Se connecterหลังจากที่สั่งเครื่องดื่มและกับแกล้มก็มีพนักงานสาวสวยมารอเอนเตอร์เทนแขก แต่พวกเธอก็เห็นแล้วว่าผู้ชายมากับผู้หญิงคงจะเป็นแฟนกันเลยไม่ได้มานั่งใกล้แค่รอผสมเครื่องดื่มให้
นิวเยียร์รับเครื่องดื่มมาก็ขอชนแก้วกับเขา และเธอก็เริ่มบทสนทนาเพราะเธออยากรู้จักผู้ชายคนนี้ให้มากขึ้นมาหน่อย "คุณรู้เรื่องที่ผู้ใหญ่จะให้เราสองคนหมั้นกันไหมคะ" "ไม่รู้" "คุณไม่รู้เรื่องนี้ แล้วทำไมคุณถึงไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองอะไรเลยล่ะ" "ชีวิตเราเป็นของพ่อแม่พวกท่านจะให้ทำอะไรก็คงต้องทำตาม" "คุณมีความคิดแบบนี้เหรอ? ถึงว่า.." "ถึงว่าอะไร" ชายหนุ่มข้องใจกับคำลงท้ายของเธอ "ฉันก็ได้ยินมานิดหน่อยว่าคุณมีน้องชายอีกคน" "มีน้องชายแล้วทำไม" นาคราชเริ่มจะไม่พอใจที่เธอเอ่ยถึงน่านฟ้าผู้เป็นน้องชาย เขาถูกพ่อเปรียบเทียบกับน้องมาตั้งแต่จำความได้เลยมั้ง เลยไม่อยากให้บุคคลภายนอกจับเขาไปเปรียบเทียบอีก "น้องคุณคงจะเป็นตัวของตัวเองมากกว่านี้" "หึ!" นี่แหละนะคนภายนอกไม่รู้อะไรก็สักแต่เอาไปพูด ยิ่งถูกเปรียบเทียบนั่นแหละน้องชายเขายิ่งต้องทำตัวโดดเด่นจนไม่มีเวลาเป็นของตัวเองถูกพ่อบงการไปซะหมด ผู้ชายแบบนี้เหรอที่พ่อบอกว่าจะดูแลเราและบริษัทได้ ลูกแหง่น่ะสิไม่ว่าพ่อให้ทำอะไรก็ทำตาม ทีแรกเธอก็คิดว่าเขาจะรู้เรื่องที่ผู้ใหญ่ให้หมั้นหมายกันแล้ว แต่นี่เขาไม่รู้และเขายังรับได้ที่ผู้ใหญ่จะจับคลุมถุงชนเนี่ยนะ นิวเยียร์เลยนึกอะไรขึ้นมาได้ อยากรู้นิสัยคนก็ต้องทดลอง "ดื่มอีกสิคะ ฉันยังไม่เห็นคุณดื่มเลย" ครั้งนี้น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนไป นาคราชเลยยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม "น้องๆ คะ เข้ามาบริการพี่เขาใกล้ๆ หน่อยสิ" พอแขกอนุญาตเด็กเอ็นที่รอ Entertain อยู่ ก็มานั่งข้างๆ ฝ่ายชาย จนที่นั่งเหลือน้อยลงนาคราชเลยขยับเข้าไปชิดตัวเธอ เห็นว่าเขาขยับเข้ามาจนลำตัวของทั้งสองแนบชิดกัน หญิงสาวเลยจะลุกออกปล่อยให้เขานั่งโซฟาตัวนี้ไป แต่พอเธอลุกขึ้นก็เสียหลัก ล้มลงบนตักของเขาที่นั่งอยู่ใกล้ "อุ้ยขอโทษค่ะ" คิดว่าตัวเองซุ่มซ่ามเลยกล่าวคำขอโทษ แต่ถ้าเธอสังเกตขาของตัวเองก็จะเห็นว่าเมื่อสักครู่มีคนทำให้เธอล้มลงมา แต่พอจะดันตัวลุกมือของฝ่ายชายกลับไม่ขยับออก "ปล่อยสิคะ" "อยากให้ผมมาดื่มด้วยไม่ใช่เหรอแล้วจะลุกไปไหน" ริมฝีปากหนายื่นเข้าไปพูดใกล้ จนคนตัวเล็กที่อยู่บนตักต้องขยับใบหน้าออก คิดไว้แล้วเชียวคงไม่แตกต่างจากผู้ชายคนอื่นหรอกคนชอบฉวยโอกาส "ดื่มสิครับ" ว่าแล้วเขาก็เอื้อมไปหยิบแก้วเหล้าของเธอจะมาป้อน หญิงสาวหยิบแก้วเหล้าจากมือของเขาแล้วมายกดื่มเอง คิดว่าดื่มหมดแก้วแล้วเขาคงจะปล่อย แต่พอดื่มหมดนาคราชก็ส่งให้เด็กบริการชงอีกแก้วมาให้ "เอ๊ะนี่คุณปล่อยฉันได้หรือยัง" "นั่งอยู่ตรงนี้แหละ" "เก้าอี้ก็มี ฉันขยับไปนั่งตรงเก้าอี้ก็ได้" "ตักของผมนิ่มกว่าเก้าอี้เยอะ" "นิ่ม?" พูดถึงเรื่องตักนิ่มแต่ตอนนี้เธอสัมผัสว่ามีอะไรกำลังแข็งๆ ดันสะโพกของเธออยู่ "อะไร?" ดวงตาของคนที่นั่งอยู่บนตักแอบมองต่ำลงไปดูและก็ได้รับรู้ว่าไอ้ที่แข็งๆ มันคืออะไร แต่พอเธอจะขยับตัวออกก็ถูกมือของเขากระชับแน่นขึ้น "คุณ!" เธอแอบลอบกลืนน้ำลายลงคอจนเจ้าของความแข็งนั้นสังเกตได้ "ไปต่อกันที่อื่นไหม" เสียงทุ้มต่ำกระซิบพูดข้างๆ ใบหู "ไปต่อบ้าอะไรล่ะปล่อยฉันได้แล้ว" ผู้ชายอะไรเพิ่งรู้จักกันยังกล้าทำรุ่มร่ามได้ขนาดนี้ถ้าต่อไปจะขนาดไหนเนี่ย คนแบบนี้เหรอที่พ่ออยากให้เราใช้ชีวิตอยู่ด้วย ตุ๊บ! คิดได้แบบนั้นหญิงสาวก็กระทืบส้นเท้าลงกับปลายเท้าของอีกฝ่าย "โอ๊ย" นาคราชเลยต้องยอมปล่อยมือออกจนเธอลุกขึ้นได้แล้วรีบก้าวออกมาจากมุมนั้น "หึหึ" ริมฝีปากหนายกยิ้มเล็กน้อย ทีแรกไม่ใช่แค่เธอหรอกที่อยากต่อต้านผู้ใหญ่เขาก็เช่นกัน แต่พอได้มองหน้าเธอใกล้ๆ แล้วผู้หญิงคนนี้ไม่มีที่ติเลย 🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 20หลังจากทุกอย่างผ่านไปนาคราชก็มาหวนคิดดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะอาการเมื่อสักครู่ไม่ได้มีแค่เธอเขาก็มีด้วย มันดูผิดธรรมชาติมากใครจะมามีอารมณ์ในปั๊มน้ำมันคนพลุกพล่านขนาดนี้"จะไปไหน" ขณะที่ใช้ความคิดอยู่ก็เห็นว่าเธอเอื้อมไปปลดล็อกประตูรถ"จะไปเข้าห้องน้ำ" ก่อนลงจากรถนิวเยียร์ก็ได้หยิบเอากระเป๋าของเธอลงมาด้วย นาคราชเลยไม่ไว้ใจกลัวเธอจะเรียกแท็กซี่กลับเองเพราะถ้าเธอยังอารมณ์ค้างอยู่คงอันตรายมากนิวเยียร์หายเข้าไปในห้องน้ำหญิงของปั๊มน้ำมันอยู่พักหนึ่งเพราะเธอต้องใช้เวลาล้างสิ่งที่เขาปล่อยทิ้งไว้ในช่องคลอดออกให้สะอาดก่อนออกมาก็เห็นเขายืนรออยู่หน้าห้องน้ำหญิง