MasukShare
บทที่ 9 พี่จำได้
Tanggal publikasi:
2026-01-06 13:34:12บทที่ 9
พี่จำได้
“พี่เสือก็อย่าไปแกล้งน้องมันดิ เดี๋ยวน้องก็งอแงอยากกลับบ้านหรอก” กรีนพูดแทรกขึ้นท่ามกลางความกดดัน ก่อนที่ชายหนุ่มจะยิ้มกว้าง ยกมือขึ้นเหนือศีรษะ
“โอเค พี่ไม่แกล้งแล้วก็ได้”
“นั่นไง เห็นไหมว่าไอ้พี่เสือมันชอบแกล้ง ตอนพี่เป็นน้องรหัสมันนะ พามาเลี้ยงต้อนรับก็แกล้งพี่แบบนี้”
“ดีๆ ไอ้กรีน เอาใหญ่นะเรา” ไทเกอร์ตำหนิน้องรหัสตัวเองอย่างขำๆ “แต่พี่ไม่ใจร้ายนะคะ น้องทัชชาวางใจได้”
“ค่ะ”
เสียงหัวเราะของรุ่นพี่รอบโต๊ะช่วยคลายบรรยากาศตึงเครียดลงได้บ้าง ทว่าทัชชากลับรู้สึกได้ว่ารอยยิ้มของไทเกอร์ยังไม่จางไปจริงๆ เขายังคงมองเธออยู่เป็นระยะ เหมือนจะจับสังเกตทุกอาการ ทั้งตอนที่เธอยกแก้วน้ำดื่ม ทั้งตอนที่หลุบตาหนี
พี่กรีนยังคงคุยกับพี่ๆ เสียงดังขรม ส่วนพี่ไต้ฝุ่นกับพี่ซานก็เริ่มแหย่กันเรื่องเก่าๆ ทำให้โต๊ะเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ แต่ทัชชากลับเริ่มรู้สึกว่าหัวตัวเองหนักขึ้นทุกที เสียงรอบข้างเหมือนห่างออกไปเป็นระยะๆ
“เป็นยังไงบ้างชา เมาหรือยัง” พี่กรีนถามพลางหันมามอง
“นิดหน่อยค่ะ…” เธอยิ้มจางๆ “แต่ยังไม่อยากกลับ”
“อู้ว… เด็กดีของพี่” คิมแซวขึ้นเสียงดัง
“นั่นน้องรหัสมึงไอ้คิม” ไทเกอร์พูดขึ้นเรียบๆ แต่แฝงด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูจริงจังมากกว่าเล่น
คิมหัวเราะกลบเกลื่อน
“โธ่พี่เสือ ก็น้องมันน่ารัก จะไม่ให้พูดได้ยังไง”
ทัชชารีบหลบสายตาอีกครั้ง รู้สึกหน้าร้อนขึ้นกว่าเดิม ไม่รู้ว่าเพราะเหล้าหรือเพราะคนตรงหน้า แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนหัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่ได้ยินเสียงเขา
“น้องชา” เสียงทุ้มต่ำเรียกชื่อเธออีกครั้ง
เธอเงยหน้าขึ้นโดยไม่ทันคิด
“คะ?”
