เด็กข้างบ้านของธารา

เด็กข้างบ้านของธารา

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-30
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
24Bab
290Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เธอหายไปในวันที่เขากำลังจะสารภาพรัก...แต่สุดท้ายโชคชะตานำพาให้ทั้งสองกลับมาพบกันในฐานะ " สายรหัส "

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

ซ่า !!! เสียงน้ำฝักบัวกระทบลงเรือนร่างสูงโปร่ง แผ่นหลังกว้างหนา กล้ามเนื้อกระชับได้สัดส่วน

เนื่องจากวันนี้มีภารกิจ ธาราจึงใช้เวลาอาบน้ำไม่นานมากนัก

ขาแกร่งก้าวออกห้องน้ำมาตรงไปยังหน้าตู้เสื้อผ้าก่อนหยิบชุดนักเรียนขึ้นมาสวมใส่ จังหวะเดินไปหยิบของนั้น สายตาคมสะดุดกับกรอบรูปบนโต๊ะ มือหนาเอื้อมหยิบขึ้นมาดูแล้วยกยิ้มมองด้วยสายตาแห่งความรัก รูปนี้เป็นที่ถ่ายกับน้องสาวข้างบ้าน เธอมีชื่อว่า ไออุ่น

จำความได้เขารู้จักเธอตั้งแต่เด็กแล้วเพราะเธออาศัยอยู่ข้างบ้านและพวกเรามักจะสนิทกันมาก เธอเป็นเด็กที่ร่าเริง พูดมาก อยู่ใกล้แล้วไม่น่าเบื่อ กลับกันกับเขาที่ค่อนข้างจะเงียบ ไม่ชอบอะไรที่วุ่นวาย หากใครเข้ามาจุ้นจ้านเขาพร้อมจะหนีเสมอแต่เธอคือ

ข้อยกเว้นในชีวิต

ไออุ่นเป็นเด็กผู้หญิงคนเดียวในชีวิตที่เขายอมทำทุกอย่างเพื่อให้เธอมีความสุข

วันนี้เขาตั้งใจจะสารภาพรักกับเธอ

" พี่ธา ! "

เสียงตะโกนจากข้างล่างดังแผ่ขึ้นมาจนธาราหลุดจากห้วงความคิดก่อนเดินไปเปิดม่านดู พบร่างเล็กของน้องสาวข้างบ้านในคราบชุดนักเรียนยืนยิ้มกระโดดโลดเต้นโบกมือให้เขา

ใบหน้าคมกระตุกยิ้มมุมปากก่อนส่ายหัวให้กับความน่ารักน่าเอ็นดูของน้อง

" เสร็จหรือยังคะ วันนี้เราต้องรีบนะ "

ไออุ่นเห็นเขาไม่ตอบอะไรจึงพูดขึ้นอีกครั้ง แต่ธารายังคงไม่ตอบ มือหนาปิดหน้าต่างต่อหน้าเธอ

ผ่านไปสักพัก ชายหนุ่มเดินออกมาพร้อมข้าวของในมืออีกมากมายเพราะวันนี้เป็นวันจบการศึกษาของเขา

" รอนานไหม ? "

มือหนาแตะลงบนกลุ่มผมสวยของหญิงสาวที่นั่งม้านั่งรอเขาอยู่หน้าบ้าน แถมยังกอดอกทำหน้าบึ้งตึงราวกับเด็กน้อยที่ถูกขัดใจ

" งอนอะไรพี่อีกล่ะ ? "

" สีหน้าอุ่นบอกว่างอนหรอคะ ไม่เห็นจะรู้เลย " ไออุ่นเงยหน้ามอง คิ้วบางขมวดเป็นปมก่อนเอ่ยขึ้น

" เด็กบื้อ เบะปากขนาดนั้น "

" ก็พี่ธาไม่ตอบอุ่นอะ อุ่นตะโกนเรียกจนเจ็บคอ ปิดม่านหนีเฉย " มือเล็กเอื้อมขึ้นมาบีบมือเขาเบา ๆ ทำเอาคนที่ยืนอยู่ใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมา

" ปกติพี่ก็ไม่ตอบนะ เรายังไม่ชินอีกหรือไง "

" ไม่ค่ะ เพราะวันนี้เป็น วันสุดท้าย ที่เราจะได้เจอกันนะ " คำว่าวันสุดท้าย เขารู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก เหมือนกำลังจะเสียสิ่งที่สำคัญไป

