Se connecter19จุดรอคอยเฟอร์นิเจอร์ราคาแพงบางตัวสั่งทำขึ้นพิเศษมีเพียงชิ้นเดียว ถูกแพคด้วยกล่องกันกระแทกอย่างดีโดยมีพนักงานช่วยกันขนขึ้นรถอย่างคล่องแคล่ว ซึ่งมีเจ้าของสิ่งของกำลังยืนมองดูด้วยแววตาเสียดาย“ชีวิตแม่งมาตกอับอะไรตอนนี้ว่ะ” เอกภพใช้มือยีหัวตัวเองกว่าจะมีวันนี้เขาใช้ทุกวิธีทาง ต้องทำลายความรักของผู้หญิงที่รักตัวเองลง ต้องโมโหร้ายใส่คนอื่นที่ทำอะไรไม่เข้าตาตัวเอง เพราะมีหลายครั้งเอกภพนั้นรู้ตัวเองดีว่าไม่สามารถคุมอารมณ์ตัวเองได้“ไม่เป็นนะพี่” “ฉันได้งานทำแล้ว” “ถึงเราไม่ได้มีเงินมากเหมือนก่อนเราประหยัดหน่อยคงอยู่ได้” ดวงดาวเอื้อมมือแตะมือเหี่ยวย่นของสามี ก่อนจะถูกสะบัดออกมาจนลูกสาวยืนด้านหลังรีบเข้ามากอดปลอบเอาไว้“เพราะอีลลินคนเดียว” เสียงของชายชรายังคงพร่ำเพราะอารมณ์โกรธไม่หยุด“คุณพ่อเลิกโทษคนอื่นเถอะค่ะ” “ที่เราต้องมาอยู่จุดนี้เพราะคุณพ่อ” “คุณพ่อรักแต่ตัวเอง”เผียะ!แรงตบจากฝ่ามือแกร่งกระทบลงใบแก้มเนียนจนคนโดนตบหันไปตามแรง“แพรว!” “เจ็บมากไหมลูก” ดวงตกใจเสียงตบนั้นจนถลาเข้ามาใช้มือลูบแก้มลูกที่ตัวเองเฝ้าดูแลเลี้ยงถนอมมาอย่างดี“ไม่ค่ะคุณแม่” “เจ็บเจียนตายก็เคยผ่านมาแล้ว”“หลังจาก
18จุดเฉยชาความเจ็บปวดในวันนั้นยังคงตราตรึงไม่หาย ชีวิตของคนโชคร้ายเหมือนมีพรวิเศษหรือบุญเก่าที่หลงเหลืออยู่ มือซีดเซียวขยับเล็กน้อยตาสองข้างเริ่มขยับและค่อย ๆ ลืมขึ้นแต่ทว่าพอจะเปิดเปลือกตาก็ต้องรีบหลับลง เพราะความรู้สึกตึงแผลรอบใบหน้าและตามตัว แต่เขาพยายามหลายครั้งและมันก็สำเร็จ ความสว่างเห็นได้แค่ตาเดียวส่วนอีกข้างนั้นมืดสนิท คนเพิ่งฟื้นร่างกายยังไม่เต็มร้อยมองเห็นคนพร่ามัวก็เริ่มหวาดระแวง แต่สัญชาตญาณความเป็นพ่อมีอยู่ในจิตใต้สำนึก“ลูก” “อย่าทำลูกกู” มือแกร่งปัดป่ายมองซ้ายขวาหาลูกชายพร้อมกับน้ำตาไหลออกมา ชายหนุ่มดิ้นแรงจนสายน้ำเกลือหลุดทำให้เลือดพุ่งออกมามากมาย“คุณอาโลฟื้นแล้วครับ” “เหมือนหวาดกลัวคล้ายสติแตก” ร่างกำยำได้รับคำสั่งเฝ้าเจ้านายก็รีบต่อสายแจ้งให้ผู้มีอิทธิพลทราบ ไม่นานหมอและทีมพยาบาลก็เข้ามา“ใจเย็น ๆ นะคนไข้” แพทย์สาวเข้ามาเช็คร่างกายผู้ป่วยประเมินอาการ“ลูก! ผมขอลูกคืน!” “ขอลูกคืนได้ไหมครับ!” “ฮึก” คนไข้บนเตียงยังพร่ำผสมความหวาดระแวงสองมือพนมขึ้นขอร้อง ไม่สบสายตาแพทย์ใช้มือสัมผัสตัวเขาเพียงแค่นั้นก็สั่นกลัวอย่างแรงแกร็ก เสียงประตูเปิดความมา บุคคลอยู่ในห้องโค้งตั
