Ep.3

"ไอ้บ้า!" ฉันตะโกนออกมาจนสุดเสียง พยายามดิ้นแรงๆ เพราะหวังจะหลุดจากการเกาะกุมให้ได้ แต่แรงเท่ามดแบบฉัน ไม่สามารถสู้แรงช้างแบบหมอนี่ได้เลย

"ไม่เลิกอวดดีก็ดีเหมือนกัน จุกขึ้นมา จะได้ไม่ต้องโทษฉัน!"

"กรี๊ดดดดด!" ฉันกรี้ดออกมาอย่างขัดใจ สองแขนถูกหมอนั่นกดลงกับเตียงเอาไว้ แล้วหมอนั่นก็ใช้ปากกับหน้าอกของฉัน ทั้งขบ ทั้งกัด ทั้งดูดแบบนั้น มันบวมเป่งจนไม่รู้จะบวมตรงไหนแล้ว เนินอกที่เคยขาวผ่อง หมอนั่นก็ฝากรอยจนเกลื่อนกลาด หมอนี่มันเถื่อนมากกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ด้วยซ้ำ

"เกลียด ฉันเกลียดนาย!"

"เกลียดได้ แต่จำด้วย ว่าเธอเป็นของใคร!" หมอนั่นพันธนาการข้อมือของฉันด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะค่อยๆ ปลดกางเกงยีนส์ราคาแพงของตัวเองออกไป ไม่ต้องบอกเลย ว่าฉันกำลังจะเจอกับอะไรในรูปแบบไหน เพราะนับตั้งแต่วันนั้น วันที่เป็นวันเกิดของฉัน วันที่เราไปดื่มกันที่ผับ แล้วเพื่อนสนิทของฉันที่ชื่อเวกัสได้หายไป คนแรกที่ฉันสงสัย คือเพื่อนสนิทของนายคนนี้ แต่แทนที่มันจะบอกฉันดีๆ แต่มันกลับใช้วิธีสกปรก ให้ฉันยอมตกเป็นของมัน

ร่างหนาถาโถมเข้ามาหาฉันอีกครั้ง จริงๆฉันไม่เห็นว่าหมอนี่จะมีอะไรแย่เลยสักอย่าง ฮอตมาก หน้าตาดีมาก ฐานะคือรวยมาก เรื่องผู้หญิงก็ไม่เคยเป็นสองรองใคร แต่ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมหมอนี่ถึงต้องคอยแต่จะตามตอแยฉัน

ทั้งที่วันนั้นฉันพูดใส่หน้าว่ามันเป็นแค่เรื่องผิดพลาด ครั้งแรกที่ฉันสูญเสีย ฉันจะถือว่าฉันแค่เมา ฉันไม่เอาอะไร ไม่เรียกร้องอะไรทั้งนั้น แค่จะถือว่าทานหมา แต่หมาตัวนี้เลือกที่จะกัดไม่ปล่อยเลย

สวบ~

"กรี๊ดดดดด!" ต่อให้จะมีอะไรกันกี่รอบ ฉันก็ไม่เคยคุ้นเคย และไม่เคยที่จะเปิดรับเลยสักครั้ง ฉันเป็นผู้หญิงแรงๆ ที่ชอบพูดจาตรงๆ ใครๆ ก็คงคิดว่าฉันคงเป็นผู้หญิงง่ายๆ ไม่เคยมีใครเข้าใจ ว่าต่อให้แกร่ง ก็ไม่ใช่ว่าฉันจะแบกรับกับทุกเรื่องไหว เพื่อนของผัวเพื่อนแบบนายนิกกี้ กำลังจะทำให้ฉันบ้าตาย ฉันจะทำให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย สุดท้ายที่ฉันจะยอมมัน

ปึก! ปึก! ปึก!

"แน่นจังวะ อ๊า..." ฉันหันหน้าหนี เมื่อคนที่อยู่ด้านบน ขยับเอวสอบเข้าใส่ ทันทีที่สอดใส่เข้ามาในกายฉันได้สำเร็จ

ต่อให้ฉันจะคิดหนี ต่อให้ฉันจะพยายามต่อต้าน แต่หมอนี่ก็หน้าด้านเกินกว่าจะฟัง

"ทำทาน ฉันจะถือว่าฉันกำลังทำทานให้หมา!"

"อะไรนะ อยากได้ท่าหมา?" นิกกี้ยกยิ้มออกมา ใบหน้าหล่อเหลา ที่หมอนี่เคยเอาไปหลอกล่อผู้หญิงคนอื่น ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาเลยสักนิด

ต่อให้หล่อจะเป็นจะตาย ต่อให้ดีแค่ไหน ต่อให้มันจะได้ฉันแล้ว ฉันก็จะไม่ยอมเป็นของตาย ยังไงฉันก็จะไม่ยอม

"ทำหน้าบึ้งแบบนี้ไม่สวยเลยว่ะ ถ้าเธอเรียกฉันว่าพี่นิกขา บางทีฉันอาจจะอ่อนโยนกับเธอได้นะ"

"นายไม่จำเป็นต้องอ่อนโยนกับฉัน เพราะสิ่งที่นายทำกับฉัน มันทำให้ฉันเกลียดนาย!"

"เกลียดแค่ไหน ฉันก็เป็นผู้ชายคนแรกของเธอนะที่รัก"

"คนแรกกับคนสุดท้าย ความสำคัญมันต่างกัน จำใส่หัวนายเอาไว้!" นิกกี้แสยะยิ้มมุมปาก หมอนั่นก้มลงมาตะโบมดูดดุนที่ยอดอกของฉัน ก่อนที่หมอนั่นจะผละออก จับฉันคว่ำลงกับเตียงกว้าง พร้อมๆ กับการสอดใส่แก่นกายใหญ่เข้ามาในกายของฉันอีกครั้งจนสุดความยาวของมัน

"ใครกล้ายุ่งกับผู้หญิงของฉัน ฉันสาบานว่ามันจะไม่ได้ตายดี!" เสียงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้รู้สึกใจหายวาบ หมอนั่นจัดแจงร่างของฉันให้ชันเข่า สองแขนถูกไพร่หลัง ก่อนที่เอวสอบจะสะบัดใส่ กระแทกกระทั้นอีกครั้งและอีกครั้ง ทำทุกอย่างแบบที่หมอนั่นต้องการ

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

ฉันกัดปากข่มความเจ็บปวด พร้อมๆกับการฟุบหน้าลงกับหมอน เอาเถอะ เอาเลย แบบไหนที่ทำให้นายนี่พอใจ ทำกับฉันยังไงก็ได้ แต่ฉันจะไม่มีวันแสดงความเจ็บปวดออกมาอย่างแน่นอน

"ฟิตฉิบหาย อ๊าาา..."

ปึก! ปึก! ปึก!

หมอนั่นเลื่อนมือมาคลอเคลียที่จุดกระสัน ฉันไม่ควรรู้สึกอะไรกับผู้ชายคนนี้ทั้งนั้น ต่อให้เขาจะได้ฉัน เขาก็จะได้แค่ตัว ไม่มีวันได้หัวใจ