" พี่แค่ย้ายที่เรียน ไม่ได้หนีอุ่นสักหน่อย "

" ... " ใบหน้าเธอถอดสีดวงตาดูเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด เขารับรู้ได้ถึงความไม่สบายใจของเธอ

ธารารีบย่อตัวนั่งลงเอ่ยถามคนน้องทันที

" มีอะไรหรือเปล่า ? "

" ไม่มีค่ะ ไปกันเถอะ " ไออุ่นส่ายหัวก่อนลุกขึ้นยืน พลางส่งยิ้มอ่อนแล้วยื่นมือให้เขาจับเพื่อลุกขึ้นตาม ธาราทำตามอย่างว่าง่าย

ในทุก ๆ วันที่ทั้งสองเดินไปโรงเรียนจะเพียงแค่เดินข้างกันหรือบางครั้งมีธาราคอยเดินตามไออุ่นอยู่ใกล้ ๆ แต่วันนี้กลับเปลี่ยนไปเพราะไออุ่นจับมือเขาแน่นไม่ยอมปล่อย ไออุ่นอ้างว่าหากเปิดเทอมหน้าเธอก็ต้องเดินไปเรียนคนเดียวอีกคงเหงาแย่ ธาราจึงไม่ได้คิดอะไรมาก ยอมให้จับ ในใจเขาคิดแค่ว่าให้จับทั้งชีวิตก็ยังได้

พอเดินมาถึงหน้าโรงเรียนธาราและไออุ่นต่างแยกย้ายกันขึ้นห้องเพื่อเตรียมเข้าสู่งานปัจฉิมนิเทศของโรงเรียน

หลังจากพิธีทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้วถึงเวลาที่ต้องมอบของขวัญให้รุ่นพี่ที่เรียนจบ ธาราค่อนข้างจะฮอตมากในกลุ่มนักเรียนหญิงจึงมีแต่คนให้ของขวัญมากมาย ไออุ่นยืนหลบหลังเสามองห่าง ๆ ด้วยสายตาแห่งความยินดีก่อนเปลี่ยนสายตาเศร้าลง หลายเรื่องที่อยู่ในใจไม่สามารถบอกเขาได้ ทำได้เพียงเก็บไว้ในใจ

จนเห็นว่าคนรอบตัวของธาราเริ่มน้อยลง ร่างบางตัดสินใจเดินเข้าไปหาเขาพร้อมกล่องของขวัญ

" ยินดีด้วยนะคะพี่ธาของอุ่น " ไออุ่นยื่นกล่องของขวัญให้ธาราพร้อมฉีกยิ้มกว้าง

" ขอบคุณครับเด็กดื้อ ว่าแต่ข้างในมีอะไร ? " มือหนาเลือกที่จะลูบกลุ่มผมบางก่อนลดมือลงมารับของขวัญ สายตาคมกริบมองด้วยความสงสัย

" ไม่บอกค่ะค่อยกลับไปแกะที่บ้านนะ "

" ก็ได้ วันนี้รอที่บ้านนะพี่กินเลี้ยงเสร็จจะรีบกลับไปหา พี่อยากให้เราอยู่ด้วยตอนแกะของขวัญ " ธาราเอ่ยบอกคนตรงหน้า สายตาอบอุ่นที่เขามองมา ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกผิดในใจ

" ค่ะ อุ่นจะรอนะ " ไออุ่นกำมือแน่นพยายามฝืนพยักหน้าลง ในใจได้แต่ขอโทษเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่โกหกเขา

เวลาล่วงเลยไปจนถึงตอนเย็น ธารารีบกลับบ้านมาเพื่อที่จะแกะของขวัญพร้อมกับสารภาพรักกับเด็กข้างบ้าน แต่พอมาถึงเขากลับพบว่ามีป้ายติดตรงหน้าประตูบ้านเธอ เขียนด้วยหมึกสีแดงว่า ประกาศขายบ้าน ด่วน !

