Share

2

Author: Sophia Clarks
last update publish date: 2026-08-14 12:44:52

POV ni Sophia

Makalipas ang dalawampung minuto, huminto kami sa harap ng isang gusaling hindi ko pa kailanman nakita. Wala man lang karatula sa pintuan.

Madilim lang ang entrance, at may bouncer na nakatayo sa labas.

“The Vault,” sabi ng driver. “Private club. Kailangan may kakilala ka para makapasok. May kakilala ka ba?”

Umiling ako.

“Kung gano’n, malamang hindi ka makakapasok, miss.”

Binayaran ko pa rin siya at bumaba ng taxi.

Wala akong kakilala. Hindi ako kabilang dito. Isa lang akong labingwalong taong gulang na babae na naka-cheap na jacket at lumang jeans, wasak ang puso, galit, at pagod na pagod nang maging mabuting babae.

Ang mabuting babae.

Iyon ang tawag sa akin ng lahat. Ang mabuting babaeng sumusunod sa lahat ng sinasabi sa kanya. Ang mabuting babaeng hindi kailanman gumagawa ng gulo.

Tingnan mo kung saan ako dinala no’n.

Lumapit ako sa bouncer. Napakalaki niya, puro kalamnan at tattoo, at ang mukha niya ay parang nagsasabing nakita na niya ang lahat at wala ni isa roon ang nakapahanga sa kanya.

“Kailangan nasa listahan ka,” sabi niya sa malamig na tono.

“Wala ako sa kahit anong listahan.”

“Kung gano’n, hindi ka puwedeng pumasok.”

“Please.” Naputol ang boses ko. “Kailangan ko lang… kailangan kong mapunta sa lugar na hindi puro nasa isip ko. Ayokong mag-isip. Kahit isang gabi lang, please.”

Nagpalitan sila ng makahulugang tingin ng kasama niya bago siya umusog at pinapasok ako.

“Lucky day mo… magpakasaya ka.”

Kinagat ko ang ibabang labi ko habang pumapasok. Kumakalansing ang mga sneaker ko sa malagkit na sahig habang dumiretso ako sa bar.

“Double vodka, neat!” sigaw ko para marinig sa ibabaw ng malakas na tugtog, saka umupo sa isang stool.

Tumango ang bartender at nagbuhos ng kulay-amber na alak sa isang mabigat na baso. Inubos ko iyon sa isang lagok, nararamdaman ang hapdi nito habang dumadausdos sa lalamunan ko at kumakalat ang init sa tiyan ko.

Sinundan iyon ng isa pa, at pagkatapos ay pangatlo.

Nang dumating ang ikaapat na baso, malabo na ang mga gilid ng paningin ko at tila bahagyang umiikot ang mundo, sapat para magmukhang panaginip ang lahat.

Sinuyod ko ang dagat ng mga tao, naghahanap ng kahit ano—anumang makapagpapalayo sa isip ko sa imahe nina Caleb at Mia.

At pagkatapos, nahulog ang mga mata ko sa isang pares ng maiitim na mata na nakatitig sa akin nang ganoon katindi na nanghina ang mga tuhod ko.

Salt-and-pepper ang buhok niya, maayos na nakasuklay paatras, habang ang halos itim niyang mga mata ay kalmadong sinusuyod ang buong lugar na parang isang mandaragit.

Mukhang doble ang edad ko—marahil nasa huling bahagi ng thirties o unang bahagi ng forties. May matalim siyang jawline na parang kayang maghiwa ng salamin, at ang suot niyang kamiseta ay hapit sa dibdib nitong nagpapahiwatig ng lakas na nakatago sa ilalim nito.

Dapat akong umiwas ng tingin.

Lahat tungkol sa lalaking ito ay sumisigaw ng panganib. Isang bagay na bawal. Isang bagay na hindi ko dapat nilalapitan.

Kinagat ko ang ibabang labi ko, tinipon ang natitirang dignidad ko, at bumaba sa stool bago ako nagtungo sa kanya.

Nahawi ang mga tao na parang tubig habang papalapit ako. Nang sapat na ang lapit ko para maamoy ang pabango niya—maanghang at halatang mamahalin—yumuko ako nang bahagya at nagsalita sa tonong siya lang ang makakarinig sa gitna ng malakas na bass.

“Hey,” sabi ko habang bahagyang dumadampi ang mga daliri ko sa gilid ng jacket niya. “Mukhang kailangan mo ng kasama.”

Lumingon siya. Dumiretso ang mga mata niya sa akin, at ganoon katindi ang titig niya na biglang bumilis ang pulso ko.

