Mag-log inROSE POV
Nang lumabas ako ng studio dahil sa galit at hinanakit na nag-uumapaw sa dibdib ko, nagpatuloy lang ako sa paglalakad. Hindi ko alam kung saan ako pupunta pero naglakad lang ako nang naglakad hanggang sa makarinig ako ng ugong ng musika mula sa malayo. Sinuundan ko ang tunog, at dinala ako nito sa mismong tapat ng Mafia bar na ipinakilala sa akin ni Jonah noong sinisikap pa niyang huwag maging manloloko, pero ipinagbawal niyang pasukin ko. Well, wala na itong kuwenta ngayon dahil papasok ako rito dirediretso. Pagkapasok ko, tumingin ako sa unahan at nakakita ng bartender kaya dinalidali ko siyang nilapitan. Tiyak na nakilala niya ako sa paraan ng pagtingin niya sa akin, at dahil halos lahat ng tao sa bayang ito ay alam na engaged ako kay Jonah, nginitian niya ako pero hindi ko ito sinuklian. “Bigyan mo ako ng isa sa pinakamatapang mong mix dito.” Nagtaas siya ng kilay na tila nagulat at nagsabi, “Okay, masusunod miss, maupo ka at panoorin mo ang mahika ko!” Naupo lang ako sa stool sa malapit at pinanood siyang ihalo ang inumin. Kung hindi lang masama ang timpla ko, sasabihin kong nagmamahika talaga siya, pero sa ngayon, hindi. Ngumisi siya sa akin habang hawak ang inumin ko, saka bumulong, “Ilista sa tab ni Jonah, tama?” Gusto kong iikot ang mga mata ko palabas ng talukap ko. Siyempre, nakilala niya ako bilang fiance ni Jonah, ano ba ang iniisip ko. Hindi ako makasagot kaya tumango na lang ako at inihain niya ang inumin ko, “Ito na, aking lora.” Napangiti ako sa pagkapilyo niya at bumulong ng mahinang, “Salamat.” Kinuha ko ang inumin at inisang lagok, at nakarinig ako ng mga hagikhik sa likod ko. “Yeah, ganyan talaga ang nangyayari kapag nakatali ka sa isang Mafia boss na hindi mo natitiyak, sugal lang, at lahat sila ay tumatakbo sa alak, mga walang hiyang puta.” Umiling ako, hindi, hindi pwedeng mangyari iyan sa harap ko na may lalait sa dangal ko. Tumayo ako at humarap sa kanila. Nilapitan ko ang taong narinig kong nagsalita at umungal, “Ano ang sinabi mo...?” Tumayo ang lalaki at medyo nanlaki ang mga mata ko sa gulat, mataas siya para mabully ako nang todo. “Sinabi ko na isa kang walang hiyang puta.” Habang sinasabi niya iyon ay lumalapit siya kaya dahil wala akong laban sa kanya, napaatras ako pero lumapit pa rin siya, halos iisang hangin na ang nilalanghap namin, “May problema ka ba sa...” Nakita kong biglang nanlaki ang mga mata niya sa punto na hindi niya natapos ang sasabihin niya at tumuwid agad ng tayo sabay yuko ng ulo, nanginginig na ang mga binti ko sa takot sa kanya. Kaya dahan-dahan akong lumingon para malaman kung ano ang nangyayari, pero siyempre, nahanap ng mga binti ko ang perpektong oras para magbuhol at natumba ako nang pasubsob sa... Bumagsak ako sa isang malambot na bagay. Nang idilat ko ang mga mata ko, napasinghap ako nang makitang bumagsak ako sa dibdib ng isang lalaki. Agad akong tumayo ng tuwid at yumuko sa kahihiyan habang bumubulong ng kaunting paumanhin, pero sa halip na magalit ang lalaki, narinig ko siyang tumawa sa isang malalim at magandang boses na nagpatingala sa akin, und parang nawala ako saglit sa kung gaano kaluntian ang mata niya. Ngumiti siya sa akin pababa, tila lahat ng tao rito ay matangkad at