ดอกไม้ในมือเขาหล่นลงพื้นทันที

ธารารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดต่อสายตาเธอทันที แต่สายปลายทางถูกปิดไปแล้ว ร่างสูงทิ้งดอกไม้ไว้ตรงนั้นแล้วเดินกลับบ้านด้วยความโซเซโดยที่มีผู้เป็นแม่ยืนรออยู่หน้าประตูบ้าน

" น้องไปแล้วลูก " มือของผู้เป็นแม่แตะหลังลูกชายก่อนจะลูบขึ้นลงพลางปลอบใจ เธอรู้ว่าดีลูกชายรู้สึกยังไงกับหนูไออุ่น

" น้องไปไหนครับแม่ "

" แม่ก็ไม่รู้ ทางบ้านน้องเหมือนจะมีปัญหาอะไรสักอย่าง สีหน้าพวกเขาดูเครียดมากแม่ก็ไม่กล้าถาม "

" ละ...แล้วน้องได้บอกอะไรแม่ไหมครับ " ธาราเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่น เขาพยายามกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลต่อหน้าแม่ของเขา

" ... "

" ผมขึ้นห้องก่อนนะครับ " เขามองผู้เป็นแม่ที่เงียบ ส่ายหน้าตอบกลับแทนประโยค ทางเดินขึ้นห้องไม่ได้ไกลแต่เขากลับรู้สึกว่าตัวเองเดินเชื่องช้า

แกร็ก มือหนาเปิดประตูเข้าห้องด้วยความเหนื่อยล้า เขาหยิบของขวัญในกระเป๋าขึ้นมามองสำรวจรอบกล่องทั้งน้ำตา

" ไหนว่าจะรอแกะของขวัญด้วยกันไง ยัยเด็กเลี้ยงแกะ " ธาราเปิดกล่องแล้วหยิบของขวัญข้างในขึ้นมา สิ่งที่ไออุ่นมอบให้คือ ผ้าเช็ดหน้าสีขาวถูกปักด้วยตัวอักษร A พร้อมดอกทานตะวันเล็ก ๆ อยู่มุมขวาล่างของผ้า และ จดหมายหนึ่งฉบับ

ธาราไม่รอช้าเขารีบเปิดอ่านทันที

" ถึง พี่ธารา

พี่ชายคนแรกของไออุ่น ขอโทษที่ไปโดยไม่ได้ลานะคะ อุ่นไม่กล้ามากพอที่จะบอกพี่ต่อหน้ากลัวตัวเองจะร้องไห้

ยินดีกับความสำเร็จอีกครั้งนะคะ ขอให้ชีวิตข้างหน้ามีแต่ความสุขและประสบความสำเร็จอย่างที่ตั้งใจไว้

จากไออุ่น "

" แน่จริงก็กลับมาบอกลากันต่อหน้าสิวะ ! " มือหนาขยำกระดาษจนยับก่อนปาเข้ากำแพงห้องอย่างสุดแรง นัยน์ตาคมแดงก่ำ น้ำตาไหลอย่างกลั้นไม่ได้

เขานั่งนิ่งพิงขอบเตียงปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมา ไม่มีเสียงสะอื้น มีแต่ความเจ็บปวดภายในใจที่ไม่สามารถบอกได้ว่ามันจะลบล้างออกจากใจได้เมื่อไหร่

ไม่มีอีกแล้ว

เสียงตะโกนเรียกเขาในทุกเช้า

เสียงบ่นเวลาสอนการบ้านให้

เสียงร้องไห้ต้องการให้ปลอบ

และเสียงออดอ้อนขอให้ตามใจ

" เธอใจร้ายมากนะไออุ่นที่ทิ้งพี่ไว้กับความว่างเปล่า "

