LOGINShare
Prologue
Last Updated:
2026-01-06 13:30:54ณ ลานกิจกรรมข้างตึกคณะวิศวะโยธา
เสียงพูดคุยและหัวเราะดังระงมไปทั่วบริเวณ เฟรชชี่ปีหนึ่งในชุดนักศึกษาสะอาดตากำลังเดินขวักไขว่ บ้างถือกระดาษล่าลายเซ็นรุ่นพี่แน่นมือ บ้างวิ่งวุ่นถามชื่อถามสาขาอย่างตื่นเต้นราวกับเล่นเกมล่าสมบัติ
ทัชชา เด็กสาวร่างบาง ผมยาวสลวยตามสไตล์คนชอบไว้ผมยาวแต่ไม่รวบมัด เธอยืนมองรอบบริเวณพลางถอนหายใจเบาๆ ในมือมีแผ่นกระดาษที่มีรายชื่อสายรหัสอยู่สามชื่อ แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่เจอใครสักคน
“ให้ตายสิ พี่รหัสชื่ออะไรนะ อ่า…พี่คิม ส่วนป้ารหัสชื่อพี่กรีน แล้วก็ปู่รหัสชื่อ…พี่ไทเกอร์” เธอพึมพำพลางกวาดสายตาหาคนในรายชื่อ
เสียงรุ่นพี่ถือโทรโข่งตะโกนอยู่ตรงกลางลาน
“เฟรชชี่คนไหนยังหาพี่รหัสไม่เจอ รีบเลยนะครับ อีกสิบห้านาทีจะปิดกิจกรรมแล้ว!”
“สิบห้านาทีเหรอ!” ทัชชาแทบจะร้องออกมา เธอรีบเดินแทรกฝูงคนไปเรื่อยๆ คอยถามรุ่นพี่ที่ผ่านมาทีละคน “พี่คะ รู้จักพี่คิมไหมคะ วิศวะโยธาปีสามค่ะ”
บางคนส่ายหน้า บางคนหัวเราะแล้วบอกว่า “เยอะไปหมดน้อง ต้องระบุหน่อยว่าคิมไหน”
จนกระทั่งเธอมาหยุดตรงโต๊ะน้ำดื่ม มีรุ่นพี่กลุ่มหนึ่งนั่งคุยกันอยู่ หนึ่งในนั้นเงยหน้ามาแล้วพูดขึ้นอย่างขำๆ
“คิมไหนวะ? อย่าบอกนะว่าหาคิมรหัส 417”
ทัชชาชะงัก ก่อนจะเผยรอยยิ้มบางๆ อย่างมีหวังขึ้น
“ใช่ค่ะ! ใช่เลย! พี่รู้จักเหรอคะ?”
รุ่นพี่คนนั้นหัวเราะพลางโบกมือ
“เจ้านั่นอยู่แถวซุ้มโยธานู่น เดินตรงไปอีกหน่อย เจอพี่ตัวสูงๆ ผิวขาวๆ หน้านิ่งๆ นั่นแหละ แต่ถ้าจะหาป้ารหัสนะ เตรียมใจไว้เลย ยากกว่าอีก”
“ยากกว่า?” ทัชชาขมวดคิ้ว
“พี่กรีนน่ะ ไม่ค่อยออกงานกิจกรรมเท่าไร เห็นว่าติดโปรเจกต์อยู่ในห้องควบกับเพื่อน ถ้าน้องอยากเจอจริงๆ คงต้องไปดักตอนพี่กรีนมาเซ็นชื่อรับน้องแหละ” รุ่นพี่พนักหน้าให้เบาๆ “ส่วนปู่รหัส ถ้าเจอที่ไหนถือว่ามีบุญ เพราะพี่เสือแกไม่ค่อยมาเพ่นพ่านแถวนี้หรอก แกอยู่กับกลุ่มสามเทพเจ้านู่นแหละ”
“อะไรนะคะ กลุ่มสามเทพเจ้า?”
