LOGIN45Hamit & June จุดโชคดีบ้านพักย่านชานเมืองขนาดใหญ่มีอดีตหัวหน้ามาเฟียวัยสี่สิบสามเดินเข้ามาในตัวบ้านหลังจากพอหลาน ๆ ถูกพ่อแม่ของเขารับกลับไปอยู่เป็นครอบครัวก็เหลือเพียงความเงียบเหงาทิ้งเอาไว้ให้ เขาย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่เพราะต้องการความเงียบสงบและอยากใช้บั้นปลายชีวิตเป็นคนธรรมดาให้มากที่สุดจากชีวิตเคยมีแม่บ้านจัดการเรื่องอาหาร เสื้อผ้า คนขับรถหรือแม้แต่บอดีการ์ดเขาสั่งให้ไปดูแลลูกชายทั้งหมด แต่ไม่มิวายยังมีแอบ ๆ ดูแลเขาห่าง ๆ อย่างนั้นก็เข้าใจลูกชายในความเป็นห่วงเป็นใยดี บ้านที่เขาอาศัยเป็นบ้านเดี่ยวมือสองสองชั้น ขนาดกว้างขวางเมื่ออยู่คนเดียวคนเคยทำงานไม่เคยว่างก็รู้สึกคล้ายกับจะไร้ค่าจึงหยิบกุญแจรถหรูคู่ใจถึงจะไม่ใช่รถแรไอเทมแต่ละราคาก็ไม่ต่ำกว่าเจ็ดหลักล้อรถหยุดหมุน ร้านคาเฟ่สไตล์มินิมอลสายคมเหลือบเข้าเห็นเวลาว่าตอนนี้อีกสิบนาทีร้านจะทำการปิด จึงรีบเดินตรงเข้าไป“พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าให้ตรวจให้รอบคอบ” “แบบนี้เงินจริงกับเงินในระบบก็ไม่ตรงกันสิ” “ขอโทษค่ะพี่” “หนูจะตรวจเช็คให้รอบคอบค่ะ”“เธอพูดแบบนี้กี่ครั้งแล้วจูน”“…”“ไป ๆ ลูกค้ามาแล้ว”เขายืนฟังอยู่สักพักจะเดินอ
44SD & W จุดชอบคุณตั้งแต่แรกเห็นหญิงสาวถามออกมาเสียงสั่นสะอื้นน้ำตาพร่าเลื่อน ความผิดของเธอคือการทำกลุ่มมาเฟียของเขามีปัญหาแต่เธอก็ได้ชดใช้ในการเป็นนางบำเรอแทนค่าเสียหายไปแล้ว ไม่คิดว่าคนที่เพิ่งมีความสัมพันธ์ทางกายจะใช้วิธีทำให้เธอเจ็บช้ำขนาดนี้“ผม...” เธอถามผมมาแบบนั้นความรู้สึกผิดเข้ามาถาโถมจนไม่สามารถบรรยายอะไรได้ในเมื่อเขาทำจริงมือแกร่งเอื้อมจะเข้าไปแตะแขนบางแต่ทว่าครั้งนี้หญิงสาวปัดมือเขาออกแต่มันคงไม่ได้หนักพอเมื่อเธอเองรู้สึกเหมือนตัวรุม ๆ“วันนี้หมดหน้าที่ฉันแล้ว” “พรุ่งนี้ต้องการฉันตอนไหนก็โทรมานะคะ” สิ้นประโยคร่างเล็กก็ค่อย ๆ ดึงผ้าห่มออกไม่สนว่าชายหนุ่มจะเปลืองเสื้อผ้าล่อนจ้อนอยู่ “จะไปไหน” “เจ็บแผลอยู่ไม่ใช่เหรอ” เขายื้อดึงแขนเรียวเอาไว้“กลับคอนโดสิคะ” เธอตอบโดยไม่ได้หันมา “คุณกล้ากลับเหรอ” “นักข่าวรออยู่เต็มเลย” เขาใช้เหตุผลนี้มายื้อหญิงสาวและมันก็เป็นความจริงที่มีนักข่าวพากันผลัดไปรอเธออยู่ที่นั่น“เพราะคุณไงคะเขาถึงมารอ” ครานี้แซนดี้หันหน้ามาใบหน้าของเธอรวมถึงตาแดงก่ำจนน่าใจหาย“คุณรู้” ชายหนุ่มตอบเสียงเบา“ฮึก” หญิงสาวลุกขึ้นพยักหน้าก้มหน้ามองพ