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
24 Bab
บทนำ
ซ่า !!! เสียงน้ำฝักบัวกระทบลงเรือนร่างสูงโปร่ง แผ่นหลังกว้างหนา กล้ามเนื้อกระชับได้สัดส่วนเนื่องจากวันนี้มีภารกิจ ธาราจึงใช้เวลาอาบน้ำไม่นานมากนักขาแกร่งก้าวออกห้องน้ำมาตรงไปยังหน้าตู้เสื้อผ้าก่อนหยิบชุดนักเรียนขึ้นมาสวมใส่ จังหวะเดินไปหยิบของนั้น สายตาคมสะดุดกับกรอบรูปบนโต๊ะ มือหนาเอื้อมหยิบขึ้นมาดูแล้วยกยิ้มมองด้วยสายตาแห่งความรัก รูปนี้เป็นที่ถ่ายกับน้องสาวข้างบ้าน เธอมีชื่อว่า ไออุ่น จำความได้เขารู้จักเธอตั้งแต่เด็กแล้วเพราะเธออาศัยอยู่ข้างบ้านและพวกเรามักจะสนิทกันมาก เธอเป็นเด็กที่ร่าเริง พูดมาก อยู่ใกล้แล้วไม่น่าเบื่อ กลับกันกับเขาที่ค่อนข้างจะเงียบ ไม่ชอบอะไรที่วุ่นวาย หากใครเข้ามาจุ้นจ้านเขาพร้อมจะหนีเสมอแต่เธอคือข้อยกเว้นในชีวิตไออุ่นเป็นเด็กผู้หญิงคนเดียวในชีวิตที่เขายอมทำทุกอย่างเพื่อให้เธอมีความสุขวันนี้เขาตั้งใจจะสารภาพรักกับเธอ" พี่ธา ! " เสียงตะโกนจากข้างล่างดังแผ่ขึ้นมาจนธาราหลุดจากห้วงความคิดก่อนเดินไปเปิดม่านดู พบร่างเล็กของน้องสาวข้างบ้านในคราบชุดนักเรียนยืนยิ้มกระโดดโลดเต้นโบกมือให้เขา ใบหน้าคมกระตุกยิ้มมุมปากก่อนส่ายหัวให้กับความน่ารักน่าเอ็นดูของน้อง"
Baca selengkapnya
เฟรชชี่ที่คุ้นเคย
@ คณะบริหารเอี๊ยด !!! เสียงรถจอดเทียบท่าข้างฟุตบาทหน้าคณะบริหาร ร่างระหงเปิดประตูรถออกก่อนก้าวขาลงจากรถ ใบหน้าเรียวสวยถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางสีชมพูอ่อน ผมถูกรวบไว้ครึ่งหัวปลายผมดัดลอน ต่างจากเด็กหญิงในชุดนักเรียนวันนั้นสิ้นเชิง ไม่ทันที่ไออุ่นจะก้าวเข้าคณะกลับมีเสียงประกาศจากรุ่นพี่ดังขึ้น" ปี 1 รวมตัวครับ !!! "ตึก ตึก ตึกเสียงฝีเท้านักศึกษาเฟรชชี่หมู่มากวิ่งกรูเข้ามารวมตัวกันที่กลางลานคณะบริหาร ไออุ่นเหลียวมองซ้ายขวาเธอรีบวิ่งตาม จังหวะนี้ยังไม่ต้องรู้จักเพื่อนใหม่ก็ได้แต่ขอเอาตัวให้รอดก่อน ไออุ่นวิ่งลงนั่งต่อแถวผู้หญิงคนหนึ่ง เธอยกมือกุมหน้าอกด้วยความเหนื่อยหอบ หลังจากทุกคนมากันครบแล้ว รุ่นพี่ต่างเดินเข้ามายืนล้อมเป็นวงกลม " สวัสดีครับเฟรชชี่บริหารทุกท่าน ผม ภูผา ชั้นปีที่ 2 รหัส 001 ประธานรับน้องในปีนี้ "" ยินดีต้อนรับน้อง ๆ เข้าสู่รั้วคณะบริหาร มหาวิทยาลัยเอ็กโซชั่น กิจกรรมวันนี้ไม่มีอะไรมากแค่จะให้น้องทุกคนยืนขึ้นแนะนำตัวทีละคนจนครบ และผมขอให้พวกคุณทุกคนจดจำชื่อเพื่อนร่วมคณะให้ดี... " " ไอ่ภูแม่ง...แอ็คจัด " โจชัวร์หนุ่มกะล่อนประจำแก๊งหันมาบอก แบล็ค และ ธารา ที่ยืน
Baca selengkapnya
