ANMELDENผมดันร่างสมส่วน สวย หมวย และเอ็กซ์มากของยัยนั่นเข้าชิดกับผนังข้างประตู พลางแทรกต้นขาแกร่งเพื่อแยกเรียวขาขาวออกจากกัน
"ยะ อย่าทำอะไรบ้าๆ ตรงนี้นะ" ผมแสยะยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่า เธอเริ่มออกอาการร้อนรน "คนอย่างฉันไม่เคยสนใคร" "แต่ฉันอาย ถ้านายจะไปทำแบบนี้กับผู้หญิงอื่น แล้วผู้หญิงพวกนั้นเต็มใจที่จะให้นายทำ ฉันไม่ว่า แต่ต้องไม่ใช่กับฉัน นายก็ไม่ควรทำอะไรบ้าๆ แบบนี้กับฉัน" "เอาจริงๆ นะ เธอก็ครางใต้ร่างของฉันทุกครั้งที่เรามีอะไรกัน" "ฉันเกลียดนาย!" มิ้นท์ตวาดใส่ "เธอควรรู้เอาไว้ ว่าฉันชอบเสียงคราง มากกว่าเสียงตวาดของเธอ" ผมก้มลงจูบปากอวบอิ่มที่อยู่ตรงหน้าอีกครั้ง มือหนาบีบขย้ำที่ทรวงอกอวบอิ่มหนักๆ ไอ้ผู้ชายสองตัวที่กำลังเดินผ่าน มันควรรู้เอาไว้ ว่ายัยนี่ ของกู! "เปิดประตูสิ ถ้าเธอไม่อยากให้ฉันทำกับเธอแบบนี้ ตรงนี้" ผมกระซิบบอกประชิดกกหูขาว จากนั้นก็ขบเม้มหยอกเย้า ไม่สนใจสายตาเหี้ยตัวไหน เพราะถ้าเเมื่อไหร่ ที่พวกมันเอาผู้หญิงของผมไปพูดถึงในทางเสียหาย มันจะได้เจอผมที่ห้องแน่นอน แล้วสิ่งที่ผมทำ ผมไม่ได้ทำเพื่อให้ใครหน้าไหนเอาไปพูด แค่จะทำให้รู้ ยัยนี่ของกู! "อย่าคิดว่าฉันไม่กล้านะมิ้นท์ ฉันเป็นคนที่หวงของที่เป็นของฉัน แต่ถ้าเธอลองดีกับฉัน..." "นายก็จะทำกับฉัน โดยที่นายไม่สนใจความรู้สึกของฉันเลย!" มิ้นท์ตวาดแทรก พร้อมกับดันอกผมออกห่าง ก่อนที่เธอจะล้วงกระเป๋า แล้วโยนคีย์การ์ดใส่หน้าผมทันที ผมดันลิ้นกับกระพุ้งแก้ม หงุดหงิดกับความอวดดี แต่ก็เลือกที่จะเปิดประตู แล้วลากอีกคนเข้ามาด้วยกัน "ชุดโง่ๆ ของผู้หญิงชอบโชว์ อย่าให้ฉันเห็น ว่าเธอแต่งตัวแบบนี้อีก!" "เป็นพ่อฉัน?" "ไม่ใช่ แล้วฉันก็หวังว่าเธอจะคิดเองได้ ว่าคนที่เอากัน เขาเรียกว่าเป็นอะไรกัน!" ผมลากแขนมิ้นท์ไปที่เตียง พร้อมๆ กับการปลดเข็มขัดหนังราคาแพง "นายเอาฉัน เพราะเห็นฉันเป็นแค่ของเล่นแก้เหงา ก็เอาดิ อยากเอาฉันนัก ฉันก็จะให้นายเอา แล้วฉันก็จะเห็นนายเป็นแค่ของเล่นแก้เบื่อของฉันเหมือนกัน!" "ปากดี!" ผมตามไปทาบทับยัยนั่นอีกครั้ง พร้อมๆกับการกระชากเสื้อโง่ๆ ที่เธอใส่ให้มันหลุดๆ ไป "นายไม่มีสิทธิ์มาฉีกเสื้อผ้าฉัน เพราะคนที่ซื้อมันมาคือฉัน เงินฉัน ไม่ใช่ของของนาย ที่นายจะทำอะไรก็ได้!" "หยุดปากดีดีกว่าไหม แค่เสื้อผ้า ฉันมีปัญญาซื้อให้เธอใหม่ แต่ตอนนี้เธอควรเก็บแรงเอาไว้ เพราะของเล่นแก้เหงาแบบฉัน จะทำให้เธอจดจำทุกอย่างในคืนนี้แบบลืมไม่ลง!" แคว่กก~ เกาะอกโง่ๆ ที่โชว์นมแทบจะทั้งเต้า กับกางเกงขาสั้นๆ ที่อีกแค่นิดเดียวมันก็เห็นแก้มก้นขาวๆ นั่น ผมกระชากมันอย่างไม่ใยดี จะขาดยังไงก็ช่างหัวมันสิ ถ้าคนอย่างนิกกี้ปล่อยผู้หญิงของตัวเองไปล่อเสื้อล่อจรเข้ในสภาพนี้ได้ กูให้เหยียบหน้ากูเลย! "ฉันเจ็บ ไอ้บ้า!" แล้วใครสนวะ ผมตะโบมดูดดุนประทุมถันสีหวานที่บวมเป่งเพราะผมดูดมันมาทุกวัน จนมันเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย ยัยนี่มีผมเป็นผู้ชายคนแรก และรสรักของผมมันก็ไม่ได้ห่วยแตกมากพอที่จะรั้งยัยนี่ไม่ได้ เธอก็แค่ยากกว่าใคร แต่แล้วไง ต่อให้ยากแค่ไหน ผมก็จะทำให้เธอเป็นแค่ของผมอยู่ดี"ที่จริงกูก็ไม่ได้เหี้ยอะไร กูแค่ยังไม่คิดที่จะหยุดที่ใครสักคนแค่นั้นเอง" ผมยกยิ้มออกมา ไม่เห็นว่าสิ่งที่ผมพึ่งจะพูดออกไป มันจะผิดตรงไหน ผู้ชายแบบผม รักชีวิตโสด ชอบความอิสระ ไม่ชอบผูกมัด ไม่ชอบโดนบงการ และไม่ชอบการโดนเป็นเจ้าของจากใครสักคน"อย่าพลาดไปรู้สึกกับเขาก็แล้วกัน เพราะบางทีผู้หญิงแบบยัยนั่น อาจจะมีความคิดที่ชอบความโสด รักความอิสระแบบที่มึงชอบก็ได้ ก็อย่างว่า ขนาดมึงตามติดเป็นเดือนๆ ล่วงเข้าไปไม่รู้กี่เดือน กูยังไม่เห็นว่าเขาจะมีท่าทีที่บ่งบอกว่ารู้สึกอะไรกับมึงเลย" ไอ้แม็กซ์มองหน้าผม มันยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะส่ายหน้าไปมาผมไม่ได้แคร์หรอกนะ ว่ามิ้นท์จะรู้สึกกับผมแบบไหน แม้ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นอยู่ในตอนนี้ มันจะเกิดขึ้นเพราะความเอาแต่ใจของผมฝ่ายเดียว แต่แล้วไง สุดท้ายคนแบบผม อยากได้อะไรก็ต้องได้อยู่ดี"ที่ชวนกูมาเนี่ย จะให้กูช่วยอะไร""ใกล้จะถึงวันเกิดของกัสแล้ว วันเกิดของกัสกับวันเกิดของมิลิน เป็นวันเดียวกัน กูต้องหาของขวัญวันเกิดคูณสอง แล้ววันนี้กูก็ต้องทำหน้าที่พ่อ ซื้อของเข้าบ้านแทนเมีย""เหอะ มีเมียแล้วยุ่งยากฉิบหาย มีลูกยิ่งแล้วใหญ่" ผมบ่นออกไปตามความคิด ทั้งที่จริงแล้ว