“กินกับแกล้มหน่อย เดี๋ยวเมาแย่” เขาผลักจานของกินเล่นมาตรงหน้า พร้อมรอยยิ้มบางที่ดูไม่เย็นชาเท่าปกติ “พี่ไม่อยากให้กลับไปเวียนหัวทีหลัง”
“ขอบคุณค่ะ” เธอตอบเบาๆ ก่อนจะคีบของกินเข้าปากตามคำแนะนำ
“ดีมาก” เขาพูดเบาแทบไม่ถึงหู แต่เธอกลับได้ยินชัดเจน
ระหว่างนั้นพี่ๆ คนอื่นยังคงพูดคุยสนุกสนาน เสียงเพลงในร้านดังกลบทุกอย่าง แต่สำหรับทัชชาแล้ว เวลาราวกับหยุดหมุนอยู่ตรงช่วงที่ไทเกอร์เอนตัวพิงเก้าอี้ ดวงตาคมทอดมองเธอเงียบๆ อีกครั้ง นิ่ง ลึก และแฝงความหมายบางอย่างที่ยากจะคาดเดา
เธอหันหน้าหนี สูดหายใจเข้าลึก พยายามไม่คิดอะไร แต่หัวใจกลับเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ
เสียงหัวเราะและกลิ่นแอลกอฮอล์เริ่มอบอวลไปทั่วโต๊ะ เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงแล้ว แก้วเหล้าที่เคยเต็มกลับพร่องลงเรื่อยๆ จนก้อนน้ำแข็งในเหยือกละลายเกือบหมด
ทัชชานั่งยิ้มตาหยี แก้มขึ้นสีแดงเรื่ออย่างเห็นได้ชัด เธอยังพยายามคีบกับแกล้มเข้าปากเป็นระยะ แต่ก็หัวเราะง่ายขึ้นกว่าตอนแรกทุกที
“เอ้าๆ เห็นน้องชาเริ่มคอแข็งแล้วนะ” ซานพูดพลางหัวเราะ “งั้นพี่ว่าพี่ควรเล่าเรื่องของพี่เสือให้ฟังหน่อยละมั้ง จะได้รู้จักปู่รหัสตัวเองมากขึ้น”
“เฮ้ย อย่าเลยซาน” ไทเกอร์พูดเสียงขรึม แต่แววตาเริ่มขำ “ไม่จำเป็นต้องใส่ไฟกูขนาดนั้นก็ได้”
“ใส่ไฟอะไรกัน กูพูดแต่เรื่องจริง” ซานหันมายักคิ้วให้ทัชชา “น้องชารู้ไหม สมัยพี่เสืออยู่ปีสามนะ เป็นขวัญใจสาวทั้งคณะเลย เดินผ่านทีไหนเสียงกรี๊ดสนั่นราวกับไอดอลเกาหลี”
“จริงเหรอคะ” ทัชชาเผลอถามออกไป พร้อมรอยยิ้มขำๆ
“จริงสิ” คิมรีบเสริม “ตอนนั้นมีเด็กปีหนึ่งมารอหน้าห้องทุกวัน แอบเอาขนมมาฝาก แต่พี่เสือเขา…” เขาชี้ไปทางไทเกอร์ “เฉยมาก! ทำหน้านิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่หนุ่มวิศวะอิจฉากันทั้งคณะ”
“ก็ไม่ได้อยากให้ใครมองว่าสำออย” ไทเกอร์ตอบเรียบๆ ยกแก้วขึ้นจิบเบาๆ
“สำออยอะไรเล่า! นั่นเขาเรียกว่าคนหล่อเล่นตัว” ซานพูดพลางหัวเราะเสียงดัง “แล้วรู้ไหม ทำไมถึงเรียกไอ้เสือ”
“เพราะชื่อเล่นไงคะ” ทัชชาตอบเบาๆ
“ไม่ใช่แค่นั้น!” ซานชี้นิ้วขึ้นยกใหญ่ “เพราะมันนิ่งๆ เหมือนเสือรอเหยื่อยังไงล่ะ พอได้จังหวะก็พุ่งทันที ไม่มีพลาด!”
