เข้าสู่ระบบNag-aalala si Yoshitaka na lalo siyang mamaliitin ng anak niya, lalo na at hindi pa rin niya alam kung sino talaga si Charlie at ano ba talaga ang ginagawa niya.Langit lang ang nakakaalam kung agad siyang dudurugin ng lalaking iyon kapag sumobra siya.Dahil alam niyang wala ma siyang pagpipilian, tumango siya kay Charlie. "Huwag kang mag-alala, Mr. Wade! Sisiguraduhin kong mawi-wire ang pera kapag natapos na ito!""Uh-huh," walang ganang sumagot si Charlie bago humarap kay Tanya. "Dalawang beses na kitang iniligtas ngayon. Dahil sampung concert ang nakuha ko noong una, hindi ba dapat gawing dalawampu iyon ngayon?"Tumango si Tanya nang walang pag-aalinlangan. "Oo, Mr. Wade. Kung dalawampu ang gusto mo, dalawampu iyon. Wala rin akong problema kahit mas marami pa ang hilingin mo."Binigyan siya ni Charlie ng malaking thumbs-up. "Mabilis kang umintindi at desidido ka. Pinapahalagahan ko iyon, kahit hindi ko masabi ang pareho para sa iba."Namula si Yoshitaka sa kahihiyan dahil hala
Bilang isang global investor, hindi lang kayang maglabas ng Mitsui Group ng 5 billion nang madali—sigurado rin silang tuloy-tuloy silang kikita mula rito.Kung gagawin ni Yoshitaka ang gusto ni Charlie, ibig sabihin ay isusuko niya ang 780 million US dollars at halos ibibigay na lang iyon nang libre… at iyon ay kung perpekto niya lang magagawa ang lahat ng hinihingi niya, kung hindi ay aabot sa 5.78 billion dollars ang kabuuang lugi niya.Iiyak sana si Yoshitaka kung pwede lang—bilang negosyante, kita lang ang mahalaga sa kanya, at likas na sa kanya na sulitin ang bawat deal. Kahit may malulugi man, sisiguraduhin pa rin niyang pinakamaliit lang ang mawawala sa kanya.Kaya sinabi niya kay Charlie, "Mr. Wade, maimpluwensya at mataas ang reputasyon ng Mitsui Group namin. Wala ka talagang dapat alalahanin. Susundin ko nang eksakto ang lahat ng utos mo…"Tumango at nagkibit-balikat si Charlie. "Sige, pinagkakatiwalaan kita. Gaya ng sinabi ko, mababawi mo ang pera mo kung walang magiging
Habang nagfa-fangirl si Tanya kay Charlie, parehong gulat at ginhawa naman ang nararamdaman ni Yoshitaka nang makita niyang kontrolado ni Charlie ang lahat.Napabuntong-hininga siya sa ginhawa at nag-thumbs-up kay Charlie habang sinasabi, "Napakagaling noon, Mr. Wade! Walang laban ang mga sanay na samurai na iyon!"Tiningnan siya ni Charlie at malamig na sinabi, "Ikaw ang bahala sa mga bangkay. At tandaan mo, linisin mo ito nang maayos at huwag mag-iwan ng kahit anong bakas… O kung meron man, siguraduhin mong hindi iyon matutunton pabalik sa akin at magdudulot ng hindi kailangan na problema sa akin. Naiintindihan mo?"Sinulyapan ni Yoshitaka ang mahigit isang dosenang bangkay na nakahandusay sa paligid at parang sumakit agad ang ulo niya.Hindi naman sa hindi pa nakakapaglinis ng bangkay ang kumpanya niya—pero hindi pa sila nakakaranas ng ganoon karami nang sabay-sabay.Mas problema pa iyon dahil nasa gitna sila ng abalang lungsod tulad ng Tokyo.Pero nangako na ang anak niya kay
Napansin ng samurai na nakapagpalakas ng loob ng mga kasama niya kanina na muli na namang nagiging hindi mapakali ang mga ito, kaya sumigaw siya, "Mga ginoo! Ano ba tayo kundi mga alipin ng kapalaran ng mga pamilya natin?! Isang beses lang natin kailangan magtagumpay, at mabubuhay na sila nang masaya habang-buhay! Ano pa ang dapat nating katakutan—argh! Ang mga mata ko!!!"Nasa kalahati pa lang siya ng pagsasalita nang biglang dumilim ang paningin niya kasabay ng matinding sakit.Nang kapain niya ang mukha niya, naramdaman niyang may dalawang matigas na plastic tube na nakabaon sa mga eye socket niya!Halos lumakas na sana ang loob ng ibang samurai at handa nang sumama sa isang desperadong pagsugod, pero ang pampalakas ng loob na sigaw na iyon ay naging hiyaw ng sakit.Pagharap nila sa samurai, natakot sila nang makita ang dugo na umaagos mula sa mga eye socket nito habang ang mga sigaw niya ay nakakakilabot pakinggan!Sobrang karumal-dumal ng eksena kaya napaduwal si Yoshitaka ha