ฉันรู้สึกตัวในช่วงสายของอีกวัน อาการครั่นเนื้อครั่นตัวทำให้ฉันขยับกายอย่างเชื่องช้า เหนื่อยๆ มีอาการปวดหัวคล้ายคนจะมีไข้ ไอเย็นของเครื่องปรับอากาศที่กระทบลงมายังพื้นที่ข้างเตียง ที่ฉันสัมผัสอย่างบังเอิญตอนที่กำลังขยับแขน ทำให้รู้ ว่าฉันนอนอยู่กลางเตียง หมายความว่า ฉันนอนแนบกายชิดกันกับหมอนั่นทั้งคืนรู้สึกตัวตอนที่ตื่น ก็บอกไม่ถูกเลยว่าฉันควรรู้สึกยังไง เสียตัวให้ผู้ชายคนแรก ชีวิตของฉันก็เหมือนจะเปลี่ยนไปตลอดกาล"ขี้เซาจังเลยนะ" เสียงของคนที่ดังอยู่ข้างๆ ทำให้ฉันหันไปยังต้นเสียงนั้นทันที เห็นนายนิกกี้นุ่งผ้าขนหนูสีขาวพันรอบเอวไว้พอหมิ่นเหม่ ในขณะที่มือยังคงวุ่นวายกับการใช้ผ้าเช็ดผมที่เปียกหมาด ๆ หมอนั่นอาจจะพึ่งออกจากห้องน้ำมา"เตียงของฉันคงทำให้เธอนอนหลับสบาย จริงๆฉันเป็นคนตื่นง่าย แต่ไม่เห็นเธอมีอาการนอนกระสับกระส่าย หรือสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกเลย บางที เตียงนอนของฉัน มันอาจจะเหมาะกับเธอ" ฉันปรายตามองเจ้าของคำพูดเพียงนิด ก่อนจะเมินหน้าหนี ไม่ได้คิดที่จะใส่ใจ"และแอร์ห้องของฉันมันก็คงจะเย็นมาก ๆ จนทำให้เธอหนาวมากจนต้องกอดฉันไว้ทั้งคืน" ฉันถอนหายใจออกมาหนัก ๆ ทันทีที่มีโอกาสได้พูดค
"หยุดเรียกฉันว่าเมียได้ไหม แล้วจำเอาไว้ ฉันโสด..." "งั้นเหรอมิ้นท์" ผมยกยิ้มที่มุมปาก พลางกวาดสายตาไปทั่วทั้งใบหน้างดงาม"งั้นเธอควรฟังฉันนะ คนโสด คือคนที่ไม่มีผัว แต่คนที่มีผัว เขาไม่เรียกว่าโสด!" "ว๊ายยย!" จบประโยค ผมก็พลิกร่างของคนที่นั่งอยู่บนหน้าตัก ลงไปกับเตียง พร้อมๆกับการประกบทับลงไป กางเกงบ็อกเซอร์ที่ผมใส่ ก็ถอดง่ายฉิบหาย ส่วนเสื้อยืดตัวเดียวของผมที่เธอเอาไปใส่ ในตอนนี้ก็ร่นขึ้นจนเห็นต้นขาขาว พอผมแยกขาเรียวออกจากกันเท่านั้น กลีบกุหลาบบานแย้ม อวบนูนที่มีแค่ผมที่ได้สัมผัส ก็ปรากฎแก่สายตาผมโน้มตัวลงไปหา พร้อมๆกับการชักรูดแก่นกายใหญ่ ที่ตั้งเป็นลำท้าทายตั้งแต่ตอนที่อีกคนนั่งอยู่บนหน้าตัก