“ไอ้ซาน…” ไทเกอร์พูดลากเสียงต่ำ แต่รอยยิ้มมุมปากกลับผุดขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
“โอ๊ยๆ กูพูดเล่นน่า! จะทำหน้าน่ากลัวใส่กูทำไม” ซานหัวเราะพลางยกมือบังหน้า “แต่เอาจริงๆ นะน้องชา ถ้าไอ้เสือมันมองใครนานๆ ล่ะก็ ระวังไว้เถอะ”
คำพูดนั้นทำให้ทัชชาชะงักไปนิด ก่อนจะหัวเราะแห้งๆ
“แหย่กันเก่งจริงๆ เลยนะพี่ๆ”
“ก็พี่พูดตามจริง” ซานยังไม่ยอมวาง “ตอนนี้ดูสิ มันก็มองน้องอยู่เนี่ย เห็นไหม”
“พอเลยไอ้สัด” ไทเกอร์พูดเรียบ แต่เสียงต่ำลงกว่าปกติเล็กน้อย ขณะยกแก้วขึ้นกระดกอีกอึก
“หึๆ เออๆ ไม่แซวแล้วๆ” ซานยกมือยอมแพ้ แต่ก็ยังหัวเราะไม่หยุด
พี่กรีนที่นั่งฟังเงียบๆ ถึงกับส่ายหัว
“พวกพี่นี่เหมือนเด็กกันจริงๆ” ก่อนหันมาหาทัชชา “อย่าไปเชื่อเลยนะน้องชา พวกนี้ชอบขี้เล่นแหย่กันเป็นนิสัย”
“ไม่เป็นไรค่ะ” ทัชชายิ้มบาง แต่ใจกลับเต้นแรงอย่างประหลาด โดยเฉพาะเมื่อเธอเผลอเหลือบตาไปสบกับสายตาไทเกอร์ที่ยังคงมองมาอย่างนิ่งลึกเหมือนเดิม
เธอรีบหลุบตาลง ยกแก้วน้ำขึ้นดื่มแก้เก้อ ทั้งที่ในใจรู้ดีว่าแค่เหล้าไม่กี่แก้ว ไม่น่าทำให้เธอร้อนขนาดนี้เลย
“ชาขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ เดี๋ยวมา”
“ให้พี่ไปเป็นเพื่อนไหนน้องชา” พี่กรีนทำท่าจะลุกขึ้น แต่ทัชชากลับปฏิเสธ
“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวชามา ไปแป๊บเดียว” พูดจบเธอก็เดินออกไปจากโต๊ะ อีกอีกไม่นานไทเกอร์ก็ลุกขึ้น
“ไปไหนวะ?” ไต้ฝุ่นเอ่ยถาม
“ไปเยี่ยว ฝากไหม?”
“เออ ฝากด้วย”
“อืม” เขาครางรับในลำคอ แล้วเดินออกมา ทว่าไต้ฝุ่นกลับลุกเดินตามมากอดคอเขาไว้แน่น
“ไอ้ห่า รอหน่อยก็ไม่ได้”
“มึงหายหัวไปไหนมาไอ้ฝุ่น กูจะถามหลายทีละแต่ไม่มีโอกาสถาม ไอ้ซานแม่งก็พูดมาก”
“เออน่า กูมีธุระนิดหน่อย”
“ธุระส้นตีนไร ไม่ใช่ไปนอนกกกับเด็กนะ”
“มึงก็รู้จักกูดีเกิน แล้วมึงอะ กูเห็นมองน้องชาตาไม่กะพริบเลย อย่านะมึง นั่นหลานรหัส”
“เสือกรู้ดีกว่ากูไอ้ห่า หลบเลยกูจะเยี่ยว”
“เออๆ”
ต่างคนต่างไปทำธุระส่วนตัว ไต้ฝุ่นเสร็จก่อนจึงออกมารอข้างนอก
“กูไปรอที่โต๊ะนะ”
“เออ เสร็จแล้วเดี๋ยวตามไป” ไทเกอร์ตอบกับ เมื่อเสร็จแล้วเขาก็เดินออกมา ก่อนหยิบบุหรี่ออกมาจุดสูบ สายตาพลันมองเห็นทัชชาที่ยืนล้างมือและเอาน้ำลูบหน้าตัวเองอยู่ จึงเดินเข้าไปหา “ไหวไหม”
“พี่ไทเกอร์”
“ไหวไหมคะ จะกลับก่อนไหม?”