แต่เธอก็ไม่ได้หยุดพูดคุยด้วยยังจะเดินออกไปทางหน้าปั๊มน้ำมัน"กลับขึ้นรถ""ฉันเห็นร้านขายยาอยู่หน้าปั๊มจะไปซื้อยาก่อน" ไม่อยากมองหน้าเขาด้วยซ้ำทั้งๆ ที่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเพราะเธอสมยอมเองนาคราชเดาว่ายาที่เธอจะไปซื้อคงเป็นยาคุมกำเนิดเขาเลยเดินตามเธอเข้ามาด้วย"ต้องการซื้อยาประเภทไหนคะ""ฉัน.." เธออยากจะปรึกษาเรื่องยาคุมกำเนิดด้วยเพราะไม่เคยทาน เลยไม่รู้ว่าควรทานแบบไหนแต่พอหันไปก็เห็นเขายืนอยู่ข้างๆ "ฉันอยากได
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 19🔞"อืม" นิวเยียร์สะดุ้งเล็กน้อยตอนที่ถูกอีกฝ่ายจู่โจมโดยการจูบ แต่เพียงไม่นานเธอก็เริ่มตอบสนองเขากลับเรียวลิ้นอุ่นแหย่ผ่านเข้ามาในโพรงปากก่อนจะดูดดึงความหอมและหวานจากริมฝีปากอวบอิ่มที่น่าหลงใหล จนเธอเผลอแลกลิ้นกลับไปขณะที่ทั้งสองดื่มด่ำกับรสจูบของกันและกันอยู่ มือเรียวก็ได้เอื้อมมาแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของฝ่ายชายออกโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวเห็นเธอไม่ช่ำชองในการแกะกระดุมผู้ชายนาคราชเลยต้องจัดการกับเสื้อของตัวเอง จนเผยออกมาให้เห็นหน้าอกแน่นๆ ที่ซ่อนอยู่ในเสื้อเชิ้ตตัวนั้นดวงตางามหรี่มองต่ำลงก่อนจะขยับใบหน้าเข้าไปแนบลงกับแผ่นอกแกร่งอย่างไม่อาย"อ้าาา" เพียงแค่ริมฝีปากของเธอแตะลงสัมผัสกับเนื้อหนังความเสียวซ่านก็เพิ่มทวีคูณโชคดีที่ปั๊มน้ำมันรถจอดกันเยอะมากแถมรถของเขาก็ติดฟิล์มดำสนิทเลยไม่มีใครมาสนใจ"อือ" ร่างเล็กที่ซุกใบหน้าอยู่กับแผ่นอกเมื่อครู่ก็ถูกอีกฝ่ายจับแนบลงกับเบาะรถ และมือหนาก็เอื้อมไปปรับเบาะให้เอนราบลงไปเขาแค่ขยับชายกระโปรงของเธอขึ้นมาก็เผยให้เห็นเนินอวบนูนที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกงชั้นในตัวบาง นาคราชไม่รอช้าโน้มใบหน้าเข้าไปซุกลงกับเนินอกที่ตอนนี้แทบจะไม่มีอะ
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 18 "ให้เกียรติผมนิดหนึ่งนะครับ" เพชรกล้ายื่นแก้วเหล้าเข้าไปใกล้และนิวเยียร์ก็ไม่ปฏิเสธ เธอยกแก้วที่เพชรกล้าส่งมาให้ก่อนหน้าชนแก้วกับอีกฝ่ายนาคราชทำแค่มองโดยไม่ได้ห้าม คิดว่ามันคงไม่ลูกไม้กับเขาหรอก เพราะรู้อยู่ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นผู้หญิงของเขาจริงๆ เธอก็ไม่ได้อยากดื่มหรอกกลัวว่าถ้าเข้าไปเยี่ยมพ่อแล้วจะมีกลิ่นแอลกอฮอล์ติดตัวและลมหายใจเข้าไปด้วย