“At ano ang nagpapaisip sa’yo na kailangan ko ng kasama?” tanong niya. Mababa ang boses niya, isang malalim na ugong na tila umaalingawngaw hanggang dibdib ko.

Ipinadausdos ko ang kamay ko sa braso niya, nararamdaman ang matigas na kalamnan sa ilalim ng tela.

“Dahil mukha kang naghihintay ng isang taong handang lumabag sa mga patakaran ngayong gabi.”

Idiniin ko ang palad ko sa umbok ng pantalon niya, ramdam ang init at tigas na pilit na humihiwalay sa tela.

“Gusto mo ba akong k******n?” bulong ko, mainit ang hininga ko sa tainga niya. “Sabihin mo kung gaano mo kagusto.”

Saan nanggagaling ang tapang na ito?

Siguradong dahil sa alak.

Tinitigan niya ako nang ilang segundo bago umangat ang gilid ng labi niya sa isang mapanganib na ngiti.

“Mag-ingat ka sa hinihiling mo, little one.”

Napatawa ako nang mahina, isang hiningang puno ng kaba at pangahas.

“Gusto ko ang panganib.”

Umikot ang kamay niya sa baywang ko at hinila ako palapit hanggang magdikit ang mga katawan namin. Ramdam ko ang malakas na tibok ng puso niya sa likod ko, kasabay ng ritmo ng bass.

Inilapit niya ang bibig niya sa tainga ko at bahagyang dumampi ang dila niya sa gilid nito bago siya nagsalita.

“Naglalaro ka ng apoy,” bulong niya, magaspang ang boses. “Hindi ako nakikipagrelasyon sa mga birhen.”

Ano?!

Paano niya nalaman?

Halata ba talaga?

Natigilan ako nang isang saglit, pagkatapos ay itinulak ko ang balakang ko papunta sa kanya.

“Gumawa ka ng exception,” bulong ko habang kumakapit ang mga daliri ko sa balikat niya. “Gusto kong ikaw ang maging una.”

Tinitigan niya ako, hinahanap sa mukha ko ang kahit anong bakas ng pag-aalinlangan. Nang wala siyang makita, yumuko siya at sinakop ang mga labi ko sa isang halik na mapilit at gutom.

Kumagat siya nang bahagya sa ibabang labi ko at napadaing ako, kusang bumuka ang bibig ko nang pumasok ang dila niya, tila ginalugad at inaangkin ako.

Bumaba ang mga kamay niya sa likod ko, hinawakan ang puwitan ko at mariing pinisil hanggang sa mapasinghap ako.

Bahagya niya akong inangat, at dumulas ang mga daliri niya sa ilalim ng laylayan ng pantalon ko, patungo sa mainit at basang bahagi sa pagitan ng mga hita ko.

Nararamdaman ko ang hinlalaki niya na umiikot sa sensitibong bahagi ko, nagpapadala ng mga kuryente ng sarap hanggang gulugod ko.

“Fuck,” ungol niya habang bahagyang umaatras para tingnan ako. “Basang-basa ka.”

Dinala niya ako sa pribadong bahagi ng club. Hindi ko na alam kung paano dahil malabo na ang mga alaala ko, pero kahit papaano ay napunta kami sa isang silid na may kama at malalabong ilaw.

“Maghubad ka,” utos niya.

Nahirapan akong tanggalin ang mga damit ko, masyado akong lasing at desperado para maging maingat o elegante. Nang tuluyan akong hubo’t hubad, lumuhod siya sa pagitan ng mga nakabuka kong hita. Sa halip na halikan ako, hinipan lamang niya nang marahan ang basang bahagi ko.

“Tingnan mo kung gaano ka na kabasa,” bulong niya. “Makulit na maliit na bagay.”

Iniangat ko ang balakang ko, hinahanap ang haplos niya.

“Please—dilaan mo ako.”

Marahan niyang hinipan ang sensitibong bahagi ko. Napadaing ako.

“Magmakaawa ka nang maayos.”

“Please,” hingal ko. “Kailangan ko ang dila mo.”

Ipinadausdos niya ang isang daliri mula sa bukana ko, halos hindi dumadampi sa sensitibong bahagi, pero sapat para kumibot ang buong katawan ko.

“Ulit,” sabi niya.

“Please.”

“Tingnan mo ang sarili mo,” bulong niya, malalim ang boses. “Desperadong maliit na malandi.”

Yumuko siya at dahan-dahang ginamit ang dila niya mula sa bukana ko paitaas, patungo sa sensitibong bahagi, bago bumalik muli. Bawat galaw ay sinadya at mabagal, halos pagpapahirap.

