เข้าสู่ระบบ37SD & W จุดหว้าเหว่หลังจากเหตุการณ์ตึกถล่มวันนั้นวิชิตถูกจับกุมเข้าคุกตลอดชีวิต หัวหน้ามาเฟียบอสเนียถูกยิงเเละหญิงสาวผู้เคราะห์ร้ายโดนตำรวจสอบสวนและหลักฐานการทำงานของเธอเป็นผู้มีส่วนร่วมในคดีอาญา คดีหลอกลวงผู้อื่น คดีค้าประเวณี สามคดีซึ่งมันหนักหนามากสำหรับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ “คุณนันทิดา อารีย์ เจ้าหน้าที่ต้องควบคุมคุณส่งศาลเพื่อออกหมายขังเด็ดขาด” สิ้นสุดเสียงของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ตำรวจที่ได้รับคำสั่งเข้ามาใส่กุญแจมือ เพียงเท่านั้นน้ำตาของหญิงสาวก็ไหลออกมาก่อนเธอจะมองหาชายหนุ่มที่เป็นความหวังสุดท้าย“นายช่วยฉันด้วย” “ฉันไม่ได้ตั้งใจ” แซนดี้ตะโกนเรียกหันไปสบสายตาเป็นเชิงขอร้องแต่ก็ต้องลดเสียงลงเมื่อนักข่าวมารอทำข่าวหน้าห้องสอบสวนเต็มไปหมด จบแล้วอนาคตดาราสาวที่ใฝ่ฝัน“…” วิทย์หันหน้าหนีเมื่ออีกคนส่งสายตาน่าสงสารมาหา เขาจึงหันหลังเดินออกไปข้างนอกห้องแทน “ฮึก ฮือ” แซนดี้ปล่อยโฮออกมาก่อนเจ้าหน้าที่จะกุมตัวเข้าห้องขังชั่วคราวในนี้ก่อน และพรุ่งนี้จะมีรถจากเรือนจำเข้ามารับอีกทีในระหว่างทางเดินออกจากห้องไปแสงเเฟลชมากมายฉายส่องมาที่เธอ“ที่เขาลือกันว่าคุณแซนดี้เป็นนางบำเรอมาเฟียจริงไหมคะ”“อะไ
36จุดสามีภรรยา NC/SM“เธอคิดยังไงจะมาเอาผู้ชายลูกติดอย่างฉันทำ…” “ผัว”สายตาของเธอกำลังยิ้มกับชุดสีขาวที่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าเอาชุดไหนดี ส่วนด้านหลังของเธอมีช่างมากมายเข้ามาใส่เครื่องประดับว่าชิ้นเข้ากับชุดมากที่สุดแต่แล้วเสียงเข้มตึงดังลั่นมาจากทางด้านหลังทำให้ช่างทุกคนเดินออกไปและหญิงสาวหันหลังกลับไปตามเสียง“…” เธอส่งยิ้มให้กับหนุ่มหล่อตรงหน้า“แพรว” เหมือนสิ่งที่ตึงเครียดก่อนหน้านี้ได้หายไปหมดเจ้าสาวที่ว่าคือเมียรัก ร่างกายรีบวิ่งเข้ากอดที่มีสองแขนเรียวขาวอ้ารับ ทั้งสองกอดกันกลมเกลียวมือบางของเธอลูบแผ่นหลังหนาปลอบโยน ผู้ชายลูกสองร้องไห้สะอื้นไม่ต่างจากเด็ก“ทำไมขี้แยจังคะ” “คุณพ่อ” หญิงสาวเอ่ยแซว“ไม่ขี้แยได้ไงโดนแกล้งหนักขนาดนี้”“คุณพ่อบอกว่าจะมีเจ้าบ่าววิ่งเข้ามา” “เข้ามากอด” แพรวยิ้มกริ่มคำพูดก่อนหน้าที่ท่านฮามิชเข้ามาหาเธอด้วยใบหน้าจริงจังพลันทำให้เธอแอบเครียดว่าเธอทำอะไรผิด‘ลูกชายพ่อรักหนูมาก’ ‘พ่อไม่อยากให้เขาเจ็บอีก’ ฮามิชเปลี่ยนสรรพนามตัวเองไม่พอสีหน้าของเขาตอนนี้กำลังร้องขออ้อนวอนอย่างที่ไม่เคยยอมแบบนี้ให้ใคร“หนูรักพี่อาโลค่ะ” “พี่อาโลจะเป็นผัวเอ่ยเป็นสามีพ่อของลูกคน