Nang magsimulang sumugod ang mga samurai, inakala nilang sina Charlie at ang iba pa ay mga biktima lang na nasa awa nila. Kaya ang mga nasa unahan ay nakatuon lang sa paghiwa sa kanila at pagkuha sa ulo ni Tanya, habang iniisip naman ng mga nasa likuran kung ilang hiwa pa ang idaragdag nila sa mga bangkay para ipakita ang kalupitan nila.Kaya wala ni isa sa kanila ang nag-akala na ang inaakala nilang walang kalaban-laban na biktima ay lalaban nang ganoon kabagsik at agad na makakapatay ng walong tao sa isang iglap!Mas lalo pa silang natakot nang makita na dilat pa rin ang mga mata ng mga patay nilang kasamahan habang may iba’t ibang cosmetic item na nakabaon sa mga ulo nila.Ang mga ninja ang pinakamahusay pagdating sa paggamit ng mga patagong armas, paghahagis ng shuriken mula sa manggas nila, at pagpatay sa maraming walang kamalay-malay na biktima.Pero kahit ganoon, dalawang shuriken lang ang kayang ihagis ng isang ninja sa pinakamainam na sitwasyon—isa mula sa bawat manggas, i
Pagkatapos, sa isang pitik ng pulso niya, lumitaw sa pagitan ng mga daliri ni Charlie ang lahat ng cosmetic items na kinuha niya kanina.Kasabay nito, nakalapit na sa kanila ang mga samurai, habang itinaas ng mga nangunguna ang kanilang mga katana para sa malakas na pag-atake.Nanginginig sa galit si Yoshitaka, pero paurong siyang umatras, balak magtago sa dressing room.Kahit alam niyang hindi mapipigilan ng kahoy na pinto ang katana ng mga samurai, sigurado siyang mas mabuti pa ring mabuhay ng kahit isang segundo pa.Pero pagkapagbukas niya ng pinto, agad siyang hinawakan ni Kokomi nang mahigpit at kinaladkad pabalik sa grupo habang malamig na sinasabi, "Sobra mo na kaming ipinahiya ngayong araw, Papa. Magpakita ka naman ng dignidad kapag kailangan!"Nagalit si Yoshitaka. "Dignidad? Anong dignidad?! Malapit na tayong pagpira-pirasuhin!"Doon biglang umugong nang malakas ang hangin habang kumikislap ang matatalim na talim ng bawat katana, kumikinang sa ilaw ng kisame sa nakakasi
Kaya, nagsalita siya at sinabi, “Mga ginoo, may mga mahalagang bagay pa ako na kailangan gawin ngayong araw. Pagkatapos kong ayusin ang mga ito, bibisitahin ko ulit kayo. Sa sandaling iyon, maghahanda ako ng ilang pill para umunlad ang kalusugan niyo. Naniniwala ako na makakatulong ito sa inyo.”Na
Nakilala ni Charlie si Vera sa isang tingin! Nakilala pa rin ni Charlie si Vera sa isang tingin kahit na isang beses niya lang siya nakita at binago niya ang mga damit at istilo niya.Ito ay dahil matagal nang hindi mawala sa isipan ni Charlie si Vera.Kahit kailan ay hindi nagkaroon si Charlie ng isa
Matagal nang alam ng mga Acker na gustong pumunta ni Lady Acker sa Aurous Hill. Bukod dito, inaprubahan na ng buong pamilya ang desisyon niya.Pagkatapos maranasan ang sakuna na halos umubos sa pamilya nila, nawalan ng interes ang mga Acker sa career, pera, at katayuan, at umaasa sila na gawin ang la
Kaya, sinabi niya nang may ngiti na humihingi ng tawad, “Sa totoo lang, ito ang unang pagpunta ko sa Aurous Hill, kaya hindi ako pamilyar sa lugar na ito. Matanda na rin ako at malabo na ang mata ko, kaya medyo nalilito ako.”Pagkatapos itong sabihin, naglabas siya ng isang daang dolyar na papel sa