จำคนผิด
@คอนโดไออุ่นภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดกลางมีห้องนอนแยกตัวออก การตกแต่งโทนสีสบายตาเฟอร์นิเจอร์ทุกอย่างถูกจัดเข้าที่อย่างเป็นระเบียบ มีกลิ่นหอมจาง ๆ ของซากุระตลบอบอวลทั่วห้อง เจ้าของห้องชอบกลิ่นซากุระมากแม้แต่น้ำหอมประจำตัวเธอยังใช้กลิ่นนี้ร่างเล็กในชุดนักศึกษาสภาพยับเยินนอนเตียงที่ปกคลุมด้วยผ้าคลุมสีครีมชมพูอ่อน เธอมองเพดานอยู่นานนับครึ่งชั่วโมงได้ภาพเหตุการณ์ตอนเที่ยงยังคงวนอยู่ในห้วงความคิดของเธอ ใช่ เธอเจอเขาแล้วแต่ เขาสบตาแค่ไม่กี่วิแล้วเดินออกไปเหมือนเราไม่เคยรู้จักกันจากสายตาที่เมินเฉยของธารา ไออุ่นรับรู้และเข้าใจดีว่าเขาคงจะโกรธที่เธอทิ้งไปโดยไม่ลา นี่แหละคือสิ่งที่เธอต้องรับมือหลังต่อจากนี้" อุ่นจะหาโอกาสเข้าหาพี่ยังไงกันนะ " ร่างบางยกมือก่ายหน้าผากอย่างคิดหนักก่อนริมฝีปากขยับพูดพึมพำกับตัวเองทางด้านธาราริมระเบียงคอนโด ร่างหนาในสภาพเปลือยท่อนบน ยืนพ่นควันบุหรี่ออกจากปาก มือคีบมันไว้อยู่ตลอด ตลอดทั้งวันเขาก็เอาแต่คิดหน้าน้องสาวข้างบ้าน ไม่คิดเลยว่าจะเจอเธออีกครั้ง จังหวะสบตาตอนเที่ยงนั้น แม้การแต่งตัวจะเปลี่ยนไปแต่ไออุ่นยังคงเป็นไออุ่นแววตาดูไร้เดียงสาเหมือนเดิม" กลับมาค
Baca selengkapnya
เสียงกระซิบที่คุ้นเคย
1 ชั่วโมงผ่านไป...หลังจากที่เฟรชชี่ทยอยจับคำใบ้กันหมดแล้ว ถึงเวลาที่ต้องถูกปิดตาแล้วฟังคำใบ้ต่อไปจากพี่รหัสตัวจริง โดยมีการจัดให้ยืนเป็นวงรีขนาดใหญ่นักศึกษาทุกคนจะได้รับผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าอ่อนสลักชื่อคณะตรงมุมขวาล่าง จากนั้นให้นำมาพับเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดยาวแล้วปิดตาตัวเองพร้อมผูกให้แน่นเป็นปม" ขอเชิญปี 2 ประจำที่ตรงหน้าน้องรหัสครับ "สิ้นเสียงของภูผา เสียงฝีเท้าหลายคู่ก้าวเดินไปประจำตรงหน้าน้องรหัสเว้นแต่ภูผาที่ต้องทำหน้าที่ประธาน" สิ่งที่พวกเรากำลังทำอยู่นี้เรียกว่า เสียงกระซิบที่คุ้นเคย เป็นการใบ้รหัสลับที่ไม่เหมือนใครเป็นคำที่บ่งบอกลักษณะนิสัย ความรู้สึก หรือชีวิตของพี่รหัสคนนั้น คำใบ้ที่ได้ไปคือสิ่งที่พวกคุณต้องตามหากันเอง สิ่งที่สำคัญ กิจกรรมนี้มีเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์อันเหนียวแน่นระหว่างคณะพวกเรา จำเสียงนั้นไว้ให้ดี เชิญพี่รหัสกระซิบได้... "ตลอดเสียงของภูผา ธาราไม่ได้ฟังมันสักนิด เขาเอาแต่เชยชมคนตรงหน้า ใบหน้ารูปไข่ จมูกโด่งเป็นสัน ปากอมชมพูของเธอนั้นมันน่าจับจูบเสียจริง มุมปากยกยิ้มก่อนปรับสีหน้าเรียบเฉยราวกับก้อนหิน" ถูกทิ้งอย่างเลือดเย็น " ธาราก้มกระซิบข้างหูของไออ
