CHAPTER 3

MARICAR POV

Kinabukasan, maaga akong nagising kahit halos hindi ako nakatulog kakaisip sa banta ni Lance at sa nangyari sa amin ni Dante Elizalde kagabi. Kahit ayoko nang bumalik sa building na iyon, kailangan ko pa rin. May naiwan kasi akong maliit na lalagyan ng mga rekado sa service kitchen. Kailangan ko ring kausapin ang agency tungkol sa bayad sa trabaho ko bilang private cook.

Nagsuot lang ako ng simpleng oversized white T-shirt, maong na pantalon, at luma kong rubber shoes. Itinali ko ang buhok ko sa isang messy bun bago ako umalis. Nang ihatid ko si Liam sa kapitbahay naming pinagkakatiwalaan ko tuwing umaga, mahigpit ko muna siyang niyakap.

"Anak, dito ka muna kay Aling Nena, ha? Ibibili kita ng paborito mong palaman mamaya pag-uwi ko," bulong ko habang hinahaplos ang buhok niya.

Pagdating ko sa ground floor ng Elizalde Commercial and Residential Tower, agad kong napansin ang kakaibang tensyon sa paligid. Nagkakagulo ang mga staff sa lobby. Ang mga security guard ay nakatayo nang tuwid habang abala naman ang ilang lalaking naka-suit sa pag-aayos ng mga dokumento. May tatlong itim na SUV din sa labas, at sunod-sunod na dumating ang mga miyembro ng board of directors ng buong real estate corporation.

"Bakit parang taranta ang lahat?" tanong ko sa isang staff na malapit sa front desk habang inaayos ang sling bag ko.

Napalingon sa akin ang babae. Mukha siyang nagmamadali, pero lumapit siya nang kaunti at bumulong, "Naku, Miss, hindi mo ba alam? Biglang nagdesisyon ang may-ari ng buong kumpanya na mag-inspeksyon ngayong umaga. Ang sabi, darating daw ang may pinakamalaking shares sa corporation. Siya ang may pinakamalaking porsyento ng pagmamay-ari sa mga building na ito at sa buong kumpanya. Susuriin daw niya mismo ang performance ng mga executive."

Napangiti ako nang bahagya sa isip ko.

Ah, oo. Ang board meeting na iyon.

Matagal ko nang planong personal na tingnan ang operasyon dito. Iniwan ko kasi sa mga pinagkakatiwalaan kong manager ang pamamahala habang nagpapalaki ako ng anak sa probinsiya noon. Gusto ko lang maranasan ang tahimik at simpleng buhay, kaya pinili kong itago ang tunay kong pagkatao sa mga taong nakapaligid sa akin. Para sa kanila, isa lang akong ordinaryong nanay na kumikita sa pagbebenta ng kakanin.

Habang naglalakad ako papunta sa private elevator para kunin ang gamit ko sa service kitchen, biglang bumukas ang p***o nito. Lumabas si Dante Elizalde kasama ang property manager ng building. Seryoso na naman ang mukha ni Dante habang may hawak na tablet at nakikinig sa report ng manager.

Nang makita niya ako sa hallway, bigla siyang huminto. Mula ulo hanggang paa, sinuri niya ang simpleng suot ko. Halatang hindi siya natutuwa na nakita na naman niya ako rito matapos ang pagtatalo namin kagabi tungkol sa nasunog na pagkain.

"Ikaw na naman?" malamig niyang tanong habang ilang hakbang na lumalapit sa akin. Magkadikit ang mga kilay niya sa sobrang inis. "Anong ginagawa mo rito sa executive floor? Sinabi ko nang huwag ka nang bumalik bilang cook ko, hindi ba? Hindi ka bagay sa klase ng serbisyong kailangan ko."

Umiling ako at diretso siyang tiningnan sa mga mata.

"Huwag kang mag-alala, Mr. Elizalde. Hindi ako bumalik para magluto sa penthouse mo. May kukunin lang akong gamit sa service kitchen, tapos aalis na rin ako."

"Good," mariin niyang sagot. Halatang naiirita pa rin siya sa presensya ko. "Dapat lang. Abala ang buong kumpanya ngayon. Darating ang may-ari ng building na ito, ang pinakamataas na tao sa buong corporation. Kung ayaw mong mapahiya o palabasin ng mga security guard dahil sa itsura mo, mas mabuting umalis ka na."

Bago pa ako makasagot, mabilis na lumapit ang property manager. Hingal na hingal ito, at kitang-kita ang pawis sa noo niya. Pagkatingin niya sa akin, para siyang biglang kinabahan.

"S-Sir Dante," utal niyang tawag habang salit-salitang tumitingin sa amin. "Huwag po kayong magsalita nang ganyan..."

Tumaas ang isang kilay ni Dante.

"Bakit? Anong problema kung paalisin ko ang babaeng ito? Isa lang naman siyang ordinaryong tagaluto na hindi man lang kayang magluto nang hindi nasusunog ang pagkain."

Napabuntong-hininga ako bago humarap sa kanilang dalawa. Bago pa makapagsalita ang manager, binuksan ko ang bag ko at inilabas ang ID ko pati ang kopya ng orihinal na titulo at mga dokumento ng corporation na nakalagay ang pangalan ko.

"Mr. Elizalde," kalmado kong sabi. Umalingawngaw ang boses ko sa tahimik na hallway. "Siguro nga, tama ka na hindi ako bagay sa kusina mo. Pero may isang bagay kang hindi alam. Mas bagay ako sa upuan sa dulo ng mahabang mesa sa boardroom."

Biglang natahimik ang buong paligid.

Ang property manager ay agad na yumuko sa harapan ko. Nanginginig pa ang boses niya nang magsalita siya.

"M-Ma'am Mara, nandito na po ang ibang miyembro ng board sa conference room. Hinihintay na po nila kayo para sa inspeksyon."

Nanlaki ang mga mata ni Dante.

Halos mabitawan niya ang tablet na hawak niya habang salit-salitang tinitingnan ang mga dokumento sa kamay ko at ang mukha ko. Ang dating mayabang at malamig niyang ekspresyon ay napalitan ng matinding gulat na hindi niya naitago.

"Ma'am Mara?" mahina niyang sambit, para bang hindi siya makapaniwala sa narinig.

Hindi na ako nag-abalang sumagot. Nilagpasan ko siya nang nakataas ang noo ko, habang kasabay kong naglalakad ang property manager papunta sa grand conference room.

Pagbukas ng p***o, bumungad sa amin ang mga executive na nakahanay sa loob. Isa-isa silang yumuko bilang pagbati sa akin.

At sa likod ko, alam kong nakatayo pa rin si Dante, hindi pa rin makapaniwala sa katotohanang ang babaeng minamaliit niya bilang isang simpleng tagaluto ay siya palang hinihintay ng buong board.