บทที่ 4

3

BAD BROTHER กรงรัก(พี่ชาย)

โตเป็นสาว (ฉากซ้ำ)

เวลาดำเนินต่อมากระทั่งฟางข้าวอายุ 17 ย่างเข้า 18 ในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเธอก็ยังติดต่อกับกวินอยู่ แต่กวินก็มักไม่ค่อยมีเวลาคุยด้วยสักเท่าไหร่ ฟางข้าวพยายามเข้าใจแต่บางทีมันก็แอบน้อยใจอยู่บ้าง

“ลุงจัดการเรื่องเรียนมหาลัยให้หนูเรียบร้อยแล้วนะ” ในขณะที่บาสเตียนและฟางข้าวนั่งอยู่ในร้านอาหารบนโรงแรมหรู บาสเตียนก็เอ่ยขึ้นมาท่ามกลางเสียงคุยกันของคนในร้าน

“คะ ?” ใบหน้าเรียวใสฉายแววสงสัย

“หนูสงสัยอะไร” บาสเตียนเอ่ยถามเสียงเรียบ

“ข้าวเคยบอกลุงบาสว่าอยากเรียนต่อที่นี่ ไม่คิดว่าจะเข้าง่ายขนาดนี้ค่ะ”

“ลุงพอมีเส้นสายอยู่บ้าง ไม่ต้องเสียเวลาไปสอบเข้าให้ยุ่งยาก”

“ขอบคุณลุงบาสนะคะ แล้วก็ฝากขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ด้วย”

“อีกหน่อยพ่อแม่ของหนูก็จะกลับมาไทยแล้ว ถึงตอนนั้นหนูอย่าลืมขอบคุณท่านสองคนเองล่ะ”

“ข้าวไม่ลืมค่ะ”

“ทานต่อเถอะ สัปดาห์หน้าเปิดเรียน วันนี้หลังทานเสร็จลุงจะพาไปซื้อชุด”

“ค่ะ” ฟางข้าวได้แต่พยักหน้ารับ

เธอก้มหน้าทานอาหารต่อเงียบ ๆ โดยไม่ปริปากถามอะไรอีก

แม้กระทั่งตอนนี้ที่ได้รู้จักบาสเตียน ถูกอุปการะเลี้ยงดู ฟางข้าวและน้องอีกสองคนก็ยังไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพ่อแม่บุญธรรมของตนเอง มีรู้เพิ่มเติมคือท่านทั้งสองอยู่ต่างประเทศเท่านั้น

สัปดาห์ต่อมา

Gabriel International University (คณะวิศวะ)

ฟางข้าวเริ่มต้นชีวิตมหาลัยได้ดีพอสมควร แต่เธอก็ไม่ลืมสิ่งที่บาสเตียนคอยบอกอยู่ตลอด ตัวตนของเธอห้ามให้ใครรู้ว่ามีความสัมพันธ์อะไรเกี่ยวข้องกับพ่อแม่บุญธรรม

ฟางข้าวไม่ได้อยู่บ้านหลังเดิมแล้ว ที่บ้านหลังนั้นมีแค่เกดและน้อง ๆ อีกสองคนเพราะค่อนข้างห่างกับมหาลัย บาสเตียนจึงให้ฟางข้างย้ายมาอยู่ที่หอในแทน หอในที่อยู่ติดกับมหาลัยสะดวกสบายต่อการเดินทาง

เริ่มเรียนวันแรกฟางข้าวทำอะไรไม่ถูก เธอยืนติดอยู่กับประตูห้องเรียนแล้วกวาดสายตามองหาที่นั่ง

แต่แล้วสายตาก็ดันไปสะดุดอยู่กับร่างของใครบางคน เธอคนนั้นหน้าตาจิ้มลิ้ม ดูตัวเล็กน่าถนุถนอม ฟางข้าวไม่รอช้าเดินเข้าไปหาก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงที่เก้าอี้ตัวว่าง

“สวัสดี~ เราฟางข้าวนะ เธอชื่ออะไรเหรอ” ฟางข้าวถามด้วยน้ำเสียงสดใส พร้อมกับวางกระเป๋าสะพายข้างตนเองลงบนโต๊ะเรียน

“เรากอหญ้า ยินดีที่ได้รู้จักนะฟางข้าว” กอหญ้าตอบแล้วยิ้มบางกลับ

“หรือจะเรียกเราว่าข้าวเฉย ๆ ก็ได้นะ^^”

“โอเค”

“เราเป็นเพื่อนกันได้ใช่ไหม ข้าวไปทักใครไม่มีใครอยากคุยด้วยเท่าไหร่เลย” ฟางข้าวเอ่ยออกมาพร้อมทำสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย

กว่าจะกล้าเข้ามาทักกอหญ้า ก่อนเปิดเรียนหนึ่งสัปดาห์เธอทักหาเพื่อนหลายคนแล้ว ฟางข้าวอยากมีเพื่อนก่อนเข้าเรียนแต่ก็ไม่มีใครอยากจะรู้จักเธอเท่าไหร่ คงเพราะโปรไฟล์ไม่ได้ดูหรูไฮโซเหมือนคนอื่น แต่ละคนก็มีแต่คนไฮโซลูกคนรวยกันทั้งนั้น

