تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 1
تاريخ النشر:
2026-04-24 15:52:13“งานใหญ่จริงๆ ด้วยแฮะ” บรรดาสื่อมวลชนที่ได้รับเชิญมาร่วมงานในค่ำคืนนี้ต่างกระซิบกระซาบกันด้วยความตื่นเต้น ข้อมูลที่พวกเขารับรู้มีเพียงแค่การร่วมทุนครั้งประวัติศาสตร์ของสองบริษัทยักษ์ใหญ่ ซึ่งแค่นั้นก็เพียงพอจะทำให้วงการธุรกิจสั่นสะเทือน ปกติแล้วหากตระกูลอนันต์ไพศาล จัดงาน นักข่าวแทบไม่มีสิทธิ์ย่างกรายเข้าไปภายใน นอกจากปักหลักรออยู่ด้านหน้า แต่ครั้งนี้กลับพิเศษกว่าทุกครั้ง เพราะมีการจัดเตรียมที่นั่งรับรองไว้อย่างพร้อมสรรพ
“สวัสดีครับทุกท่าน” เสียงทุ้มทรงพลังของเจ้าของงานกล่าวทักทายแขกเหรื่อ “ผมต้องขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติ รวมถึงสื่อมวลชนทุกท่านที่เสียสละเวลามาร่วมเป็นสักขีพยานในการร่วมลงทุนของสองบริษัทเราในวันนี้” คุณณภัทร อนันต์ไพศาล ขยับยิ้มพลางกล่าวต่อ “กระผมนายณภัทร มีเรื่องสำคัญจะแจ้งให้ทราบสองเรื่อง เรื่องแรกคือการร่วมหุ้นอย่างที่ทุกท่านทราบกันดีอยู่แล้ว และอีกเรื่อง...” เขาแกล้งเกริ่นทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้น ทิ้งให้คนทั้งงานตกอยู่ในความสงสัยและเฝ้ารอด้วยความใจจดใจจ่อ เพราะหากเป็นเรื่องที่คุณณภัทรยกขึ้นมาพูดคู่กับการร่วมทุน ย่อมต้องไม่ใช่เรื่องธรรมดาแน่นอน “ลำดับต่อไป ขอเชิญ คุณนิรากร เทวทิพย์ ขึ้นมากล่าวอะไรสักเล็กน้อยครับ” สิ้นคำเชิญของณภัทร เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องต้อนรับผู้ร่วมทุนคนสำคัญ นิรากรก้าวขึ้นบนเวทีด้วยท่วงท่าสง่างาม เขาเอ่ยทักทายและพูดถึงวิสัยทัศน์เพียงสั้นๆ ก่อนจะเข้าสู่ช่วงเวลาที่ทำให้ใครบางคนตั้งตัวไม่ติด “..........” หญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านข้างชะงักไป เธอไม่คิดว่าพ่อจะเรียกขึ้นไปบนเวทีด้วย เพราะก่อนมาท่านบอกเพียงว่าแค่มาร่วมงานธรรมดา คำพูดสักประโยคเธอก็ไม่ได้เตรียมมาเสียด้วยซ้ำ พ่อนะพ่อ! “นี่นิวเยียร์ลูกสาวคนสวยของผมเองครับ” สิ้นเสียงแนะนำ แขกในงานต่างปรบมือเกรียวกราวเพื่อต้อนรับทายาทสาวที่หาตัวจับยาก เนื่องจากนิวเยียร์ใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่ หากไม่ใช่งานสำคัญของบิดาจริงๆ เธอคงไม่ยอมบินกลับมาปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนแบบนี้ ร่างระหงในชุดราตรีสั้นอวดผิวพรรณนวลเนียน เครื่องประดับเพชรน้ำงามบนเรือนร่างที่ส่องประกายวับวาวรวมมูลค่าหลายล้านบาท ยิ่งส่งให้เธอดูสวยโดดเด่นราวกับนางหงส์ “ลูกสาวผมไม่ค่อยออกงานเท่าไหร่ เพราะเรียนอยู่เมืองนอกเสียเป็นส่วนใหญ่ครับ” นิรากรเอ่ยด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ ท่ามกลางเสียงชื่นชมในความงามที่ดังระงมไปทั่วงาน “สวัสดีค่ะ” นิวเยียร์ทำตัวไม่ถูก เธอทำได้เพียงประนมมือไหว้ตามมารยาทอันอ่อนช้อย “เริ่มกันเลยไหม” ณภัทรหันไปปรึกษาหุ้นส่วนคนสำคัญ นิรากรพยักหน้าตอบรับ พนักงานที่สแตนด์บายอยู่จึงนำเอกสารสัญญาสำคัญมาวางตรงหน้า “ไปเซ็นสิลูก” “?” นิวเยียร์ยืนงงงัน เมื่อจู่ๆ พ่อก็ส่งปากกาให้เธอเป็นคนลงนามในสัญญาสำคัญนี้เอง นิรากรมองหน้าลูกสาวแล้วพยักหน้าสำทับเป็นเชิงสั่ง “ทำไมพ่อไม่เซ็นเองล่ะคะ” เธอถามกระซิบเสียงเบา “เราเป็นลูกสาวคนเดียวของพ่อ ทุกอย่างที่พ่อสร้างมา วันหนึ่งมันก็ต้องเป็นของลูกอยู่ดี” “แต่พ่อคะ” เธอพยายามจะค้าน เพราะพ่อยังดูแข็งแรงดีเหลือเกิน แต่เมื่อเห็นสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความคาดหวังและสื่อมวลชนที่กำลังจดจ้องอยู่ นิวเยียร์จึงเลี่ยงไม่ได้ “ไปเซ็นเถอะลูก อย่าเสียเวลาแขกเลย” นิวเยียร์จำใจเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้และลงนามในเอกสาร ทันทีที่เธอเซ็นชื่อลงไป ฝั่งอนันต์ไพศาลก็ลงนามตามทันที เจ้าหน้าที่สลับเอกสารให้ทั้งสองฝ่ายเซ็นกำกับจนครบถ้วน เสียงปรบมือดังกึกก้องอีกครั้งเพื่อแสดงความยินดีกับพันธมิตรทางธุรกิจคู่ใหม่ “เชิญคุณนาคราชขึ้นมาได้เลย” ณภัทรหันไปบอกผู้ช่วย ไม่นานนัก ชายหนุ่มร่างสูงสง่าก็ก้าวขึ้นมาบนเวที “สวัสดีครับพ่อ” เขาคือนาคราชบุตรชายคนโตของณภัทร นิวเยียร์คิดว่าหน้าที่ของเธอบนเวทีจบลงแล้วและกำลังจะก้าวลงไป แต่กลับถูกบิดารั้งแขนไว้เสียก่อน “มานี่สิลูก” นิรากรจูงมือลูกสาวให้เดินเข้าไปใกล้กับชายหนุ่มผู้มาใหม่ “พ่อคะ...?” ลางสังหรณ์บางอย่างทำให้เธอเริ่มใจคอไม่ดี “ทุกท่านคงอยากรู้แล้วใช่ไหมครับว่า อีกเรื่องที่คุณณภัทรทิ้งท้ายไว้คือเรื่องอะไร” นิรากรประกาศเสียงดังฟังชัด ท่ามกลางบรรยากาศที่เริ่มอบอวลไปด้วยความนัยบางอย่าง “พ่อ!” นิวเยียร์ส่งสายตาประท้วง แต่บิดากลับทำเป็นมองไม่เห็น “นิวเยียร์คือลูกสาวคนเดียวที่ผมรักมาก ผมจึงอยากฝากฝังเธอไว้กับคนที่ผมไว้วางใจที่สุด ว่าจะสามารถดูแลลูกสาวของผมได้ดีไม่แพ้ผม” นิวเยียร์หันขวับไปมองผู้ชายข้างกายทันที แต่ชายหนุ่มที่ชื่อนาคราชกลับนิ่งเฉย