บทที่ 1

BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 1

"คุณรู้เรื่องที่ผู้ใหญ่จะให้เราสองคนหมั้นกันไหมคะ"

"ไม่รู้"

"คุณไม่รู้เรื่องนี้ แล้วทำไมคุณถึงไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองอะไรเลยล่ะ" เพราะตอนอยู่บนเวทีไม่เห็นเขาคัดค้านผู้ใหญ่เลย

"ชีวิตเราเป็นของพ่อแม่พวกท่านจะให้ทำอะไรก็คงต้องทำตาม"

"คุณมีความคิดแบบนี้เหรอ? ถึงว่า.."

"ถึงว่าอะไร" ชายหนุ่มข้องใจกับคำลงท้ายของเธอ

"ฉันก็ได้ยินมานิดหน่อยว่าคุณมีน้องชายอีกคน"

"มีน้องชายแล้วทำไม" นาคราชเริ่มจะไม่พอใจที่เธอเอ่ยถึงน่านฟ้าผู้เป็นน้องชาย เขาถูกพ่อเปรียบเทียบกับน้องมาตั้งแต่จำความได้เลยมั้ง เลยไม่อยากให้บุคคลภายนอกจับเขาไปเปรียบเทียบอีก

"น้องคุณคงจะเป็นตัวของตัวเองมากกว่านี้"

"หึ!" นี่แหละนะคนภายนอกไม่รู้อะไรก็สักแต่เอาไปพูด ยิ่งถูกเปรียบเทียบนั่นแหละน้องชายเขายิ่งต้องทำตัวโดดเด่นจนไม่มีเวลาเป็นของตัวเองถูกพ่อบงการไปซะหมด

ผู้ชายแบบนี้เหรอที่พ่อบอกว่าจะดูแลเราและบริษัทได้ ลูกแหง่น่ะสิไม่ว่าพ่อให้ทำอะไรก็ทำตาม ทีแรกเธอก็คิดว่าเขาจะรู้เรื่องที่ผู้ใหญ่ให้หมั้นหมายกันแล้ว​ แต่นี่เขาไม่รู้และเขายังรับได้ที่ผู้ใหญ่จะจับคลุมถุงชนเนี่ยนะ

นิวเยียร์เลยนึกอะไรขึ้นมาได้ อยากรู้นิสัยคนก็ต้องทดลอง

"ดื่มหน่อยสิคะ ฉันยังไม่เห็นคุณดื่มเลย" ครั้งนี้น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนไป

นาคราชเลยยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม

"น้องๆ คะ เข้ามาบริการพี่เขาใกล้ๆ หน่อยสิ"

พอแขกอนุญาตเด็กเอ็นที่รอ Entertain อยู่ ก็มานั่งข้างๆ ฝ่ายชาย จนที่นั่งเหลือน้อยลงนาคราชเลยขยับเข้าไปชิดตัวเธอ เห็นว่าเขาขยับเข้ามาจนลำตัวของทั้งสองแนบชิดกัน​ หญิงสาวเลยจะลุกออกปล่อยให้เขานั่งโซฟาตัวนี้ไป แต่พอเธอลุกขึ้นก็เสียหลัก ล้มลงบนตักของเขาที่นั่งอยู่ใกล้

"อุ้ยขอโทษค่ะ" คิดว่าตัวเองซุ่มซ่ามเลยกล่าวคำขอโทษ​ แต่ถ้าเธอสังเกตขาของตัวเองก็จะเห็นว่าเมื่อสักครู่มีคนทำให้เธอล้มลงมา

แต่พอจะดันตัวลุกมือของฝ่ายชายกลับไม่ขยับออก

"ปล่อยสิคะ"

"อยากให้ผมมาดื่มด้วยไม่ใช่เหรอแล้วจะลุกไปไหน" ริมฝีปากหนายื่นเข้าไปพูดใกล้ จนคนตัวเล็กที่อยู่บนตักต้องขยับใบหน้าออก

คิดไว้แล้วเชียวคงไม่แตกต่างจากผู้ชายคนอื่นหรอกคนชอบฉวยโอกาส 

"ดื่มสิครับ" ว่าแล้วเขาก็เอื้อมไปหยิบแก้วเหล้าของเธอจะมาป้อน 

หญิงสาวรับแก้วเหล้าจากมือของเขาแล้วมายกดื่มเอง​ คิดว่าดื่มหมดแก้วแล้วเขาคงจะปล่อย แต่พอดื่มหมดนาคราชก็ส่งให้เด็กบริการชงอีกแก้วมาให้

"เอ๊ะนี่คุณปล่อยฉันได้หรือยัง"

"นั่งอยู่ตรงนี้แหละ"

"เก้าอี้ก็มี ฉันขยับไปนั่งตรงเก้าอี้ก็ได้"

"ตักของผมนิ่มกว่าเก้าอี้เยอะ"

"นิ่ม?" พูดถึงเรื่องตักนิ่มแต่ตอนนี้เธอสัมผัสว่ามีอะไรกำลังแข็งๆ ดันสะโพกของเธออยู่ "อะไร?" ดวงตาของคนที่นั่งอยู่บนตักแอบมองต่ำลงไปดูและก็ได้รับรู้ว่าไอ้ที่แข็งๆ มันคืออะไร

แต่พอเธอจะขยับตัวออกก็ถูกมือของเขากระชับแน่นขึ้น

"คุณ!" เธอแอบลอบกลืนน้ำลายลงคอ​จนเจ้าของความแข็งนั้นสังเกตได้

"ไปต่อกันที่อื่นไหม" เสียงทุ้มต่ำกระซิบพูดข้างๆ ใบหู

เขียนโดย: ชะนีติดมันส์