Baca selengkapnya
ขัดตา
แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องลอดใต้ม่านสีราคาแพงตกกระทบลงบนพื้นห้อง ใกล้กันมีสองร่างนอนกอดกันกลมอยู่ใต้ผ้าห่มบนเตียงขนาดคิงไซซ์ ไออุ่นลืมตาขึ้น มือเล็กยกปิดตาข้างหนึ่งด้วยความรู้สึกหนักหัว เธอพยายามจะลุกขึ้นแต่ร่างกลับขยับไม่ได้แถมยังรู้สึกหนักบริเวณช่วงเอวคอด ร่างบางค่อย ๆ ลืมตาขึ้นก่อนมองต่ำลงไปทางปลายเตียง พบว่ามีมือของผู้ชายกอดรัดเอวเธออยู่ ไออุ่นเบิกตากว้าง รีบหันมองคนข้าง ๆ ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็น ธารา พี่ชายข้างบ้านที่ตอนนี้พ่วงด้วยพี่รหัส (ที่เธอคาดเดา) " จะจ้องพี่อีกนานไหม ? " ริมฝีปากหนาขยับทั้งที่ตายังคงหลับอยู่ " ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่คะ " นิ้วเล็กของคนในอ้อมกอดยกแตะบนปลายจมูกของธาราอย่างลืมตัว เมื่อก่อนเธอมักจะทำแบบนี้บ่อย ๆ เพื่อปลุกให้คนพี่ตื่นมาช่วยติวหนังสือต่อ " ตั้งแต่แมวน้อยขยับตัว " " ปล่อยไอด้วยค่ะ " ไออุ่นดิ้นไปมาในอ้อมกอดแกร่งก่อนพูดประโยคที่คนหลับตาถึงกับรู้สึกไม่พอใจ เธอกล้าดียังไงแทนตัวเองว่าไอเหมือนที่ใช้แทนกับคนอื่น " เมื่อกี้แทนตัวเองว่าอะไรนะ " " หูตึงหรอคะ...อื้อส์ ! " ไม่ทันที่ไออุ่นจะพูดจบ ธาราคว้าเธอเข้ามาใกล้ก่อนฉวยโอกาสจูบเข้าริมฝีปากบาง ไออุ่นเม
Baca selengkapnya
กินเลี้ยงสายรหัส
ความเดิมตอนที่แล้ว...ระหว่างที่เธอเดินเข้าร้าน มือเล็กก็เล่นโทรศัพท์ไปด้วย ขณะที่จะผ่านโต๊ะของธารา มือหนาคว้าแขนบางเข้าประชิดตัวเอง ไออุ่นเผลอร้องตกใจ" อ๊ะ! พี่ธารา "" นั่งกับพี่ " ธาราเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ ใบหน้าตึงจนคนรอบข้างรู้สึกได้ว่าเขากำลังข่มอารมณ์อย่างมากเว้นแต่ไออุ่นที่ไม่ได้สนใจแม้แต่นิด" มะ...ไม่ดีกว่าค่ะ "" พี่ว่าน้องไอนั่งเถอะครับ " แบล็คเอ่ยขึ้น พลางส่งสายตาอ้อนวอนให้ไออุ่น เธอจึงจำใจตกลงเพราะไม่อยากมีปัญหาภายหลัง" ก็ได้ค่ะ "" พักอยู่แถวนี้หรอครับ ? " ภูผาเอ่ยถามแทนธารา เขามองตาเพื่อนสนิทนิดเดียวก็รู้แล้วว่าธาราต้องการอะไรเพียงแต่มันปากแข็ง" ค่ะ "ธารานั่งฟังเสียงเด็กน้อยข้าง ๆ ที่พูดคุยกับเพื่อนของเขาเหมือนสนิทกันมาแล้วหลายปีแต่ความจริงคือพึ่งได้คุยกันครั้งแรก จังหวะที่เขายกน้ำขึ้นดื่มนั้นสายตาคมกริบพลันมองเห็นกลุ่มชายโต๊ะข้างหลังที่มองใต้โต๊ะเขา ร่างสูงรับรู้ได้ทันทีว่าพวกนั้นมองอะไร ธาราใช้เท้ายันพื้นถอยตัวเองออกก่อนลุกขึ้นแล้วเดินออกไป ท่ามกลางความมึนงงของคนในร้าน" เมื่อกี้พวกเราพูดอะไรผิดปะ ดูเหมือนองค์พ่อมันจะลงแล้วว่ะ " โจชัวร์ยกมือป้องปากกระซิบให้เพียง