43SD & W จุดความสัมพันธ์เกินเลย NCสิ้นเสียงของเธอชายหนุ่มไม่อาจะทนฟื้นราคะนี้ได้เขาดันร่างเล็กนอนราบบาร์ครัวเป็นหินแกรนิตให้ความเย็นเมื่อผิวบางได้สัมผัสหญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย ใจดวงน้อยกลับเต้นสั่นไหวตื่นเต้นคนไม่เคยได้มาทำอะไรแบบนี้ สายตาคมจ้องมองใบหน้าสวยที่ปรือมองเขาอยู่สายตาของเธอทำให้เขาอดใจไม่ไหวโน้มตัวลงไปมอบรสจูบให้เธออีกครั้ง รอบนี้คนเบื้องล่างยกมือคล้องคอช่วยรั้งตัวเขาแนบชิดกับเธอมากขึ้น มือหยาบของเขาส่งไปคลึงติ่งรักเบา ๆ คนไวไฟสั่นไหวตามสิ่งที่เขาทำ“อื้อ” เสียงครางน่ารักทำให้เขารู้สึกชอบมัน และรับรู้ว่าดาราสาวคนสวยพรักพร้อมมากไม่อาจรั้งรอได้อีกแล้ว เขาผละออกมาจัดการปลดเสื้อเชิ้ตตัวเองออก โดยมีสายตาของเธอไม่ละมองไปไหนส่วนสายตาของเขาละไปจากหน้าอกใหญ่นั้นไม่ได้เลย มันช่างปลุกปั้นอารมณ์ชายให้พุ่งสูงมือแกร่งเต็มไปด้วยเส้นเลือดเอื้อมปลดหัวเข็มขัดพร้อมกับเลื่อนซิปกางเกงชิโนควักเจ้ามังกรพองโตออกมา เขาสาวของตนเองไปพร้อมกับสัมผัสร่องรักของเธอไปด้วย“อื้อ” แซนดี้หลับตาลงเพราะเสียวตรงจุดนั้นมาก ส่วนเขาได้เพียงครางในลำคอเบา ๆ ลำรักของเขามันวาวน้ำพร้อมของตนส่วนเธอก็ไม่ต่าง ช
42SD & W จุดไม่มีทางเลือก NCสองขาก้าวเดินตามร่างสูงผู้มีอำนาจสูงสุดบนตึกนี้ ปรเมษพาหญิงสาวที่เพิ่งมาทำงานวันแรกเดินลัดออกไปทางด้านหลังตึก เกรงสายตาของพนักงานคนอื่นที่อาจจะมองมายังเราสองคนเป็นจุดสนใจ ส่วนคนตัวเล็กด้านหลังเกิดความหวาดกลัวไม่อยากทำงานที่นี่ต่อแล้ว“คุณปรเมษภรรยาท่านไม่ว่าอะไรหรือ…คะ” เสียงเล็กถามออกมาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“น่าจะว่านะ” ปรเมษตอบกลับอย่างไม่อ้อมค้อม“อ่าว” หญิงสาวเผลอส่งเสียงเหวอออกมาไม่คิดว่าผู้ชายตรงหน้าจะกล้ายอมรับความจริง“ก็อย่าให้เขารู้สิ” “ปกติพี่ก็ไม่ได้ให้เขารู้นะ” ปรเมษแทนคำพูดตัวเองว่าพี่อย่างไม่ถือ “ต่อไปเรียกพี่ว่าพี่นะ” แม้เขาจะอายุมากแล้วแต่คนอย่างเขาไม่ยอมให้ตัวเองแก่ตามอายุแน่นอน จนตอนนี้เขาได้พาคนสวยข้างหลังมายังรถหรูจอดรอรับเขาอยู่“ขึ้นมาสิ” ผู้บริหารอายุมากพูดออกมาอย่างไม่มีความกระดากอายว่าตนเองนั้นมีลูกมีเมียแล้ว“หนูกลับเองดีกว่าค่ะ” แซนดี้เอ่ยออกมาด้วยความสั่นกลัว สองขาเตรียมจะถอยห่างก้าวหนี“ขึ้นมา” “อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ” คนมีอำนาจพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นแต่ใบหน้ายิ้มกริ่ม ลูกน้องของเขาหันเข้ามาสบตานายก็เหมือนเข้าใจใ