Inarko ko ang likod ko habang mahigpit na kumakapit sa batok niya, bumaon ang mga kuko ko sa anit niya habang sunod-sunod na rumaragasa ang sarap sa katawan ko.

Mas mariin siyang s******p, at napadaing ako nang malakas.

“Diyos ko,” bulong niya laban sa balat ko, mainit ang hininga. “Para kang kasalanan.”

Isang matinding alon ng sarap ang dumaan sa buong katawan ko, pero umatras siya sa mismong sandaling nagsimulang manginig ang mga hita ko.

“Hindi!” sigaw ko. “Huwag kang titigil!”

“Ang mga makukulit na babae ay hindi ang nagdedesisyon kung kailan sila matatapos,” sabi niya nang kalmado habang mabagal na sinusundan ng dila niya ang paligid ng sensitibong bahagi ko. Bawat haplos ay napakagaan, napakabagal.

Nandoon na sana ang rurok, pero patuloy niya itong inilalayo sa akin.

Parang sinamba niya ang bawat bahagi ko—hinalikan ang loob ng mga hita ko, marahang kinagat ang malambot na balat, habang minamasahe ng mga kamay niya ang balakang ko at hinihila ako palapit sa kanya.

Ramdam ko ang tigas ng katawan niya sa pantalon, isang matigas na umbok na tila naghihintay na mapakawalan.

Nang tuluyan siyang umatras, kumikintab ang mga labi niya dahil sa init ng katawan ko at lalong dumilim ang mga mata niya sa pagnanasa.

Kinapa niya ang sinturon niya at kumuha ng condom mula sa bulsa, tila sanay na sanay sa ginagawa.

At nang tuluyan niyang ilabas ang sarili niya, natigilan ako, iniisip kung paano iyon posibleng magkasya sa akin.

Isinuot niya ang condom gamit ang isang kamay habang ang isa naman ay nakahawak sa lalamunan ko—hindi sapat ang higpit para manakit, pero sapat para ipaalala kung sino ang may kontrol.

“Huling pagkakataon para umatras,” babala niya.

Itinulak ko siya sa kama at umakyat sa ibabaw niya, inilapat ang sarili ko sa kanya.

“Hindi ako aatras. Mahalin mo ako.”

Ramdam ko ang pagkirot at pagtibok ng katawan niya sa ilalim ng condom, tila desperado ring pakawalan ang tensiyon.

“Hindi ako gumagawa ng pag-ibig… kinikiskis ko lang ang gusto ko, little one.”

“Kung gano’n, gawin mo.”

Napakawala siya ng ungol na tila nagmula mismo sa kailaliman ng katawan niya.

“Please…” bulong ko habang yumuyuko upang muli siyang halikan. “Kunin mo ako…”

Dumampi ang dulo ng katawan niya sa akin, basa dahil sa init ng katawan ko at sa lubricant ng condom.

Huminto siya, nakadikit ang noo niya sa akin.

“Kung magbago ang isip mo—”

“Hindi ako magbabago,” putol ko sa kanya, mariin ang boses. “Gawin mo.”

Itinulak niya ang sarili niya pasulong, at isang matalim at mainit na kirot ang dumaan sa akin. Napasinghap ako sa sakit, ngunit agad iyong napalitan ng matinding pakiramdam ng pagiging puno at pagkabanat.

Natigil siya sandali, hinahayaan akong masanay, habang magaspang ang paghinga niya sa tabi ng leeg ko.

“Fuck,” ungol niya, hilaw ang boses. “Ang sikip mo.”

Ipinulupot ko ang mga binti ko sa baywang niya at hinila siya palapit. Nagsimula siyang gumalaw, mabagal noong una, bawat galaw ay maingat at sinusukat ang reaksyon ko.

Lalong lumakas ang mga daing ko habang bumibilis siya, ang mga balakang niya ay paulit-ulit na dumadampi sa akin nang may tumitinding puwersa.

“Mas malakas,” pakiusap ko habang kumakapit ang mga daliri ko sa likod niya. “Ibigay mo sa akin lahat.”

Sinunod niya ako, mas mabilis at mas mariin ang galaw.

Dumapo ang bibig niya sa leeg ko, sapat ang lakas ng pagsipsip para mag-iwan ng marka, habang bahagyang dumadampi ang mga ngipin niya sa balat ko. Sa pagitan ng mga hingal, bumubulong siya ng maruruming papuri.

“Ang sarap mo.”

“Ang sikip mo.”

Nararamdaman ko ang unti-unting pagbuo ng tensiyon sa ibabang bahagi ng tiyan ko, isang mahigpit na buhol na lalong kumikipot.

Bumaon ang mga kuko ko sa balikat niya habang nakaarko ang likod ko, at napasigaw ako nang tuluyang dumating ang rurok—isang alon ng matinding sarap na tila winasak ang lahat ng pandama ko.

Kumapit ang katawan ko sa kanya habang nararamdaman kong malapit na rin siyang mawala sa kontrol.

Napasinghap siya, naging magulo at desperado ang mga galaw niya. Ilang huling paggalaw ang ginawa niya bago siya tuluyang natigil, nanginginig ang katawan habang siya rin ay umabot sa rurok.

Nanatili ang init ng sandaling iyon sa pagitan namin, at bumagsak ang katawan niya sa ibabaw ko.

At bago ko pa tuluyang maunawaan ang nangyari—

Ano ba ang ginawa ko?

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Ang Propesor Ko, Ang Ama ng Baga Ko, Ang Kasalanan    35

    POV ni SophiaNagising ako sa sikat ng araw na pumapasok sa mga kurtina at sa sobrang sakit ng ulo ko na parang pinupukpok ng martilyo ang bungo ko.Sumasakit ang buong katawan ko, bawat kalamnan ay sumisigaw sa protesta. Magaspang ang lalamunan ko, namamaga ang mga mata ko — sinubukan kong gumalaw pero may kumirot sa buong katawan ko kaya napahingal ako."Gising na siya!"Bumasag ang boses ni Diana sa aking pagkalito.Kumurap ako, sinubukang mag-focus — nandoon siya, nakaupo sa tabi ng kama ko, basang-basa ng luha ang mukha."Mom?""Sophia!" Niyakap niya ako nang mahigpit, humahagulgol sa buhok ko. "Diyos ko, Sophia. Gising ka na, okay ka na."Nanigas ako sa yakap niya nang biglang bumalik ang lahat ng alaala na parang tsunami.Ang bar.Ang mga inumin.Si Marcus.Sobrang iyak ko, ang bilis ng pagpatak ng luha ko, hindi ko na napigilan. Nanginginig ang buong katawan ko sa pwersa ng pag-iyak, nahihirapan akong huminga.Lahat ng takot, lahat ng sakit, lahat ng kahihiyan — bumuhos lahat

  • Ang Propesor Ko, Ang Ama ng Baga Ko, Ang Kasalanan    34

    POV ni SophiaSobrang ingay ng bar — puno ng tugtog at tawanan. Nagsisilbing ilaw ang mga neon lights sa mga bote ng alak sa likod ng counter, naghahagis ng makukulay na anino sa buong kwartong siksikan.Nakaupo ako sa isang stool, hawak ang pangatlo kong inumin, sinusubukang lunurin ang ingay sa isip ko.Nakaupo si Marcus sa tabi ko, nakapatong ang braso niya sa likod ng upuan ko. May kung anong kinukwento siya — tungkol sa klase, sa mga kaibigan niya — pero wala akong maintindihan.Nakakasawa siya.Sobrang boring… o dahil lang ba 'to sa hindi tumitigil ang isip ko kay Thorne?"Sophia? Okay ka lang?"Kumurap ako at pilit na ngumiti. "Oo, pagod lang.""Ang dami mo nang nainom ngayong gabi." Tinuro niya ang baso ko. "Baka pwedeng bagalan mo nang kaunti?""Okay lang ako." Humigop ulit ako. "Gusto ko lang makalimot.""Makalimot sa ano?"Hindi ako sumagot. Kasi paano ko ba ipapaliwanag na sinusubukan kong kalimutan ang mga kamay ng stepfather ko sa katawan ko, at ang pakiramdam niya sa lo

  • Ang Propesor Ko, Ang Ama ng Baga Ko, Ang Kasalanan    33

    POV ni SophiaHalos hindi na ako nakarating sa kuwarto ko bago tuluyang manghina ang mga binti ko.Bumagsak ako sa kama, malakas ang kabog ng puso ko at nananatili pa rin sa katawan ko ang epekto ng larong ginawa ko kanina.Hindi pa rin nawawala sa isip ko ang nangyari. Ang alaala ni Thorne, ang tensiyon sa pagitan namin, at ang paraan ng pagtingin niya sa akin ay lalo lamang nagpapabilis ng tibok ng puso ko.Biglang nag-vibrate ang cellphone ko sa bedside table, kaya agad ko itong inabot.Bumungad sa screen ang pangalan ni Marcus.Shit.Nakalimutan ko nang tuluyan ang tinatawag naming “date.”Sinagot ko ang tawag, pilit na pinapanatiling steady ang boses ko.“Hey.”“Sophia! Akala ko nakalimutan mo na ako.” Mainit at masayahin ang boses niya. “Ready ka na ba? Paalis na ako.”“Shit, Marcus, sorry talaga. Nawalan ako ng oras. Bigyan mo ako ng sampung minuto, okay? Maghahanda ako.”“Take your time. Malapit na ako.”Ibinaba ko ang tawag at isinantabi ang cellphone bago muling bumangon. Ka