“ไหว เอ่อ…พี่จำชาได้ใช่ไหม”
“หึหึ พี่จำได้”
Bab terbaru
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก ตอนพิเศษ 2 จบ
ตอนพิเศษ 2 จบรถจอดสนิทตรงลานเล่นน้ำ เสียงเพลงสงกรานต์ดังคลอคลื่นผู้คนที่เดินสวนกันไปมา บรรยากาศคึกคักแต่ไม่วุ่นวายเกินไป แดดบ่ายสะท้อนหยดน้ำที่ลอยในอากาศเป็นประกายระยิบทัชชาเดินอยู่ข้างไทเกอร์ตลอด มือหนึ่งถือปืนฉีดน้ำ อีกมือเกาะแขนเขาไว้หลวมๆ เหมือนเผลอทำโดยไม่รู้ตัวไทเกอร์ก้มมองแล้วก็ยิ้ม เขาไม่ได้พูดอะไร แค่ปล่อยให้เธอเกาะแบบนั้น ไม่นานนัก กลุ่มสาวสองสามคนเดินเข้ามาใกล้ หนึ่งในนั้นถือกระป๋องแป้งดินสอพอง ยิ้มสดใส“พี่คะ ขอปะแป้งหน่อยได้ไหมคะ” เสียงใสเอ่ยถาม พร้อมยื่นมือมาทางไทเกอร์ไทเกอร์ชะงักไปนิดเดียว ก่อนจะหันไปมองทัชชาโดยอัตโนมัติ ทัชชาเองก็หยุดเดินทันที เธอไม่ได้ทำหน้าดุ ไม่ได้พูดแรง แค่ขยับเข้าไปยืนใกล้เขามากขึ้นอีกนิด แล้วเอียงศีรษะมองด้วยสายตานิ่งๆ“เอ่อ…” สาวคนนั้นเริ่มชะงักเมื่อเห็นท่าทีทัชชายกมือขึ้นแตะแก้มไทเกอร์เบาๆ เหมือนเช็กอะไรบางอย่าง ก่อนจะยิ้มบางๆ อย่างสุภาพ“ขอโทษนะคะ วันนี้แก้มพี่เขามีเจ้าของแล้วค่ะ”คำพูดไม่ได้แข็ง แต่ชัดเจนพอจะทำให้คนฟังเข้าใจ ไทเกอร์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ พลางยกมือขึ้นโบกนิดๆ เป็นเชิงขอโทษ“โทษทีนะครับ”กลุ่มสาวหัวเราะเขินๆ ก่อนจะถอยออกไปอย่า
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษ 1เทศกาลสงกรานต์ทัชชายืนมัดผมอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำคอนโดฯไทเกอร์ เธอมัดผมจุกสองข้างและติดทานตะวันดอกใหญ่ไว้บนหัว“จริงจังขนาดนั้นเลยเหรอคะ” ไทเกอร์เดินมาหยุดอยู่หน้าห้องน้ำ กอดอกและพิงกรอบประตูมองแฟนสาวอย่างยิ้มๆ“นานๆ ได้เล่นน้ำวันสงกรานต์ ขอนิดหนึ่งนะคะ” เธอหันมามองเขา ก่อนจะเดินเข้ามาจุ๊บริมฝีปากหนาเบาๆ “พี่ก็รีบแต่งตัวสิคะ เดี๋ยวพวกพี่ซานพี่กรีนรอนานนะ”“พี่จะใส่เสื้อฮาวายทับเสื้อกร้ามกับกางเกงขาสั้น โอเคไหม”ทัชชาหันกลับมามองเขาอีกครั้ง พอเห็นว่าไทเกอร์ยืนนิ่งรอคำตอบอยู่ เธอก็ก้าวเข้าไปประชิดร่างสูงก่อนจะยกมือแตะปกเสื้อฮาวายที่เขายังไม่ได้ใส่ด้วยสีหน้าเหมือนกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง“ใส่ได้ค่ะ…หล่ออยู่แล้วนี่นา”เธอพูดเสียงเบา แต่ต่อให้พูดชมยังไง แววตากลับมีความกังวลบางอย่างซ่อนอยู่ไทเกอร์เลิกคิ้วขึ้นนิดๆ“ทำหน้าแบบนั้น ทำไมคะ หึง?”ทัชชาเชิดหน้าหน่อยๆ แล้วทำเป็นปัดผมตัวเอง“ไม่ได้หึงสักหน่อยค่ะ แค่…” เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาเต็มๆ “พี่ห้ามให้ผู้หญิงคนอื่นปะแป้งแก้มพี่นะคะ”ไทเกอร์เบิกตาน้อยๆ ด้วยความขำ“หืม? ออกคำสั่งเหรอ”“ใช่ค่ะ ออกคำสั่ง” เธอพูดเสี
