit sa maputi at makinis na balat ng likod ni Hiraya ang mainit na mga daliri ni Alaric, agad na nangilabot ang dalaga.Walang sinuman sa kanila ang nagsalita. Napakabilis ng tibok ng puso ni Hiraya, at pakiramdam niya ay umaabot ang bawat pintig hanggang sa mga dulo ng kanyang mga daliri. Mariin siyang pumikit habang nararamdaman niyang unti-unting natatanggal ang mga butones ng gown, na sinundan ng mahinang tunog ng silk zipper na dahan-dahang ibinababa.Napakaingat ng bawat paggalaw ni Alaric, na para bang may hinahawakan siyang pinakamarupok na porselana sa buong mundo. Nang matanggal ang huling butones, hindi na kayang suportahan ng mga ito ang bigat ng mamahaling tela. Dahan-dahang dumulas pababa ang gown na obra maestra ni Jean hanggang sa tuluyan iton

  • Ang Inosenteng Asawa ng Halimaw na Bilyonaryo   Chapter 47: Sa Likod ng mga Gintong Kadena

    Pakiramdam ni Hiraya ay mas mahaba kaysa karaniwan ang biyahe pauwi mula sa hotel papunta sa Villarreal mansion. Napakabigat ng katahimikan sa loob ng marangyang sasakyan. Nakaupo si Alaric habang nakasandal sa upuan at nakapikit ang mga mata. Pero halatang hindi pa rin humuhupa ang galit sa loob niya. Mahigpit ang pagkakakuyom ng panga niya, habang paulit-ulit namang tinatapik ng mga daliri niya ang armrest ng upuan.Tahimik lang si Hiraya at nakatingin sa labas ng bintana. Pinagmamasdan niya ang mga ilaw sa kalsadang mabilis na dumaraan sa kanyang paningin. Magulo pa rin ang isip niya dahil sa halik na nangyari sa balkonaheng iyon. Hindi niya alam kung paano haharapin si Alaric pagkatapos ng lahat ng nangyari sa gabing iyon.Pagdating nila sa mansion, agad na binuksan ni Marco ang pinto ng sasakyan. Naunang bumaba si Alaric nang walang sinasabi at mabilis na pumasok sa bahay.Sumunod naman si Hiraya sa likuran niya, mabagal at parang wala nang lakas ang mga hakbang. Nanginginig pa

  • Ang Inosenteng Asawa ng Halimaw na Bilyonaryo   Chapter 46: Ang Lambat ng Pagtataksil

    Lalong naging maingay ang ballroom ng hotel habang papalapit sa kasukdulan ang tugtog ng waltz. Mahigpit pa rin ang pagkakahawak ni Alaric sa mga daliri ni Hiraya, na para bang kapag niluwagan niya iyon kahit kaunti, mawawala ang dalaga sa gitna ng napakaraming tao.Pero bilang isa sa pinakamakapangyarihang tao sa mundo ng negosyo at sentro ng atensyon sa gabing iyon, hindi maaaring magtago si Alaric habambuhay sa likod ng mga tao. Ilang kilalang real estate tycoon at mga ministro ng ekonomiya ang nagsimulang lumapit sa kanya. Unti-unti silang bumuo ng isang grupo sa paligid niya, kaya napilitan si Alaric na bumalik sa kanyang papel bilang makapangyarihang pinuno.Sandaling nilingon ni Alaric si Hiraya.Napansin niyang mukhang hindi pa rin nakakabawi ang asawa niya sa mga nangyari. Hindi pa rin regular ang paghinga nito, at kapansin-pansin pa rin ang pamumula ng mga labi nito dahil sa mainit nilang halikan sa balkonaheng iyon kanina."Wait here, sweetheart," bulong ni Alaric.Pagk

  • Ang Inosenteng Asawa ng Halimaw na Bilyonaryo   Chapter 45: Pag-angkin ng Isang Makapangyarihan

    Hindi napansin ni Arvie ang matangkad na lalaking nakatayo sa bungad ng pinto ng balkonaheng kinaroroonan nila, kaya patuloy pa rin siya sa pagbibiro. Pero nang biglang tumigil sa pagtawa si Hiraya at mapansin niya ang takot sa mga mata nito, napilitan siyang lumingon.Hindi gumagalaw si Alaric. Nakatayo lang siya sa ilalim ng mahinang liwanag ng mga ilaw sa dingding. Sa likod ng itim niyang maskara, matalim ang kislap ng mga mata niya habang diretso siyang nakatingin kay Arvie. Para bang isa itong peste na kailangan niyang alisin agad sa harapan niya.Samantala, ramdam ni Hiraya ang napakabilis na tibok ng puso niya. Halos umalingawngaw na sa mga tainga niya ang bawat pintig nito. Alam niyang nakamasid sa kanya si Alaric, at alam din niyang hindi maganda ang mood nito."Arvie," paos na bulong ni Hiraya. Nanginginig ang boses niya. "Mas mabuti sigurong... pumasok ka na muna. Baka nagsimula na ang main event."Kumunot ang noo ni Arvie. Tumingin siya kay Alaric na nanatiling tahimik

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status