35จุดคาดไม่ถึงอีกสองวันจะเข้าสองปีและเป็นวันเกิดลูกชายคนโตตอนนี้ผมขอเรียกว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกันเลยแล้วกัน เพราะเราสี่คนพ่อแม่ลูกนอนด้วยกันบนเตียงนอนขนาดใหญ่ จากเมื่อก่อนเมียของเขานอนข้างล่างเพราะคำสั่งของเขา ตอนนี้ย้ายขึ้นมานอนด้วยกัน และทุกคืนเขาจะนอนสวมกอดเธอจากด้านหลังเสมออายุครรภ์เจ้าตัวเล็กตอนนี้อายุหกเดือนแล้วเป็นเพศชายค่อนข้างแข็งแรงและตัวใหญ่ แพรวอาจจะต้องผ่าคลอดครั้งที่สองและหลังจากนั้นต้องทำการปิดอู่ เนื่องจากหญิงสาวมีรูปร่างตัวเล็กและการผ่าตัดทำคลอดก็ไม่ควรเกินสองครั้ง อะไรที่เป็นความปลอดภัยของเมียเขายินดีแม้กระทั่งให้เขาทำหมันเขาก็ยอม“วันนี้พี่ต้องเข้าไปเอกสารที่บริษัทนะ” “หนูอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมพี่แวะซื้อให้ครับ” ชายหนุ่มถามด้วยความใส่ใจขณะที่ตัวเองกำลังเตรียมกระเป๋าทำงานคู่ใจไปด้วย“อืม แพรวอยากกินกระเพาะปลาน้ำแดงเยาวราชค่ะ” หญิงสาวทำหน้านึกคิดสิ่งที่ตัวเองอยากกินและบอกไป“ที่เยาวราชเลยเหรอครับ” ชายหนุ่มถามย้ำอีกครั้งระยะไกลไม่เท่าไหร่แต่รถที่ค่อนข้างติดและผู้คนนักท่องเที่ยวเยอะทำให้เขาถามเธออีกครั้งเผื่อเธอจะเปลี่ยนใจ“ก็แพรวอยากกินนิ่” “ไม่ต้องไปก็ได้ค่ะแพรว
34จุดเฝ้ารอทีมกู้ภัยเข้ามาค่อย ๆ ยกแผ่นปูนออกจากจุดเกิดเหตุบางแผ่นยกง่ายบางแผ่นต้องใช้เครนในการเจาะค่อย ๆ ยกเพราะตอนนี้แผ่นแข็งนี้กำลังทาบทับร่างของเมียเขา ใช้เวลาไปทั้งหมดร่วมสองชั่วโมงในการจัดเก็บ ร่างเมียตัวน้อยถูกค่อย ๆ หามขึ้นเตียงไปในรถพยาบาลโดยมีชายหนุ่มเฝ้าไม่ห่าง เขาได้จัดการนำเครื่องบินส่วนพาเมียไปรักษาต่อกรุงเทพ.เมื่อมาถึงทีมแพทย์ที่เตรียมสแตนบายก็รีบวิ่งกรู่กันเข้ามา สายตาคมจับจ้องไปหน้าห้องฉุกเฉินที่ถูกปิดต่อหน้า แม้จะอยากเข้าไปเพียงใดก็ไม่สามารถเข้าไปได้ เขาไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้นตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปเท่ากับคนในห้องตรงหน้าจะอาการเป็นยังไง“พี่รู้ว่าแพรวเก่ง” “แพรวไม่เป็นอะไรมากหรอก” เขาพูดน้ำเสียงเอื่อย ๆ จิตใจห่อเหี่ยว ลมหายใจติดขัดความเครียดเข้ามาปกคลุมไม่คลายไปไหนจนรู้สึกคลื่นไส้อาเจียนหลาย ๆ ครั้งเขาไม่เคยรู้เลยว่าเวลามันเดินช้าขนาดนี้ได้อย่างไรจนได้มาสัมผัสความเสียใจอีกครั้ง ร่างสูงนั่งรอหน้าห้องฉุกเฉินวิกฤตสองมือประสานกันโน้มตัวลงมองพื้น จนเขาได้สติเมื่อประตูห้องตรงหน้าเปิดกว้าง“ญาติของคุณพันธิตาไหมครับ” แพทย์เดินออกมาด้วยใบหน้าเคร่งเครียดพลอยทำให้ชายหนุ่มเริ่ม