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 50 THE END
บทที่ 50 THE ENDหลังจากเก็บโต๊ะกันเสร็จ ไทเกอร์ก็พาทัชชาเดินออกมาที่สวนหลังบ้าน สนามหญ้ากว้างที่เต็มไปด้วยต้นลีลาวดีและแสงแดดอุ่นๆ ของบ่ายวันเสาร์ เสียงลมพัดเอื่อยทำให้บรรยากาศดูผ่อนคลายขึ้นเรื่อยๆทัชชาเดินตามเขาอย่างเงียบๆ ใจยังเต้นแรงแต่เป็นจังหวะที่เต็มไปด้วยความสุขมากกว่าเดิม หลายครั้งที่เธอหันไปมองหน้าต่างบ้านหลังนั้น เห็นแม่ไทเกอร์มองตามมาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ราวกับฝากลูกชายไว้กับเธออย่างเต็มใจไทเกอร์หยุดเดินตรงศาลาไม้เล็กๆ กลางสวน ก่อนหันมาหาเธอ“เป็นไงคะ ผ่านด่านพ่อแม่พี่แล้วไหม”ทัชชาหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ“ผ่านแบบไม่ต้องแก้ตัวเลยค่ะ คุณพ่อคุณแม่พี่น่ารักมาก”“ก็บอกแล้วไง” เขายื่นมือมาดึงเอวเธอเข้าหาตัว ก่อนโน้มใบหน้าลงมาใกล้“น่ารักพอๆ กับแฟนพี่นั่นแหละ”“พี่ไทเกอร์!” เธอตีไหล่เขาเบาๆ หน้าแดงจัด แต่มุมปากก็ยกยิ้มไม่หยุดไทเกอร์หัวเราะในลำคอ ก่อนรั้งเธอให้นั่งข้างๆ บนเก้าอี้ไม้ยาวเสียงสายน้ำจากบ่อเลี้ยงปลาข้างศาลาดังคลอตามธรรมชาติ เขาเอนหลังพิงเสา มองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนจนทัชชาต้องใจสั่น“ตั้งแต่คบกันมา…” เขาพูดเสียงเบาแต่ชัด “พี่ไม่เคยพาใครเข้ามาพบพ่อแม่เลยนะคะ นอกจากเรา”ทัช
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 49 สัญญา
บทที่ 49 สัญญาเขาและเธอคบกันมาในฐานะแฟนได้ราวสองเดือนแล้ว ช่วงเวลาที่เหมือนจะสั้น แต่กลับเต็มไปด้วยความผูกพันที่ลึกขึ้นทุกวัน และในวันหยุดสัปดาห์นี้ ไทเกอร์ก็ถือโอกาสพาทัชชาออกมาเดินเล่นที่ห้างด้วยกันแบบสบายๆ“อยากกินอะไรไหมคะ เดี๋ยวพี่พาไป” ไทเกอร์ถามพลางจับมือเธอไม่ปล่อยทัชชาหันมามองเขาอย่างเป็นห่วง“วันนี้พี่พาชามาซื้อของทั้งที ชาต้องเป็นฝ่ายถามมากกว่านะคะ ว่าพี่อยากกลับไปพักไหม ชาเห็นพี่ทำงานทั้งคืนเลย กลัวพี่พักผ่อนไม่พอ”“สบายมากค่ะ” เขายิ้มบางๆ “ช่วงใกล้จบก็แบบนี้แหละ งานเยอะหน่อย แล้วพี่ก็มีงานที่บริษัทพ่อแม่รออยู่ด้วย ค่อยๆ ทำไป เดี๋ยวก็เสร็จ”ทัชชาพยักหน้าเบาๆ“ดีจังค่ะ พ่อชาก็บอกไว้เหมือนกันว่า ถ้าเรียนจบจะให้ชาเข้าไปช่วยงานที่บริษัท”ไทเกอร์ชะงักเล็กน้อย ก่อนหันมามองหน้าเธออย่างจริงจังขึ้น“ว่าไป…พี่ยังไม่ได้พาชาไปเจอพ่อแม่เลยนะ เราอยากไปไหม”ทัชชาหลุบตาลงนิดหนึ่ง ความกังวลแผ่ซ่านออกมาอย่างชัดเจน“จะดีเหรอคะ พ่อแม่พี่ไทเกอร์จะรับชาไหม คือ…ชากลัวนิดหน่อยค่ะ”ไทเกอร์จับมือเธอแน่นขึ้นอย่างให้ความมั่นใจ“ทำไมจะรับไม่ได้ล่ะคะ พ่อแม่พี่ใจดีมากนะ”เธอสูดหายใจเบาๆ ก่อนส่งยิ้มกล