Baca selengkapnya
สถานที่คุ้นเคย
1 สัปดาห์ผ่านไป ในที่สุดก็มาถึงวันที่ใครหลายคนต่างรอคอยนั่นก็คือ เฉลยสายรหัส เฟรชชี่ทุกคนต่างลุ้นว่าคนไหนจะเป็นพี่รหัสตัวเอง ใช่คนที่คิดไว้หรือเปล่า ต่างจากไออุ่นที่นั่งยิ้มแป้นลอยหน้าลอยตาอย่างสบายใจเพราะเธอนั้นรู้ก่อนใครแล้ว" ไอยิ้มกว้างขนาดนั้นพี่รหัสเสียวสันหลังหมดแล้วมั้ง " ตีตี้เอ่ยทักไออุ่น ตั้งแต่เช้าเพื่อนสาวอารมณ์ดี ดีจนผิดหูผิดตาเพราะปกติไออุ่นแทบจะไม่ยิ้มแล้วก็พูดน้อยอีกด้วย" ไม่หรอก ตายด้านขนาดนั้นจะรู้สึกอะไรบ้าง " ไออุ่นส่ายหัว ก่อนหันมองไปทางธาราแล้วเบะปากใส่หนึ่งที" หืม ไอพูดเหมือนรู้ " ชมพูพูดขึ้น" รู้สิ ไอมั่นใจมากด้วย " เธอยืดตัวตรงกอดอกอย่างภาคภูมิใจ ใบหน้าหวานฉีกยิ้มกว้างอีกครั้ง" น้องไอยิ้มน่ารักสัส ใจไอ่โจละละลาย " โจชัวร์ยกมือกุมหัวใจตัวเอง ทำท่าถอย เหมือนถูกลูกศรปักกลางหัวใจ แต่กลับมีเสียงองค์พอดังขึ้นข้าง ๆ ทำลายความฟินของเขา" ละลายพ่อมึงดิ "" ขอประทานโทษครับคุณพี่ชายข้างบ้าน อะๆ ไม่ได้สิ ตอนนี้พ่วงตำแหน่งใหม่เป็น พี่รหัส แล้ว เมื่อไหร่จะได้เป็นแฟนน้องเขาสักที มัวแต่งอนเดี๋ยวกูจีบตัดหน้าแม่ง "" ไอ่โจทั้งประโยคของมึงไม่มีคำไหนเข้าหูกูเลยสักนิด " ธา
Baca selengkapnya
ตะโก้สื่อรัก
ความเดิมตอนที่แล้ว..." คิดถึงบ้านเก่าไหม ? "" คิดถึงมาก " " แล้วคิดถึงพี่ชายข้างบ้านบ้างไหม ? "" ไม่อะ คิดถึงแม่น้ำมากกว่า " ไออุ่นหันมาตอบ ไม่วายใบหน้าหวานยังยิ้มทะเล้นใส่เขาหนึ่งที " งั้นกลับ "" ไม่กลับ อุ่นพึ่งมาเองนะ " มือเล็กเอื้อมไปแตะแขนเขาพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงงอแงเล็กน้อย" พูดไม่เข้าหู "" คิดถึงพี่ธาราค่ะ พอใจยัง " ไออุ่นกัดฟันพูดก่อนจะหันกลับไปมองบ้านเก่าตัวเองแล้วพูดขึ้น" ว่าแต่เจ้าของบ้านหลังนี้คือใครหรอคะ ? "" ไม่รู้ ไม่เคยเห็นหน้า " ธาราตอบสีหน้าเรียบนิ่ง " ไม่ได้เรื่อง "" ไออุ่น !!! " ร่างสูงหันมาถลึงตาใส่คนน้องก่อนจะพูดชื่อเธอด้วยน้ำเสียงดังกว่าปกติจนร่างบางสะดุ้งเล็กน้อยแล้วหันกลับมาพูดเน้นเสียงลากยาวท่าทีแสนกวน" ขา....พี่ธารา " ธารามองความไม่สลดของคนตัวเล็ก เขารีบเดินลงจากรถทันทีปึ้ง เสียงปิดประตูรถอย่างแรง " รอด้วยสิ ! " ไออุ่นตะโกนไล่หลังพร้อมเปิดประตูลงรถแล้ววิ่งตามเขาเข้าบ้านไปอย่างเหนื่อยหอบ หนึ่งก้าวของเขาเท่ากับสองถึงสามก้าวของเธอ คนอะไรเกิดมาตัวสูงชะงัด" หงุดหงิดอะไรมาล่ะลูก น้องไออุ่น " น้ำแม่ของธาราได้ยินเสียงดังเอะอะโวยวายจากทางหน้าบ้าน จึ