เขาไม่ได้ปรายตามามองเธอเลยแม้แต่น้อย “เราสองตระกูล นอกจากจะเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจกันแล้ว เรากำลังจะเป็นทองแผ่นเดียวกันครับ ผมขอใช้ฤกษ์ดีในวันนี้ ประกาศพิธีหมั้นหมายให้กับเด็กทั้งสองคน!” สิ้นคำประกาศของณภัทร เสียงโห่ร้องยินดีก็ดังกระหึ่มยิ่งกว่าตอนเซ็นสัญญาหลายเท่าตัว.. ทิ้งให้หญิงสาวในชุดราตรีสวยหรูยืนตัวแข็งทื่อท่ามกลางแสงแฟลชที่ระดมสาดเข้ามาไม่หยุด "หมายความว่ายังไงคะพ่อ" ดูเธอจะตกใจแค่คนเดียว แต่ฝ่ายชายยังคงนิ่งมากเหมือนเขาจะรู้แล้ว "เราก็อายุอานามเหมาะที่จะมีครอบครัวแล้วนะ" "พ่อจะคลุมถุงชนหนูเหรอคะ" "นิวเยียร์ฟังพ่อสักครั้งได้ไหม" "พ่อไม่เคยทำแบบนี้กับหนู" "พ่อก็แก่มากแล้วจะตายวันตายพรุ่งก็ยังไม่รู้" "พรุ่งนี้หนูจะบินกลับ" "แอะๆ" ตอนที่ได้ยินลูกบอกจะบินกลับคนเป็นพ่อก็แน่นหน้าอกขึ้นมาหายใจหอบ "พ่อคะ" หญิงสาวรีบเข้าไปประคองพ่อไว้ สายตาเธอมองไปดูผู้คนที่ร่วมงาน ทุกคนต่างก็ให้ความสนใจกับบนเวทีนี้มาก แต่เธอคงไม่ให้สายตาใครมาตัดสินชีวิตของเธอหรอก ผู้ชายคนนี้เป็นใครก็ยังไม่รู้ อยู่ดีๆ จะมาหมั้นหมายให้กับเธอ "สิ่งที่พ่อสร้างมาพ่อกลัวว่ามันจะสูญเปล่า นาคราชสามารถช่วยหนูดูแลทุกอย่างได้" ท่านหมายถึงบริษัทที่ก่อตั้งมาด้วยน้ำพักน้ำแรง พ่อรู้จักลูกสาวเป็นอย่างดีถ้าไม่มีท่านแล้วลูกก็คงจะไม่มาดูดำดูดีบริษัท "พ่อพูดเหมือนว่าตัวเองจะตายวันนี้พรุ่งนี้อย่างนั้นแหละ" เธอโมโหถึงพูดออกไปแบบไม่คิดไตร่ตรองก่อน แต่คำตอบที่ได้จากแววตาของพ่อทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อย "พ่อเล่นละครหรือเปล่า" ทีแรกก็คิดว่าพ่อเล่นละครนั่นแหละ แต่พอมองแววตาแล้วเหมือนท่านเหนื่อยมาก แม่ของเธอเสียมาหลายปีแล้ว พ่อก็ครองตัวเป็นโสดมาตลอด ตั้งแต่แม่เสียเธอก็ทำใจไม่ได้จะว่าเธอเป็นหนักกว่าพ่อเลยก็ได้ จนไม่อยากกลับมาประเทศไทยอีก แต่ถ้าเหตุการณ์แบบเดิมมันเกิดซ้ำ ถ้าพ่อจากไปอีกคนล่ะเธอยังไม่รู้เลยว่าจะเป็นผู้เป็นคนต่อได้ไหม "สวัสดีค่ะแขกทุกท่าน" หลังจากที่สังเกตดูสีหน้าของพ่อแล้วนิวเยียร์ก็หยิบไมโครโฟนมาพูดกับแขกที่มาร่วมงาน "เรื่องร่วมลงทุนของทั้งสองบริษัทก็ได้เสร็จสิ้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ส่วนเรื่องที่สองเราขอจัดการกันในครอบครัวนะคะ" จากที่ไม่ได้มองหน้านาคราชได้ยินคำที่เธอกล่าวกับคนที่ให้ความสนใจเขาถึงได้หันมามอง