“ใช่ แต่เดี๋ยวก็เจอ พี่เขาคงชอบแหละ หลานรหัสน่ารักขนาดนี้”
ทัชชาพยักหน้าขอบคุณ ก่อนจะวิ่งออกไปทางที่รุ่นพี่บอก ท่ามกลางเสียงเพลงเชียร์และเสียงหัวเราะของเพื่อนร่วมรุ่น เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอยู่ในภารกิจลับอะไรบางอย่าง ภารกิจตามหาพี่รหัส ป้ารหัสและปู่รหัสแห่งคณะวิศวะโยธา ที่ดูจะโหดกว่าการสอบคณิตพื้นฐานเสียอีก
ร่างเล็กเดินฝ่าฝูงคนมาจนหยุดอยู่หน้าโต๊ะหินอ่อนใต้ต้นจามจุรีใหญ่ เสียงพูดคุยหัวเราะของกลุ่มรุ่นพี่ดังแว่วมาแต่ไกล กลิ่นกาแฟดำและบุหรี่จางๆ ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศอย่างที่มักพบในโซนของพวกปีโต
ที่โต๊ะนั้น มีผู้ชายกลุ่มหนึ่งนั่งเอนหลังสบายๆ อยู่ด้วยกัน
“มาหาใครจ๊ะคนสวย” หนึ่งในรุ่นพี่เอ่ยถามอย่างยิ้มๆ
“มาหาพี่คิมกับพี่กรีนแล้วก็พี่ไทเกอร์ค่ะ”
“พี่คิม สี่หนึ่งเจ็ดครับ”
“เย่! ในที่สุดก็เจอ” เธอกระโดดดีใจแล้วยื่นสมุดให้รุ่นพี่ “ทัชชา ปีหนึ่งวิศวะโยธาค่ะ รับหนูเป็นน้องรหัสด้วยนะคะ”
“หึหึ ครับ พี่รับน้องเป็นน้องรหัส” พี่คิมเซ็นชื่อตัวเองลงในสมุด
“พี่คิมคะ พอจะรู้จักพี่ไทเกอร์ไหมคะ”
“อ๋อ เดี๋ยวพี่เขาก็มาแล้วล่ะ รออีกแป๊บ”
ทัชชาพยักหน้ารับรู้ แล้วนั่งรอปู่รหัสแป๊บหนึ่ง ไม่นานก็มีร่างสูงของใครบางคนเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ
แล้วเสียงพี่คิมก็ดังขึ้น
“น้อง ปู่รหัสมาแล้ว พี่ไทเกอร์”
ทัชชาเงยหน้าขึ้นมองตั้งแต่ปลายเท้าของคนตรงหน้าจนสายตาเธอสบประสานกับเขา
“พี่…ทะ ไทเกอร์”
‘อย่าเกร็งสิคะคนสวย เดี๋ยวจะเจ็บนะ’
‘นมกลมสวยจัง พี่เลียหัวนมได้ไหมคะ’
‘ตรงนั้นของหนู…แฉะหมดแล้วนะคะ’
‘หนูออนท็อปให้พี่หน่อยค่ะ’
‘อ๊า…เสียวฉิบหาย!’
ในใจเธอร้องเชี่ยดังมาก ผู้ชายที่เธอเคยวันไนต์สแตนด์ด้วยยืนอยู่ตรงหน้า ภาพคืนนั้นผุดขึ้นราวกับดอกเห็ด ร่างเล็กลุกยืนก่อนที่เท้าเรียวจะก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัวกระทั่งเธอได้สติก็ตอนที่ฝ่ามือหนาคว้าจับแขนไว้แน่น
“ถ้าถอยไปอีกก้าว หนูจะตกร่องน้ำแล้วนะคะ…คนสวย”
“พะ พี่ไทเกอร์”
Latest chapter
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก ตอนพิเศษ 2 จบ
ตอนพิเศษ 2 จบรถจอดสนิทตรงลานเล่นน้ำ เสียงเพลงสงกรานต์ดังคลอคลื่นผู้คนที่เดินสวนกันไปมา บรรยากาศคึกคักแต่ไม่วุ่นวายเกินไป แดดบ่ายสะท้อนหยดน้ำที่ลอยในอากาศเป็นประกายระยิบทัชชาเดินอยู่ข้างไทเกอร์ตลอด มือหนึ่งถือปืนฉีดน้ำ อีกมือเกาะแขนเขาไว้หลวมๆ เหมือนเผลอทำโดยไม่รู้ตัวไทเกอร์ก้มมองแล้วก็ยิ้ม เขาไม่ได้พูดอะไร แค่ปล่อยให้เธอเกาะแบบนั้น ไม่นานนัก กลุ่มสาวสองสามคนเดินเข้ามาใกล้ หนึ่งในนั้นถือกระป๋องแป้งดินสอพอง