LOGINBAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 7
ลงมาถึงชั้นล่างของโรงพยาบาลแทนที่นิวเยียร์จะเดินไปขึ้นรถกับนาคราชแต่เธอเดินออกไปเรียกแท็กซี่ชายหนุ่มมองตามแล้วก็อดส่ายหน้าให้กับความดื้อรั้นของผู้หญิงคนนี้ไม่ได้
เช้าวันต่อมา.. นิวเยียร์ตื่นขึ้นมาก็เตรียมตัวจะเข้าบริษัท หลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเธอก็เข้าไปดูห้องของพ่อ ว่าพอมีเอกสารหรืออะไรที่พ่อทิ้งไว้ในห้องไหม
"เราต้องทำยังไงเนี่ย" เข้ามาก็ไม่เห็นมีอะไรเกี่ยวกับบริษัทเลย ..เอาวะรู้ว่าบริษัทพ่ออยู่ที่ไหนก็ดีเท่าไรแล้ว
หญิงสาวลงมาก็ให้คนขับรถของพ่อพาไปส่งที่บริษัท ที่นี่บางคนไม่รู้จักเธอหรอก จะรู้จักเธอก็ส่วนน้อย
"สวัสดีค่ะมาติดต่อเรื่องอะไรคะ" พนักงานต้อนรับคิดว่าเป็นลูกค้าหรือไม่ก็คนมาติดต่องาน
"ฉันเป็นลูกสาวของเจ้าของบริษัทที่นี่"
"คะ?"
"ฉันเป็นลูกสาวของคุณนิรากร เทวทิพย์"
พนักงานต้อนรับหันไปมองเพื่อนที่ยืนอยู่ด้านหลัง เพื่อนอีกคนเลยรีบเดินเข้ามาหา
"ขอโทษนะคะคุณชื่ออะไรคะ"
"ฉันชื่อนิวเยียร์ เทวทิพย์"
"คุณรอตรงโต๊ะรับแขกครู่หนึ่งนะคะ"
นิวเยียร์ไม่ค่อยพอใจแต่ก็ต้องรอ เธอเป็นฝ่ายผิดเองที่ไม่สนใจงานของพ่อจนพนักงานที่นี่ไม่รู้ว่าเธอเป็นลูกสาวของท่าน
ขณะเดียวกันนั้นที่โรงพยาบาล.. นิรากรให้คนตามนาคราชเข้ามาหาที่โรงพยาบาลอยากคุยกับเขาส่วนตัว
"สวัสดีครับคุณลุง" วันนี้ดูท่านสดชื่นขึ้นมากคงเพราะฤทธิ์ยาของคุณหมอ
"ลุงจะไม่อ้อมค้อมนะ เราคงเห็นอาการป่วยของลุงแล้ว"
"ครับ"
"ลุงเป็นโรคที่ใครเป็นแล้วอาจจะรักษาไม่หาย"
"อะไรนะครับ?"
"ช่วงนี้หมอจะให้คีโม"
"ครับ?" นาคราชตกใจมากเขาไม่คิดว่าท่านจะป่วยหนักขนาดนี้ เพราะคนที่ได้รับคีโมก็คือคนเป็นโรคมะเร็ง
"พ่ออยากฝากเราดูแลบริษัทและดูแลลูกสาวคนเดียวของพ่อได้ไหม" ท่านเปลี่ยนจากคำว่าลุงเป็นพ่อเพราะอยากได้นาคราชมาเป็นลูกเขยจริงๆ
"ทำไม?" นาคราชสงสัยว่าทำไมต้องเป็นเขา แล้วทำไมท่านไม่เลือกน่านฟ้าคนที่ทุกคนให้ความสนใจ
"พ่อเชื่อใจเรา" ท่านเคยไปมาหาสู่กับณภัทร ถึงแม้จะเห็นความสามารถของลูกชายคนเล็ก แต่ด้วยสายตาของท่านมองว่าลูกชายคนโตของณภัทรก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าน้องเลย "เรื่องอาการป่วยของพ่อ เราอย่าบอกน้องได้ไหม"
"ครับ" เขารู้ดีว่าโรคนี้ถ้าใครรู้ก่อนก็จะเป็นคนปิดบัง เพราะถ้าญาติรู้ก่อนก็จะไม่บอกคนป่วย กลับกันถ้าคนป่วยรู้ก่อนก็ไม่อยากจะบอกญาติให้คิดมากไปด้วย
"และมีอีกเรื่องที่เราต้องรู้ไว้"
"เรื่องอะไรครับ"
"ให้ระวังคนที่ชื่อจักรกฤษณ์"
ในเวลาต่อมาที่บริษัทเทวทิพย์..