ผู้หญิงคนนี้ถือว่าฉลาดเอาการไม่ปฏิเสธในทีเดียวแต่ขอจัดการในครอบครัวเอง แถมก่อนจะวางไมค์เธอยังบอกไปอีกว่าถ้ามีข่าวดีจะประกาศให้สื่อมวลชนได้ทราบอีกที ก่อนจะคืนไมค์ให้กับพิธีกรนิวเยียร์ก็ได้บอกให้แขกร่วมรับประทานอาหารและสนุกกันต่อ เธอต้องหาความจริงให้ได้ว่าพ่อแค่เล่นละครหรือเป็นเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องจริงเธออาจจะยอมรับการตัดสินใจของพ่อ ท่านคงดูผู้ชายคนนี้ดีแล้ว ลงจากเวทีนิวเยียร์ก็ขอตัวกลับเธอมาร่วมงานด้วยก็ดีเท่าไรแล้ว นิวเยียร์ไม่ใช่สาวสังคมเธอชอบชีวิตเรียบง่าย อยู่ต่างประเทศเธอก็ไม่ได้ทำตัวหรูหรา แต่เครื่องแต่งเนื้อแต่งตัวในคืนนี้พ่อเป็นคนจัดการให้ทั้งหมด "แล้วหนูจะกลับยังไงล่ะลูก" "แถวนี้เรียกรถง่ายค่ะ" "พ่อเป็นห่วงถ้างั้นให้พี่เขาไปส่งนะ" นิวเยียร์ชะงักไปเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธ "นาคราชไปส่งน้อง" ณภัทรสั่งลูกชายและเขาก็ทำตามจนเธอสงสัยว่าเขาครบ 32 หรือเปล่า ทำไมให้คนอื่นบงการชีวิตตัวเองได้ แต่ถ้าไม่ครบพ่อก็คงไม่ให้เธอแต่งงานด้วยหรอก แล้วเราจะมาคิดให้ปวดหัวทำไมถึงยังไงเราก็ไม่คิดจะใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่กับผู้ชายคนนี้อยู่แล้ว ทั้งสองเดินออกมาจากงานก็มีรถจอดรออยู่แล้ว พอมาถึงรถนาคราชก็ทำหน้าที่ขับรถ ส่วนคนที่เอารถมาจอดให้ก็ถอยออกมาเหมือนรู้งาน "ไปส่งฉันสถานบันเทิงแถวนี้" ชายหนุ่มที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่หมุนศีรษะหันไปมอง แต่มันก็ไม่แปลกหรอกเพราะเธอใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศแถมไม่มีผู้ใหญ่คอยดูแล "จะให้ไปส่งที่ไหนล่ะ" เขาไม่ค่อยเที่ยวคลับเที่ยวบาร์เลยไม่รู้ว่าเธอชอบสไตล์ไหน "คุณเป็นคนในพื้นที่ไม่รู้เลยหรือว่าจะไปส่งฉันที่ไหน" "ฉันไม่ชอบเที่ยว" "จริงดิ่?" ดูเธอจะไม่เชื่อแต่อีกฝ่ายก็นิ่งมาก "ฉันอยากไปเที่ยว Sky Club" ได้ยินเธอพูดนาคราชก็ขับรถพุ่งตรงไปสถานที่ที่เธอบอก แต่มาถึงคลับแห่งนี้ได้เปลี่ยนชื่อไปแล้ว "นเรศวรคลับ?" นิวเยียร์แปลกใจทำไมชื่อคลับนี้ถึงเปลี่ยนไป เลยหันไปมองดูคนที่ทำหน้าที่ขับรถ แต่ไหนเขาบอกว่าไม่ค่อยชอบออกมาเที่ยวไงทำไมถึงรู้จักที่แห่งนี้ "เจ้าของคนเดิมเสียไปเมื่อไม่กี่ปีก่อน" "คะ? พี่สกายเสียแล้วเหรอ??" ทำไมเธอไม่รู้เรื่องนี้เลย "มีคนมาซื้อกิจการเลยเปลี่ยนชื่อตามเจ้าของใหม่" "คนที่มาซื้อชื่อนเรศวรเหรอ?" "แต่เห็นว่าน้องสาวของสกายก็ยังคงถือหุ้นอยู่ที่นี่ และแต่งงานกับผู้ถือหุ้นคนใหม่" (เรื่องราวของนเรศวรอยู่ในเรื่อง นเรศวร [มาเฟียร้ายรัก] นะคะ) "คะ?" ดูเขาจะรู้เรื่องเป็นอย่างดีเลยนะ ไม่เคยมาเที่ยวจริงไหมเนี่ย "จะลงไหม" "?" นิวเยียร์ถึงกับหน้าชาเหมือนถูกไล่ลงจากรถเลย "อย่าบอกนะว่าคุณจะทิ้งฉันไว้ที่นี่ ฉันเพิ่งกลับมาและยังไม่รู้อะไรอีกมาก ถ้าฉันเป็นอะไรไปคนที่ต้องรับผิดชอบก็คือคุณ" เขามีท่าทีไม่สบอารมณ์ ว่าแล้วลูกคุณหนูแบบนี้ต้องเอาแต่ใจมากแน่ นาคราชเลยต้องจอดรถไว้แล้วก็ลงมา "สวัสดีครับมากี่ท่านครับ" "สอง" "เชิญด้านในเลยนะครับ" พนักงานของทางคลับเป็นคนนำทางเดินเข้าไปโต๊ะที่เหมาะสมสำหรับชายหญิงสองคน "?" นิวเยียร์ขยับเข้าไปนั่งโซฟาตัวยาวที่อยู่ด้านใน คิดว่าเขาคงจะนั่งตรงหน้าเพราะมาด้วยกันสองคนแต่เขากลับมานั่งโซฟาตัวเดียวกับเธอ BAD LOVE เมียแต่ง เขียนโดยชะนีติดมันส์
أحدث فصل
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 20
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 20หลังจากทุกอย่างผ่านไปนาคราชก็มาหวนคิดดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะอาการเมื่อสักครู่ไม่ได้มีแค่เธอเขาก็มีด้วย มันดูผิดธรรมชาติมากใครจะมามีอารมณ์ในปั๊มน้ำมันคนพลุกพล่านขนาดนี้"จะไปไหน" ขณะที่ใช้ความคิดอยู่ก็เห็นว่าเธอเอื้อมไปปลดล็อกประตูรถ"จะไปเข้าห้องน้ำ" ก่อนลงจากรถนิวเยียร์ก็ได้หยิบเอากระเป๋าของเธอลงมาด้วย นาคราชเลยไม่ไว้ใจกลัวเธอจะเรียกแท็กซี่กลับเองเพราะถ้าเธอยังอารมณ์ค้างอยู่คงอันตรายมากนิวเยียร์หายเข้าไปในห้องน้ำหญิงของปั๊มน้ำมันอยู่พักหนึ่งเพราะเธอต้องใช้เวลาล้างสิ่งที่เขาปล่อยทิ้งไว้ในช่องคลอดออกให้สะอาดก่อนออกมาก็เห็นเขายืนรออยู่หน้าห้องน้ำหญิง แต่เธอก็ไม่ได้หยุดพูดคุยด้วยยังจะเดินออกไปทางหน้าปั๊มน้ำมัน"กลับขึ้นรถ""ฉันเห็นร้านขายยาอยู่หน้าปั๊มจะไปซื้อยาก่อน" ไม่อยากมองหน้าเขาด้วยซ้ำทั้งๆ ที่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเพราะเธอสมยอมเองนาคราชเดาว่ายาที่เธอจะไปซื้อคงเป็นยาคุมกำเนิดเขาเลยเดินตามเธอเข้ามาด้วย"ต้องการซื้อยาประเภทไหนคะ""ฉัน.." เธออยากจะปรึกษาเรื่องยาคุมกำเนิดด้วยเพราะไม่เคยทาน เลยไม่รู้ว่าควรทานแบบไหนแต่พอหันไปก็เห็นเขายืนอยู่ข้างๆ "ฉันอยากได
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 19//18++