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 48 ออกตัว
บทที่ 48 ออกตัวหลายสัปดาห์ต่อมาทัชชานั่งอ่านหนังสืออยู่กับเพื่อนที่ประจำในช่วงบ่ายระหว่างรอเข้าเรียนอีกหนึ่งคลาส เธอพลิกหน้ากระดาษไปเรื่อยๆ จนกระทั่งรู้สึกเหมือนมีคนมายืนอยู่ด้านหลัง แล้วเงาของเขาก็ทอดลงมา รอยยิ้มหวานปรากฏขึ้นบนใบหน้าเธอทันที“ทำอะไรอยู่เหรอคะคนดี” ไทเกอร์โน้มตัวลงกระซิบเสียงพร่าข้างหู แล้ววางกล่องโดนัทกับน้ำหวานลงบนโต๊ะ“กำลังอ่านหนังสือค่ะ แต่ตอนนี้ไม่มีสมาธิแล้ว”“ทำไมล่ะคะ?” เขานั่งลงบนม้านั่งตัวเดียวกับเธอ“ก็ขนมมันล่อตาล่อใจ”“งั้นกินเยอะๆ นะคะ แบ่งกันกินนะครับ” ไทเกอร์เงยหน้าบอกเพื่อนของทัชชาแบ่งโดนัทไปกิน “ส่วนเราก็กินเยอะๆ นะ เดี๋ยวแก้มหาย” ไม่ว่าเปล่า เขายังยกมือขึ้นมาลูบแก้มเธอด้วยความมันเขี้ยวอีกเพื่อนของทัชชาที่คอยสังเกตอยู่เงียบๆ หลุดหัวเราะคิกทันทีเมื่อเห็นไทเกอร์ทั้งหวง ทั้งอ้อน ทั้งเอาใจแฟนแบบไม่สนใจสายตาคนรอบข้างเลยแม้แต่น้อยทัชชาที่โดนลูบแก้มจนหน้าแดงจัด รีบตีหลังมือเขาเบาๆ“พี่ไทเกอร์… คนมองอยู่ค่ะ”“ก็ให้เขามองไปสิคะ” เขาตอบหน้าตาย ก่อนยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกจนปลายจมูกแทบชนแก้มเธอ “แฟนพี่ทั้งคน พี่ไม่อายหรอก”คำพูดนั้นทำเอาเพื่อนทัชชาตาโต“โอ้โ
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 47 สถานะมีแฟนแล้ว
บทที่ 47 สถานะมีแฟนแล้วเช้าวันต่อมาแสงเช้าอ่อนๆ รอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาแตะผิวเบาๆ ความอบอุ่นแรกที่ทัชชารับรู้ไม่ใช่จากแสงแดด แต่เป็นจากแขนหนักๆ ของไทเกอร์ที่กอดเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหนเธอกะพริบตาช้าๆ พลางสูดลมหายใจลึก กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกับกลิ่นกายของเขายังคงติดอยู่บนผ้าปูที่นอน และบนตัวเธอเอง เป็นกลิ่นที่ทำให้หัวใจเธอเต้นช้าลงอย่างประหลาด จนกลายเป็นความละมุนที่แผ่ซ่านไปทั่วอกไทเกอร์ยังไม่ตื่น ดวงหน้าคมสันซุกอยู่ข้างขมับของเธอ ลมหายใจสม่ำเสมอรดแก้มอุ่นๆ ของทัชชาอย่างแผ่วเบา มือใหญ่ที่พาดอยู่ตรงเอวค่อยๆ ขยับเล็กน้อย เหมือนคนละเมอหวงกอดทัชชาเหลือบมองเขาอย่างแผ่วใจ ภาพเขาเมื่อคืนแวบเข้ามา แต่เธอสลัดมันออกไปอย่างขวยเขินเช้านี้เธออยากจำแค่ความรู้สึกอ่อนโยนตรงหน้า ร่างบางขยับปลายนิ้วไล้หลังมือของเขาเบาๆ“พี่ไทเกอร์…” เสียงเธอแผ่วลงโดยไม่รู้ตัว เหมือนเสียงนั้นไปปลุกบางอย่างในตัวเขาไทเกอร์ขมวดคิวนิดๆ ก่อนจะเผยอเปลือกตาขึ้น แววตาคมที่ปกติแข็งกร้าวกลับดูอ่อนลงมากอย่างไม่น่าเชื่อเมื่อเห็นว่าเธอยังอยู่ตรงอ้อมแขน“ตื่นแล้วเหรอคนดี” เขาพึมพำเสียงทุ้มต่ำ ง่วงๆ ทั้งอบอุ่นอย่างน