นิวเยียร์นั่งรออยู่ครู่หนึ่งก็มีชายวัยกลางคนเดินเข้ามาหา
"ใช่นิวเยียร์ไหมลูก"
"ค่ะ" นิวเยียร์ไม่รู้จักคุณลุงตรงหน้าหรอก แต่คิดว่าคงเป็นคนสนิทของพ่อ
"ลุงชื่อจักรกฤษณ์นะ เป็นผู้ร่วมหุ้นอีกคนหนึ่งของบริษัทพ่อเราเอง"
"สวัสดีค่ะคุณลุง"
"ไหว้พระเถอะหนู คุณนิรากรเคยพูดถึงหนูให้ฟังอยู่บ่อยๆ แต่ไม่มีโอกาสได้เจอกับหนูสักที"
"ตอนนี้พ่อป่วยนอนอยู่โรงพยาบาลค่ะ นิวเยียร์เลยจะเข้ามาดูงานแทนพ่อ"
"อะไรนะ? พ่อเราป่วยเหรอ?" สีหน้าและแววตาของจักรกฤษณ์เปลี่ยนไปแต่ก็รีบปรับอารมณ์ให้ไว
"ใช่ค่ะ ช่วงนี้หนูเลยจะเข้ามาดูงานแทนพ่อ"
"ได้เลยเดี๋ยวลุงจะเป็นคนเทรนงานให้หนูเอง"
"จริงหรือคะ ขอบคุณมากค่ะคุณลุง"
🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 20หลังจากทุกอย่างผ่านไปนาคราชก็มาหวนคิดดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะอาการเมื่อสักครู่ไม่ได้มีแค่เธอเขาก็มีด้วย มันดูผิดธรรมชาติมากใครจะมามีอารมณ์ในปั๊มน้ำมันคนพลุกพล่านขนาดนี้"จะไปไหน" ขณะที่ใช้ความคิดอยู่ก็เห็นว่าเธอเอื้อมไปปลดล็อกประตูรถ"จะไปเข้าห้องน้ำ" ก่อนลงจากรถนิวเยียร์ก็ได้หยิบเอากระเป๋าของเธอลงมาด้วย นาคราชเลยไม่ไว้ใจกลัวเธอจะเรียกแท็กซี่กลับเองเพราะถ้าเธอยังอารมณ์ค้างอยู่คงอันตรายมากนิวเยียร์หายเข้าไปในห้องน้ำหญิงของปั๊มน้ำมันอยู่พักหนึ่งเพราะเธอต้องใช้เวลาล้างสิ่งที่เขาปล่อยทิ้งไว้ในช่องคลอดออกให้สะอาดก่อนออกมาก็เห็นเขายืนรออยู่หน้าห้องน้ำหญิง แต่เธอก็ไม่ได้หยุดพูดคุยด้วยยังจะเดินออกไปทางหน้าปั๊มน้ำมัน"กลับขึ้นรถ""ฉันเห็นร้านขายยาอยู่หน้าปั๊มจะไปซื้อยาก่อน" ไม่อยากมองหน้าเขาด้วยซ้ำทั้งๆ ที่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเพราะเธอสมยอมเองนาคราชเดาว่ายาที่เธอจะไปซื้อคงเป็นยาคุมกำเนิดเขาเลยเดินตามเธอเข้ามาด้วย"ต้องการซื้อยาประเภทไหนคะ""ฉัน.." เธออยากจะปรึกษาเรื่องยาคุมกำเนิดด้วยเพราะไม่เคยทาน เลยไม่รู้ว่าควรทานแบบไหนแต่พอหันไปก็เห็นเขายืนอยู่ข้างๆ "ฉันอยากได