ก่อนจะเลื่อนไปถูไถที่ช่องทางรัก และอัดกระแทกเข้าไปจนสุดความยาวของมันสวบบบบ~"กรี๊ดดดดดดด!" "อ๊าาา แน่นว่ะ" ยอมรับตรงๆเลยว่า ไม่เคยมีร่างกายของผู้หญิงคนไหน ทำให้ผมมีความสุขได้เท่ากับคนที่อยู่ใต้ร่างของผมในตอนนี้ทุกอย่างที่เป็นมิ้นท์มันโครตดี เป็นแบบที่ตรงสเปคผมหมดเลยมิ้นท์ทุบต้นแขนของผมถี่ๆ ก่อนที่ผมจะขยับ เพื่ออัดกระแทกเข้าไปให้ลึกยิ่งกว่าเดิมปึก! ปึก! "จะ เจ็บ ฉันเจ็บ!" มิ้นท์เอี้ยวหน้า
ผมกระชากร่างของมิ้นท์ลุกจากเตียง แล้วดึงเธอเข้าไปในห้องน้ำ ฉีกกระชากเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่อย่างเอาแต่ใจ เพียงแค่ เธอทำให้ผมหงุดหงิดจนควบคุมอารมณ์เอาไว้ไม่ไหวแล้วเพียงไม่นาน ทั้งผมและเธอ ก็เปลือยเปล่าไปด้วยกันซ่าาาาาาาาาา~"กรี๊ดดดดดดด ทำบ้าอะไรของนาย!" สายน้ำที่ไหลออกจากฝักบัว ทำให้มิ้นท์ถดถอยหายหนี แต่ผมก็เลือกที่จะคว้าข้อมือของเธอเอาไว้ แล้วใช้ฝักบัวฉีกไปทั่วทั้งร่างกายขาวผ่องด้วยตัวเอง"บ้า นายมันบ้าไปแล้ว!""เหอะ...!" ผมแสยะยิ้มออกมา พลางมองท่าทีเกรี้ยวกราดของอีกคนอย่างไม่ใส่ใจที่ผมต้องบ้า แล้วใครกันวะ ที่มันทำให้ผมต้องบ้า"นะ หนาว ฉันหนาวแล้ว!""ทน!" ผมบอกแค่นั้น พลางคว้าขวดแชมพูสระผมมาบีบใส่มือ แล้วชะโลมลงไปบนเส้นผมสลวย"พอ ฉันบอกให้พอ!""ไม่พอ เหม็น ฉันเหม็นกลิ่นผู้ชายคนอื่นจากตัวของเธอ!" ซ่าาาาา~"บ้า นายมันบ้าไปแล้ว!"ผมไม่ได้สนในสิ่งที่อีกคนโวยวาย หลังจากที่สระผมให้ ผมก็ใช้ครีมอาบน้ำ แล้วลูบไล้ไปทั่วร่างขาวเนียนของคนต้องหน้า มือไหนที่เธอใช้จับมือมัน ผมถูไถแรงๆ ไม่สนว่าอีกคนจะโวยวายแค่ไหนก็ตาม"เอาแต่ใจ นายมันเป็นผู้ชายที่เอาแต่ใจตัวเอง!" เออ ผมคงเป็นแบบนั้น แบบที่เธอว่าจร
แขนของฉันถูกกระชากอย่างแรง จนมันเจ็บแปล๊บขึ้นมา สีหน้าที่เกรี้ยวกราด เขาแสดงมันออกมาต่อหน้าฉัน แต่นายตี๋ก็กล้ามากพอที่จะช่วยฉัน ช่วยด้วยการกระชากแขนของฉันกลับคืน"เลิกยุ่งกับฉันสักที!" ฉันตะโกนออกไปอย่างเหลืออด และคว้าแขนนายตี๋ไว้เป็นเกราะป้องกัน แม้นายตี๋จะรั้งฉันเข้าสู่อ้อมกอด แม้ฉันจะไม่ชอบวิธีแบบนั้น แต่ถ้าฉันขัดขืน แล้วไม่ปล่อยเลยตามเลย