LOGINแม้ว่ามันจะคับแน่น เกือบอาเจียนแต่ฉันก็ยัง ผงกหัวสู้อย่างขาดใจ ไม่มีปริปากบ่น มอร์ฟินยังคงจับท้ายทอยเริ่มควบคุมฉันให้ค่อยๆกลืนกินช้าๆ และคายออกโดยปลายปากยังคงดูดแท่งรักร้อน ราวกับไอศครีมรสหวาน จ๊วบบ แจ๊บบ จ๊วบบบ จ๊วบ ก่อนที่จะเริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ด๊วบ ด๊วบๆๆๆ รสชาติของไวน์ผสมผสานกับน้ำหวานห
เราสองคนนอนขนาบข้างเจ้าลูกชายตัวน้อย " คืนนี้ใครจะเล่านิทานให้มาร์คัสฟังล่ะครับ? " มาร์คัสหยิบไอแพดของตัวเองมาเปิดนิทานหน้าที่ค้างเอาไว้ มาและหันหน้าถามระหว่างพ่อกับแม่ " เดี๋ยวแม่เล่าให้ฟังก็ได้จ่ะ " ฉันหยิบไอแพดมาก่อนจะลูบผมของลูกชายเบาๆ " เย้ๆๆ "มาร์คัสก็ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข เราสามคนมีความ
เพราะว่า นอกจาก พ่อกับอาหมอ มอร์ฟินก็คือผู้ชายอีกคนหนึ่งในชีวิต ที่สำคัญมากที่สุด" ฉันคงไม่มีทาง มาถึงวันนี้ได้ ถ้าไม่มีนาย " " ฟังนะฟิน.."" วันนี้ฉันหายจากโรคนั้น ฉันหายขาดจากยานรกนั่น ก็เพราะนายช่วยฉันเอาไว้"" ฉันจะลืมคนที่ช่วยชีวิตฉัน พาฉันออกมาจากขุมนรกได้ยังไง"" เราพาอะไรกันมามากมาย นายเห็
" พอดี พี่ก็เพิ่งรู้เนี่ยแหละว่า ลูกสะใภ้เป็นลูกสาวบุญธรรมของมาดามคอร์ " คุณหญิงพยายามฝืนยิ้มเล็กน้อย แต่ก็ยังหลบสายตาของฉัน " ไม่ใช่ลูกบุญธรรมนะคะ แซมมี่เนี่ย เป็นลูกสาวแท้ๆของฉันเลย" มาดามเดินเข้ามาร่วมวงด้วยทันที " และยังมีสิทธิ์ในทรพัย์สมบัติทั้งหมดของทั้งฉัน และสามีอีกด้วย เพราะเราไม่มีทายาท
แชะ แชะ แชะๆๆ " Sammy this way pls " " Sammy " " beauty Queen " เสียงของตากล้องมากมายเรียกหาฉัน ก่อนที่เสียงเล็กหนึ่งจะดังขึ้น.. " แม่มด แม่..." เสียงนั่นพยายามเพ่งสายตาไปรอบๆ เพราะว่าแสงไฟที่สาดส่องทำให้ฉันมองไม่เห็นไม่ได้ชัด " มาร์คัส ? " ฉันเอ่ยชื่อนั้นเบาๆ เพราะไม่แน่ใจว่าเป็นเสียงของลูกห
ผมมองเธอขึ้นไปบนเวที ราวกับเธออยู่สูงกว่า ดีไซน์เนอร์และนางแบบต่างเดินมารวมตัวกันตั้งเป็นแถวตรง ก่อนที่มาดามชาวไทยพร้อมกับท่านไมเคิลคอร์ นักธุรกิจมือชื่อของประเทศฝรั่งเศสจะเดินขึ้นบนเวที เพื่อตัดริบบิ้นสีแดงให้งานเปิดตัวสุดอลังการนี้ ท่านไมเคิลคอร์ขึ้นกล่าวเป็นภาษาฝรั่งเศส ถ้าตามที่ผมพอฟังออก ท่า
“ไอ้เชี่ยบลู ถ้าปิดมิดชิดและหลวมโคร่งกว่านี้ ก็คงเป็นเสื้อยืดกางเกงวอร์มแล้วล่ะ” เพื่อนข้างกายของเขาตอบแทนทุกคนไปหมดแล้วจริง ๆ“คุณบลูไนท์นี่เล่นมุกเก่งนะคะ” พนักงานที่ทุกคนเรียกเธอว่าเจ๊รีบหยอกกลับบลูไนท์ไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวานและท่าทีสุภาพ ๆเขามองตรงมาที่ฉันอย่างไม่พูดอะไรต่อและเบือนหน้าหนีราวไ
แซมมี่ถอนหายใจออกมาก่อนมองตรงมาที่ฉัน ทั้งที่เธอสวมแว่นกันแดดสีชา ๆ นั้นปิดบังแววตา แต่ฉันก็มองเห็นมันพลาง ๆ“งานวันเกิดของแอลตัล เพื่อนสนิทต่างโรงเรียนของมอร์ฟิน เมื่อสามเดือนก่อน” แซมมี่เปิดประเด็นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและยังคงสั่น ๆ“ฉันเองก็ไปปาร์ตี้นั้นเหมือนกัน... ในฐานะเพื่อนของเพื่อนแ
ที่เขาเทอาหารของฉันทิ้ง รู้งี้ไม่น่าหวังดีทำให้กินเลยอะฉันตักต้มนั้นมาวางตรงหน้า พร้อมกับเสิร์ฟด้วยข้าวสวยร้อน ๆ"เธอก็นั่งกินด้วยกันสิ ใส่ยาพิษมาหรือไง?" เขาพูดเหมือนเห็นว่าฉันตักให้เขาเพียงคนเดียวฉันพยักหน้าก่อนจะตักข้าวมาร่วมทานอาหารด้วยกันกับบลูไนท์ฉันรอจนกระทั่งบลูไนท์ตักซุปไก่นั้นเข้าปาก"ซ
Ep.24ประจำเดือนขาด“ประจำเดือนฉัน... ยังไม่มา” ฉันบ่นพึมพำกับตัวเองคนเดียว และยืนนึกย้อนไปถึงวันสุดท้ายที่เมนส์เพิ่งจะหมดไป...“งั้นก็แต่งตัวซะ เดี๋ยวขับรถเลยไปตรวจที่โรงพยาบาลให้รู้ไปเลย” บลูไนท์พูดด้วยท่าทีที่ไม่ได้ตื่นเต้นอะไร เขายังคงเรียบนิ่งเฉยเช่นทุก ๆ ครั้ง“อ่อ... อื้ม” ฉันพยักหน้ารับอย่าง







