Kabanata 2:

Dumarating na ang mga kliyente, Dapat kung mahanap yun!! Magagalit sakin si sir Leo, Baka lalo nya akong hindi papansinin. Kainis!! Kung kailan nakukuha ko loob nya tsaka naman nangyare sakin to!

Si Joan nasa gilid lang hindi ako tinulongan maghanap. Hindi kaya siya ang kumuha? tanong ko sa sarili. Habang iniisip ko pa. Ay nakangiti si Joan tila masaya siya sa nangyayare sakin. Habang busy ako kakahanap,nagsalita si Joan ng Pabulong.

"Huwag ka nang maghanap. Ligtas na iyon sayo. "Lalabas na ikaw ang may kasalanan. "At makikita ni sir Leo na hindi ka karapat-dapat.!!!

Humarap ako sa kanya,pawisan at punong puno ng luha ang mga mata. nanginginig sa takot baka Hindi mahanap. Pero hinarap ko siya na may malakas ang loob.

"Makikita po ang katotohanan. Hindi po ako susuko.Kahit kayo pa ang maniwala sa kanya....alam ko na tapat ako."

Pumasok si sir Leo sa silid ng pulong,nag-alala at kunot ang noo.Hinihintay na siya ng mga kliyente.Nilapitan siya ni Joan.

"Sir Leo... hindi na po makikita ang kontrata. Sigurado po akong sinadya iyon ni Ana upang kayo ay mapahiya. Pinagbibigyan niyo po siya nang labis, ngunit ganito ang sukli niya sa inyo! - ani ni Joan.

Sumagot si sir Leo na may mabigat na boses, Sa subrang pag alala sa nangyayare.

"Huwag mo siyang husgahan agad!! Kilala ko si Ana. Hindi siya ganyan. Ngunit... kung hindi makita ang Kontrata...mahirapan akong ipagtanggol siya!!

Nakatayo ako sa labas ng p***o narinig ko lahat ang pinag-usapan. sabi ko sa sarili ko, Naniniwala pa rin siya sa akin...kahit kaunti. Hindi niya ako agad hinusgahan. Ito na... kailangan kong makahanap ,kahit paano!

Habang naglalakad ako pabalik sa aking mesa, may nakita akong maliit na gilid ng puting papel na nakalabas mula sa ilalim ng aparador ni Joan. Tila may nakatago roon.

Huminga ako ng malalim.lumapit ako ng dahan-dahan..sabi ko. " Iyon ba...?

Dahan-dahan kong hinila ang papel. Grabing gulat ko, — iyon ang kontrata! Ngunit bago pa man ako maging masaya dahil nahanap kuna...biglang lumabas si Joan galing sa banyo at nakita nya ako na hawak kuna ang Kontrata.

Tumakbo agad siya sakin,galit na galit.

"Ibigay mo sakin iyan!! "Wala kang karapatang hawakan iyan!!

Aagawin nya sakin ngunit inilag ko at hinawakan ko ng mahigpit.

"Ito po ang nawawalang kontrata! Kayo po ang nagtago nito! Bakit po kayo gumagawa ng ganito?! -ang sabi ko sa kanya.

Sinubukan nyang agawin, "Huwag kang magsalita ng kung ano-ano! Nahanap mo lang iyan! Walang ebidensya na ako ang nagtago! At sino kaya ang paniniwalaan nila? Ikaw na puro taba at walang halaga... o ako?! - ang sagot ni Joan na puno ng galit.

Sa gitna ng aming pagtatalo... Bumukas ang p***o. Nakatayo si sir Leo doon at narinig nya ang usapan namin.

Nanlaki ang mata ni Joan. Agad siyang lumayo sakin at tila ay natatakot kung ano ang mangyayare dahil sa ginawa nya. Habang hawak ko ang kontrata ,hinihingal ako at luhaan. Hindi ko alam kung ano ang gagawin.

 

Dahan-dahang lumapit si sir Leo, seryoso ang tingin kay Joan,

"Totoo ba ang narinig ko? Ikaw ang nagtago ng kontrata? -sabi ni sir Leo kay Joan.

"Hindi po! "Huwag po kayong maniwala sa kanya! Siya po ang nagtutulak sa akin! Gusto niya akong sirain sa paningin ninyo!- ang sagot ni Joan na pilit umiiyak.

Sa akin nanaman nakatingin si sir Leo,

"Hawak mo ang Kontrata? " Saan mo nahanap ? -ang tanong nya sakin.

"Sa ilalim po ng aparador ni Joan... Sir... hindi ko po gustong magparatang. Ngunit noong nawala ito... kayo po ang una kong pinag-isipan na maaaring may alam... Pasensya na po. ang sagot ko kay sir Leo.

Tumahimik ang buong paligid. Tumitig si sir Leo kay Joan. Ang ngiti ni Joan ay nawala. Hindi na siya makatingin nang diretso sa mata ni sir Leo.

"Joan... Kilala ko na kayo. "Ang sipag, katapatan, at pagtitiyaga ni Ana — nakita ko na iyon sa loob ng mahabang panahon. Samantalang ikaw... puro lamang salita at pagpapansin. At ngayon... -ang sabi ni sir Leo kay Joan,

Ngunit hindi pa tapos magsalita si sir Leo ay agad namang sumagot si Joan.

Sir... hindi po... -ang sagot ni Joan

"Pumunta ka na lamang sa silid ng pulong! "Iparating mo na darating ako agad. "At huwag mo nang gambalain pa si Ana. Kung muli ko itong makita... mapipilitan akong gumawa ng mas mahigpit na hakbang. -ang sabi ni sir Leo kay Joan.

Yumuko si Joan, puno ng hiya at galit, at nagmadaling lumabas. Naiwan kami ni sir Leo lamang sa pasilyo.