17จุดล้มไม่เป็นท่าสายตาคมเข้มจ้องมองทารกน้อยตัวแดงนอนอยู่ในห้องเด็กอ่อน ระยะทางบอสเนียมาถึงกรุงเวียนนาใช้เวลานานมากกว่าเก้าชั่วโมง ถึงแม้ว่าจะนั่งเครื่องบินมาก็ตาม น้ำตาอุ่นไหลลงมาอาบแก้ม ‘นี่เราเป็นพ่อ มีลูกจริง ๆ แล้วใช่ไหม’ แต่ก็ยังมีความโชคดีในขณะเมียเขาเจ็บท้องคลอดเพื่อนสนิทของเธอยังเข้ามาช่วยเหลือ“พวกหนูกลับก่อนนะคะ” “พรุ่งนี้ต้องแต่งตัวตื่นเช้า" หนึ่งในเพื่อนสนิทของเมียเขาลุกเข้ามาเอ่ยบอก“ขอบใจมากนะ” “ยินดีกับความสำเร็จด้วย”“พรุ่งนี้จินจะเอาใบจบมาให้ค่ะ” เพื่อนสาวของเธอไม่ได้ขึ้นรับใบประกาศจบแต่ยุคสมัยนี้มันไม่ได้สำคัญอะไร ส่วนเรื่องถ่ายรูปค่อยนัดถ่ายรวมตัววันหลังก็ได้ตอนนี้หญิงสาวย้ายเข้ามาห้องพักฟื้นในห้องพิเศษเพราะตอนนี้เขาพอมีเงินจากการฝึกงานมากพอสมควร มือแกร่งเอื้อมเข้าไปสัมผัสมือเล็กที่มีสายน้ำเกลือสัมผัสบางเบาคล้ายกลัวว่าเธอจะเจ็บ ใบหน้าขาวซีดการคลอดครั้งนี้ใช้วิธีผ่าคลอด พยาบาลบอกว่าลูกชายตัวใหญ่กว่าคุณแม่หากฝืนคลอดธรรมชาติอาจจะเสียชีวิตทั้งแม่และลูกใช้เวลาอยู่โรงพยาบาลสามวันสองคืนระหว่างอยู่ที่นั่นว่าที่คุณพ่อมือใหม่ก็ได้เรียนรู้วิธีอุ้มลูก วิธีจับเร่อรวมถึงวิธี
16จุดผิดพลาดจากจุดสำคัญชายหนุ่มมากฝีมือเดินออกมาจากตัวรถออฟโรดสีดำด้าน กระจกรอบตัวรถกันกระสุนทำขึ้นพิเศษผสมลามิเนตและโพลิคาร์บอเนตหลายชั้น แต่งตัวอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำมีเสื้อเกราะกระสุนด้านในสั่งผลิตพิเศษเช่นเดียวกันทำให้มองออกยากเหมือนสามหนุ่มเป็นเพียงนักท่องเที่ยวธรรมดา บนใบหน้าตกแต่งแปะด้วยเนื้อเทียม จากหล่อเข้มอยู่แล้วก็หล่อขึ้นไปอีกอาโลส่องกระจกมองปลื้มความหล่อของตัวเองอีกครั้ง“อาโล” “มึงหล่อแล้ว” ฮัตสันหยิบกระบอกปืนยัดใส่ใต้เสื้อ ภายในชุดเกราะมีอาวุธพร้อมกระสุน“ครับพี่ชาย” ชายหนุ่มผละออกมาจากกระจกปรับเปลี่ยนสีหน้าเรียบตึงอีกครั้ง เขาอายุยังน้อยจึงอาจจะมีติดเล่นไปบ้าง แต่อีกใจหนึ่งก็คิดถึงร่างอวบใหญ่ใกล้คลอดเขาภาวนาว่าลูกจะรอเขากลับไปหาตอนนี้เราอยู่เมืองบอสข่าน ผืนป่าดิบชื้นดึกดำบรรพ์เปรูชิตซาความกว้างมากกว่าหกร้อยไร่ มีเขตป่าสงวนและอุทยานแห่งชาติวันนี้เป็นวันที่อริของนายชื่อว่าโยนอสจะเข้ามารับตัวหญิงสาวชาวไทยเข้ามาทำงานที่นี่ พวกเราไม่ได้เข้ามาเพียงสามคนมีการ์ดมากฝีมืออีกหลายรายแฝงตัวเข้ามาเป็นนักท่องเที่ยวก่อนแล้วและคอยส่งข้อมูลผ่านแอพพลิเคชั่นสร้างขึ้นมาเอง กลุ่มข