41SD & W จุดอึดอัดสามวันแล้วที่ชายหนุ่มไม่ยอมกลับห้อง เขาไม่ได้ทิ้งข้อความหรือบอกอะไรไว้เลย ตอนนี้ฉันยังไม่ได้กลับไปคอนโดตัวเองยังคงมาค้างที่คอนโดเลขามาเฟียโมเซอร์เสียงเครื่องปริ๊นท์ดังขึ้นทำให้ดาราสาวหันมาสนใจเอกสารตรงหน้า มือบางหยิบขึ้นมารับรู้ได้ถึงความร้อนของมันสายตาของเธอตรวจความเรียบร้อยของมันอีกที ก่อนจะนำใส่แฟ้มประวัติเตรียมยื่นสมัครงานในวันพรุ่งนี้ท้องฟ้าเปลี่ยนสีลาลับความสว่าง เจ้าของห้องก็ไม่มีท่าทีว่าจะกลับ มือบางเลื่อนเข้าแอพกดสั่งอาหารเตรียมไว้เตรียมที่จะขอบคุณชายหนุ่มถึงแม้ว่าจะให้เธอเข้ามาชดใช้ยื่นข้อเสนอเป็นนางบำเรอ แต่ทว่าสิ่งที่เขาทำดีกับเธอมันมีน้ำหนักมากกว่านานแล้วนานเล่าก็ไม่มีท่าทีว่าเขาจะกลับ“งานยุ่งมากหรือไงนะ” “ข้อความไปก็ไม่ตอบ” เธอจึงตัดสินใจเปลี่ยนร้านเป็นร้านอื่น สั่งเป็นอาหารง่าย ๆ ขึ้นมาทานคนเดียว ทำไมถึงไม่เอาร้านเดิมก็เพราะว่าตั้งใจจะกินร้านนี้กับเขาสองคนเมื่อจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะนอนเธอก็ไม่ลืมอวยพรตัวเองให้การสมัครงานรวมถึงสัมภาษณ์ผ่านด้วยเถิดวันนี้เป็นวันดี เครื่องสำอางถูกเนรมิตด้วยความเป็นมืออาชีพเพราะเธอเป็นดารามาก่อนทำให้พอมีพื้
40SD & W จุดเป็นห่วงเมื่อได้ยินชายหนุ่มตอบมาแบบนั้น หญิงสาวก็ไม่ได้โต้เถียงอะไรไปอีก เพราะถึงตอบโต้เขาไปเธอก็ไม่วันชนะ หลังจากเราสองคนอาบน้ำเรียบร้อยเจ้าของห้องนอนเล่นโทรศัพท์กระดิกเท้าไปมาสบายใจโดยที่ด้านบนไม่สวมเสื้อผ้าอวดมัดกล้ามล่อตา“ใส่เสื้อหน่อยก็ดีนะคะ” หญิงสาวละสายตาจากคนตัวโตเสมองไปทางอื่น ตอนนี้เธออยู่ในชุดนอนที่เป็นเสื้อยืดตัวโคร่งคลุมเข่ากางเกงนอนขาวยาวที่เธอใช้ยางรัดแกงรัดให้พอดีกับเอว“อย่ามองสิถ้าไม่อยากเห็น” เสียงเข้มตอบแต่สายตายังคงจดจ้องโทรศัพท์“ฉันนอนตรงไหนคะ” แซนดี้ถามเพราะรู้สึกครั้นเนื้อตัวและปวดบริเวณแผลมากขึ้นเรื่อย ๆ“ตรงนี้” มือแกร่งวางโทรศัพท์ใช้มือตีเตียงนุ่มใช้สายตาเจ้าเล่ห์มองด้วยความยียวนร่างบางเดินขึ้นเตียงลงนอนด้วยความง่ายดายเธอรู้สึกล้าเกินกว่าจะอิดออดนอนตรงอื่น ความเงียบเข้ามาปกคลุมมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศดังคลอเบา ๆ ถึงตอนแรกจะมีความแปลกที่เหมือนจะนอนหลับยากแต่ทว่าเธอกลับหลับง่ายอย่างไม่ได้รู้สึกกังวล“หลับแล้วเหรอว่ะ” ชายหนุ่มค่อย ๆ ชะโงกหน้าเข้าไปมองคนข้าง ๆ ก็พบว่าเธอนอนหลับไปแล้ว สายตาคมสำรวจใบหน้าสวยคมจมูกโด่งลูกครึ่ง ผิวขาวโดดเด่นปากส