Chapter 2

Madaling araw na nang magising ako dahil sa pag katok sa pintuan ng kwarto ko, nagmamadali akong tumayo para pag buksan ang senyorito na siyang kumakatok ngayon. 

Kabado kong binuksan ang pintuan ng kwarto ko, bumungad sa akin ang gwapong mukha ng senyorito. 

“Pasok po..” kinakabahang sambit ko at niluwagan ko ang pagkaka bukas ng pintuan ng kwarto ko. Alanganin akong ngumiti nang makita ko kung gaano kadiin ang titig niya sa akin. 

“Next time, don’t lock your door,” malamig niyang turan sa akin. Agad naman akong tumango sa sinabi niya. 

Pinagmasdan ko siyang pumasok sa loob ng kwarto ko, sobrang tangkad niya, parang biglang lumiit ang kwarto ko ngayong nasa loob na siya? 

Pasimple ko pang inamoy ang sarili ko baka bigla akong bumaho! Nakakahiya naman sa senyorito, hindi ko makapa ang gitnang parte ng katawan ko dahil baka bigla siyang lumingon pero nakapag shave naman ako kanina. 

Better be ready than sorry! Baka bigla niyang kainin ang ibaba ko, oh my! What am I thinking? Kusang namula ang magkabilaang pisngi ko dahil sa mga naiisip ko. 

Nananantya ang tingin ko sakanya nang makita ko siyang prenteng umupo sa kama ko. He looks like a king waiting for his servant to kiss his feet, and that servant is me. 

Dumako ang malamig niyang titig sa akin, muntik ko nang mahigit ang hininga ko. 

“What are you waiting for? Strip, Carmella.”

Lumunok muna ako bago dahan dahang sinunod ang kaniyang gusto.

“Kiss me, Carmella..” his voice sounds so sensual to me, it’s seducing me.

I kissed him, I don’t know how to kiss, I know he knows that.

“Is that your first kiss?” he asked when I stopped kissing him. I nodded shyly at him.

“Good, I am your first at everything then,” he said dangerously before claiming my lips.

His kiss is hot and possessively claiming my lips, he is giving me hot and aggressive kisses and I can’t stop myself but to give in to him.

“A-aray, ang sakit ng katawan ko..” halos mahilo ako nang bigla akong bumangon sa higaan ko. Ako nalang mag isa sa kama, hindi ko alam kung dito ba natulog ang senyorito pero mukhang hindi naman.

Bahagya akong napangiti nang makitang may damit na ako. Sinuotan niya pala ako ng damit kagabi.

Dali dali akong kumilos nang makita kong mag aalas siete na ng umaga, hindi pa ako nakakapag luto ng umagahan. 

Pagkalabas ko ng kwarto ay agad akong dumako sa may kusina, nadatnan ko ang mayordoma ng mansyon. 

“Good morning po! Pasensya na po, na-late po ako ng gising,” halos ngumiwi ako sa sinabi ko. Ano namang idadahilan ko? Na pinuyat ako ng senyorito kaninang madaling araw? Ang sagwa. 

“Ayos lang hija, alam ko naman ang ginawa niyo ng senyorito kagabi kaya inaasahan ko nang matatagalan ka sa pag gising,” sagot niya sa akin. Sobrang normal ng boses niya nang sabihn niya iyon sa akin na parang sobrang normal nalang na nangyayari ‘to sa mansyon na ‘to? 

“Ahh, sigurado po kayo? Baka po pagalitan ako ng senyorito,” 

Bahagya siyang natawa sa sinabi ko. “Ang senyorito ang mismong nagsabi na huwag gambalain ang tulog mo hija, kaya nakakapag takha na sobrang aga mo ngayon bumangon, hindi ba masakit ang katawan mo niyan?” 

Dahil sa naging tanong niya ay parang bumalik ang sakit ng katawan ko, kanina lang ay parang wala akong maramdaman dahil sa sobrang kinakabahan ako, akala ko kasi mapapagalitan ako. 

“Ayos lang po! Tutulong po ako!” hindi ko na hinintay ang sagot niya dahil tumulong na ako sa pag sandok ng ulam para ilagay sa bandehado na hawak ko. “Ano po palang pangalan mo?” dagdag ko pa. 

“Tawagin mo nalang akong nanay Lita,” tumango ako at bahagyang ngumiti. 

“Carmela po, nay. Pero pwede naman pong Carms nalang!” naka ngising sagot ko. Bahagyang natawa ang matanda sa sigla ng boses ko. 

“Sobrang sigla mo pala hija, akala ko kahapon ay sobrang mahiyain mo,” napakamot ako sa buhok ko. Lumalabas na naman ang pagiging walanghiya ko, kahit kailan talaga. 

“Hindi naman po, sobrang nakakatakot din po kasi ang senyorito kahapon, sobrang lamig ng titig,” 

“Ganoon talaga ang senyorito hija, iiyak ang langit kung hindi magiging masungit at iritado ang senyorito sa isang araw, kaya kapag ganoon na ang ugali niya ay pag pasensyahan mo nalang siya hija,” 

Ngumuso ako. Mukha nga siyang magagalitin pero gwapo pa rin naman. Grabe, Carmela! Pinagnanasaan ko pa yata ang boss ko. 

Hindi ko parin nakakalimutan na nagpasalamat pa ako dahil siya ang nakakuha ng virginity ko, sobrang gwapo niya. 

“Ayos lang naman po, gwapo naman po siya..” bulalas ko. Bahagyang natigilan ang matanda at bahagyang umiling. 

Sasagot na sana siya nang may maramdaman akong presensya sa gilid ko dahilan para manigas ang buong katawan ko. Ang ngiti sa labi ko ay unti unting nabura at napalitan ito ng hilaw na ngiti. 

“Really? You find me handsome?” 

Halos maps pikit ako sa sobrang lamig ng boses niya. Hula ko ay sobrang lapit niya sa akin dahil nararamdaman ko ang hininga niya sa likuran ng tenga ko. 

Dahan dahan akong humarap sa taong nasa likuran ko na agad kong pinagsisihan dahil labi niya ang sumalubong sa labi ko. 

Tang ina ka talaga Carmella!

Aatras sana ako nang wala na akong maatrasan, agad akong lumayo sa senyorito. 

“S-sorry po!” agad na hinging paumanhin ko. Baka isipin niya gusto ko siyang halikan! Naku, hindi. 

“Why are you saying sorry?” agad akong naalarma nang mag salubong ang dalawang kilay niya. “You don’t want my kiss?” 

Agad akong umiling. Hihingi sana ako nang tulong kay nanay Lita nang makitang wala na ito sa gilid. Nasaan na siya?! Isa siyang traydor! 

“What? Wala ka bang dila?!” iritadong tanong nito sa akin. 

“H-hindi po senyorito! Hindi ko lang po sinasadya na mahalikan ka,” 

Kinabahan ako nang lumapit siya sa akin, mabilis kong pinikit ang mata ko nang dumapo ang kamay niya sa noo ko, akala ko susuntukin niya ako! Kagat ko ang labi ko habang tinititigan ko siya sa ginagawa niya ngayon.

“You’re sick,”