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 19🔞"อืม" นิวเยียร์สะดุ้งเล็กน้อยตอนที่ถูกอีกฝ่ายจู่โจมโดยการจูบ แต่เพียงไม่นานเธอก็เริ่มตอบสนองเขากลับเรียวลิ้นอุ่นแหย่ผ่านเข้ามาในโพรงปากก่อนจะดูดดึงความหอมและหวานจากริมฝีปากอวบอิ่มที่น่าหลงใหล จนเธอเผลอแลกลิ้นกลับไปขณะที่ทั้งสองดื่มด่ำกับรสจูบของกันและกันอยู่ มือเรียวก็ได้เอื้อมมาแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของฝ่ายชายออกโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวเห็นเธอไม่ช่ำชองในการแกะกระดุมผู้ชายนาคราชเลยต้องจัดการกับเสื้อของตัวเอง จนเผยออกมาให้เห็นหน้าอกแน่นๆ ที่ซ่อนอยู่ในเสื้อเชิ้ตตัวนั้นดวงตางามหรี่มองต่ำลงก่อนจะขยับใบหน้าเข้าไปแนบลงกับแผ่นอกแกร่งอย่างไม่อาย"อ้าาา" เพียงแค่ริมฝีปากของเธอแตะลงสัมผัสกับเนื้อหนังความเสียวซ่านก็เพิ่มทวีคูณโชคดีที่ปั๊มน้ำมันรถจอดกันเยอะมากแถมรถของเขาก็ติดฟิล์มดำสนิทเลยไม่มีใครมาสนใจ"อือ" ร่างเล็กที่ซุกใบหน้าอยู่กับแผ่นอกเมื่อครู่ก็ถูกอีกฝ่ายจับแนบลงกับเบาะรถ และมือหนาก็เอื้อมไปปรับเบาะให้เอนราบลงไปเขาแค่ขยับชายกระโปรงของเธอขึ้นมาก็เผยให้เห็นเนินอวบนูนที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกงชั้นในตัวบาง นาคราชไม่รอช้าโน้มใบหน้าเข้าไปซุกลงกับเนินอกที่ตอนนี้แทบจะไม่มีอะ
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 18 "ให้เกียรติผมนิดหนึ่งนะครับ" เพชรกล้ายื่นแก้วเหล้าเข้าไปใกล้และนิวเยียร์ก็ไม่ปฏิเสธ เธอยกแก้วที่เพชรกล้าส่งมาให้ก่อนหน้าชนแก้วกับอีกฝ่ายนาคราชทำแค่มองโดยไม่ได้ห้าม คิดว่ามันคงไม่ลูกไม้กับเขาหรอก เพราะรู้อยู่ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นผู้หญิงของเขาจริงๆ เธอก็ไม่ได้อยากดื่มหรอกกลัวว่าถ้าเข้าไปเยี่ยมพ่อแล้วจะมีกลิ่นแอลกอฮอล์ติดตัวและลมหายใจเข้าไปด้วย แต่เห็นอีกฝ่ายไม่ได้ห้ามเธอเลยยกเหล้าแก้วนั้นดื่มรวดเดียวจนหมดเรื่องแอลกอฮอล์เธอก็ไม่ได้สันทัดมากหรอก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะคออ่อนจนให้ใครมามอมเหล้าได้ง่ายๆ แก้วแรกผ่านไปเพชรกล้าก็ส่งให้เธออีกแก้วนิวเยียร์ก็รออยู่ว่านาคราชจะห้ามไหม นอกจากจะไม่ห้ามแล้วผู้หญิงที่ชื่อแนนซี่ยังเดินเข้ามาชนแก้วกับเขาอีก