LOGINเธอหายไปในวันที่เขากำลังจะสารภาพรัก...แต่สุดท้ายโชคชะตานำพาให้ทั้งสองกลับมาพบกันในฐานะ " สายรหัส "
View More" อย่าพูดคำนั้นออกมากนะ ไม่งั้นพี่ร้องไห้แน่ " ธาราเอ่ยแทรกทันทีเขาไม่อยากได้ยินประโยคที่ไม่ไพเราะต่อหู มือหนาเอื้อมไปจับมือบางแน่นต่อหน้าผู้ใหญ่เรื่องอะไรยอมได้หมดแต่เรื่องนี้ยอมไม่ได้ " เกรงใจกูกับพ่อด้วย ไอ่น้องเวร " " ขอโทษครับพ่อตา ขอโทษครับพี่เขย " ธาราหันมายกมือไหว้ทั้งสอง" ฝั่งบ้านเจ้าธารายื่นข้อเสนอมาว่าถ้าลูกยอมตกลงหมั้นจะต้องเปลี่ยนไปใช้นามสกุลของพี่เขาทันที " พ่อไออุ่นเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง" เอาแต่ใจ " หญิงสาวพึมพำในลำคอ" พ่อไม่บังคับ ตามใจลูก ไออุ่นของพ่อโตพอที่จะตัดสินใจเองได้แล้ว "" หนูตกลงค่ะ ดีเหมือนกันจะได้ขโมยเงินพี่ธาให้หมด " ไออุ่นพยักหน้าลงแม้ว่าการหมั้นครั้งนี้จะเร็วเกินไป แต่เธอก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะยังไงวันนี้ต้องมาถึงอยู่ดีอีกทั้งครุ่นคิดว่าได้ตกถังข้าวสารสบายๆ ไม่ต้องออกไปหางานทำเพิ่ม" พี่ยกทุกอย่างให้เลยครับ " ธาราพูดจริงและทำจริง เธออาจไม่รู้ว่าเขาแอบทำพินัยกรรมให้ตัวเองไว้ตั้งแต่ที่เธอจากไปหากเขาเป็นอะไรไปทุกอย่างตกเป็นของไออุ่นทั้งหมดโดยไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ หลังจากจบเรื่องทุกอย่างแล้วพ่อและพี่ชายของไออุ่นต้องรีบบินกลับก่อนเนื่องจากมีประชุม
วันนี้เป็นอีกวันที่ธารารู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษ เขาแอบบินมาขอนแก่นเพื่อพบเจอพี่ชายของไออุ่นโดยโกหกแฟนสาวว่าพ่อเรียกให้ไปประชุมแทนที่สาขาย่อยต่างจังหวัดจึงไม่ว่างและให้ลูกน้องไปส่งเธอที่มหาลัยแทนร่างสูงเลือกซื้อตั๋วบินเช้าเย็นกลับเพราะไม่ได้นอนกอดน้อง คงขาดใจตายแน่ @ วงค์วาส จำกัด ร่างสูงยืนสำรวจความเรียบร้อยของตัวเอง สายตาคมกริบกวาดมองตึกใหญ่ตรงหน้าครอบครัวพ่อไออุ่นถือว่ามีฐานะในระดับหนึ่งแต่ก็รองเขาอยู่ดี แบบนี้ค่อยหาทางบีบได้ง่ายหน่อย (ถ้าไม่ยอมปล่อยไออุ่นให้) ธาราพาตัวเองขึ้นมายังชั้นบนสุดของตึกเพื่อพบ อินทรีรองประธานบริษัท" สวัสดีครับ ผมธารา " ธารายกมือไหว้ด้วยความสุภาพ" มีอะไร ถึงเสนอหน้ามาถึงขอนแก่น " อินทรีพูดขึ้น เขายังเคืองที่มันทำตัวแสบร้องไห้อยู่ ไม่จำเป็นต้องพูดดีด้วย" ผมคบกับไออุ่นครับ "" เลิกซะ " เสียงประกาศกร้าวของพี่ชายเธอดังลั่นห้อง" ไม่ครับ " ธาราไม่เกรงกลัวสักนิดเขามองหน้าตอบอย่างไม่ยอมแพ้จากที่เริ่มหวั่นใจคราแรกตอนนี้กลับเกิดไฟลุกขึ้นกลางอกด้วยประโยคที่สั่งให้เลิกกว่าจะได้กลับมาเจอกันได้ตกลงคบมันยากเย็น ใครมันจะยอมง่าย ๆ " วันนั้นยังต่อว่าน้องกูจนยัยแสบต้อ
" พี่ติดกอดเบ๊บ ไม่ได้นอนกอดพี่คงตายแน่ " น้ำเสียงออดอ้อนของคนตัวโตทำไออุ่นยกยิ้มอย่างเอ็นดู นี่ใช่ธาราวันแรกที่เจอกันหรือเปล่า ธาราเห็นคนน้องเอาแต่ยิ้มไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ ริมฝีปากหนาจึงรีบเอ่ยเสนอทางเลือกให้น้องพลางกะพริบตาปริบ ๆ ให้เธอเห็นใจ" เก็บห้องนี้ไว้ก่อนก็ได้ แต่ตอนนี้เบ๊บต้องเก็บของไปอยู่กับพี่ ห้องพี่กว้าง มากต้องการเมียอยู่ด้วย " " เมื่อยตัวจัง " ไออุ่นไม่ตอบคำถามของเขาแต่เลือกที่จะพูดประโยคลอยให้เขารู้ตัวเองว่าควรทำยังไงต่อไป ร่างบางแสร้งบีบนวดแขนตัวเอง แทนที่ธาราจะนวดให้ เขากลับทำในสิ่งที่เธอไม่คาดคิด" พี่จะเก็บทุกอย่างให้หมด คอยดู " ร่างสูงรีบลุกขึ้นจัดการรูดผ้าทั้งราวจนหมดพับใส่กระเป๋าเดินทางสองใบใหญ่ แล้วเดินทั่วห้องเธอหาของสำคัญไปด้วยไออุ่นนอมองการกระทำของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนกันหมาดๆ เมื่อไม่กี่ชั่วโมงมานี้จนเผลอหลับไปในที่สุด" เฮ้อ! เหนื่อยจังแฮะ ของเบ๊บเยอะขนาดนี้พี่คงต้อง…หลับซะละ "" เบ๊บตื่นได้แล้วครับ ไปนอนต่อห้องพี่กัน " เมื่อธาราออกแรงเขย่าไหล่เธอให้รู้สึกตัว ไออุ่นขมวดคิ้วมีอาการงอแงเล็ก น้อยความฝันที่เคลิบเคลิ้มหายไปในพริบตา ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นเ
ย้อนกลับไปเหตุการณ์ในอดีต" แม่คะ เทอมหน้าหนูได้ย้ายขึ้นมาอยู่ห้องหนึ่งด้วยแหละ " ไออุ่นชูเอกสารการย้ายห้องให้แม่ตัวเองดู เธอดีใจมากแต่แม่กลับนิ่งเฉย" … "" ทำไมเงียบคะ ไม่ดีใจกับหนูหรอ? "" แม่จะขายบ้าน " ประโยคที่ฟังแล้วหัวใจชาวาบ " ขะ…ขายบ้าน แล้วเราจะไปอยู่ไหนกันคะ? " " แม่จะให้หนูไปอยู่กับพ่อนะ " เสียงหญิงวัยกลางคนเอ่ยขึ้น