Mag-log inKELLY’S POVEveryone congratulated me here in the office. Everybody knows that i am now engaged to my Girlfriend Elara. Ang gf ko for 3 years. I love her, yes. And soon were getting married. Samantala, Nandito ako ngayon sa loob ng opisina, halos lahat ng oras ko ay nakatuon sa trabaho—meetings, deadlines, projects, lahat-lahat. Pero sa gitna ng lahat ng ito, may isang tao na matagal nang bahagi ng araw-araw kong buhay: si Elise. Siya ang dati kong secretary—matalino, maasikaso, sobrang husay sa trabaho, at higit sa lahat… may kakaibang ugnayan kaming dalawa na hindi namin kailanman pinag-usapan nang diretsahan. Hindi kami magkarelasyon. Boss ako, empleyado ko siya. Alam namin ang hangganan namin. Pero ramdam ko—at sigurado akong ramdam din niya—na mayroong unspoken understanding sa pagitan namin. Isang damdaming tahimik, nakatago, pero laging naroon. Iba ang pakikitungo ko sa kanya. Sobra ang pag-aalaga ko—hinahatid-sundo ko siya pauwi kapag gabi na, tinutulungan ko kapag kinaka
ELARA’S POV Sobrang in love ako kay Kelly, at alam kong fiancé ko na siya—so when he took me there, sumama ako nang buong-buo, walang pag-aalinlangan, walang tanong-tanong. Dinala niya ako sa isang motel. First time kong pumasok sa ganitong lugar. Everything felt so new, so different—parang lahat ng nangyayari ay bago at nakaka-excite. Sa loob ng ilang taon naming magkasama, ngayon lang namin gagawin ang ganitong kalalim na bagay. And honestly? Gustong-gusto ko rin. "Kinakabahan ako, Kelly!""Huwag kang kabahan... ako ang bahala,"Pagpasok namin sa kwarto, agad niya akong niyakap at hinalikan. Ibang Kelly na ulit yung kaharap ko. Hindi na siya gentle touch. Sobrang wild na agad umpisa pa lang ng aming paghahalikan. It was the kind of kiss that said: Tonight, you’re all mine. Walang makakaabala sa atin. Ang mga kamay niya ay dahan-dahang gumagala sa buong katawan ko, slowly, gently removing every piece of clothing that separated us. Nang tuluyan na akong nakahubad sa harap niya, naki
ELARA’S POVSobrang saya ko nung nag-text si Kelly—dinner date daw kami! Grabe, parang lalong gumaan ang buong araw ko just reading his message. Agad akong naghanda, hindi nagtipid sa oras at effort. Namili ako ng damit—elegant pero sexy yung dating, yung tipong bagay sa lugar pero ramdam mong may dating. Inayos ko ang buhok ko nang maayos, nilagyan ng tamang makeup na nagpatingkad sa ganda ko, at nagsuot ng simpleng alahas—mga hikaw at kwintas na kumikinang kapag tinamaan ng ilaw. Gusto kong maging pinakamaganda sa paningin niya. Gusto ko, sa bawat tingin niya sa akin, proud siya na ako ang kasama niya.Ilang minuto lang ang lumipas, tumunog na ang cellphone ko: "I’m here downstairs. See you." Agad akong bumaba, tumitibok ang puso sa tuwa at kilig. Pagbukas ko ng pinto ng kotse, doon ko siya nakita—gwapo, maayos ang bihis, at ang ngiti niya’y parang para lang sa akin. Pagkasakay ko pa lang, hindi na siya nagpatumpik-tumpik pa—hinila niya ako palapit at hinalikan ako nang matagal at
ELARA’S POV Nang maramdaman ko yung palad niya na dahan-dahang dumampi at humawak sa dibdib ko sa loob ng blouse ko… grabe, ang sarap at kakaibang init ang biglang dumaloy sa buong katawan ko—yung tipong hindi ko maipaliwanag, never ko pa kasi naranasan yun before. My breath just hitched, at ang bilis-bilis ng tibok ng puso ko, parang sasabog na sa sobrang halo-halong kilig, gulat, takot, at sarap. Totoo pala yung sinasabi nila—ibang-iba talaga kapag taong mahal mo ang dumadampi sa'yo nang ganito. Unti-unti, yung halik niya sa labi ko ay dumulas pababa… sa leeg ko… sa balikat ko… hanggang sa dahan-dahan niyang itinabingi ang taas ng damit ko, at doon ko naramdaman yung mainit niyang hininga mismo sa ibabaw ng dibdib ko. Nanginginig talaga ang buong katawan ko—automatic, hindi ko mapigilan. My hands instinctively gripped his shoulders tight, parang gusto kong umatras kahit konti kasi kinakabahan pa rin ako. First time ko kasing ipakita at ipahawak ang ganitong parte ng katawan ko s