ยิ้มสดใส“พี่คะ ขอปะแป้งหน่อยได้ไหมคะ” เสียงใสเอ่ยถาม พร้อมยื่นมือมาทางไทเกอร์ไทเกอร์ชะงักไปนิดเดียว ก่อนจะหันไปมองทัชชาโดยอัตโนมัติ ทัชชาเองก็หยุดเดินทันที เธอไม่ได้ทำหน้าดุ ไม่ได้พูดแรง แค่ขยับเข้าไปยืนใกล้เขามากขึ้นอีกนิด แล้วเอียงศีรษะมองด้วยสายตานิ่งๆ“เอ่อ…” สาวคนนั้นเริ่มชะงักเมื่อเห็นท่าทีทัชชายกมือขึ้นแตะแก้มไทเกอร์เบาๆ เหมือนเช็กอะไรบางอย่าง ก่อนจะยิ้มบางๆ อย่างสุภาพ“ขอโทษนะคะ วันนี้แก้มพี่เขามีเจ้าของแล้วค่ะ”คำพูดไม่ได้แข็ง แต่ชัดเจนพอจะทำให้คนฟังเข้าใจ ไทเกอร์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ พลางยกมือขึ้นโบกนิดๆ เป็นเชิงขอโทษ“โทษทีนะครับ”กลุ่มสาวหัวเราะเขินๆ ก่อนจะถอยออกไปอย่า
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษ 1เทศกาลสงกรานต์ทัชชายืนมัดผมอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำคอนโดฯไทเกอร์ เธอมัดผมจุกสองข้างและติดทานตะวันดอกใหญ่ไว้บนหัว“จริงจังขนาดนั้นเลยเหรอคะ” ไทเกอร์เดินมาหยุดอยู่หน้าห้องน้ำ กอดอกและพิงกรอบประตูมองแฟนสาวอย่างยิ้มๆ“นานๆ ได้เล่นน้ำวันสงกรานต์ ขอนิดหนึ่งนะคะ” เธอหันมามองเขา ก่อนจะเดินเข้ามาจุ๊บริมฝีปากหนาเบาๆ “พี่ก็รีบแต่งตัวสิคะ เดี๋ยวพวกพี่ซานพี่กรีนรอนานนะ”“พี่จะใส่เสื้อฮาวายทับเสื้อกร้ามกับกางเกงขาสั้น โอเคไหม”ทัชชาหันกลับมามองเขาอีกครั้ง พอเห็นว่าไทเกอร์ยืนนิ่งรอคำตอบอยู่ เธอก็ก้าวเข้าไปประชิดร่างสูงก่อนจะยกมือแตะปกเสื้อฮาวายที่เขายังไม่ได้ใส่ด้วยสีหน้าเหมือนกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง“ใส่ได้ค่ะ…หล่ออยู่แล้วนี่นา”เธอพูดเสียงเบา แต่ต่อให้พูดชมยังไง แววตากลับมีความกังวลบางอย่างซ่อนอยู่ไทเกอร์เลิกคิ้วขึ้นนิดๆ“ทำหน้าแบบนั้น ทำไมคะ หึง?”ทัชชาเชิดหน้าหน่อยๆ แล้วทำเป็นปัดผมตัวเอง“ไม่ได้หึงสักหน่อยค่ะ แค่…” เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาเต็มๆ “พี่ห้ามให้ผู้หญิงคนอื่นปะแป้งแก้มพี่นะคะ”ไทเกอร์เบิกตาน้อยๆ ด้วยความขำ“หืม? ออกคำสั่งเหรอ”“ใช่ค่ะ ออกคำสั่ง” เธอพูดเสี
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 50 THE END
บทที่ 50 THE ENDหลังจากเก็บโต๊ะกันเสร็จ ไทเกอร์ก็พาทัชชาเดินออกมาที่สวนหลังบ้าน สนามหญ้ากว้างที่เต็มไปด้วยต้นลีลาวดีและแสงแดดอุ่นๆ ของบ่ายวันเสาร์ เสียงลมพัดเอื่อยทำให้บรรยากาศดูผ่อนคลายขึ้นเรื่อยๆทัชชาเดินตามเขาอย่างเงียบๆ ใจยังเต้นแรงแต่เป็นจังหวะที่เต็มไปด้วยความสุขมากกว่าเดิม หลายครั้งที่เธอหันไปมองหน้าต่างบ้านหลังนั้น เห็นแม่ไทเกอร์มองตามมาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ราวกับฝากลูกชายไว้กับเธออย่างเต็มใจไทเกอร์หยุดเดินตรงศาลาไม้เล็กๆ กลางสวน ก่อนหันมาหาเธอ“เป็นไงคะ ผ่านด่านพ่อแม่พี่แล้วไหม”ทัชชาหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ“ผ่านแบบไม่ต้องแก้ตัวเลยค่ะ คุณพ่อคุณแม่พี่น่ารักมาก”“ก็บอกแล้วไง” เขายื่นมือมาดึงเอวเธอเข้าหาตัว ก่อนโน้มใบหน้าลงมาใกล้“น่ารักพอๆ กับแฟนพี่นั่นแหละ”“พี่ไทเกอร์!” เธอตีไหล่เขาเบาๆ หน้าแดงจัด แต่มุมปากก็ยกยิ้มไม่หยุดไทเกอร์หัวเราะในลำคอ ก่อนรั้งเธอให้นั่งข้างๆ บนเก้าอี้ไม้ยาวเสียงสายน้ำจากบ่อเลี้ยงปลาข้างศาลาดังคลอตามธรรมชาติ เขาเอนหลังพิงเสา มองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนจนทัชชาต้องใจสั่น“ตั้งแต่คบกันมา…” เขาพูดเสียงเบาแต่ชัด “พี่ไม่เคยพาใครเข้ามาพบพ่อแม่เลยนะคะ นอกจากเรา”ทัช
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 49 สัญญา
บทที่ 49 สัญญาเขาและเธอคบกันมาในฐานะแฟนได้ราวสองเดือนแล้ว ช่วงเวลาที่เหมือนจะสั้น แต่กลับเต็มไปด้วยความผูกพันที่ลึกขึ้นทุกวัน และในวันหยุดสัปดาห์นี้ ไทเกอร์ก็ถือโอกาสพาทัชชาออกมาเดินเล่นที่ห้างด้วยกันแบบสบายๆ“อยากกินอะไรไหมคะ เดี๋ยวพี่พาไป” ไทเกอร์ถามพลางจับมือเธอไม่ปล่อยทัชชาหันมามองเขาอย่างเป็นห่วง“วันนี้พี่พาชามาซื้อของทั้งที ชาต้องเป็นฝ่ายถามมากกว่านะคะ ว่าพี่อยากกลับไปพักไหม ชาเห็นพี่ทำงานทั้งคืนเลย กลัวพี่พักผ่อนไม่พอ”“สบายมากค่ะ” เขายิ้มบางๆ “ช่วงใกล้จบก็แบบนี้แหละ งานเยอะหน่อย แล้วพี่ก็มีงานที่บริษัทพ่อแม่รออยู่ด้วย ค่อยๆ ทำไป เดี๋ยวก็เสร็จ”ทัชชาพยักหน้าเบาๆ“ดีจังค่ะ พ่อชาก็บอกไว้เหมือนกันว่า ถ้าเรียนจบจะให้ชาเข้าไปช่วยงานที่บริษัท”ไทเกอร์ชะงักเล็กน้อย ก่อนหันมามองหน้าเธออย่างจริงจังขึ้น“ว่าไป…พี่ยังไม่ได้พาชาไปเจอพ่อแม่เลยนะ เราอยากไปไหม”ทัชชาหลุบตาลงนิดหนึ่ง ความกังวลแผ่ซ่านออกมาอย่างชัดเจน“จะดีเหรอคะ พ่อแม่พี่ไทเกอร์จะรับชาไหม คือ…ชากลัวนิดหน่อยค่ะ”ไทเกอร์จับมือเธอแน่นขึ้นอย่างให้ความมั่นใจ“ทำไมจะรับไม่ได้ล่ะคะ พ่อแม่พี่ใจดีมากนะ”เธอสูดหายใจเบาๆ ก่อนส่งยิ้มกล
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 48 ออกตัว
บทที่ 48 ออกตัวหลายสัปดาห์ต่อมาทัชชานั่งอ่านหนังสืออยู่กับเพื่อนที่ประจำในช่วงบ่ายระหว่างรอเข้าเรียนอีกหนึ่งคลาส เธอพลิกหน้ากระดาษไปเรื่อยๆ จนกระทั่งรู้สึกเหมือนมีคนมายืนอยู่ด้านหลัง แล้วเงาของเขาก็ทอดลงมา รอยยิ้มหวานปรากฏขึ้นบนใบหน้าเธอทันที“ทำอะไรอยู่เหรอคะคนดี” ไทเกอร์โน้มตัวลงกระซิบเสียงพร่าข้างหู แล้ววางกล่องโดนัทกับน้ำหวานลงบนโต๊ะ“กำลังอ่านหนังสือค่ะ แต่ตอนนี้ไม่มีสมาธิแล้ว”“ทำไมล่ะคะ?” เขานั่งลงบนม้านั่งตัวเดียวกับเธอ“ก็ขนมมันล่อตาล่อใจ”“งั้นกินเยอะๆ นะคะ แบ่งกันกินนะครับ” ไทเกอร์เงยหน้าบอกเพื่อนของทัชชาแบ่งโดนัทไปกิน “ส่วนเราก็กินเยอะๆ นะ เดี๋ยวแก้มหาย” ไม่ว่าเปล่า เขายังยกมือขึ้นมาลูบแก้มเธอด้วยความมันเขี้ยวอีกเพื่อนของทัชชาที่คอยสังเกตอยู่เงียบๆ หลุดหัวเราะคิกทันทีเมื่อเห็นไทเกอร์ทั้งหวง ทั้งอ้อน ทั้งเอาใจแฟนแบบไม่สนใจสายตาคนรอบข้างเลยแม้แต่น้อยทัชชาที่โดนลูบแก้มจนหน้าแดงจัด รีบตีหลังมือเขาเบาๆ“พี่ไทเกอร์… คนมองอยู่ค่ะ”“ก็ให้เขามองไปสิคะ” เขาตอบหน้าตาย ก่อนยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกจนปลายจมูกแทบชนแก้มเธอ “แฟนพี่ทั้งคน พี่ไม่อายหรอก”คำพูดนั้นทำเอาเพื่อนทัชชาตาโต“โอ้โ
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 47 สถานะมีแฟนแล้ว
บทที่ 47 สถานะมีแฟนแล้วเช้าวันต่อมาแสงเช้าอ่อนๆ รอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาแตะผิวเบาๆ ความอบอุ่นแรกที่ทัชชารับรู้ไม่ใช่จากแสงแดด แต่เป็นจากแขนหนักๆ ของไทเกอร์ที่กอดเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหนเธอกะพริบตาช้าๆ พลางสูดลมหายใจลึก กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกับกลิ่นกายของเขายังคงติดอยู่บนผ้าปูที่นอน และบนตัวเธอเอง เป็นกลิ่นที่ทำให้หัวใจเธอเต้นช้าลงอย่างประหลาด จนกลายเป็นความละมุนที่แผ่ซ่านไปทั่วอกไทเกอร์ยังไม่ตื่น ดวงหน้าคมสันซุกอยู่ข้างขมับของเธอ ลมหายใจสม่ำเสมอรดแก้มอุ่นๆ ของทัชชาอย่างแผ่วเบา มือใหญ่ที่พาดอยู่ตรงเอวค่อยๆ ขยับเล็กน้อย เหมือนคนละเมอหวงกอดทัชชาเหลือบมองเขาอย่างแผ่วใจ ภาพเขาเมื่อคืนแวบเข้ามา แต่เธอสลัดมันออกไปอย่างขวยเขินเช้านี้เธออยากจำแค่ความรู้สึกอ่อนโยนตรงหน้า ร่างบางขยับปลายนิ้วไล้หลังมือของเขาเบาๆ“พี่ไทเกอร์…” เสียงเธอแผ่วลงโดยไม่รู้ตัว เหมือนเสียงนั้นไปปลุกบางอย่างในตัวเขาไทเกอร์ขมวดคิวนิดๆ ก่อนจะเผยอเปลือกตาขึ้น แววตาคมที่ปกติแข็งกร้าวกลับดูอ่อนลงมากอย่างไม่น่าเชื่อเมื่อเห็นว่าเธอยังอยู่ตรงอ้อมแขน“ตื่นแล้วเหรอคนดี” เขาพึมพำเสียงทุ้มต่ำ ง่วงๆ ทั้งอบอุ่นอย่างน
You may also like
Bad Engineer พิษรักร้ายวิศวะหวงรัก
BlueSoda5.5K viewsMyDear วิศวะตัวร้าย NC18+
เรนเดียร์ B-525.9K viewsHOT FRIEND เพื่อนกันมันส์(ดีย์)เกิน
Ballamira49.6K viewsน้องสาวข้างบ้านคนนี้ เป็นคนโปรดของพี่วิศวะขี้หวง
มิลเลียนาห์9.4K viewsThe Deal ดิลลับ(ฉบับ)ร้าย
ฮวายอน265 viewsวิศวะรักเพื่อน (My Heart)
ใต้ทะเลลึก272 viewsBET ON LOVE : เดิมพันรัก
Babybow_558 viewsMy Honey ซูมี่จอมดื้อ
บัวน้อยลอยละล่อง728 views