15จุดยอมทำในมือของเขาถือกะละมังเข้ามาในนั้นมีน้ำอุ่นที่เขาใช้กาต้มน้ำร้อนผสมอุณหภูมิปกติให้พอเหมาะ ชายหนุ่มนั่งลงปลายเตียงเปิดผ้าขนหนูขึ้นมาก่อนขาเรียวเล็กจะขยับหนี“พี่นวดขาให้ครับ” เมื่อเห็นเท้าเล็กขยับออก ใบหน้าหล่องงเล็กน้อยพลางนึกคิดว่าตัวเองนั้นทำอะไรให้เธอไม่พอใจหรือเปล่า เขาไม่ยอมแพ้คว้าขอเท้าเธอจับมั่นจนหญิงสาวยอมวางหนังสือลงหันมามองการกระทำของเขานิ่งเฉย“ไม่พอใจอะไรพี่ครับ” “พี่ทำอะไรผิด” ปากพูดถามน้ำเสียงอ่อนนุ่มส่วนมือกำลังจุ่มผ้าน้ำอุ่นมาประคบขาให้อย่างทะนุถนอม“เปล่าค่ะ” พอเห็นการกระทำของเขาหญิงสาวก็โผล่กอดร่างหนาทันที เธอคิดถึงเขาเธอสงสารเขาเช่นกัน เขาดีกับเธอทุกอย่างไม่มีใครเหมาะจะเป็นพ่อของลูกเท่าเขาอีกแล้ว“ฮึก” น้ำตาหลั่งไหลออกมาอย่างหมดหนทาง ต่อให้พี่อาโลพัฒนาตัวเองมีหน้าที่ตำแหน่งงานดี พ่อของเธอก็ไม่มีทางยอมรับ“โอ๋ ๆ อย่าร้องไห้เลยนะครับ” “เมียเด็กของพี่” ชายหนุ่มผละออกมาใช้มือเช็ดน้ำตาอุ่นออกอย่างเบามือ“เหนื่อยใช่ไหม” “เจ้าตัวเล็กอย่าทำแม่เหนื่อยบ่อยสิลูก” เขาย่อตัวลงลดระดับพูดคุยกับลูกในท้องอย่างน่ารัก ทำให้คนร้องไห้โยเหมือนเด็กยิ้มทั้งน้ำตาออกมา เขาดูแลเธอด
14จุดรู้สึกภายในห้องใต้ดินสีดำมีเพียงแสงไฟสีส้มสลัว ประตูม้วนเหล็กหนาแข็งแรงถูกเปิดผ่านระบบสแกนใบหน้า สามหนุ่มเดินเข้ามาร่างกำยำสองคนเดินนำด้านหน้าสีหน้าเฉยชาพร้อมกับเม็ดเหงื่อผุดเต็มกรอบใบหน้าหล่อ ส่วนอีกคนที่เดินตามหลังเหนื่อยหอบเช่นเดียวกันแต่ต่างกันตรงที่สีหน้าและสายตาลอกแลกตื่นเต้นกับการได้มาสถานที่ใหม่ ๆ ใครจะโชคดีเท่าเขาเรียนบริหารแต่ได้มาออกรบสู้ด้วย“พวกผมพร้อมแล้วครับนาย” เรียมบอกเจ้านายสองมือกุมประสานไว้ด้านหน้า ฮัตสันก็เช่นเดียวกัน อาโลเห็นรุ่นพี่หนุ่มทำแบบนั้นก็รีบทำตามทันทีชายหนุ่มวัยสี่สิบกำลังสูบควันสีเทาเข้าปอด เมื่อหมดมวนมือเต็มไปด้วยเส้นเลือดวางแท่งมวนลงบนถ้วยแก้วแบนราบ ก่อนจะปล่อยขวันสีเทาล่องลอยขึ้นไปบนอากาศ“พร้อมทุกอย่างใช่ไหม” ฮามิชถามเสียงเรียบเข้มแต่แฝงไปด้วยความห่วงใยอายุเขามากขึ้นทุกวันผู้ชายต้องใช้ชีวิตโดดเดี่ยวมาหลายปี ผ่านความผิดหวังมานับครั้งไม่ถ้วน จะให้ไปเริ่มต้นใหม่กับใครคงยาก เบื้องหลังเขายังมีธุรกิจยิบย่อยอีกมากมายไม่ได้ทำเพื่อบังหน้าการเป็นมาเฟีย แต่ธุรกิจเล่านั้นล้วนเป็นสิ่งที่เขาชอบสายตาของเขามองไปถึงชายหนุ่มหน้าตาดีตอนนี้กำลังใช้สายตาส