ELARA’S POVKinabukasan, I waited for him maghapon pero hindi pa rin siya nakadaan. Pero nag-text naman siya agad: "Sorry love, sobrang busy talaga. Late na rin ako makakauwi. I love you so much, miss na kita." Napangiti na lang ako at nag-reply agad: "Okay lang, Kelly. Naiintindihan ko. Ingat ka palagi. I love you too."Nagpalitan na lang kami ng sweet messages buong magdamag—yung tipong kahit hindi kami magkita ngayon, ramdam mo pa rin yung pagmamahal sa bawat salita niya. At sa totoo lang, miss na miss ko na talaga siya. Parang may kulang sa araw ko kapag hindi ko siya nakikita. And I knew Kelly felt the same way—kasi ramdam ko sa mga mensahe niya kung gaano rin niya ako iniisip. Siguro hindi lang talaga kinaua ng sched niya para makadaan pa dito.Kaya nung finally naging libre siya kinabukasan… kahit medyo late na, dinalaw niya ako agad. May dala siyang bulaklak tulad ng dati—my favorite, fresh and sweet-smelling. At sakto, wala rin sina mommy at daddy that night—out of town sila
ELARA’S POV I swear, I can’t stop staring at my hand. Parang baliw na yata ako—every time the light hits this ring, I just freeze and stare at it for minutes straight. The diamond sparkles so bright, like it holds all the happiness I’m feeling right there in its shine. Kinikilig ako every single time I look at it—automatic, walang skip! And then my mind just drifts straight to Kelly… his handsome face, the way he smiled when he knelt down, how sincere his eyes were when he asked me to marry him. Gosh, I’m so in love with him—it’s actually crazy. He’s literally everything: gwapo, smart, successful, kind… the whole package, really. Wala na akong hahanapin pa. Honestly, we haven’t even gone far beyond sweet kisses and gentle touches—but my heart? It’s already all in. No holding back. I catch myself day dreaming nonstop about our future: the wedding—how beautiful everything will be, walking down the aisle toward him; the honeymoon—somewhere quiet and perfect, just the two of us; wakin
Alexandra POV Hindi ko mapigilan ang pamumula ng mukha ko habang suot ko ang ibinigay nilang uniporme. Isang simpleng puting polo shirt na bahagyang maluwag sa akin, at isang itim na palda na sadyang napakaikli—halos umabot lang sa itaas ng tuhod ko. Tinitigan ko ang sarili ko sa maliit na sala
Alexandra POV Nakahiga ako sa upuan gawa sa kawayan, tahimik ang paligid at malalim akong nag-iisip. Bawat tunog ng tiyan ko dahil sa gutom, bawat tingin ko sa payat na katawan ng mga kapatid ko, at bawat hininga ni Nanay na parang pasan ang buong mundo—lahat ‘yon ay parang tinik na tumutusok sa
Dumating na ang oras ng uwian. Gaya ng napag-usapan namin kanina, sasama ako sa kanya sa bahay nila Artur. Sabi niya gusto daw akong makilala ng mga magulang niya, gusto raw nilang makilala ang babaeng mahal niya.Kahit kinakabahan ako at parang gusto ko nang umatras dahil sa takot, sumama pa rin a
Ako si Alexandra De Vera, labing-walong taong gulang, pangalawa sa apat na magkakapatid. Mula noong bata pa ako, alam ko na ang puwesto ko sa buhay—isa lang akong anak sa labas, walang karapatang humingi ng ano man, lalo na ng respeto at pagmamahal. Kami ng kuya ko ang nakatira sa bahay ng tata