nakakatakot, “Okay lang, hayaan mo akong humawak sa mga bata.” Nilagpasan niya ako at naririnig ko ang sinasabi niya sa mga lalaking nambastos sa akin, pero sa ekspresyon ng mukha nila, tiyak na hindi ito maganda. Pinanood ko siya habang kinakausap ang mga lalaki, scratch that, tinititigan ko pala ang mga katangian niya. Hindi ko alam kung ang isang lagok na ininom ko ba ang nagpapaisip sa akin ng mga bagay-bagay, pero may magandang jawline ang lalaking ito. At ang boses niya ay matalas at may awtoridad, nagsasalita siya na parang pag-aari niya ang bar. Well, hindi ko naman masamain kung sa kanya nga, naisip ko sabay hagikhik. Nang matapos siyang magbigay ng instruksyon, nakita kong nagmamadaling naglaho ang mga lalaki sa pinto na parang pinagbantaan ang buhay nila. Naglakad ang lalaki sa dulo ng bar kung nasaan ang bartender at uminom nang malaki sa inuming nakahanda na doon, at pinanood ko ang pagdaloy ng likido sa kanyang lalamunan. Ugh... dumaing ako sa pagkalasing ko, ano ba ang problema sa akin. Pinapanood ko pa rin siyang maglakad sa isang partikular na direksyon. Hindi ko namamalayan na gumalaw na ang mga binti ko at sumunod sa kanya, bigla siyang huminto at pumasok sa isang cubicle. Tumingala ako at nakita kung para saan ang cubicle na iyon, may nakasulat na “male section” nang malaki. Tila napansin ng lalaki na sinusundan siya kaya dahan-dahang lumingon at ang mga lunting matang iyon ay tumusok sa akin, at naramdaman ko ang sarili kong natutunaw sa mga matang iyon. Nagtaas siya ng kilay sa akin at ngumiti, “Sigurado ka bang gusto mong sumama sa akin, huh?” Gusto kong tumalikod at umalis para hindi makagawa ng bagay na pagsisisihan ko, pero nang tumalikod ako para umalis ay rumehistro ang mga imahe ni Rebecca na humuhuni nang nakabuka ang bibig. Hindi, tutal pumunta ako rito gamit ang mga paa ko. Humarap ako ulit sa kanya at agad na hinawat ang lalaki sa kuwelyo niya, tumingkayad ako para maabot siya at hinalikan siya nang walang pag-aalinlangan. Hinayaan niya ako at pareho kaming napatitisod papasok sa cubicle at nagsara ito. Binitawan ko ang mga labi niya at ngumiti siya sa akin habang itinataas ang baba ko na parang hinahangaan ako, saka ko inilapit muli ang mukha ko para kunin ang mga labi niya ngunit umatras siya agad. Dahil doon ay napakunot ang noo ko sa kanya, saka niya ako tinanong habang nakatitig sa aking mga mata, “Sigurado ka ba... na gusto mong gawin ito?” Tumango ako, hindi pa ako naging ganito kalasing na sigurado sa isang bagay noon, bumulong ako ng mahinang, “Oo...”Pananaw ni Johnson —Ilang araw ko nang pinaplano kung paano itumba si Alek.Ibinahagi ko na ang pekeng plano kay Jonah noong araw na nahuli ko siyang kinakantot na naman ang babae niya, napakatanga niya para isipin na hindi ko malalaman na sangkot siya sa nangyari kay Rose pero palalampasin ko ito ngayon dahil may perpektong parusa ako para sa kanya.Pipilitin ko siyang pahirapan si Alek kapag nahuli ko siya, pareho silang mahuhulog sa patibong ko gamit ang pekeng plano at huhulihin ko silang dalawa nang walang pasabi.Hinihitit ang aking joint habang sumisilip sa camera na hawak ko at zino-zoom ito para malaman kung dumating na sila.Sa pagtingin ko, nakita kong may pumasok na kotse, ang unang lalaki na hindi kilala ay lumabas kasama ang isang tao na may itim na takip sa ulo at dahan-dahan itong hinihila, pinanood ko ang kanyang galaw habang sumasara ang pinto.Siguradong iyon ang tauhan niya at ang aking Lady.Sa pag-aninag, nakita kong pumasok sa paningin ko ang pangalawang kotse,