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 19🔞"อืม" นิวเยียร์สะดุ้งเล็กน้อยตอนที่ถูกอีกฝ่ายจู่โจมโดยการจูบ แต่เพียงไม่นานเธอก็เริ่มตอบสนองเขากลับเรียวลิ้นอุ่นแหย่ผ่านเข้ามาในโพรงปากก่อนจะดูดดึงความหอมและหวานจากริมฝีปากอวบอิ่มที่น่าหลงใหล จนเธอเผลอแลกลิ้นกลับไปขณะที่ทั้งสองดื่มด่ำกับรสจูบของกันและกันอยู่ มือเรียวก็ได้เอื้อมมาแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของฝ่ายชายออกโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวเห็นเธอไม่ช่ำชองในการแกะกระดุมผู้ชายนาคราชเลยต้องจัดการกับเสื้อของตัวเอง จนเผยออกมาให้เห็นหน้าอกแน่นๆ ที่ซ่อนอยู่ในเสื้อเชิ้ตตัวนั้นดวงตางามหรี่มองต่ำลงก่อนจะขยับใบหน้าเข้าไปแนบลงกับแผ่นอกแกร่งอย่างไม่อาย"อ้าาา" เพียงแค่ริมฝีปากของเธอแตะลงสัมผัสกับเนื้อหนังความเสียวซ่านก็เพิ่มทวีคูณโชคดีที่ปั๊มน้ำมันรถจอดกันเยอะมากแถมรถของเขาก็ติดฟิล์มดำสนิทเลยไม่มีใครมาสนใจ"อือ" ร่างเล็กที่ซุกใบหน้าอยู่กับแผ่นอกเมื่อครู่ก็ถูกอีกฝ่ายจับแนบลงกับเบาะรถ และมือหนาก็เอื้อมไปปรับเบาะให้เอนราบลงไปเขาแค่ขยับชายกระโปรงของเธอขึ้นมาก็เผยให้เห็นเนินอวบนูนที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกงชั้นในตัวบาง นาคราชไม่รอช้าโน้มใบหน้าเข้าไปซุกลงกับเนินอกที่ตอนนี้แทบจะไม่มีอะ
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 18
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 18 "ให้เกียรติผมนิดหนึ่งนะครับ" เพชรกล้ายื่นแก้วเหล้าเข้าไปใกล้และนิวเยียร์ก็ไม่ปฏิเสธ เธอยกแก้วที่เพชรกล้าส่งมาให้ก่อนหน้าชนแก้วกับอีกฝ่ายนาคราชทำแค่มองโดยไม่ได้ห้าม คิดว่ามันคงไม่ลูกไม้กับเขาหรอก เพราะรู้อยู่ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นผู้หญิงของเขาจริงๆ เธอก็ไม่ได้อยากดื่มหรอกกลัวว่าถ้าเข้าไปเยี่ยมพ่อแล้วจะมีกลิ่นแอลกอฮอล์ติดตัวและลมหายใจเข้าไปด้วย แต่เห็นอีกฝ่ายไม่ได้ห้ามเธอเลยยกเหล้าแก้วนั้นดื่มรวดเดียวจนหมดเรื่องแอลกอฮอล์เธอก็ไม่ได้สันทัดมากหรอก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะคออ่อนจนให้ใครมามอมเหล้าได้ง่ายๆ แก้วแรกผ่านไปเพชรกล้าก็ส่งให้เธออีกแก้วนิวเยียร์ก็รออยู่ว่านาคราชจะห้ามไหม นอกจากจะไม่ห้ามแล้วผู้หญิงที่ชื่อแนนซี่ยังเดินเข้ามาชนแก้วกับเขาอีก เธอเลยยกเหล้าแก้วนั้นขึ้นมาดื่ม"ไม่คิดว่าสาวสวยแบบคุณจะดื่มเก่งด้วย""ก็ดื่มไม่ค่อยเก่งหรอกค่ะ แต่ไม่ให้ใครดูถูกได้""ฮ่าาา ผมชอบคุณจังเลยครับ""เฮ้ยมึงพูดบ้าอะไรวะ" ณัฐดนัยเตือนเพชรกล้าเพราะมันจะมากไปแล้ว"หรือมึงไม่ชอบ เธอทั้งสวยและก็เก่ง""ขอบคุณนะคะที่ชอบฉัน ว่าแต่พวกคุณเป็นเพื่อนกันมานานหรือยังคะเนี่ย" แก้วที่สองหมดไปนิ
