LOGINแม้ว่ามันจะคับแน่น เกือบอาเจียนแต่ฉันก็ยัง ผงกหัวสู้อย่างขาดใจ ไม่มีปริปากบ่น มอร์ฟินยังคงจับท้ายทอยเริ่มควบคุมฉันให้ค่อยๆกลืนกินช้าๆ และคายออกโดยปลายปากยังคงดูดแท่งรักร้อน ราวกับไอศครีมรสหวาน จ๊วบบ แจ๊บบ จ๊วบบบ จ๊วบ ก่อนที่จะเริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ด๊วบ ด๊วบๆๆๆ รสชาติของไวน์ผสมผสานกับน้ำหวานห
เราสองคนนอนขนาบข้างเจ้าลูกชายตัวน้อย " คืนนี้ใครจะเล่านิทานให้มาร์คัสฟังล่ะครับ? " มาร์คัสหยิบไอแพดของตัวเองมาเปิดนิทานหน้าที่ค้างเอาไว้ มาและหันหน้าถามระหว่างพ่อกับแม่ " เดี๋ยวแม่เล่าให้ฟังก็ได้จ่ะ " ฉันหยิบไอแพดมาก่อนจะลูบผมของลูกชายเบาๆ " เย้ๆๆ "มาร์คัสก็ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข เราสามคนมีความ
เพราะว่า นอกจาก พ่อกับอาหมอ มอร์ฟินก็คือผู้ชายอีกคนหนึ่งในชีวิต ที่สำคัญมากที่สุด" ฉันคงไม่มีทาง มาถึงวันนี้ได้ ถ้าไม่มีนาย " " ฟังนะฟิน.."" วันนี้ฉันหายจากโรคนั้น ฉันหายขาดจากยานรกนั่น ก็เพราะนายช่วยฉันเอาไว้"" ฉันจะลืมคนที่ช่วยชีวิตฉัน พาฉันออกมาจากขุมนรกได้ยังไง"" เราพาอะไรกันมามากมาย นายเห็
" พอดี พี่ก็เพิ่งรู้เนี่ยแหละว่า ลูกสะใภ้เป็นลูกสาวบุญธรรมของมาดามคอร์ " คุณหญิงพยายามฝืนยิ้มเล็กน้อย แต่ก็ยังหลบสายตาของฉัน " ไม่ใช่ลูกบุญธรรมนะคะ แซมมี่เนี่ย เป็นลูกสาวแท้ๆของฉันเลย" มาดามเดินเข้ามาร่วมวงด้วยทันที " และยังมีสิทธิ์ในทรพัย์สมบัติทั้งหมดของทั้งฉัน และสามีอีกด้วย เพราะเราไม่มีทายาท
แชะ แชะ แชะๆๆ " Sammy this way pls " " Sammy " " beauty Queen " เสียงของตากล้องมากมายเรียกหาฉัน ก่อนที่เสียงเล็กหนึ่งจะดังขึ้น.. " แม่มด แม่..." เสียงนั่นพยายามเพ่งสายตาไปรอบๆ เพราะว่าแสงไฟที่สาดส่องทำให้ฉันมองไม่เห็นไม่ได้ชัด " มาร์คัส ? " ฉันเอ่ยชื่อนั้นเบาๆ เพราะไม่แน่ใจว่าเป็นเสียงของลูกห
ผมมองเธอขึ้นไปบนเวที ราวกับเธออยู่สูงกว่า ดีไซน์เนอร์และนางแบบต่างเดินมารวมตัวกันตั้งเป็นแถวตรง ก่อนที่มาดามชาวไทยพร้อมกับท่านไมเคิลคอร์ นักธุรกิจมือชื่อของประเทศฝรั่งเศสจะเดินขึ้นบนเวที เพื่อตัดริบบิ้นสีแดงให้งานเปิดตัวสุดอลังการนี้ ท่านไมเคิลคอร์ขึ้นกล่าวเป็นภาษาฝรั่งเศส ถ้าตามที่ผมพอฟังออก ท่า
" นี่ฉันช่วยเธออยู่นะ "เขากำขวดแอลกอฮอล์ที่เหลือเอาไว้แน่น " ฉันว่าฉันทำดีกับเธอมากเกินไปแล้วด้วยซ้ำ " เขากระแทกเสียงและยืนขึ้นมองหน้าของฉันอย่าง " ฉันไม่ได้ขอให้มาช่วย ไม่ต้องมาเฟคทำดีด้วยหรอก มันปลอม ตอแหลเก่งดีนะ!! " ฉันตะคอกกลับไปสุดเสียงจนเริ่มแสบคอ และเสียงแหบลง เพราะทั้งกรี้ดร้อง ทั้งตะโกน
" อื้อออ อื้อออ " ฉันครางออกมาอย่างขาดสติ ขณะที่มือยังคงขยี้ผมของมอร์ฟินไปมา ตั่บ ตั่บ ตั่บๆๆๆ มอร์ฟินขยับสะโพกของเขายกขึ้นมากระแทกกับฉัน ร่องสวาทที่เสียดสีกับท่อนรักร้อนที่ขยายใหญ่แน่นและแข็งทื่อ ค่อยๆเร่งจังหวะเร็วขึ้นและแรงจนแทบจุก ปั่ปปป ปั่ปปป ๆๆๆๆ " อื้อออ อื้อออ ฉัน โอ้วว..มอร์ฟินน" ฉันด
" คุณจำเป็นต้องหยุด เพื่อสารเคมีที่ฉีดเข้าเส้น และพวกยาระงับ ยากดประสาท ที่คุณทานมันอย่างต่อเนื่องมาหลายปี " หมอคนนั้นวางแผ่นกระดาษผลตรวจเลือดของฉัน ที่ฉันเองไม่คิดว่าพวกยาเหล่านั้น มันจะขึ้นโชว์มาอย่างชัดเจนขนาดนี้ "ระดับสารปนเปื้อนในเลือดสูงมาก คุณติดยารึเปล่า?" หมอเอาปากกาวงและถามฉันออกมาตรงๆ
แอ๊ดดดด เสียงประตูห้องของฉันมันถูกเปิดอ้าออกช้าๆ " มอร์ฟิน " ฉันเรียกชื่อนั้น อย่างตกใจที่เขาเข้ามาอย่างไม่ให้ซุ่มให้เสียงใดๆก่อน ฉันเรียกชื่อนั้นอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นยืน และเดินเข้าไปหาเขาทีละก้าวทีละก้าว เขามองลงไปที่เข็มฉีดยาที่ปลายเท้าของฉันนิ่งๆ " ใบรับของที่ส่งมาจากไทย เป็นชื่อของเธ