สิ่งที่ฉันพยายามในวันนี้ มันจะสูญเปล่าทันที"ผู้หญิงเขาไม่เอา มึงก็ควรยอมรับความจริงไหมวะ" "อย่าปีนเกลียวให้มากไอ้สัส!" นายนิกกี้พูดจาร้ายกาจมาก หมอนั่นคว้าขวดเหล้าที่อยู่ในมือมาถือเอาไว้ ความตกใจทำให้ฉันทำอะไรไม่ถูก แต่นายตี๋ที่มีสติกว่า คว้าร่างของฉันแล้วดันไปหลบที่ทางด้านหลัง และสิ่งที่ฉันไม่คิดฝันมันก็เกิดขึ้นเพล้งงงงงงง! "กรี้ดดดดดดดดดด!" เสียงกรีดร้องดังไปทั่วบริเวณนั้น เมื่อขวดเหล้าที่อยู่ในมือของนิกกี้ ฟาดลงที่ ศีรษะของนายตี๋ทันทีเลือดสดๆ สีแดง ไหลออกมาต่อหน้าต่อตาของฉัน นายตี๋ในจังหวะนั้น อาจจะเป็นเพราะยังไม่ทันได้ตั้งตัวและไม่คิดว่าอีกคนจะกล้าทำฉันเข้าประคองนายตี๋ ที่อาจจะมีความรู้สึกมึนงง ฉันวางมือของฉัน แปะลงบนหน้าผากของหมอนั่น เ
ฉันทิ้งตัวลงบนโต๊ะม้าหินอ่อนอย่างเหนื่อยล้า ทั้งที่วันนี้ฉันไม่ได้สนใจที่จะทำอะไรสักอย่าง ไม่มีอารมณ์ที่จะทำอะไรทั้งนั้น แต่ฉันกลับรู้สึกเหนื่อย เหนื่อยมากจริงๆ"แกดูเหนื่อยๆ นะมิ้นท์ ไม่ค่อยได้นอนหรือไง" ฉันฟุบหน้าลงกับโต๊ะม้าหินอ่อน โดยใช้แขนรองหน้าผากเอาไว้ ไม่มีแม้กระทั้งอารมณ์จะตอบอะไรออกไป"หรือเมื่อวานพี่นิกกี้เขาทำอะไรแก" ชื่อของผู้ชายคนนั้น ที่หลุดออกมาจากปากของเพื่อนฉัน ทำให้ฉันลืมตาทันที"ที่เขาพูดเมื่อวาน มันมีอะไรมากกว่านั้นใช่ไหม แล้วที่ฉันไลน์ไปถามแกเมื่อวาน แล้วแกบอกว่าไม่มีอะไรทั้งนั้น หรือแกแค่โกหกฉัน" "..." ฉันเลือกที่จะเงียบปาก แล้วฟุบหน้าอยู่กับแขนของตัวเองอย่างเดิม"หรือว่าแกกับพี่นิกกี้...""หมอนั่นเป็นแค่ผู้ชายที่เห็นแก่ตัว!" ฉันโพลงออกไป พร้อมกับการเงยหน้าขึ้นมาเผชิญกับความจริง ฉันยกมือสางผมตัวเองไปทางด้านหลังลวกๆ ยอมรับว่า ยังรู้สึกหงุดหงิดกับการที่ชีวิตของฉัน มีนายคนนั้นเขามาเกี่ยวข้อง"เขาทำอะไรแก แล้วเขามีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้กับแก" "ตอนแรกมันเป็นแค่เรื่องผิดพลาดเว้ย ฉันมีอะไรกับหมอนั่น แต่ฉันก็พยายามที่จะโทษ ว่ามันก็เป็นความผิดของฉัน ที่ฉันเมาจนไม่สามา







![ยัยเอ๋อนี่ของผม[My dear]เมียผม](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)