“เป็นได้สิ แล้วทำไมไม่มีใครอยากคุยด้วยล่ะ ข้าวออกจะเป็นกันเอง” คนข้างกายทำสีหน้าสงสัย

“จนมั้ง ช่างเถอะ อย่าไปสนใจเลย”

“งั้นก็เข้ากันได้ดีเลยสิ เราเองก็จนเหมือนกัน”

“ไปได้สวยเลยแบบนี้” ฟางข้าวตอบออกมาแล้วยิ้มแฉ่ง

“ข้าวพักอยู่ที่ไหนเหรอ” กอหญ้าชวนคนข้างกายคุย

“หอในอ่ะ ไม่มีตังค์เช่าเขา” เธอตอบพลางทำสีหน้าเศร้า

อีกหนึ่งเหตุผลมันก็คือคำสั่งของบาสเตียนเนื่องจากหอในมีกฎ ทำให้คุมการออกนอกลู่นอกทางได้ดี อีกอย่างฟางข้าวจะใช้เงินของพ่อแม่บุญธรรมแค่ที่จำเป็นเท่านั้น อันไหนประหยัดได้ก็ประหยัด

“หอในต้องกลับให้ตรงเวลารึเปล่า”

“ไม่เสมอไปนะ แต่กฎยิบย่อยก็เยอะพอสมควร” ฟางข้าวตอบแล้วยกแขนขึ้นเท้าคาง

“ถ้าไม่ติดอะไรคืนนี้ไปเที่ยวด้วยกันไหมเพื่อนเราชวนอ่ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะ เพื่อนเรามีแต่ผู้หญิงทั้งหมดเลย”

“ไปได้ใช่มั้ย ข้าวอยากลองไปบ้าง” เธอตอบออกมาด้วยความตื่นเต้น ทั้งชีวิตอยู่ต่างจังหวัดมาตลอดพึ่งย้ายมาอยู่กรุงเทพตอน 16 หมาด ๆ ยังไม่เคยไปสถานที่บันเทิงเลยสักครั้ง แต่เธอก็แอบคิดมากเรื่องอายุของตนเอง “ข้าวว่าเราแลกคอนแทคกันไว้ดีมั้ย”

“ได้สิ” กอหญ้าพยักหน้าตอบแล้วทั้งสองก็แลกคอนเเทคกันเอาไว้

“คืนนี้กอหญ้าจะทักหาข้าวใช่ไหม”

“ใช่ จะทักไปหา ถ้ามาไม่ถูกไปรับได้นะ”

“ดีลแล้วนะ~ คืนนี้ไปสนุกกัน” ฟางข้าวตอบด้วยความตื่นเต้น

ชีวิตของเธออยู่ในกรอบเกินไป บางทีการได้ลองไปปลดปล่อยอะไรบ้างก็คงจะมีความสุขขึ้นมากว่านี้ อีกอย่างกลุ่มเดิมที่เคยเรียนตอนมัธยมปลายต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปหมดแล้ว

เจซซี่กลับรัสเซีย ไข่มุกเรียนต่อต่างประเทศ ส่วนบัวตองกลับต่างจังหวัด ทำให้ฟางข้าวเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ยังเรียนอยู่ในกรุงเทพ ฯ

ตกดึก ร้าน Location

พอถึงเวลานัดสองสาวก็พากันออกมาเที่ยวต้อนรับการเปิดเทอมใหญ่ ฟางข้าวและเพื่อนใหม่อย่างกอหญ้ามาพร้อมกันเนื่องจากเรียนเสร็จทีหลัง

ส่วนพวกสามสาวปีสองก็ไปนั่งจองโต๊ะกันไว้รอแล้ว โดยมาพร้อมกับเมษาด้วยรถส่วนตัว ก่อนจะมากอหญ้าก็ได้บอกเพื่อนของเธอไว้ก่อนแล้วว่า วันนี้จะมีเพื่อนใหม่มาแนะนำซึ่งทุกคนก็ไม่ติดอะไรและต่างรอต้อนรับเป็นอย่างดี

“เฮ้! กอหญ้า” สองสาวแต่งกายค่อนข้างมิดชิดเดินฝ่าฝูงชนที่ออกมาล่าในยามคํ่าคืนจนมาเกือบถึงโต๊ะ

แล้วในตอนนั้นเองเสียงของควีนก็ร้องขึ้นมาดังมาก แต่ด้วยความที่ไม่ได้ยืนอยู่ไกลกันจึงทำให้กอหญ้าได้ยิน

“โทษทีนะ รถติดมากเลยอ่ะ” กอหญ้าบอกกับกลุ่มเพื่อนที่นั่งประจำที่ของใครของมันเรียบร้อย พร้อมกับเหลือที่นั่งให้เธอและฟางข้าวไว้คนละที่