ไออุ่นมีคำถามในใจมากมายทำไมเลือกจะส่งเธอให้ครอบครัวนั้นทั้งที่รู้ว่าทุกคนเกลียดต่างเกลียดเธอที่เป็นลูกเมียน้อย" คุณย่าเกลียดหนู "" แม่กำลังจะแต่งงานใหม่ แล้วย้ายไปอยู่ออส หากพาหนูไปด้วย… " แม่ของเธอหลบตามองพื้นเหมือนมีอะไรในใจ" เลยเลือกทิ้งหนูไว้? " ไออุ่นเอ่ยถามย้ำอีกครั้ง" เปล่า พ่อไม่ยอมให้หนูไปกับแม่ "" แล้วแม่อยู่บ้านหลังนี้ไม่ได้หรอคะ ให้เขาคนนั้นมาอยู่ด้วยหนูจะไม่ดื้อ "" อย่าพยายามเลย ผู้ใหญ่เขาคุยกันแล้ว " แม่ของเธอส่ายหน้า ก่อนหน้านี้ได้คุยเรื่องพาเธอไปด้วยแล้วแต่ทางนั้นไม่ยอมให้ไออุ่นไปอยู่ไกลหูไกลตาและไม่ไว้ใจแฟนใหม่ของเธอสักเท่าไหร่ เหตุผลว่ากลัวลูกสาวจะถูกลวนลาม" คุยกันแล้ว หนูไม่ใช่สิ่งของที่จะจับโยนไปไหนก็ได้นะคะ แม่จะไปก็ไปเถอะหนูจะอยู
สองอาทิตย์ผ่านไปหลังจากวันที่ธาราไปส่งไออุ่นที่คอนโด ทั้งสองก็ไม่ได้เธอกันอีกเลย ไออุ่นทั้งส่งข้อความ โทร ไปดักรอหน้าคอนโดเขา แต่ธาราใจแข็งมาก ปฏิเสธเธอทุกทาง" อุ่นผิดเองที่ไม่กล้าพอจะเล่าให้พี่ฟังได้ รออุ่นอีกหน่อยนะ "ร่างบางเดินคอตกกลับคอนโดอีกเช่นเคย หารู้ไม่ว่าทุกที่ที่เธอไปมีเขาคอยตามติดอยู
ความเดิมตอนที่แล้ว..." คิดถึงบ้านเก่าไหม ? "" คิดถึงมาก " " แล้วคิดถึงพี่ชายข้างบ้านบ้างไหม ? "" ไม่อะ คิดถึงแม่น้ำมากกว่า " ไออุ่นหันมาตอบ ไม่วายใบหน้าหวานยังยิ้มทะเล้นใส่เขาหนึ่งที " งั้นกลับ "" ไม่กลับ อุ่นพึ่งมาเองนะ " มือเล็กเอื้อมไปแตะแขนเขาพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงงอแงเล็กน้อย" พูดไม่เข
1 สัปดาห์ผ่านไป ในที่สุดก็มาถึงวันที่ใครหลายคนต่างรอคอยนั่นก็คือ เฉลยสายรหัส เฟรชชี่ทุกคนต่างลุ้นว่าคนไหนจะเป็นพี่รหัสตัวเอง ใช่คนที่คิดไว้หรือเปล่า ต่างจากไออุ่นที่นั่งยิ้มแป้นลอยหน้าลอยตาอย่างสบายใจเพราะเธอนั้นรู้ก่อนใครแล้ว" ไอยิ้มกว้างขนาดนั้นพี่รหัสเสียวสันหลังหมดแล้วมั้ง " ตีตี้เอ่ยทักไออ
ความเดิมตอนที่แล้ว...ระหว่างที่เธอเดินเข้าร้าน มือเล็กก็เล่นโทรศัพท์ไปด้วย ขณะที่จะผ่านโต๊ะของธารา มือหนาคว้าแขนบางเข้าประชิดตัวเอง ไออุ่นเผลอร้องตกใจ" อ๊ะ! พี่ธารา "" นั่งกับพี่ " ธาราเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ ใบหน้าตึงจนคนรอบข้างรู้สึกได้ว่าเขากำลังข่มอารมณ์อย่างมากเว้นแต่ไออุ่นที่ไม่ได้สนใจแม้แต่