33จุดนี้ใช่ไหมสายตาคมละสายตาจากอาคารใหญ่นั้น และในขณะกำลังจะหมุนตัวกลับก็ต้องใช้มือที่ถือค้อนกระแทกเตรียมไว้สายตาจ้องอีกฝ่ายมองเข้ามาอย่างโหดเหี้ยมมันไม่ฟังอะไรทั้งนั้นเข้ากระโดดมาเตรียมจะถีบแต่อีกคนเร็วหมุนหลบทันฟุบ! ฟับ!กระบอกปืนลำหนาเตรียมจะฟาดเข้าที่หัวอาโลแต่เขากลับหมุนและนำค้อนกระแทกที่อยู่ในมือฟาดกลับกลางศีรษะนั้นอย่างจัง ทำให้กลุ่มมาเฟียบอสเนียล้มลงจนปืนที่อยู่ในมือกระเด็นไปไกล สายตาของคนใต้เท้ามองค้างอยู่อย่างนั้นไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกกลัวเลยสักนิด ก่อนจะเงยหน้ากลับเข้าไปมองด้านหน้าต่อเมื่อมีคนของบอสเนียเดินเข้ามาอีกหลายคน“ตายซะมึง!” “ปัง!” เสียงเข้มขรึมนั้นดังเพียงแวบเดียวมันกำลังจะเล็งลำปืนปลายกระบอกเข้ามาหาปัง ปัง ปัง!แต่ทว่าช้ากว่าเขามือแกร่งยกปืนสั้นคู่ใจเล็งเข้าตรงกลางศีรษะ ก่อนร่างทมิฬจะร่วงเปิดตาค้างอาโลเดินเข้าไปร่างของพวกมันสิบคนเขาเคลื่อนมือแกร่งที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดนั้นปิดตาให้พวกมันด้วยความเลือดเย็นเเกร่บ...ปึก“อ๊า! อึก” ชายเผยรอยยิ้มโรคจิตออกมาเมื่อเขาหันมือถือค้อนกระแทกฟาดไปทางด้านหลังทำให้คนจะแทงข้างหลังล้มสิ้นลมหายใจ เขาได้ยินเพราะมันไม่ระวังเ
32จุดหาสาเหตุ“นายครับเราดีลไม่สำเร็จครับ”“นายครับมีกลุ่มมาเฟียอื่นทำตรงนั้นไปแล้วครับ”“นายครับคนของเราตายหมดแแล้วครับ”สายตาไหววูบกับความยากลำบากมากกว่าเมื่อก่อน ตั้งแต่มีมาเฟียกลุ่มนี้เกิดขึ้นมาจากที่เคยทำอะไรก็ได้ คนไม่เคยเป็นรองคนอื่นก็รู้สึกฉุนเฉียว เขาใช้ร่างกายลูกน้องตัวเองเป็นที่ระบายอารมณ์ วันไหนทำงานผิดพลาดสิ่งที่พวกมันต้องเจอไม่ต่างจากสัตว์เดรัจฉาน ใบหน้าคมเข้มของลูกน้องมีวาสนาเกิดมาเป็นเพียงสิ่งของรองไม้รองตีนเต็มบนใบหน้าสากเต็มไปด้วยความบอบช้ำ “ออกไปให้พ้นหน้ากู” “ไม่เคยทำอะไรสำเร็จเลยสักอย่าง” สิ้นเสียงผู้มีอำนาจตะโกนดั่งลั่นคนที่รู้ว่าตัวเองทำผิดก็รีบเดินออกไปกลุ่มของเขาชื่อบอสเนียได้รับกลุ่มนี้ตกทอดมาจากรุ่นพ่อ พ่อของเขาค่อย ๆ สอนให้ใช้ความรุนแรงตั้งแต่เขายังเด็ก โยนาสต้องคอยข่มเหงรังแกผู้อื่นอย่างซึ้งไร้จิตใต้สำนึกผิดชอบชั่วดี ธุรกิจของกลุ่มบอสเนียมีค้าประเวณีค้ายาเสพติดเขาใช้ด่านจังหวัตปัตตานีเป็นเส้นทางหลักในการลักลอบยา ส่วนคนงานเขาใช้แรงงานต่างด้าวชาวมาเลเซีย และตึกใหญ่ที่กำลังก่อสร้างเขาจะใช้มันเป็นแหล่งพัฒนาคนงาน แต่จู่ ๆ ก็มีมาเฟียทำทรงเป็นคนดีเข้ามาขัดขวาง