Pananaw ni Jonah —Napangiti ako habang naka-straddle sa akin si Rebecca, iniunat ko ang aking mga kamay at hinawakan ang kanyang puwet, pinipisil at mas idinidiin siya sa akin habang nakadiin siya sa aking pagkalalaki.Napahum siya sa pakiramdam ng aking ari na kumikiskis sa kanya kahit nakabutones pa ang aking pantalon at buo pa ang suot niya.Habang sinusundan ng kanyang daliri ang hugis ng aking panga, hinalikan niya ako sa noo na naging dahilan ng aking pagngiti.“Masyado kang malayo lately, nagsisimula ko nang isipin na pinabayaan mo na ako.”Kumunot ang noo ko sa sinabi niya, “Oh huwag kang magsalita ng ganyan, hinding-hindi kita kayang pabayaan Baby, ano ba ang tingin mo sa akin?”Nagkibit-balikat siya habang hinihimas ang aking panga na nagpasara ng kaunti sa aking mga mata, sapat na ang malambot niyang haplos para gawin iyon, pero mas gusto ko pa rin si Rose kahit ano pa man ang mangyari.“Well nandiyan pa rin ang ex mo na hindi mo pa nakakalimutan, hinahabol-habol mo pa rin
ROSE POV —"Pwede ba akong payagang lumabas kahit sandali lang?" tanong ko sa babaeng nagse-serve sa akin ng pagkain na parang habambuhay na.Seryoso, hindi ko alam kung anong araw na ngayon pero alam kong binibigyan ako ng pagkain tatlong beses palagi.Hindi sila pumapalya sa pag-serve, at noong huling beses na mukhang naiinip ako, binigyan nila ako ng dessert na inubos ko bago mo pa masabing Jack.Alam kong nagiging padalos-dalos ako pero seryoso, wala na talaga akong pagpipilian, kung gusto akong patayin ni Alek pwede na siyang magpatuloy dahil hindi ako naniniwalang hindi mauubos ang imbak niyang pagkain sa paraan ng pagpapakain nila sa akin.Nagugulat pa rin ako na hindi pa kami nagkakaharap nang mata-sa-mata mula nang kidnapin niya ako o kahit sumubok man lang siyang kausapin ako o kung ano pa man.Siguradong ginawa na ni Lucy na parang ghost land ang labas doon, hindi alam ng kawawa kong baby na paka-tanga kong hindi isinasaalang-alang ang alinman sa mga legal na payo niya.Hin
Alek Pavlon —Pinanood ko habang mabilis na kumonekta ang tawag kaya napangisi ako.Akala ko blinock niya na ako o kung ano man pero mukhang hindi naman.Oh Johnson ano na lang ang gagawin ko kung wala ka.Sinagot niya ito sa loob ng maximum na tatlong segundo, hindi ako nagsalita at nanatili lang ang telepono sa tenga ko habang hinihintay ko siyang bumuga ng apoy mula sa speaker o sabihin sa akin na pupunitin niya ako nang pira-piraso dahil sa pagnanakaw ng kanyang mga gamit at alam kong nasabihan na nila siya na nawawala si Rose.O baka... baka lang hindi pa niya ako pinaghihinalaan na mas magpapamahalaga sa tawag na ito.Pinipigilan ang tawa ko, huminga ako at nagdesisyong magsalita sa halip na makipagkumpitensya ng paligsahan sa paghinga sa kanya.“John—Son, medyo matagal-tagal na rin Hmm, tahimik ka yata lately anong meron?”Narinig kong huminga siya mula sa kabilang linya na parang pinag-iisipan kung kakausapin niya ako o hindi pero pakialam ko ba, sasabihin ko pa rin naman kung