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 17
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 17[ร้านอาหารเจ้าพระยา]ร้านอาหารแห่งนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ถ้าลูกค้าต้องการล่องเรือดื่มด่ำกับบรรยากาศยามค่ำคืนก็สามารถเช่าเหมาลำเรือของที่นี่ได้"?" คุณจะมาทานข้าวเหรอนาคราชไม่ได้ตอบเธอหรอก พอจอดรถในที่จอดเรียบร้อยแล้วเขาก็เดินเข้าไปในร้านอาหารจนนิวเยียร์ต้องรีบเดินตาม"เฮ้ยดูซิว่าใครมาโน่นแล้ว""อ้าวไหนบอกไม่มาไง" จะเรียกว่าเลี้ยงรุ่นซะทีเดียวก็ไม่ได้ เพราะถ้าช่วงไหนที่ทุกคนหยุดพร้อมกันก็มักจะนัดกันออกมาสังสรรค์เพื่อไม่ให้เพื่อนๆ ห่างหายกันไปนาน"นาคคะ" และทันใดนั้นก็มีผู้หญิงเซ็กซี่คนหนึ่งเดินเข้ามาควงแขนนาคราชต่อหน้าต่อตาเพื่อนๆ"เฮ้ยแนนซี่" เพื่อนอีกคนรีบสะกิดสาวนางนั้นแล้วส่งสัญญาณบอกว่านาคราชมากับผู้หญิง ที่ส่งสัญญาณบอกเพราะทุกคนไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใครแต่ก็มาด้วยกันนั่นหมายถึงคงเป็นคนสำคัญ"นาคมากับใครคะ" แนนซี่ก็เป็นแบบนี้แต่ไหนแต่ไรแล้วเห็นนาคราชทีไรก็ชอบจู่โจมถึงเนื้อถึงตัว ถ้าอีกฝ่ายเล่นด้วยป่านนี้ก็คงได้เป็นคุณนายอนันต์ไพศาลไปแล้ว"คุณจะไม่อธิบายอะไรเลยเหรอ" สายตานิวเยียร์มองต่ำลงไปดูมือของผู้หญิงอีกคนที่เกาะแขนผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสา
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 16
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 16ตั้งแต่นั่งรถมาจนกลับมาถึงบ้านเธอก็ไม่ได้พูดอะไรกับเขาสักคำไม่เหมือนตอนอยู่ต่อหน้าพ่อ"คุณหนูทานข้าวก่อนสิคะ" มาถึงนิวเยียร์ก็จะขึ้นบ้าน พิมพ์แม่บ้านคนสนิทเลยเรียกให้เธอทานข้าวก่อนค่อยขึ้น"ฉันไม่หิวหรอกพิมพ์" ตั้งแต่รู้ว่าเวลาของพ่อเหลือเท่าไรเธอแทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว เธอมีประสบการณ์ตอนเสียแม่ไปครั้งหนึ่งรู้ว่ามันทรมานมาก พอจะมาเสียพ่ออีกคนความรู้สึกตอนนั้นมันก็กลับมาหลอกหลอนตอนที่ท่านยังแข็งแรงอยู่เธอไปอยู่ไหนทำไมไม่มาดูแลพาท่านไปทานอะไรอร่อยๆ หรือไปเที่ยวที่ที่ท่านอยากจะไปกับเธอแค่สองคน"ลงมากินข้าวก่อน" นาคราชที่เดินตามเข้ามาเห็นแล้วว่าเธอเอาแต่เศร้าและเธอก็ยังไม่ทานอะไร"ก็บอกแล้วไงว่าไม่หิว" หญิงสาวใส่อารมณ์กับคำพูดเล็กน้อย