เธอเลยยกเหล้าแก้วนั้นขึ้นมาดื่ม"ไม่คิดว่าสาวสวยแบบคุณจะดื่มเก่งด้วย""ก็ดื่มไม่ค่อยเก่งหรอกค่ะ แต่ไม่ให้ใครดูถูกได้""ฮ่าาา ผมชอบคุณจังเลยครับ""เฮ้ยมึงพูดบ้าอะไรวะ" ณัฐดนัยเตือนเพชรกล้าเพราะมันจะมากไปแล้ว"หรือมึงไม่ชอบ เธอทั้งสวยและก็เก่ง""ขอบคุณนะคะที่ชอบฉัน ว่าแต่พวกคุณเป็นเพื่อนกันมานานหรือยังคะเนี่ย" แก้วที่สองหมดไปนิ
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 17[ร้านอาหารเจ้าพระยา]ร้านอาหารแห่งนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ถ้าลูกค้าต้องการล่องเรือดื่มด่ำกับบรรยากาศยามค่ำคืนก็สามารถเช่าเหมาลำเรือของที่นี่ได้"?" คุณจะมาทานข้าวเหรอนาคราชไม่ได้ตอบเธอหรอก พอจอดรถในที่จอดเรียบร้อยแล้วเขาก็เดินเข้าไปในร้านอาหารจนนิวเยียร์ต้องรีบเดินตาม"เฮ้ยดูซิว่าใครมาโน่นแล้ว""อ้าวไหนบอกไม่มาไง" จะเรียกว่าเลี้ยงรุ่นซะทีเดียวก็ไม่ได้ เพราะถ้าช่วงไหนที่ทุกคนหยุดพร้อมกันก็มักจะนัดกันออกมาสังสรรค์เพื่อไม่ให้เพื่อนๆ ห่างหายกันไปนาน"นาคคะ" และทันใดนั้นก็มีผู้หญิงเซ็กซี่คนหนึ่งเดินเข้ามาควงแขนนาคราชต่อหน้าต่อตาเพื่อนๆ"เฮ้ยแนนซี่" เพื่อนอีกคนรีบสะกิดสาวนางนั้นแล้วส่งสัญญาณบอกว่านาคราชมากับผู้หญิง ที่ส่งสัญญาณบอกเพราะทุกคนไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใครแต่ก็มาด้วยกันนั่นหมายถึงคงเป็นคนสำคัญ"นาคมากับใครคะ" แนนซี่ก็เป็นแบบนี้แต่ไหนแต่ไรแล้วเห็นนาคราชทีไรก็ชอบจู่โจมถึงเนื้อถึงตัว ถ้าอีกฝ่ายเล่นด้วยป่านนี้ก็คงได้เป็นคุณนายอนันต์ไพศาลไปแล้ว"คุณจะไม่อธิบายอะไรเลยเหรอ" สายตานิวเยียร์มองต่ำลงไปดูมือของผู้หญิงอีกคนที่เกาะแขนผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสา
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 16ตั้งแต่นั่งรถมาจนกลับมาถึงบ้านเธอก็ไม่ได้พูดอะไรกับเขาสักคำไม่เหมือนตอนอยู่ต่อหน้าพ่อ"คุณหนูทานข้าวก่อนสิคะ" มาถึงนิวเยียร์ก็จะขึ้นบ้าน พิมพ์แม่บ้านคนสนิทเลยเรียกให้เธอทานข้าวก่อนค่อยขึ้น"ฉันไม่หิวหรอกพิมพ์" ตั้งแต่รู้ว่าเวลาของพ่อเหลือเท่าไรเธอแทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว เธอมีประสบการณ์ตอนเสียแม่ไปครั้งหนึ่งรู้ว่ามันทรมานมาก พอจะมาเสียพ่ออีกคนความรู้สึกตอนนั้นมันก็กลับมาหลอกหลอนตอนที่ท่านยังแข็งแรงอยู่เธอไปอยู่ไหนทำไมไม่มาดูแลพาท่านไปทานอะไรอร่อยๆ หรือไปเที่ยวที่ที่ท่านอยากจะไปกับเธอแค่สองคน"ลงมากินข้าวก่อน" นาคราชที่เดินตามเข้ามาเห็นแล้วว่าเธอเอาแต่เศร้าและเธอก็ยังไม่ทานอะไร"ก็บอกแล้วไงว่าไม่หิว" หญิงสาวใส่อารมณ์กับคำพูดเล็กน้อย แต่ก็รู้แหละว่าตัวเองทำไม่ถูกเลยไม่พูดอะไรอีกแล้วเดินขึ้นบ้านไปขึ้นมาถึงสิ่งแรกที่ทำคือนอนกอดหมอนร้องไห้เช้าวันต่อมา.. เมื่อคืนไม่รู้ว่านอนหลับตอนไหนแต่ที่รู้คือร้องไห้จนตาบวม ตื่นมาอีกทีก็ต้องเข้าบริษัท เลยต้องฝืนตัวเองลุกขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่งหน้าเพื่อกลบเกลื่อนเดินลงมาก็เห็นผู้ชายคนนั้นนั่งดื่มกาแฟรออยู่ข้างล่าง แต
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 15>>{"พ่อคะ"} พ่อส่งข้อความไว้ว่าถ้าว่างโทรมาหาหน่อย เห็นข้อความของท่านเธอก็กดโทรหาในทันที {"ลูกเห็นแล้วใช่ไหมว่าทำไมพ่อถึงไว้ใจผู้ชายคนนี้"}>>{"เห็นแล้วค่ะ"} {"หนูลองเปิดใจให้พี่เขานะลูก พ่อไม่รู้ว่าจะอยู่กับลูกได้อีกนานแค่ไหน ผู้ชายคนเดียวที่พ่อไว้ใจคือนาคราช"}>>{"พ่ออย่าพูดแบบนั้นสิคะ พ่อต้องหายอย่าทิ้งน้องไว้คนเดียว"} {"ไม่มีใครหนีเรื่องนี้พ้นหรอกลูก ทุกคนก็ต้องพบเจอเหมือนกันหมด พ่ออยากให้หนูสร้างครอบครัวกับนาคราช มีลูกมีหลานเลี้ยงดูพวกเขาให้ดี แอะๆ"} นิรากรพยายามพูดให้มากที่สุดก่อนที่จะพูดไม่ได้ ท่านรู้ว่าถึงแม้จะรักษาตัวไปก็คงไม่หายจากโรคนี้>>{"พ่อคะ พ่ออย่าพูดอะไรอีกเลยนะคะ พ่อรีบรักษาตัวให้หาย เย็นนี้น้องจะเข้าไปหาพ่อนะคะ"}เที่ยงของวันนั้น.. "ออกไปทานข้าวกันค่ะ"นาคราชที่นั่งทำงานอยู่ มองไปดูอีกฝั่งหนึ่งของตัวเอง เขาไม่คิดว่าเธอจะชวนเขาออกไปทานข้าวด้วยซ้ำ"ฉันหมายถึงคุณนั่นแหละค่ะ""ไปสิครับ" ชายหนุ่มหยิบเอาของส่วนตัวที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานแล้วเดินออกมาพร้อมกับเธอ"ได้ยินอะไรหรือยัง" หลังจากที่นาคราชลุกออกไปแล้ว ขาเม้าส์แถวนั้นก็รีบเข้ามาหา







