Ep.1

โทรหาแล้วไม่ชอบรับสาย โอเค เดี๋ยวได้เจอกัน!

ผมสรุปกับตัวเองสั้นๆ จากนั้นก็หยัดกายลุกทันที

"นี่มึงจะไปไหน" ไอ้แม็กซ์ถามไว ในขณะที่ผมคว้ากุญแจรถบนโต๊ะกระจกมาถือไว้ทันที

"พอดีกูมีธุระ"

"หลังจากที่มึงพยายามโทรหาใครสักคนอยู่นี่นะ?" ผมดันลิ้นกับกระพุ้งแก้ม ละเลยคำพูดของเพื่อนอย่างไม่ใส่ใจ

"ธุระของมึง คงไม่ใช่เรื่องผู้หญิงใช่ไหม?"

"หยุดจับผิดกู แล้วเอาเวลาของมึงไปนอนกกเมียดีกว่า อย่าเอาเวลามาสนใจคนโสดแบบกูเลย"

ผมสรุปสั้นๆ จากนั้นก็เดินออกมาจากบ้านของไอ้แม็กซ์ทันที

"เออ กูขอให้คนโสดแบบมึงมันไม่มีใครเอา!"

ผมแสยะยิ้มเย้ยหยัน ผมต่างหากล่ะ ที่ไม่คิดจะเอาใครจริงๆจังๆ

ส่วนยัยตัวดี ที่ไม่รับสายผมเลยทั้งวัน เดี๋ยวได้เจอกัน!

@คอนโดมิเนียมของมิ้นท์

"ชุดนี้มึงเกิดมาก กูว่ามึงต้องได้ผัวกลับบ้าน" คำพูดของผู้หญิงผมสั้น แต่หน้าตาก็งั้นๆ บอกเพื่อนของเธอที่กำลังเดินออกมาจากห้องพร้อมกัน

โดยที่ผม เข้าขวางทันที

"ใครจะมีผัวนะ?" ผมจ้องหน้ายัยผมสั้นเขม็ง ส่วนเธอมองผมตาค้าง แล้วรีบคว้าแขนของเพื่อนเป็นพัลวัน ส่วนเพื่อนที่ชื่อมิ้นท์นั้น ถอนหายใจเหมือนรำคาญแบบทุกครั้งที่เจอหน้ากัน

"มาทำไมไม่ทราบ"

"เธอไม่รับโทรศัพท์ฉัน!" ผมกอดอกแล้วมองตาขวาง

ชุดเหี้ยอะไรวะ สั้นก็สั้น โป๊ก็โป๊ กะจะโชว์จนได้ผัวจริงๆ หรือไง

"รำคาญ ขี้เกียจรับ!" มิ้นท์ตอบสั้นๆ ไม่สะทกสะท้านกับท่าทีที่ผมแสดงออกไปเลย

"ก็ดี เพราะถ้าเธอเลือกที่จะไม่รับโทรศัพท์ฉัน ก็รู้เอาไว้ว่าคนแบบฉัน มันชอบตามถึงที่!"

"เป็นสัมภเวสีหรือไง ตามมาขอส่วนบุญอยู่ได้"

ผมแสยะยิ้มกลับไป เรื่องอะไรผมจะสะทกสะท้านกับคำด่าของเธอ

"เดินสิไอ ไปจากตรงนี้สักที!"

"อะ เอ่อแก คือว่า!"

"กล้าเดินหนีฉันก็ลองดู"

"ฉันไม่เคยกลัวคำขู่ของนาย"

"แล้วขอร้องทุกทีที่อยู่บนเตียงนี่คืออะไร" ผมยกยิ้มกลับ สาบานว่าวันนี้ผมไม่มีทางปล่อยยัยนี่ไป

"เธอจะไปไหนก็ไป ฉันมีเรื่องต้องเคลียร์กับเพื่อนเธอ ...ตามลำพัง"

"อะ เอ่อ คือว่า..."

"ฉันถนัดคุยบนเตียงมากกว่ายืนคุยนะ ถ้าเธอไม่ไป จะตามไปดูก็ได้ ว่าฉันจะเคลียร์กับเพื่อนเธอยังไง"

"ไอ้บ้า!" มิ้นท์ด่าออกมาเสียงดัง ซึ่งผมมองว่า เวลาเธอคราง เสียงเธอน่าฟังกว่าเยอะเลย

"ไว้เจอกันใหม่นะมิ้นท์" เพื่อนมิ้นท์บอกเลิ่กลั่ก

"นี่ ยัยไอ ยัยไอ!" คิดว่าเพื่อนเธอจะอยู่ไหม ถ้าอยู่ต่อ ก็ถือว่ากล้าเกินไป

"จะไปไหน" ผมคว้าเอวคอดกิ่วเอาไว้ ส่วนยัยตัวดี ปัดมือผมออกทันที

กลิ่นน้ำหอมยั่วยวนฉิบหาย ท่าทางก็เล่นตัวจนผมสนใจ

"เมื่อไหร่นายจะเลิกยุ่งกับฉันสักที ฉันรำคาญนายสุดๆ แล้วนะ"

"แต่ฉันยังคิดถึงเธออยู่นี่นา"

"ไอ้บ้า ผู้ชายหน้าหื่นแบบนาย คิดถึงแต่ร่างกายของฉันนั่นแหละ"

"แล้วไม่ดีตรงไหน การที่ฉันคลั่งไคล้ร่างกายของเธอ"

เพี๊ยะ!

"ฉันไม่ใช่ของเล่นของนาย!" ฝ่ามือบางหอมกรุ่น ฟาดลงมาที่ใบหน้าของผมอย่างแรง มือเธอหนัก และเหมือนว่าปากผมจะแตก และเธอก็ต้องชดใช้ด้วยการหาสิ่งอื่นมาตอบแทน

ผมรวบเอวคอดกิ่วเข้ามาแนบชิด เลื่อนมืออีกทาง ไปล็อคประคองต้นคอขาวจากทางด้านหลัง จากนั้นก็ประกบริมฝีปากลงไปทันที

บดขยี้หนักๆ ลงโทษในความอวดดี แลกน้ำลายกันถี่ๆ โทษฐานที่วันนี้เธอทำให้ผมอารมณ์เสียทั้งวัน

"อะ ไอ้บ้า!" มิ้นท์ยกมือปาดเช็ดริมฝีปากของตัวเองหนักๆ ในจังหวะที่ผมปล่อยเธอให้เป็นอิสระ

"นี่แค่เตือนนะ เตือนในความอวดดี แล้วความผิดที่เธอกำลังแต่งตัวด้วยชุดแบบนี้เพื่อออกไปเที่ยว ฉันจะลงโทษเธอที่เตียง!"

"นายไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้กับฉัน!"

"โทษทีละกัน ที่ตอนนี้ฉันดันสนุกกับเธอมาก และยังไม่อยากปล่อยเธอให้ใคร"