แต่ก็รู้แหละว่าตัวเองทำไม่ถูกเลยไม่พูดอะไรอีกแล้วเดินขึ้นบ้านไปขึ้นมาถึงสิ่งแรกที่ทำคือนอนกอดหมอนร้องไห้เช้าวันต่อมา.. เมื่อคืนไม่รู้ว่านอนหลับตอนไหนแต่ที่รู้คือร้องไห้จนตาบวม ตื่นมาอีกทีก็ต้องเข้าบริษัท เลยต้องฝืนตัวเองลุกขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่งหน้าเพื่อกลบเกลื่อนเดินลงมาก็เห็นผู้ชายคนนั้นนั่งดื่มกาแฟรออยู่ข้างล่าง แต
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 15
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 15>>{"พ่อคะ"} พ่อส่งข้อความไว้ว่าถ้าว่างโทรมาหาหน่อย เห็นข้อความของท่านเธอก็กดโทรหาในทันที {"ลูกเห็นแล้วใช่ไหมว่าทำไมพ่อถึงไว้ใจผู้ชายคนนี้"}>>{"เห็นแล้วค่ะ"} {"หนูลองเปิดใจให้พี่เขานะลูก พ่อไม่รู้ว่าจะอยู่กับลูกได้อีกนานแค่ไหน ผู้ชายคนเดียวที่พ่อไว้ใจคือนาคราช"}>>{"พ่ออย่าพูดแบบนั้นสิคะ พ่อต้องหายอย่าทิ้งน้องไว้คนเดียว"} {"ไม่มีใครหนีเรื่องนี้พ้นหรอกลูก ทุกคนก็ต้องพบเจอเหมือนกันหมด พ่ออยากให้หนูสร้างครอบครัวกับนาคราช มีลูกมีหลานเลี้ยงดูพวกเขาให้ดี แอะๆ"} นิรากรพยายามพูดให้มากที่สุดก่อนที่จะพูดไม่ได้ ท่านรู้ว่าถึงแม้จะรักษาตัวไปก็คงไม่หายจากโรคนี้>>{"พ่อคะ พ่ออย่าพูดอะไรอีกเลยนะคะ พ่อรีบรักษาตัวให้หาย เย็นนี้น้องจะเข้าไปหาพ่อนะคะ"}เที่ยงของวันนั้น.. "ออกไปทานข้าวกันค่ะ"นาคราชที่นั่งทำงานอยู่ มองไปดูอีกฝั่งหนึ่งของตัวเอง เขาไม่คิดว่าเธอจะชวนเขาออกไปทานข้าวด้วยซ้ำ"ฉันหมายถึงคุณนั่นแหละค่ะ""ไปสิครับ" ชายหนุ่มหยิบเอาของส่วนตัวที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานแล้วเดินออกมาพร้อมกับเธอ"ได้ยินอะไรหรือยัง" หลังจากที่นาคราชลุกออกไปแล้ว ขาเม้าส์แถวนั้นก็รีบเข้ามาหา
قد تعجبك أيضًا
(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก112.0K وجهات النظرเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.8K وجهات النظرขย้ำรักเลขา NC-20
C466.3K وجهات النظرรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด314.6K وجهات النظرเพื่อนอะไรไม่เป็น จะเป็นผัว
Moondaytime 150 وجهات النظرสวัสดีคุณสามีสุดที่ร้าย
ลายจันทร์7 وجهات النظرPWP|กำราบพ่อหม้าย|ชญ
มะลิซ้อน ซ่อนใจ201 وجهات النظرไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย
กาสะลอง41 وجهات النظر