แต่เห็นอีกฝ่ายไม่ได้ห้ามเธอเลยยกเหล้าแก้วนั้นดื่มรวดเดียวจนหมดเรื่องแอลกอฮอล์เธอก็ไม่ได้สันทัดมากหรอก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะคออ่อนจนให้ใครมามอมเหล้าได้ง่ายๆ แก้วแรกผ่านไปเพชรกล้าก็ส่งให้เธออีกแก้วนิวเยียร์ก็รออยู่ว่านาคราชจะห้ามไหม นอกจากจะไม่ห้ามแล้วผู้หญิงที่ชื่อแนนซี่ยังเดินเข้ามาชนแก้วกับเขาอีก เธอเลยยกเหล้าแก้วนั้นขึ้นมาดื่ม"ไม่คิดว่าสาวสวยแบบคุณจะดื่มเก่งด้วย""ก็ดื่มไม่ค่อยเก่งหรอกค่ะ แต่ไม่ให้ใครดูถูกได้""ฮ่าาา ผมชอบคุณจังเลยครับ""เฮ้ยมึงพูดบ้าอะไรวะ" ณัฐดนัยเตือนเพชรกล้าเพราะมันจะมากไปแล้ว"หรือมึงไม่ชอบ เธอทั้งสวยและก็เก่ง""ขอบคุณนะคะที่ชอบฉัน ว่าแต่พวกคุณเป็นเพื่อนกันมานานหรือยังคะเนี่ย" แก้วที่สองหมดไปนิ
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 17[ร้านอาหารเจ้าพระยา]ร้านอาหารแห่งนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ถ้าลูกค้าต้องการล่องเรือดื่มด่ำกับบรรยากาศยามค่ำคืนก็สามารถเช่าเหมาลำเรือของที่นี่ได้"?" คุณจะมาทานข้าวเหรอนาคราชไม่ได้ตอบเธอหรอก พอจอดรถในที่จอดเรียบร้อยแล้วเขาก็เดินเข้าไปในร้านอาหารจนนิวเยียร์ต้องรีบเดินตาม"เฮ้ยดูซิว่าใครมาโน่นแล้ว""อ้าวไหนบอกไม่มาไง" จะเรียกว่าเลี้ยงรุ่นซะทีเดียวก็ไม่ได้ เพราะถ้าช่วงไหนที่ทุกคนหยุดพร้อมกันก็มักจะนัดกันออกมาสังสรรค์เพื่อไม่ให้เพื่อนๆ ห่างหายกันไปนาน"นาคคะ" และทันใดนั้นก็มีผู้หญิงเซ็กซี่คนหนึ่งเดินเข้ามาควงแขนนาคราชต่อหน้าต่อตาเพื่อนๆ"เฮ้ยแนนซี่" เพื่อนอีกคนรีบสะกิดสาวนางนั้นแล้วส่งสัญญาณบอกว่านาคราชมากับผู้หญิง ที่ส่งสัญญาณบอกเพราะทุกคนไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใครแต่ก็มาด้วยกันนั่นหมายถึงคงเป็นคนสำคัญ"นาคมากับใครคะ" แนนซี่ก็เป็นแบบนี้แต่ไหนแต่ไรแล้วเห็นนาคราชทีไรก็ชอบจู่โจมถึงเนื้อถึงตัว ถ้าอีกฝ่ายเล่นด้วยป่านนี้ก็คงได้เป็นคุณนายอนันต์ไพศาลไปแล้ว"คุณจะไม่อธิบายอะไรเลยเหรอ" สายตานิวเยียร์มองต่ำลงไปดูมือของผู้หญิงอีกคนที่เกาะแขนผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสา
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 16ตั้งแต่นั่งรถมาจนกลับมาถึงบ้านเธอก็ไม่ได้พูดอะไรกับเขาสักคำไม่เหมือนตอนอยู่ต่อหน้าพ่อ"คุณหนูทานข้าวก่อนสิคะ" มาถึงนิวเยียร์ก็จะขึ้นบ้าน พิมพ์แม่บ้านคนสนิทเลยเรียกให้เธอทานข้าวก่อนค่อยขึ้น"ฉันไม่หิวหรอกพิมพ์" ตั้งแต่รู้ว่าเวลาของพ่อเหลือเท่าไรเธอแทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว เธอมีประสบการณ์ตอนเสียแม่ไปครั้งหนึ่งรู้ว่ามันทรมานมาก พอจะมาเสียพ่ออีกคนความรู้สึกตอนนั้นมันก็กลับมาหลอกหลอนตอนที่ท่านยังแข็งแรงอยู่เธอไปอยู่ไหนทำไมไม่มาดูแลพาท่านไปทานอะไรอร่อยๆ หรือไปเที่ยวที่ที่ท่านอยากจะไปกับเธอแค่สองคน"ลงมากินข้าวก่อน" นาคราชที่เดินตามเข้ามาเห็นแล้วว่าเธอเอาแต่เศร้าและเธอก็ยังไม่ทานอะไร"ก็บอกแล้วไงว่าไม่หิว" หญิงสาวใส่อารมณ์กับคำพูดเล็กน้อย แต่ก็รู้แหละว่าตัวเองทำไม่ถูกเลยไม่พูดอะไรอีกแล้วเดินขึ้นบ้านไปขึ้นมาถึงสิ่งแรกที่ทำคือนอนกอดหมอนร้องไห้เช้าวันต่อมา.. เมื่อคืนไม่รู้ว่านอนหลับตอนไหนแต่ที่รู้คือร้องไห้จนตาบวม ตื่นมาอีกทีก็ต้องเข้าบริษัท เลยต้องฝืนตัวเองลุกขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่งหน้าเพื่อกลบเกลื่อนเดินลงมาก็เห็นผู้ชายคนนั้นนั่งดื่มกาแฟรออยู่ข้างล่าง แต
BAD LOVE เมียแต่ง บทที่ 15>>{"พ่อคะ"} พ่อส่งข้อความไว้ว่าถ้าว่างโทรมาหาหน่อย เห็นข้อความของท่านเธอก็กดโทรหาในทันที {"ลูกเห็นแล้วใช่ไหมว่าทำไมพ่อถึงไว้ใจผู้ชายคนนี้"}>>{"เห็นแล้วค่ะ"} {"หนูลองเปิดใจให้พี่เขานะลูก พ่อไม่รู้ว่าจะอยู่กับลูกได้อีกนานแค่ไหน ผู้ชายคนเดียวที่พ่อไว้ใจคือนาคราช"}>>{"พ่ออย่าพูดแบบนั้นสิคะ พ่อต้องหายอย่าทิ้งน้องไว้คนเดียว"} {"ไม่มีใครหนีเรื่องนี้พ้นหรอกลูก ทุกคนก็ต้องพบเจอเหมือนกันหมด พ่ออยากให้หนูสร้างครอบครัวกับนาคราช มีลูกมีหลานเลี้ยงดูพวกเขาให้ดี แอะๆ"} นิรากรพยายามพูดให้มากที่สุดก่อนที่จะพูดไม่ได้ ท่านรู้ว่าถึงแม้จะรักษาตัวไปก็คงไม่หายจากโรคนี้>>{"พ่อคะ พ่ออย่าพูดอะไรอีกเลยนะคะ พ่อรีบรักษาตัวให้หาย เย็นนี้น้องจะเข้าไปหาพ่อนะคะ"}เที่ยงของวันนั้น.. "ออกไปทานข้าวกันค่ะ"นาคราชที่นั่งทำงานอยู่ มองไปดูอีกฝั่งหนึ่งของตัวเอง เขาไม่คิดว่าเธอจะชวนเขาออกไปทานข้าวด้วยซ้ำ"ฉันหมายถึงคุณนั่นแหละค่ะ""ไปสิครับ" ชายหนุ่มหยิบเอาของส่วนตัวที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานแล้วเดินออกมาพร้อมกับเธอ"ได้ยินอะไรหรือยัง" หลังจากที่นาคราชลุกออกไปแล้ว ขาเม้าส์แถวนั้นก็รีบเข้ามาหา