POV ni Johnson —Kinabukasan -Habang pumipirma ng ilang dokumento, narinig kong bumukas ang pinto.Hindi na ako nag-abalang lumingon para alamin kung sino iyon dahil tanging si Bevlok lang ang may karapatang pumasok nang hindi kumakat—“Mukhang perpekto ang araw mo, hindi ba?”Napatigil ako sa ginagawa ko nang marinig ko kung sino ang nagsasalita, hindi si Bevlok iyon.Nilingon ko ang boses at napabuntong-hininga dahil sa stress nang makita kong ang abogadong kaibigan iyon ng aking Lady.Walang tigil siyang tumatawag sa numero ko at ginawan ko siya ng pabor na huwag siyang pansinin.Pinag-isipan kong i-block ang numero niya pero siguradong hindi matutuwa ang aking Lady kapag nalaman niya ang ginawa ko.Sumenyas ako patungo sa upuan sa tabi niya.“Maaari kang umupo habang ikaw ay…”Umiling siya at hindi man lang ako pinatapos sa gusto kong sabihin.“Kahit anong kalokohan ang gusto mong ialok sa akin ay madugo, kaya wala akong tatanggaping kalokohan o uupo rito sa anumang dahilan, sapa
POV ni Johnson —Pagkaalis ko sa opisina ni Jonah, isang mahinang tawa ang kumawala sa lalamunan ko.Talagang hindi siya maingat sa pagbibigay sa akin ng mga pahiwatig na kabilang siya sa mga nagnakaw ng gamit ko.Una, mukha siyang masaya pagpasok ko, halos makalimutan na pinakiusapan ko siyang personal na suriin ang ginagawa ng mga tauhan niya.Binalewala niya ang mismong utos na iyon at abala sa pagpapahinga habang nakikinig ng musika.Pangalawa, biglang nagbago ang panlasa niya sa alak, may mga mas mamahaling koleksyon na sumulpot sa counter niya at nang tanungin ko siya tungkol doon.Napangiwi siya at umaktong parang wala lang na malinaw na sinusubukang balewalain ito pero mas matalino ako.Panghuli, hindi kailanman unang nag-aalok ng alak si Jonah maliban na lang kung sinusubukan niyang ilihis ang isip mo sa isang bagay o kaya ay nakakaramdam siya ng kaunting konsensya at gusto ka niyang panooring uminom at makalimot.Pero alam ko kung paano dalhin ang alak ko, hindi ko sinasabin
ROSE POV :May narinig akong nalaglag nang lumabas ang mga salitang iyon sa aking mga labi.Umungal sa akin si Jonah, “Huwag . Mo . Subukang . Gawin ito sa akin.”Humarap ako sa kanya nang may mapang-asar na ngiti at ibinulong sa pandinig niya lang, “Well, heto ang balita, kakatapos ko lang gawin.”
ROSE POV :Agad akong bumaba ng kotse suot ang hindi komportableng damit na ito, alam kong hindi ito tatagal pero hindi ko na makapuntang hubarin ito.Inalayan ako ni Lucy nang muntik na akong matisod habang papasok sa kasalan, “Mag-ingat mo, Rose, ayaw mo namang masaktan ang sarili mo, di ba?”Umi
ROSE POV :Natutulog pa ako nang marinig kong tumunog ang aking doorbell kaya nagmamadali akong napabalwas, sabay daing nang maramdaman kong parang may milyun-milyong bigat ang aking ulo.Padabog akong tumayo at binuksan ang pinto, at natigilan ako nang makita si Lucy na bihis na bihis. “Ano’ng ipi
Rose POVNgayon ang gabi bago ang kasal ko. Kasalukuyan akong nag-iimpake ng mga damit ko at inaayos ang lahat para hindi ako malito bukas.Tinutulungan din ako ni Lucy, ang matalik kong kaibigan, sa pag-iimpake. Iyon na ang pinakamaliit na magagawa niya. Pinanood ko siyang tamad na inihahagis ang







