Kabanata 1:

Ako si Ana may lihim akong pagtigin kay sir Leo ang isang CEO na binata na napakagwapo. Kaso hindi nya ako pinapansin dahil sa aking katawan na oversize. Kahit ganun ako ka taba hindi ako nawalan ng pag asa na balang araw mapansin ako ni sir Leo.

Kaya bago ako uuwi aayusin ko ang office ni sir Leo kapag nag uwian na mga tao. at mag iwan ako ng isang liham.

Kinabukasan, Nagulat si sir Leo na nakaayos ang mga gamit at hindi na siya mahihirapan maghanap ng kailanganin nya. may napinsin siya na maliit na papel nakatupi.

Binasa ni sir Leo ang nakasulat sa papel ,

"Hello sir,

"Ginawa ko po ang lahat upang mapadali ang inyong gawain.Nandito lang po ako para sa inyo".

Napangiti si sir Leo(sabi sa sarili):" Siya na naman....Laging nandyan,tahimik lamang,hindi naghihintay ng kapalit. "Bakit ngayon ko lang napansin ang lahat ng kabutihang ito?

Pumasok ako sa office ni sir Leo para maghatid ng Dokumento,Nakayoko ako nahiya ako sa ginawa ko. Ngunit nagulat ako sa narinig ko.!

"Salamat, Ana. "Napakahusay ng pagkagawa mo." "Napakagaan ng loob ko dahil sayo." Sabi ni sir Leo na may matamis na ngiti.

Napangiti na din ako, Parang gusto ko magtalon talon sa subrang saya" nakita ko ang matamis nyang ngiti.

"Wala po iyon, sir Leo, "Tungkolin ko po ito", Ang sagot ko sa kanya na may kasamang tuwa.

"Sa wakas napansin nya din ako" Kaso manatili muna itong lihim ,Hindi ko muna ito sasabihin sa kanya. Hayaan ko na siya ang mangligaw sa akin hehehe ayyeeiiee!!! Subrang saya ko siguro sa araw na yun.

"Mula ngayon, huwag ka nang mag-atubiling lumapit sa akin. Pinahahalagahan ko ang iyong sipag at katapatan. -ang sabi ni sir Leo.

Tumango ako, at lumabas agad na may kasamang tuwa at kilig, Sa wakas nagkaroon ako ng malaking pag-asa!!! sana tuloy-tuloy na ito. Hindi ako titigil hanggang hindi maging kami ni sir Leo.

Ang pag uusap pala namin ni sir Leo ay nakinig si Joan sa gilid ng p***o nakatago siya. Grabing galit nya sa selos. si Joan na assistant ni sir Leo na may lihim na pagtingin din kay sir Leo. Hinarang ako ni Joan sa labas, Nakatitig sakin tila galit na galit.

"Huwag kang masyadong magalak Ana.!! "Ngayon lang siya naging mabait sa iyo. "Hindi ibig-sabihin na may espesyal na siyang tingin sayo.!! sabi ni Joan na galit na galit.

"Tandaan mo,Si Leo ay para sa mga katulad ko. Hindi sa isang katulad mo na puro taba lamang. Sa tingin mo magustohan ka noon? ganyan katawan mo? dagdag nya.

Tinitigan ko siya, Gusto kunang magalit pero pinigilan ko sarili ko.

"Hindi ko inagaw si sir Leo. 'Tungkulin ko lang po ang ginagawa ko. Kung ano man ang tingin nya sakin... Hindi ko po hinihingi. Mahinahon na sagot ko.

(Tumawa nang mapait) "Alam ko na ang laro mo.!! "Maghihintay ka hanggang sa mahulog siya sa iyo.!! "Hindi ko hahayaang mangyari yun.!!

Gagawin ko ang lahat upang mapatunayan na hindi ka karapat-dapat sa kanyang pagtingin.!!! -ang wika ni Joan.

Lumakad na si Joan palayo pero may masamang tingin pa rin sakin. Habang nanatili akong nakatayo at huminga ako ng malalim.

Kahit anong gawin nila... mananatili akong tapat. At ang pag-ibig ko sa kanya... mananatiling lihim hanggang sa tamang panahon. Kung darating man iyon.

Mahalagang araw ngayon, kase darating ang mga kliyente. Ito nahanda ko na ang pinakamahalagang kontrata. Ilagay ko muna dito sa mesa ni sir Leo, labas muna ako inum muna ako ng tubig.

Nakabantay pala si Joan sakin at agad siya pumasok sa office ni sir Leo at kinuha nya ang mahalagang kontrata at itinago ito sa loob ng kanyang bag.

Pagbalik ko ,Laking gulat ko, "nawala ang ang mahalagang kontrata!!! dito ko lang nilagay sa lamesa ni sir Leo! paanong nawala yun?? Hinahanap ko bawat sulok ngunit wala akong makita. Nanginginig na ako sa takot. Pinakamahalagang kontrata nawawala,yari ako nito.

Habang nakatulala ako at nanginginig , Biglang pumasok si sir Leo at nag mamadali,

Ana! Nasaan na ang Kontrata? Darating na ang mga bisita!

"Pasensya na po, Sir Leo...Inilagay ko po dito kanina ... ngunit nawawala po"...

"Nawawala? Ito ang pinakamahalagang dokumento! Kung hindi natin ito maipapakita...malaki ang mawawala sa atin!

Habang nagkagulo kami ni sir Leo dahil sa nawawalang kontrata,bigla namang pumasok si joan tila nag alala ngunit may nakatagong ligaya.

"Talaga bang nawawala? O baka sinadya mong itago? Alam ko na ang plano mo! Gusto mong mapahiya si sir Leo upang ikaw na lamang ang kanyang sandalan! napakagaling mong magpanggap na inosente!- ang bintang ni Joan.

"Hindi po yun totoo sir Leo, Huhuhuhu Hindi ko sinasadya! Naniniwala po ba kayo sa kanya o sa akin?

"Sapat na! Ana, hanapin mo iyan agad.!! Joan,tulungan mo siya. "Kung hindi ito makita bago dumating ang mga kliyente...may malaking pananagutan ka Ana." ang sabi ni sir Leo.

Lumabas si sir Leo na mukhang labis na nag-aalala. Naiwang nakatingin si Joan sa akin bumulong nang mahina: "Hindi mo na iyon makikita. At sa huli... maniniwala siyang ikaw ang may kasalanan."

Habang punong-puno ng luha ang mga mata ko, Tinanong ko sa sarili ko, Sino ang maniniwala sa akin? Ang lihim na pag-ibig ko... baka ito na ang magdulot ng aking pagkawala. Bakit kailangang mangyari ito ngayon?