EP. 06｜แผนแค้นทวงคืน (3/3)

“ทันสิค่ะ นี่ใครคะพี่ราเดลมิราเองนะเตรียมตัวมีมิราเป็นคู่หูเลขาที่ยืนยาวได้เลย” ฉันอมยิ้มพูดขึ้นพร้อมกับจ้องมองข้อความในมือถืออย่างสบายใจ คิดไม่ผิดจริง ๆ ที่อุตส่าห์ไปขอความช่วยเหลือจากคนนี้

“ถ้ามิรามั่นใจขนาดนั้นพี่เองก็ไม่ว่าอะไรครับ เรานี่อารมณ์เปลี่ยนแปลงรวดเร็วจริง” ฉันหันไปยิ้มแห้งให้กับพี่ราเดลเมื่อพี่เขาลุกขึ้นไปนั่งในที่ของตัวเอง พี่เขาคงเห็นฉันไม่เป็นอะไรแล้วสินะถึงได้กลับไปในที่ของตัวเองแทน

แดน Talk

“ตรวจสอบประวัติของผู้หญิงคนนี้ ถ้าเป็นไปได้ยิ่งไวก็ยิ่งดี” ผมโยนเอกสารสมัครงานและประวัติคร่าว ๆ ของเลขาคนใหม่ที่เข้ามาฝึกงานไปให้กับลูกน้องของตัวเองที่กำลังปลอมตัวเป็นพนักงานบริษัทผม

ถ้าไม่ให้ปลอมตัวเข้ามาคงมีคนรู้แน่ว่าเบื้องหลังของผมไม่ได้เป็นเพียงแค่เจ้าของบริษัท

ปู่ของผมเป็นผู้มีอิทธิพลระดับสูงในโซนยุโรปส่วนพ่อของผมท่านได้พบรักกับแม่ที่เป็นคนไทย

ทว่าปู่ไม่ยอบรับความรักของพ่อและแม่ผม พ่อจึงพาแม่หนีปู่มายังประเทศไทยจนในที่สุดหลายปีที่หนีปู่ได้ผมก็เกิดมา

ปู่ตามตัวพ่อผมมาหลายปีจนในที่สุดปู่ก็หาพวกเราเจอ

จากนั้นทั้งสองจึงตกลงกันว่าเมื่อไหร่ที่ผมลืมตาดูโลกจะต้องส่งผมไปอยู่กับปู่จนกว่าผมจะโตเพื่อแลกกับการที่ปู่จะไม่ฆ่าผมและแม่

เหมือนกับว่าผมจะต้องไปรับหน้าที่ตรงนั้นตรงที่พ่อผมไม่ได้ทำ

นั้นก็คือการเป็นผู้สืบทอดรุ่นล่าสุดของตระกูลและดูแลปกครองเขตแดนที่ตระกูลได้รับมอบหมายมา

ง่าย ๆ ก็คือ มาเฟีย แบบที่หลายคนรู้จักนั้นแหละ

แต่แค่เราเป็นมาเฟียที่ไม่ได้อยู่เหนือกฎหมายเหมือนอย่างมาเฟียที่รู้จักก็เท่านั้น

อันที่จริงผมไม่จำเป็นต้องกลับมาไทยเลยด้วยซ้ำถ้าไม่ใช่ว่าโดนแม่ขอร้องมา จากการเล่าของแม่ผมก็พอเข้าใจว่าพ่อไม่สามารถจัดการกับพวกหนอนที่มันมาแอบฝังตัวอยู่ในบริษัทได้จนมันใกล้จะพังทลายลงละมั้งผมจึงต้องเข้ามาช่วย

โดยเป็นคำสั่งของปู่

ปู่ผมไม่ได้เกลียดพ่อหรือแม่เลยแต่การที่ท่านโดนเลี้ยงมาแบบไร้ความรู้สึกทำให้ท่านแสดงออกมาไม่เป็นว่าท่านนั้นคิดถึงลูกชายมากแค่ไหน การที่มาเอาผมไปก็เป็นเพียงแผนที่ต้องการให้พ่อกลับมายังบ้านของตัวเองก็เท่านั้น

แต่มันกลับผิดพลาดไปหมดเมื่อพ่อไม่กลับแต่ได้ส่งผมมาแทน

และนั้นมันก็เลยทำให้ความรู้สึกผมกับพ่อและแม่ช่างมีน้อยนิดเหลือเกิน

แน่นอนว่าปู่ผมเลี้ยงดูผมมาอย่างดีไม่ได้เอาผมมาทรมานเลยสักนิด เอาเป็นว่าผมเป็นหลานหัวแก้วหัวแหวนของปู่มากที่สุดถ้านับรวมหลานคนอื่น ๆ ด้วย

“ครับนาย” ผมมองมันจนลับตาเมื่อมันเดินออกไปในที่สุด ลางสังหรณ์ผมไม่เคยพลาด เธอคนนี้ดูเหมือนไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปที่อยากทำงานกับผม

นัยน์ตาของเธอมันสะท้อนออกมาอย่างชัดเจนจนผมอ่านออก

ว่าการที่เธอเข้ามาในนี้มันจะต้องมีเป้าหมายอะไรแน่ แต่ผมไม่สามารถด่วนสรุปได้เหมือนคนอื่น ในขณะที่ผมอ่านออกว่าเธอไม่ปกติแต่อีกด้านของผมก็ไม่สามารถมองออกได้เช่นกันว่าเธอต้องการมาทำอะไรกันแน่

จะบอกว่าเธอดูลึกลับและค้นหายาก จะพูดแบบนั้นก็ได้ผมไม่ติเลย

“ลองดู ว่าเกมนี้ใครมันจะทนได้นานกว่ากัน” ผมหยิบรูปของเธอขึ้นมาดู ใบหน้าที่สวยราวกับคนไทยแท้แม้ในประวัติจะบอกว่าเธอมีพ่อเป็นคนต่างชาติก็เถอะ

กับไอ้แค่ประวัติมันก็ปลอมได้ไม่ยากอยู่แล้ว

ในเมื่อเธออยากเล่นสงครามประสาทกับผม ผมเองก็จะเล่นกับเธอเช่นกัน แล้วเราค่อยมาดูตอนจบกันดีกว่าว่าทางไหนจะเผยธาตุแท้ออกมาก่อน

“มิรางั้นเหรอ...” ชื่อนี้ก็คงตั้งมาเพื่อหลอกผมสินะ ผมยกยิ้มพลางพับรูปของเธอจากนั้นก็โยนลงถังขยะด้านหน้าอย่างไม่ไยดี