LOGINแม้ว่ามันจะคับแน่น เกือบอาเจียนแต่ฉันก็ยัง ผงกหัวสู้อย่างขาดใจ ไม่มีปริปากบ่น มอร์ฟินยังคงจับท้ายทอยเริ่มควบคุมฉันให้ค่อยๆกลืนกินช้าๆ และคายออกโดยปลายปากยังคงดูดแท่งรักร้อน ราวกับไอศครีมรสหวาน จ๊วบบ แจ๊บบ จ๊วบบบ จ๊วบ ก่อนที่จะเริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ด๊วบ ด๊วบๆๆๆ รสชาติของไวน์ผสมผสานกับน้ำหวานห
เราสองคนนอนขนาบข้างเจ้าลูกชายตัวน้อย " คืนนี้ใครจะเล่านิทานให้มาร์คัสฟังล่ะครับ? " มาร์คัสหยิบไอแพดของตัวเองมาเปิดนิทานหน้าที่ค้างเอาไว้ มาและหันหน้าถามระหว่างพ่อกับแม่ " เดี๋ยวแม่เล่าให้ฟังก็ได้จ่ะ " ฉันหยิบไอแพดมาก่อนจะลูบผมของลูกชายเบาๆ " เย้ๆๆ "มาร์คัสก็ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข เราสามคนมีความ
เพราะว่า นอกจาก พ่อกับอาหมอ มอร์ฟินก็คือผู้ชายอีกคนหนึ่งในชีวิต ที่สำคัญมากที่สุด" ฉันคงไม่มีทาง มาถึงวันนี้ได้ ถ้าไม่มีนาย " " ฟังนะฟิน.."" วันนี้ฉันหายจากโรคนั้น ฉันหายขาดจากยานรกนั่น ก็เพราะนายช่วยฉันเอาไว้"" ฉันจะลืมคนที่ช่วยชีวิตฉัน พาฉันออกมาจากขุมนรกได้ยังไง"" เราพาอะไรกันมามากมาย นายเห็
" พอดี พี่ก็เพิ่งรู้เนี่ยแหละว่า ลูกสะใภ้เป็นลูกสาวบุญธรรมของมาดามคอร์ " คุณหญิงพยายามฝืนยิ้มเล็กน้อย แต่ก็ยังหลบสายตาของฉัน " ไม่ใช่ลูกบุญธรรมนะคะ แซมมี่เนี่ย เป็นลูกสาวแท้ๆของฉันเลย" มาดามเดินเข้ามาร่วมวงด้วยทันที " และยังมีสิทธิ์ในทรพัย์สมบัติทั้งหมดของทั้งฉัน และสามีอีกด้วย เพราะเราไม่มีทายาท
แชะ แชะ แชะๆๆ " Sammy this way pls " " Sammy " " beauty Queen " เสียงของตากล้องมากมายเรียกหาฉัน ก่อนที่เสียงเล็กหนึ่งจะดังขึ้น.. " แม่มด แม่..." เสียงนั่นพยายามเพ่งสายตาไปรอบๆ เพราะว่าแสงไฟที่สาดส่องทำให้ฉันมองไม่เห็นไม่ได้ชัด " มาร์คัส ? " ฉันเอ่ยชื่อนั้นเบาๆ เพราะไม่แน่ใจว่าเป็นเสียงของลูกห
ผมมองเธอขึ้นไปบนเวที ราวกับเธออยู่สูงกว่า ดีไซน์เนอร์และนางแบบต่างเดินมารวมตัวกันตั้งเป็นแถวตรง ก่อนที่มาดามชาวไทยพร้อมกับท่านไมเคิลคอร์ นักธุรกิจมือชื่อของประเทศฝรั่งเศสจะเดินขึ้นบนเวที เพื่อตัดริบบิ้นสีแดงให้งานเปิดตัวสุดอลังการนี้ ท่านไมเคิลคอร์ขึ้นกล่าวเป็นภาษาฝรั่งเศส ถ้าตามที่ผมพอฟังออก ท่า
Ep.34ครางชื่อของผัว“จับมันยัดเข้าไป... ฉันต้องการเธอ...” บลูไนท์ค่อย ๆ เลื่อนใบหน้ามามองตาของฉันสายตาคู่ที่ดุดันค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นสายตาที่บ่งบอกถึงความต้องการของร่างกาย“เร็ว ๆ” เขาพูดย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นว่าฉันยังคงนิ่งไปราวกับถูกสะกดจิตปลายนิ้วของฉันค่อย ๆ โอบรัดท่อนเอ็นแข็งของเขาที่จ่ออยู่
“มึงรู้เรื่องได้ยังไง???” บลูไนท์ถามกลับด้วยน้ำเสียงหาเรื่อง“กูขอใช้หนี้แทนพ่อของพราวทั้งหมด และจบคดีที่พ่อเขาโกงมึงมาด้วย” มอร์ฟินหันมามองทางฉันและยิ้มด้วยรอยยิ้มแบบเดิมที่เขาเคยมีให้กับฉัน“โทษนะเพื่อน แต่กูไม่เคยขายของของกูให้กับใครทั้งนั้น” บลูไนท์แสยะยิ้มและดึงตัวของฉันเข้าไปโอบเอวเอาไว้และลูบ
แต่ฉันน่ะแจ่มแจ้งเลยว่า มอร์ฟินที่พวกเขาพูดถึง ก็คือ... มอร์ฟินคนเดียวกับที่ฉันรู้จักดีบลูไนท์ยังคงบีบมือของฉันเอาไว้แน่นและแน่นขึ้นไปอีกเขามองฉันกับมอร์ฟินสลับกัน แต่เขากลับไม่คิดจะเอ่ยถามอะไรออกมาเลยสักคำเดียวมีแค่มอร์ฟินที่ยังคงมองฉันกับบลูไนท์อย่างไม่เข้าใจ"Come on. แค่สาวสวยคนเดียวเองน่าเพื
ปลายนิ้วโป้งของบลูไนท์สอดเข้ามาในริมฝีปากของฉัน ก่อนที่ฉันจะดูดมันราวกับเด็กน้อย...“อะ... อ่าส์ ๆ” ฉันร้องครางออกมาปน แม้ว่าต้องการจะห้ามปรามแรงกระแทกที่เร็วและแรงขึ้นเรื่อย ๆ นั้น แต่อีกใจหนึ่งกลับต้องการให้เขาหนักหน่วงและสวนเข้ามาถี่ ๆบลูไนท์มองหน้าฉันด้วยแววตาที่เขาเองก็ยากจะควบคุม...“อื้อออ อ