“ไม่เป็นไร มานั่งเร็วจะได้ชนแก้วกันหน่อย แล้วนั้นฟางข้าวใช่มั้ย” นินิวถามแล้วมองไปที่ฟางข้าวที่ตอนนี้ยืนโบกมือยิ้มทักทายเพื่อน ๆ ของกอหญ้า

“อื้อใช่ ฟางข้าวนี้เพื่อนของเราเอง คนนี้ชื่อนินิว คนนี้เมษาส่วนคนนี้ควีน ทั้งสามคนนี้อยู่ปีสอง”

“สวัสดีค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะพี่ ๆ ^^”

“เป็นกันเองได้เลยนะ แทนตัวกับพวกเราแบบเพื่อนก็ได้ ไม่อยากแก่อ่ะ” เมษาเอ่ยออกมาติดตลกพร้อมกับยิ้มเขินแก้เก้อ

“หือ ไม่ดีกว่าค่ะ ข้าวเกรงใจเรียกพวกพี่”

“งั้นก็ตามใจเราก็แล้วกัน แต่วันนี้เมาให้สุดเลยนะ”

“ได้ค่ะพี่เมษา” เหล่าสาว ๆ ทักทายกันพอหอมปากหอมคอก็เริ่มรินเครื่องดื่มเทใส่แก้ว

จากนั้นก็ยกแก้วชนกันพร้อมกับบทสนทนาตามประสาผู้หญิง ซึ่งฟางข้าวเองก็เข้ากับพวกเพื่อนของกอหญ้าได้ดีเพราะเธอเป็นคนค่อนข้างเฟรนลี่และเข้ากับคนอื่นได้ง่ายพอสมควร

โซน VIP ชั้นสอง…

สายตาคมกริบซ่อนไปด้วยความคิดมากมายเหลือบมองไปยังโซนชั้นหนึ่ง ปลายนิ้วแกร่งของเขาเคาะลงบนแก้วเครื่องดื่ม ใบหน้าของสาวน้อยนมโตยังอยู่ในการมองของชายหนุ่มอยู่ตลอด

เคเลนไม่อาจละสายตาจากเธอได้เลย มันมีอะไรบางอย่างที่เข้าตาเขาอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งโตเธอก็ยิ่งสวย

แต่แล้วคิ้วหนาของเขาก็ต้องขมวดเมื่อมองไปที่เพื่อนของเธอ ใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นคล้ายกับคนที่เป็นต้นเหตุทำให้เพื่อนของเขาเป็นหมามาเกือบปี มันคล้ายมากราวกับคนคนเดียวกันเลยก็ว่าได้

“ไคโร…” ริมฝีปากหยักเอ่ยออกมาโดยที่สายตายังเพ่งมองอย่างถี่ถ้วน

“อะไร”

“คนนั้นใช่ผู้หญิงที่ชื่อกอหญ้า แฟนเก่าไอ้แบดซ์รึเปล่า” พอเคเลนพูดแบบนั้นออกมา ไคโรจึงมองไปตามสายตาของเพื่อน หยุดมองที่ใบหน้าของกอหญ้าสัญชาตญาณบอกว่าใช่ แต่เธอคนนั้นตายไปแล้ว

“อยากรู้ก็ลองถ่ายรูปไปถามมันดู”

“นั่นหน่ะสิ ควรจะทำแบบนั้น” เคเลนตอบแล้ววางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะ

ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือของตนเองขึ้นมาแล้วกดถ่ายรูปกอหญ้าพร้อมกับติดใบหน้าของฟางข้าวมาด้วย จากนั้นก็กดส่งเข้าไปในแชทกลุ่ม

หลังส่งรูปภาพลงกลุ่มดวงตาคมก็จ้องมองไปที่ฟางข้าวทุกการเคลื่อนไหว ถึงแม้เธอจะแต่งตัวมิดชิดแต่เคเลนก็ไม่ชอบอยู่ดีที่เธอมาสถานที่แบบนี้ ชายหนุ่มคิดก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ

โตเป็นสาวขนาดนี้เขากลัวเหลือเกินว่าความบริสุทธิ์ของฟางข้าวจะถูกคนอื่นพรากไป เพราะเขาต้องเป็น ‘คนแรก’ และ ‘คนเดียว’ ที่ได้ครอบครองเธอ

ในหัวคิดใจก็ร้อนรุ่ม จนคืนนี้คงต้องทำอะไรสักอย่าง…

_________________________________________

อิพี่คือตามยัยน้องไปทุกที่จริง ๆ เงาติดตามเว่อร์

ว่าแต่นางคิดอะไรแผลง ๆ ของนางอีกละนั่นน่ะ

📌กดใจ+คอมเมนท์+เพิ่มลงคลัง📌

ทุกคนตามไปอ่านเรื่องของกอหญ้ากับพี่แบดซ์ได้นะคะ 👉🏻BAD ENGINEER ถ่านไฟเก่าวิศวะ 🖤