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 45 ยอมคบแต่ยังไม่ให้สถานะ
บทที่ 45 ยอมคบแต่ยังไม่ให้สถานะทัชชาวางเค้กลงบนโต๊ะตรงหน้าไทเกอร์อย่างระมัดระวัง ไฟเทียนเล็กๆ ยังคงส่องสว่างบนหน้าครีมสีขาว ก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขา สายตาที่พยายามให้เรียบเฉยที่สุด ทั้งที่หัวใจตัวเองเริ่มสั่นแผ่วๆ ตั้งแต่ตอนที่ทุกคนร้องเพลงอวยพรและไทเกอร์มองเธอไม่วางตา“ตัดเค้กให้เพื่อนสิคะ
Terakhir Diperbarui : 2026-04-01BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 42 ให้เป็นหมาก็ยอม
บทที่ 42 ให้เป็นหมาก็ยอมลมเงียบๆ พัดผ่านตามทางเดินด้านข้างโรงอาหาร แต่ในหูของไทเกอร์กลับได้ยินเพียงเสียงคำพูดสุดท้ายของทัชชาที่วนซ้ำราวกับเข็มขูดแผ่นเสียง‘ตอนนี้ชาไม่ได้รู้สึกอะไรแล้วค่ะ’เขายืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น หลายวินาทีเหมือนหลุดออกจากโลกจริง ร่างของเธอเดินผ่านเขาไป กลิ่นหอมจางๆ ที่เขาเค
Terakhir Diperbarui : 2026-03-31BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 35 จบความสัมพันธ์ด้วยดี
บทที่ 35 จบความสัมพันธ์ด้วยดีหลายวันต่อมาอากาศตอนเช้าในมหาวิทยาลัยสดชื่นแบบเดิม ผู้คนเดินผ่านไปมาเสียงดังจอแจเหมือนทุกวัน แต่สำหรับทัชชา ทุกอย่างค่อยๆ กลับมานิ่งขึ้นทีละน้อย ไม่ใช่ว่าเธอหายเจ็บ ไม่ใช่ว่าลืมคำพูดของเขาได้ แต่หัวใจที่เคยสั่นระรัวจากความเสียใจตอนนั้นมันเริ่มสงบลงแล้วเธอเหมือนคนจมน
Terakhir Diperbarui : 2026-03-27BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 32 ท้าทายระบบ
บทที่ 32 ท้าทายระบบไทเกอร์ยกยิ้มมุมปาก ขณะที่โทรศัพท์ต่อสายไปหาใครบางคน ไม่นานคนปลายสายก็กรอกเสียงเข้มตอบกลับมา(ไง)“ผมมีเรื่องให้ช่วย”(อืม ว่ามาเลยน้อง)“ผมอยากเคลียร์กับเด็กชื่อเนทปีหนึ่งถาปัตย์ พี่ยังไม่ต้องทำอะไรมัน เดี๋ยวผมเข้าไปจัดการเอง”(ได้ กูจัดให้)20:00 น.แสงไฟสีส้มสลัวจากหลอดไฟหน้
Terakhir Diperbarui : 2026-03-26
Anda juga akan menyukai
Crazy in love วิศวะคลั่งรัก (เฌอรีน) NC18+
เรนเดียร์ B-5231.3K Dibacaวิศวะเกียร์ร้ายกับดักรัก
ฮายอนนี่12.8K Dibacaสะดุดรักวิศวะขี้หึง
ชาไทยเย็น56.7K Dibacasecret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้
เรนเดียร์ B-5212.1K DibacaBe cruel ผู้ชายร้ายกาจคนนี้เป็นของเธอ
ช่อเอื้องสีเหลือง5.7K Dibacaโคตรเลวทวงรัก
NaBee-KP1.5K Dibacaใต้ปีกรักนายคู่หมั้นวิศวะ
Duck.bell3.9K Dibacaหมวยครับ เลิกดื้อกับเฮียได้ป่ะ
ช่อเอื้องสีเหลือง4.3K Dibaca