Baca selengkapnya
ภาระ
สองอาทิตย์ผ่านไปหลังจากวันที่ธาราไปส่งไออุ่นที่คอนโด ทั้งสองก็ไม่ได้เธอกันอีกเลย ไออุ่นทั้งส่งข้อความ โทร ไปดักรอหน้าคอนโดเขา แต่ธาราใจแข็งมาก ปฏิเสธเธอทุกทาง" อุ่นผิดเองที่ไม่กล้าพอจะเล่าให้พี่ฟังได้ รออุ่นอีกหน่อยนะ "ร่างบางเดินคอตกกลับคอนโดอีกเช่นเคย หารู้ไม่ว่าทุกที่ที่เธอไปมีเขาคอยตามติดอยู่ไม่ห่าง " งอนเขาแต่ตามเขาทุกวัน " แบล็คเอ่ยขึ้น" เออ ลำบากพวกกูต้องมาช่วยเฝ้า " โจชัวร์สมทบอีกครั้ง" กลับเลยก็ได้นะกูไม่โกรธ " ธาราไม่ได้สนใจคำพูดเพื่อนมากนัก เพราะสายตาคมกริบสอดส่องเธอเดินอยู่ตลอด" ไม่ว่ะ เหล้าฟรีแค่นี้ผมทนได้ " " เห็นแก่แดก ขอให้ตับแข็งตาย " ภูผาหันมาแช่งเพื่อน ใครมันจะไปเห็นแก่เหล้าฟรีกัน" ที่พวกมึงสองตัวมานั่งกับกูนี่ ไม่ใช่เพราะเหล้าหรอกหรอ " แบล็คย้อนถามโจชัวร์และภูผา " ไม่ พวกกูห่วงน้องไอ " ภูผาเน้นเสียงคำว่าไอยาวเหยียดให้ธารารู้สึกบ้าง" สาบาน " " ตายฟรี " ทั้งสามยกยิ้มกับประโยคภูผา ธาราขอให้เพื่อนมาช่วยกันสลับดูแลไออุ่นอยู่ห่างๆ แลกกับเลี้ยงเหล้าฟรีสามเดือน ที่ต้องทำแบบนี้เพราะเขาไม่ได้ว่างทุกวัน บางครั้งอาจต้องไปช่วยพ่อดูโรงงานที่ต่างจังหวัด กลัวว่าหากคลาด
Baca selengkapnya
ตอกย้ำสถานะ
1 อาทิตย์ผ่านไปหลังจากวันที่ธาราพลั้งปากพูดว่าเธอเป็นภาระ หญิงสาวก็ไม่ได้ไปดักรอเหมือนเช่นเคย ไออุ่นพยายามเลี่ยงออกจากเขาให้มากที่สุดแต่ยังไงก็คงไม่พ้นเพราะอยู่คณะเดียวกันแถมยังพ่วงด้วยสายรหัสอีกวันนี้นักศึกษาคณะบริหารทุกชั้นปีถูกเรียกรวมในหอประชุมใหญ่ของคณะเนื่องจากทางมหาวิทยาลัยจะจัดการแข่งขันกีฬาสีเช่นทุกปี และ ทีมคณะบริหารได้อยู่สี ฟ้า สีประจำคณะของพวกพอดีชั้นปีที่สามได้รับมอบหมายให้เป็นประธานสีและชั้นปีที่สองได้รับมอบหมายให้ดูแลเรื่องการแข่งกีฬา" สวัสดีครับน้อง ๆ หลายคนอาจจะไม่คุ้นหน้าพี่เท่าไหร่ พี่ชื่อ โปรต้า อยู่ชั้นปีที่สามเป็นประธานสีของปีนี้ครับ "" อย่างที่ทุกคนทราบกันว่าทางมหาลัยจะจัดแข่งขันกีฬาสีซึ่งพวกเราจะต้องไปแข่งกับคณะอื่น ๆ อยากจะขอความร่วมมือทุกคนช่วยกันในหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมาย ขอบคุณครับ "หลังจากประธานสีพูดจบภูผาทุกคนเลือกลงกีฬาตามที่ตัวเองถนัด กลุ่มของไออุ่น ชมพูและตีตี้ ลงสมัครคัดตัวเป็นหลีดของคณะผลออกมาว่าติดตัวจริงเป็นเรื่องที่น่ายินดีมากมายส่วนไออุ่นและแอมแปร์ถูกเลือกให้ถือป้ายคณะคู่กัน อวสานสาวอินโทรเวิร์ต สัปดาห์แห่งกีฬาสีเต็มไปด้วยความวุ่นวาย
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status