  • Ang Propesor Ko, Ang Ama ng Baga Ko, Ang Kasalanan    32

    POV ni SophiaAng dining room ay pinalamutian ayon sa panlasa ng nanay ko. Buong araw na nagpagod ang mga maid para masigurong perpekto ang lahat, dahil walang ibang gusto si Diana kundi ang pagiging perpekto.At gusto ko namang mapunta kahit saan—maliban dito.Iginiit ni Diana na dumalo ako sa business dinner ngayong gabi. Mahahalagang kliyente raw. Mahahalagang tao na kailangang makita ang buong pamilya na magkakasama. Sinubukan kong tumanggi, nagdahilan ng pagod, sakit ng ulo, kung anu-ano na para lang makaiwas, pero hindi siya nagpatalo.Kaya heto ako ngayon, nakasuot ng navy-blue na damit na pakiramdam ko ay masyadong masikip at masyadong lantad, habang ang mga estranghero ay abala sa magagalang na usapan tungkol sa mergers at acquisitions.Kinamumuhian ko ang bawat segundo nito.Naka-suit at mamahaling pabango ang mga bisita. Pamilyar ang mga tawa nila, pero halatang pinagpraktisan; plastik ang mga ngiti. Pinag-uusapan nila ang mga bagay na wala naman akong pakialam—mga numero,

  • Ang Propesor Ko, Ang Ama ng Baga Ko, Ang Kasalanan    31

    POV ni SophiaHalos kaladkarin ako ni Ashley sa hallway, mahigpit na mahigpit ang pagkakahawak niya sa braso ko. Napapahakbang ako kasunod niya habang kumakabog ang puso ko at nagkakagulo ang isip ko.Wala siyang sinabi buong daan papunta sa dormitoryo niya. Basta binuksan niya ang pinto ng kuwarto niya, itinulak ako papasok, saka isinara ang pinto sa likuran namin. Tumayo siya roon, nakahalukipkip, nagliliyab ang mga mata.“Okay,” sabi niya, matalim ang boses. “Ilabas mo lahat.”Bumuka ang bibig ko, pero agad ko rin itong isinara. Pagkatapos ay muli ko itong binuka.“Ashley—”“Wag.” Itinaas niya ang isang kamay. “Wag kang magdahilan, girl… at huwag mo rin akong pagsisinungalingan. Gusto ko ang totoo. Lahat.”Umupo ako sa gilid ng kama niya, nanginginig ang mga kamay ko sa kandungan habang huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang sarili ko.“Nagsimula lahat noong gabing niloko ako ng boyfriend ko,” panimula ko. “Sa club na ’yon. Lasing ako at wasak na wasak dahil kakaloko la

  • Ang Propesor Ko, Ang Ama ng Baga Ko, Ang Kasalanan    30

    POV ni SophiaPumasok ako sa klase ni Propesor Sinclair na nangangalay pa ang katawan ko dahil sa nangyari sa kanyang opisina—bawat kilos ay nagdudulot ng mahinang kirot sa pagitan ng aking mga hita, isang palaging paalala ng kanyang ari sa loob ko, ang kanyang tamod ay malalim pa ring nakabaon sa akin.Nandoon na si Ashley, nakareserba sa akin ng upuan malapit sa likuran.Kinawayan niya ako."Sophia! Nandyan ka pala." Ngumiti siya habang dumudulas ako sa upuan sa tabi niya. "Anong nangyari? Anong ginawa mo?""Usapang pamilya," sabi ko, patay ang boses ko."Oh?" Tiningnan ako ni Ashley, nanlilisik ang kanyang mga mata. "Sigurado ka ba?""Oo."Mukhang hindi siya kumbinsido dahil pinagmasdan niya akong mabuti—tumakbo ang kanyang tingin sa aking mukha, buhok, at damit.Nanatili ang kanyang mga mata sa gusot-gusot kong buhok, sa bahagyang kulubot ng aking damit."Sophia," aniya nang dahan-dahan, "parang kang—"Pinutol ko siya. "Wala iyon, sabi ko sa'yo usapang pamilya.""Hindi, may iba pa

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status